Έχει λάβει μέρος πάνω από 35 φορές ως συνθέτης τραγουδιών σε εθνικούς τελικούς και ημιτελικούς πολλών ευρωπαϊκών χωρών για την εκπροσώπησή τους στη Eurovision. Έχει συμπληρώσει 15 χρόνια επίπονων προσπαθειών. Το 2012 έφθασε στη δεύτερη θέση στον τελικό της Λιθουανίας. Φέτος διεκδικεί τη νίκη με τη Μολδαβία και το τραγούδι «Stay» που ερμηνεύει η Άννα Οντομπέσκου.

Ο Γιώργος Καλπακίδης, ή Gorgi, μουσικός από τη Θεσσαλονίκη θα ταξιδέψει τον Μάιο στο Τελ Αβίβ για τον 64ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με τον ίδιο ενθουσιασμό, όπως όταν παρακολούθησε από κοντά πρώτη φορά, το 2000 τη μουσική γιορτή, αλλά και με την αγωνία όχι του θεατή, αλλά πρώτη φορά του συνδημιουργού για την κατάκτηση της πρωτιάς.

«Είναι μια υπέροχη γιορτή που όσο εντυπωσιακή είναι στις οθόνες, άλλο τόσο είναι και στο παρασκήνιό της» τόνισε ο Γιώργος Καλπακίδης σε συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, εν μέσω πυρετώδους προετοιμασίας για τον διαγωνισμό, χάρη στον οποίο, όπως υπογράμμισε, είχε τη δυνατότητα να γνωρίσει πέρα από σπουδαίους καλλιτέχνες, υπέροχους ανθρώπους απ’ όλη την Ευρώπη.

«Ο διαγωνισμός της Eurovision για αυτούς που αγαπούν να τον παρακολουθούν είναι πραγματικά ένα θέαμα που δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο. Συνδυάζει με μοναδικό τρόπο, τόσα διαφορετικά πράγματα, μουσικές και καλλιτέχνες που κανένα άλλο πρόγραμμα δεν μπορεί» ανέφερε ο μουσικός, ο οποίος γεννήθηκε στην πόλη T?bingen της Γερμανίας και ζει στη Θεσσαλονίκη.

«Για μένα είναι εικόνες και μνήμες από τα παλιά, όταν τον παρακολουθούσα με την οικογένειά μου… κάτι που πάντα με αφορούσε, ήθελα να είμαι κομμάτι του. Είναι μια υπέροχη γιορτή που όσο εντυπωσιακή είναι στις οθόνες, άλλο τόσο είναι και στο παρασκήνιό της» συμπλήρωσε.

Ο Γιώργος Καλπακίδης, ο οποίος έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος και παρουσιαστής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών, είχε την ευκαιρία να καλύπτει τον διαγωνισμό τραγουδιού, από το 2000 εκπροσωπώντας ΜΜΕ.

«Για 10 χρόνια, συμμετείχα σε αποστολές στις χώρες διεξαγωγής του διαγωνισμού. Ζώντας το από μέσα, αγάπησα ακόμη πιο βαθιά αυτόν τον θεσμό και μου δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσω πέρα από σπουδαίους καλλιτέχνες, υπέροχους ανθρώπους απ’ όλη την Ευρώπη» εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Από το 2002, είχε ήδη ξεκινήσει να γράφει μουσική, αφού είχε ολοκληρώσει τις μουσικές σπουδές του, είχε διαμορφωθεί το όνειρό του, το οποίο είχε εκφράσει μόνο στον εαυτό του.

«Θυμάμαι πως έλεγα στον εαυτό μου (δεν τολμούσα να το πω παραέξω)… μια μέρα θέλω να γράψω ένα τραγούδι και να το στείλω στη Eurovision! Ξέρεις, όπως όλοι κάποια στιγμή εκφράζουμε μια επιθυμία κι ένα όνειρο στη ζωή μας. Τελικά, δύο χρόνια μετά, προέκυψε η πρώτη μου συμμετοχή στη Λιθουανία…».

Ο Γιώργος Καλπακίδης παρακολουθούσε τον διαγωνισμό από μικρό παιδί πάντα με αγωνία για τα τραγούδια, τους καλλιτέχνες ακόμα και για το τεχνικό κομμάτι της διοργάνωσης. Ήθελε να ξέρει πώς στήνεται ένα τέτοιο σόου. Από κοντά, έχει παρακολουθήσει όλους τους διαγωνισμούς από το 2000 έως το 2008.

Κωνσταντινούπολη 2004, Κίεβο 2005 και Αθήνα 2006 οι διοργανώσεις που τον εντυπωσίασαν ιδιαίτερα

«Έντονα έχουν χαραχθεί συγκεκριμένες χρονιές. Για παράδειγμα στην Κωνσταντινούπολη, όταν πρωτο-φιλοξένησε την Eurovision η Τουρκία, θυμάμαι ένα απίστευτα θερμό κλίμα στο στάδιο, την τελική βραδιά… Έως τότε ήταν η πιο έντονη εμπειρία μου. Και εμάς να θριαμβεύουμε με τον Σάκη Ρουβά. Φυσικά το 2005 με την Έλενα Παπαρίζου που νιώθαμε πως έρχεται η νίκη, πως πλησιάζει και όντως συνέβη, μερικές μέρες μετά… και τη χρονιά που η Ελλάδα ήταν η οικοδέσποινα για όλες τις χώρες, το 2006».

Υπάρχει κάποιο από τα τραγούδια που πήραν την πρώτη θέση στον διαγωνισμό της Eurovision, το οποίο θα ξεχώριζε; «Ακόμα και σήμερα αγαπημένη μου νίκη είναι της Νορβηγίας το 1995 με το «Nocturne» των Secret Garden» απάντησε.

Αναφερόμενος στην Anna Odobescu (Άννα Οντομπέσκου) την ερμηνεύτρια που θα εκπροσωπήσει τη Μολδαβία με την μπαλάντα «Stay» της οποίας είναι συνδημιουργός μαζί με τους Thomas Reil, Jeppe Reil και Maria Broberg τόνισε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι τον κέρδισε ο δυναμισμός της.

«Την πρωτοείδα τηλεοπτικά την περασμένη χρονιά, στον τελικό και πάλι, της Μολδαβίας. Ήμασταν αντίπαλοι, ουσιαστικά, καθώς διαγωνιζόμουν με μια άλλη καλλιτέχνιδα. Με εντυπωσίασε πολύ η φωνή της και ένας εκπληκτικός δυναμισμός που έβγαζε στη σκηνή. Κάποια στιγμή, επικοινώνησα μαζί της, μέσω διαδικτύου και της πρότεινα να συνεργαστούμε για τον διαγωνισμό. Της έστειλα μερικά τραγούδια να ακούσει και επέλεξε το «Stay». Την ίδια μέρα κιόλας μου απάντησε πως συνδέθηκε αμέσως με τη μελωδία και τον στίχο του τραγουδιού και πως θα ήθελε να παλέψει με αυτό. Έτσι κι έγινε» ανέφερε.

Επίπονη διαδικασία, απογοητεύσεις και χαρές…

Ο Γιώργος Καλπακίδης έχει λάβει μέρος σε εθνικούς τελικούς και ημιτελικούς και γενικότερα σε επιλογές διάφορων χωρών (Λιθουανία Σουηδία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Μάλτα, Κύπρο, Αρμενία, Ελβετία, Γεωργία) ως συνθέτης, ή ως μέλος της δημιουργικής ομάδας πάνω από 35 φορές.

«Είναι πολλά τα χρόνια προσπαθειών… 15 τον αριθμό. Επίπονη η διαδικασία και πολλές οι απογοητεύσεις, όπως και οι χαρές φυσικά. Το 2012 έφτασα μια ανάσα από τη νίκη, στη 2η θέση, στη Λιθουανία αλλά ήρθε η φετινή χρονιά για να εκπληρωθεί το όνειρο. Συνήθως είμαι εγώ αυτός που προσεγγίζω καλλιτέχνες, αφού πρώτα κάνω τη μελέτη μου, διαδικτυακά… Ποιο τραγούδι μου θα ταίριαζε σε ποια φωνή, σε ποια χώρα και πάει λέγοντας… υπήρξαν και οι φορές, βέβαια, που επικοινώνησαν μαζί μου δημιουργοί και καλλιτέχνες για να συνεργαστούμε. Μάλιστα, τώρα, μετά τη νίκη στη Μολδαβία, υπήρξε έντονο ενδιαφέρον και από πολύ καταξιωμένους ανθρώπους του ευρωπαϊκού μουσικού χώρου» τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Δεν υπάρχει άνθρωπος που συμμετέχει στη Eurovision, να μην θέλει κάτι τέτοιο» είπε απαντώντας στην ερώτηση αν θα ήθελε να ακουστεί το όνομά του ως μέλος της νικήτριας ομάδας σε τελικό διαγωνισμό Eurovision.

«Αλλά και μόνο που πρόκειται να γίνω κομμάτι του διαγωνισμού, με μια δική μου συμμετοχή, για μένα είναι ένα όνειρο που πραγματοποιείται και θα μείνω σ’ αυτό. Ας έρθει ό,τι καλύτερο γίνεται, είμαι έτοιμος να το καλωσορίσω!» σημείωσε.

Ο Γιώργος Καλπακίδης αποκάλυψε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι είχε προσπαθήσει, κάποια στιγμή, να έρθει σε επαφή με τους υπεύθυνους ελληνικής συμμετοχής γιατί θα τον ενδιέφερε να εκπροσωπήσει τη χώρα του, αλλά δεν μπόρεσε να ξεκινήσει συζητήσεις.

«Τα πράγματα εδώ είναι αρκετά πιο κλειστά απ’ ότι στο εξωτερικό. Εκεί, άνοιξαν τις πόρτες να ακούσουν αυτό που είχα να προτείνω, από την πρώτη στιγμή, όχι μόνο σε μένα, αλλά σε δεκάδες ξένους δημιουργούς. Ελπίζω πως κάποια στιγμή, θα μου δοθεί το βήμα και από τη χώρα μου» είπε.

Έχοντας επικεντρωθεί αυτή την περίοδο στην πορεία προς το Ισραήλ και την εκπροσώπηση της Μολδαβίας στη Eurovision δεν έχει εγκαταλείψει τη δημιουργική διαδικασία και ανήγγειλε ότι νέα τραγούδια του θα κυκλοφορήσουν το επόμενο διάστημα.

«Αυτή την περίοδο υπάρχει πυρετός προετοιμασίας για το Τελ Αβίβ του Ισραήλ, τόσο από τη μεριά της καλλιτέχνιδας όσο και από της ομάδας των συνθετών. Είμαστε σε συνεχείς επαφές και δουλεύουμε σκληρά για την εμφάνιση του τραγουδιού επί σκηνής. Θέλουμε να μας δικαιώσει, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα στον πίνακα κατάταξης» τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο μουσικός, τα ακούσματα του οποίου καλύπτουν όλο το φάσμα της ποπ μουσικής.

«Συγκροτήματα που είχα πάντα στα αυτιά μου και τα έχω ακόμα και σήμερα και σίγουρα με έχουν επηρεάσει είναι οι Abba, οι Duran Duran και οι Suede. Καλύπτουν όλο το φάσμα της ποπ μουσικής από τη δεκαετία του 1970 μέχρι το 1980, το 1990 και φτάνουν ως και σήμερα. Επίσης, να αναφέρω και την Enya ως αγαπημένη μουσική επιλογή, που επίσης με έχει εμπνεύσει πολύ».

Πηγή : tralala.gr

Απόκριες 2019… Δεν μπορούσε να λείψει κανείς και αυτό φάνηκε αφού δεκάδες Κύπριοι επώνυμοι φαίνεται να διασκέδασαν το γεγονός με ξεχωριστές αμφιέσεις. 

Η χθεσινή μεγάλη παρέλαση στη Λεμεσό, όπως και κάθε άλλη χρονιά, πλημμύρισε από κόσμο ο οποίος διασκέδασε με την ψυχή του τις φετινές απόκριες με μουσική, χορό, αμφιέση και καλή παρέα.

Ανάμεσα σε αυτούς βρέθηκαν και αρκετοί Κύπριοι επώνυμοι οι οποίοι έκαναν τις δικές τους προσωπικές επιλογές για την αμφίεση η οποία θα τους έκανε να ξεχωρίσουν.

Πιο κάτω φωτογραφίες μερικών από αυτούς: 

Πηγή : lifeNEWScy

«Σε παρακολουθώ, να δουλεύεις μέρα και νύχτα, να πιέζεσαι τόσο πολύ που σπάνια έχεις χρόνο για να πάρεις μια ανάσα. Οι άνθρωποι το κάνουν αυτό για τρεις λόγους. Είτε είναι τρελοί, ανόητοι, είτε προσπαθούν να ξεχάσουν. Και με εσένα, ήξερα ότι ήταν το τρίτο. Και απλά δεν γνώριζα τι προσπαθούσες να ξεχάσεις» – Nicholas Sparks

11 πράγματα που κάνουμε για να ξεχάσουμε ότι πονάμε

1. Είμαστε συνεχώς απασχολημένοι

Είτε είναι εργασία, είτε ένα νέο χόμπι, αναπτύσσουμε εμμονές με οτιδήποτε μπορεί να αποσπάσει την προσοχή μας από τον πόνο μας.

2. Ασχολούμαστε με τα προβλήματα των άλλων και όχι με τα δικά μας

Αν προσφερόμαστε συνέχεια να βοηθήσουμε στα προβλήματα των άλλων, εύκολα ξεχνάμε τα δικά μας. Και στην περίπτωση που ο ψυχικός πόνος είναι μεγάλος, επιζητούμε να παίρνουμε το ρόλο του σωτήρα και του συμβούλου για τους άλλους.

3. Ποτέ δεν αρνούμαστε όταν κάποιος μας ζητάει κάτι

Στα πάντα η απάντηση είναι «ναι». Απλά επειδή χρειαζόμαστε συνέχεια να ασχολούμαστε με κάτι, γιατί νομίζουμε ότι θα αποτρελαθούμε αν μείνουμε μόνοι με τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας.

4. Στρεφόμαστε στη μουσική

Ξαφνικά βρίσκουμε τόσα τραγούδια με τα οποία μπορούμε να ταυτιστούμε, που έχουν την ικανότητα να εξηγούν και να περιγράφουν όλα αυτά τα άσχημα πράγματα που νιώθουμε. Στην πραγματικότητα, δεν μπορούμε μόνοι μας, δεν έχουμε κάποιες φορές το κουράγιο να εκφράσουμε μόνοι μας αυτό που νιώθουμε.

5. Αποφεύγουμε την οπτική επαφή

Και ειδικά τους ανθρώπους που μπορούν να αναγνωρίσουν από το βλέμμα μας τι νιώθουμε. Δεν θέλουμε να γνωρίζουν ότι πονάμε.

6. Όταν μας ρωτούν τι κάνουμε, δεν είμαστε ειλικρινείς

Όλα είναι καλά. Ακόμα κι αν δεν ισχύει. Είναι εύκολο να πούμε ψέματα. Είμαστε τόσο πληγωμένοι που δεν θέλουμε οι άλλοι άνθρωποι να μας κάνουν να νιώσουμε άβολα, να μας γεμίσουν ενοχές, επειδή δεν το έχουμε ξεπεράσει.

7. Προσπαθούμε να είμαστε θετικοί

Σαν να βάζουμε μια μάσκα, γιατί ίσως με αυτό τον τρόπο προσπαθούμε να κάνουμε τους άλλους να πιστέψουν ότι είμαστε καλά. Και ίσως το πιστέψουμε κι εμείς.

8. Υπεραναλύουμε τα πάντα

Ξέρουμε ότι δεν αξίζει να βυθιστούμε και πάλι στο παρελθόν, αλλά αυτό μας στοιχειώνει. Θέλουμε να είμαστε και πάλι χαρούμενοι, αλλά πολύ συχνά ξαναπαίζουμε στο μυαλό μας όλες εκείνες τις αρνητικές κασέτες.

9. Βγαίνουμε για να μουδιάσουμε τον πόνο

Σωματικά μπορεί να είμαστε έξω και να πίνουμε χαμογελώντας, αλλά συναισθηματικά δεν βρισκόμαστε καν εκεί. Αλλά ακολουθούμε την παρέα μας, επειδή αν μείνουμε σπίτι, θα νιώθουμε και άσχημα και μόνοι. Όμως πολλές φορές συνειδητοποιούμε ότι ακόμα και σε μια γεμάτη αίθουσα νιώθουμε μόνοι.

10. Καταρρέουμε, όταν μένουμε μόνοι

Κανείς δεν θέλουμε να μας δει να κλαίμε. Αλλά κλαίμε, ακόμα κι αν δεν το παραδεχόμαστε. Είναι όλα εκείνα τα συναισθήματα που συσσωρεύονται και δεν μπορούμε να τα διαχειριστούμε.

11. Και ύστερα διακωμωδούμε την κατάσταση

Επειδή αν κάνουμε τους άλλους να γελάσουν μέσα από τον πόνο μας, αυτό θα μειώσει την ένταση. Ορισμένες φορές οι άνθρωποι που πονούν περισσότερο δείχνουν θετικοί και αστείοι στους άλλους και θέλουν να χαροποιούν τους γύρω τους. Και όλοι μας λένε ότι θα περάσει. Αλλά για κάποιο λόγο, εμείς νιώθουμε σαν ο χρόνος να έχει παγώσει και εμείς να έχουμε παγιδευτεί σε ένα μέρος. Όμως, αυτό θα ξεθωριάσει και αργά ή γρήγορα το χαμόγελο που θα σκάσουμε θα είναι αυθεντικό και αληθινό.

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ