«Το κορίτσι με την τσίχλα», η ταλαντούχα χορεύτρια που πάλεψε με το «θηρίο» της κατάθλιψης και κατάφερε να νικήσει . Μια γλυκύτατη γυναίκα που μας μιλά για τις άσχημες στιγμές που πέρασε ,την «φίλη» που την πρόδωσε, το καλύτερο πράγμα που τις συνέβηκε τα τελευταία χρόνια το «Μαριχουάνα στοπ» και τις πιο όμορφες στιγμές της στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Ένας ειλικρινής άνθρωπος που στην κουβέντα που κάνουμε, θυμάται μερικές στιγμές που πέρασε με τον Φρέντυ Γερμανό, το όνειρο της να ανεβάσει μια δική της παράσταση και την περηφάνια που νιώθει όταν βλέπει τις χορεύτριες τις να χορεύουν
Συνέντευξη στη Στέλλα Παπά
Κυρία Ιωαννίδου , ο φετινός σας χειμώνας είναι λίγο διαφορετικός μιας και ο κύριος Βάλαρης και ο κύριος Λυκιαρδόπουλος έφεραν ξανά στη ζωή σας την ταινία «Μαριχουάνα στοπ» ;
Το «Μαριχουάνα στοπ» είναι το καλύτερο πράγμα που μου συνέβη εδώ και πολλά χρόνια, μετά από κάποιες θεατρικές αποτυχίες που είχα (αλλά δεν έφταιγα εγώ γι’αυτές) . Είχα πέσει σε 
κατάθλιψη γιατί γύρω μου συνέβαιναν διάφορα. Το Μαριχουάνα ήταν από τις λίγες ταινίες του Δαλιανίδη στις οποίες είχα και κάποιο ρόλο εκτός από το να χορεύω (βέβαια υπήρξαν και κάποιες ταινίες στις οποίες ήμουν συμπρωταγωνίστρια). Όλες είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία και απήχηση στο κοινό. Το Μαριχουάνα το είχαμε κάνει και θεατρικό με τον Δαλαινίδη και θυμάμαι είχε γίνει πολύς πανικός , ήταν ένα κορυφαίο γεγονός , ήταν η πρώτη φορά που κατέβαινε η Ζωή Λάσκαρη στο θέατρο . Γύρω από τους βασικούς συντελεστές , Δαλιανίδης , Πλέσσας , Λάσκαρη κλπ ήμασταν και εμείς. Μερικοί από εμάς κατάφεραν να κάνουν επιτυχία , ευτυχώς εγώ ήμουν από αυτούς που έκαναν επιτυχία. Ήμουν ένα μικρό κορίτσι με όνειρα και φιλοδοξίες και αυτή η ταινία με βοήθησε.
Σήμερα πιστεύεται υπάρχουν τόσο ταλαντούχοι και πετυχημένοι άνθρωποι όπως ο κύριος Δαλιανίδης , ο κύριος Πλέσσας κλπ ;
Γενικά υπάρχουνε πολλοί ταλαντούχοι, αλλά αυτοί οι άνθρωποι ήταν διαφορετικοί , ξεχωριστοί , ιδιαίτεροι. Όχι ότι δεν υπάρχουν σήμερα , αλλά αυτοί ήταν πιο ιδιαίτεροι , ίσως τους βοηθήσανε οι συνθήκες. Ήτανε άνθρωποι ταγμένοι σ’αυτό που κάνανε , είχανε κάτι παραπάνω από τους άλλους .
Είπατε είχατε μικρές αποτυχίες που σας οδήγησαν στην κατάθλιψη , αυτό το ξανά πάθατε; Είστε λοιπόν άνθρωπος ευαίσθητος που απογοητεύεται εύκολα;
Όχι δεν ήμουν ποτέ καταθλιπτικό άτομο , το αντίθετο. Αυτό άρχισε όταν είχα χάσει την περιουσία μου. Όταν μια κοπέλα την οποία θεωρούσα «φίλη» , με εκμεταλλευτικέ, της εμπιστεύθηκα τα λεφτά μου , την σχολή μου και αυτή με πρόδωσε. Δεν πλήρωνε τίποτα , ούτε εφορία ,ούτε ίκα, ούτε καν το προσωπικό και έτσι μου ήρθε ένα μπουγιουρτή ,που ήμουν αναγκασμένη να το πληρώσω ,γιατί με ξεγέλασαν και με βάλανε διαχειρίστρια . Όλες οι υποχρεώσεις ήρθαν όλες σε εμένα και έτσι ξεπουλήθηκα ολόκληρη , πούλησα το εξοχικό που μου άφησε ο Φρέντυ το οποίο ήταν για μένα ένα κόσμημα , ήταν αναμνήσεις , ήταν τα πάντα . Και ακόμα χρωστάω.
Αυτό σας έκανε να χάσετε την εμπιστοσύνη σας στον κόσμο ;
Εγώ πιστεύω στις αξίες και μια από τις πιο σημαντικές είναι η φιλία. Είχα πάντα πάρα πολλές φίλες , αλλά δυστυχώς, δεν μπορώ να αξιολογώ εύκολα ανθρώπους , δίνομαι αφιερώνομαι σε ανθρώπους και πληγώνομαι. Όμως εδώ μιλάμε για μια γυναίκα που δεν σεβάστηκε τίποτα. Αυτό με οδήγησε στην κατάθλιψη , παραίτησα και τις δυο παραστάσεις στις οποίες ήμουν και έμεινα στο σπίτι και κοίταζα το κοινό .
Υπήρχαν άτομα που σας στάθηκαν ;
Ναι ο σύντροφός μου και κάποιοι φίλοι. Αυτό όμως ήταν κάτι που έπρεπε να το ξεπεράσω μόνη , πως όμως θα το κατάφερνα αφού επάνω στην κατάθλιψη , ήρθε να προστεθεί και μια δουλειά που δεν πήγε καλά. Αυτό έκανε την κατάσταση μου χειρότερη καθόμουνα μόνη και έβλεπα το κενό. Ήμουν ένα άτομο με ψυχολογικά προβλήματα που μια σειρά από γεγονότα χειροτέρευε την κατάσταση μου . Όταν είχα ξεφύγει λίγο από αυτή την κατάσταση και είχα επιστρέψει στη σχολή μου, έκανα και σκέψεις για να γράψω ένα βιβλίο . Τότε ήταν που μπήκε στη ζωή μου ο Γιώργος Βάλαρης , με την «Μαριχουάνα». Ήταν μια συμπαντική πράξη. Είμαι ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος, έχω κάνει καλό και όχι κακό στη ζωή μου, δουλεύω από τα έξη μου πάρα πολύ , δεν έπαιξα ποτέ σαν τα άλλα παιδιά. Ήθελα πολλά πράγματα να κάνω στη ζωή μου και δεν τα έκανα λόγω δουλειάς. Πέθαιναν οι δικοί μου άνθρωποι και δεν ήμουν κοντά τους όσο θα έπρεπε. Αλλά τα κατάφερα , δούλεψα με σπουδαίους ανθρώπους όπως ο Χόρν ή Λαμπέτη ,σπούδασα στην Αμερική και έκανα σεμινάρια με πολύ σπουδαίους ανθρώπους .
Και τώρα ήρθε το Μαριχουάνα που με πάει πίσω στα νιάτα μου στα χρόνια της αθωότητας , στα χρόνια που είχα την οικογένεια μου , στα χρόνια που άρχιζα να κάνω την καριέρα μου, να χαράσσω την πορεία μου , την ιστορία μου, την καριέρα μου .
Από την όλη πορεία σας ποια στιγμή σας σημάδεψε καλλιτεχνικά; .
Είναι πολλές οι ωραίες και πετυχημένες μου στιγμές στο θέατρο, κυρίως οι στιγμές μου με τον Σειλινό και όλα τα χορευτικά που κάναμε μαζί. Τα χρόνια που ήμουν με τον Σειλινό ήταν τα κορυφαία της καριέρας μου . Ήταν από τις πιο μεγάλες μου στιγμές καλλιτεχνικά .
Μια άλλη σπουδαία στιγμή της ζωής μου ήταν όταν γνώρισα τον Κάρολο Kουν και είχε επιλέξει εμένα και ακόμα μια κοπέλα ανάμεσα σε πολλές που συμμετείχαμε στο χορόδραμα της Ραλούς Μάνου για την παράσταση όρνιθες την οποία θα ανέβαζε.
Η στιγμή που δεν θα ξεχάσω και η οποία καθόρισε την καριέρα μου ήταν η γνωριμία μου με τον Δαλιανίδη .
Αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ τις συμμετοχές μου στην «Παναγία τον Παρισίων» , στις «Δούλες» και στο «Μιας πεντάρας Νιάτα» του Πετεντέρη και η οποία που με καθιέρωσε ως πρωταγωνίστρια
Σε προσωπικό επίπεδο ποια η πιο σημαντική σας στιγμή ;
Η γνωριμία μου με την Έλλη Λαμπέτη, την οποία λάτρευα και η οποία και ήθελε να με υιοθετήσει ..
Η γνωριμία μου με τον Φρέντυ Γερμανό , ο αρραβώνας μας στην ΝΈΑ ΥΙΌΡΚΗ και όλα όσα ζήσαμε μαζί.
Ο αρραβώνας όχι ο γάμος σας ;
Ο γάμος μας ήταν λίγο πονεμένος γιατί είχα μια περιπέτεια υγείας .
Θέλετε να μας μιλήσετε λίγο για τις πιο όμορφες στιγμές σας με τον Φρέντυ Γερμάνο ;
Ο Φρέντυ με αγαπούσε , πίστευε σε εμένα και με βοηθούσε όπου μπορούσε, σαν προσωπικότητα που ήταν. Μου έκλεινε σεμινάρια με την Μακλαίν , σε δραματική σχολή του Broadway , βλέπαμε τις καλύτερες παραστάσεις , μου γνώρισε την Ελίζαμπεθ Τέυλορ και τον Ρίτσαρτ Μπαρτον , τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών . Όταν ζεις με ένα σημαντικό άνθρωπο όπως ο Φρέντυ ζεις μόνο σημαντικές στιγμές , γνωρίζεις πολιτικούς αλλά και άλλους σπουδαίους ανθρώπους.
Εσείς έχετε πολιτικές πεποιθήσεις θα κατεβαίνατε ως πολιτικός ;
Όχι , αλλά θα έπαιρνα ένα υπουργείο που να είχε σχέση με τον καλλιτεχνικό χώρο , γιατί εκεί ανήκω. Οι γνώσεις μου η εμπειρία μου είναι από αυτό το χώρο. Μπορώ να βοηθήσω το θέατρο, το χορό κλπ.
Ο χορός μπήκε πριν την υποκριτική στη ζωή σας ;
Ναι από πέντε χρονών ,συμμετείχα στο χορόδραμα της Ραλους Μάνου και το οποίο έκανε πολύ σπουδαίες παραστάσεις. Ήμουν από τα πρώτα κορίτσια που γνώρισε ο Κακογιάννης και με επέλεξε για να παίξω στον «Αριστοκρατικό Δρόμο» με την Λαμπέτη και τον Χόρν
Πως νιώθετε που συνδυάζετε το θέατρο με το χορό ;
Είναι πολύ απλό αλλά και δύσκολο γιατί δίνεις πολλά από το σώμα την ψυχή σου και η ανταπόδοση είναι μικρή, ειδικά αν είσαι κλασσική χορεύτρια, αλλά ευτυχώς είμαι χορεύτρια μοντέρνου χορού και μπορώ και χορεύω για πολύ καιρό . Εγώ ακόμα χορεύω και διδάσκω στη σχολή μου, έχω βγάλει πολλές δασκάλες χορού. Είναι έργο ζωής . Η σχολή μου είναι είκοσι χρόνων. Τα πάντα έχουν σχέση με την τεχνική και την αγωγή της ψυχής και του σώματος . Οι χορεύτριες πρέπει να είναι αφοσιωμένες να είναι ιέρειες . Ο χορός είναι μια τέχνη ευλογημένη από το θεό. Όταν βλέπω αυτά τα κοριτσάκια να χορεύουνε , έτσι σαν αγγελάκια συγκινούμε και σκέφτομαι πως μπορεί να έκανα πολλά λάθη, αλλά το να αφοσιωθώ στην τέχνη και να προσφέρω μέσα από αυτή είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που έχω κάνει . Μετά από πενήντα χρόνια ανακαλύπτω πόση αγάπη, πόση αφοσίωση και πόσο πίστη και εμπιστοσύνη έχουν σε εμένα οι συνάδελφοι και οι μαθήτριες μου.
Θα θέλατε με τις χορογραφίες σας να ομορφύνετε μια παράσταση;
Το έχω κάνει . Έτσι και αλλιώς κάναμε μια παράσταση με τα παιδιά της σχολής που ήταν και λίγο σαν αυτοβιογραφία. Είχα κάνει μια δική μου παράσταση με τίτλο «το κορίτσι με την τσίχλα ξανακτυπά» επειδή στις περισσότερες ταινίες ήμουνα το χαζοχαρούμενο που έπαιζα τσίχλα .
Ήθελα να κάνω κάτι καλύτερο και ήμουνα έτοιμη να ανεβάσω μια μεγάλη παράσταση με τα λεφτά μου και να παίξω τους αγαπημένους μου Τσέχοφ και Τένεση Ουίλιαμς αλλά κάποιος από κει πάνω ή το σύμπαν δεν τα έφερε τα πράγματα όπως ήθελα . Τώρα όμως με την κρίση είναι δύσκολα τα πράγματα, αλλά θα θελα κάποια στιγμή να κάνω κάτι δικό μου και να παίξω όσα θέλω και δεν τα έχω παίξει ακόμα. Θα ήθελα να κάνω μια δική μου σκηνή.
Ποιο το αγαπημένο σας τραγούδι από αυτά του Τόλη Βοσκόπουλου ;
«Το φεγγάρι πάνω Θεέ μου» . Όταν το ακούω συγκινούμε και κλαίω γιατί μου θυμίζει μια ολόκληρη εποχή με τους γονείς μου, τους φίλους , τις φιλοδοξίες , τα όνειρα μου . Ο Τόλης ήταν και θα είναι μοναδικός. Αλλά δεν είναι μόνο ο Τόλης αλλά όλα αυτά που κουβαλάει ο Τόλης . Είναι μια εποχή με στιγμές κοντά σε φίλους και συγγενής .
Άλλος αγαπημένος σας τραγουδιστής ;
Ο Γιώργος Νταλάρας είναι η αδυναμία μου , τον γνωρίζω προσωπικά , παρακολούθησα την πορεία του και μου αρέσει το είδος και το ύφος των τραγουδιών του. Αν και γενικά ακούω κλασσική μουσική λόγω του χορού αλλά και γιατί αυτά με είχε μάθει η οικογένεια μου να ακούω. Ακούω Μπετόβεν , Τσαικόφσκη κλπ . Είχα πατέρα ζωγράφο ο οποίος τελείωσε την σχολή καλών τεχνών και μια μητέρα επαγγελματία ζωγράφο που με γαλούχησαν με αυτούς τους τρόπους.
Εσείς ζωγραφίζετε ;
Όχι , ούτε γραμμή . Και κοίτα πως τα φέρνει η ζωή ενώ ήθελα η μαμά μου να γίνει ηθοποιός και χορεύτρια και δεν τα κατάφερε, το μεταλαμπάδευσε σε μένα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να γίνω ηθοποιός και τραγουδίστρια ,είναι όλα στο dna τελικά .
Ετοιμάζετε κάτι άλλο μετά το Μαριχουάνα ;
Ότι καλό σε επίπεδο καλλιτεχνικό είναι πιθανό. Είναι ο τελευταίος μου κύκλος και θα ήθελα να κάνω πράγματα σημαντικά και σοβαρά . Κάτι με προδιαγραφές . Δεν θέλω πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά ουσιαστικό , με κακόμαθε ο Βάλαρης με την παράσταση . Χάρηκα πάρα πολύ το πρωταγωνιστιλικη .
Είστε λοιπόν πιο προσεκτική στις επιλογές σας ΄
Δεν σνομπάρο , απλά είμαι επιλεκτική . Αλλά θέλω να υπάρχω στο θέατρο , αν καθίσω στο σπίτι θα γεράσω αυτόματα και θα πεθάνω .
Διώξατε ποτέ κοπέλα από τη σχολή γιατί δεν έκανε για χορό ;
Όχι δεν έχω διώξει, έχω επιστήσει την προσοχή σε γονείς που ήθελα να κάνουν την κόρη τους χορεύτρια και ταλεντάρα.
