Ο Πάνος Ιωαννίδης, ο γοητευτικός κριτής του «MasterChef», δίνει την πρώτη του συνέντευξη μετά το τέλος του δημοφιλούς παιχνιδιού μαγειρικής και μιλά για όλα εκείνα που τον κάνουν ακόμη πιο ενδιαφέρων, πέρα από την τηλεοπτική του εικόνα.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΡΙΦΤΗ
Είναι περασμένες 20:00. Ο Πάνος μόλις μπήκε στο σπίτι του, με έναν καφέ στο χέρι. «Για να με τονώσει λίγο…», μου εξηγεί. Πριν από λίγα λεπτά τελείωσε ένα βίντεο με συνταγές στο κανάλι του στο YouTube, είχε για άλλη μια μέρα ένα πολύωρο γύρισμα και είναι λίγο κουρασμένος. Κι ας νόμιζα ότι τώρα που ολοκληρώθηκε το «MasterChef», θα ήταν πιο χαλαρός – έκανα λάθος. «Μαζί με άλλους δύο φίλους μου ετοιμάζω ένα project που έχει να κάνει με το σινεμά και το φαγητό. Παράλληλα, τρέχω με το εστιατόριό μου, το “Ovio”, στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και το web site μου, το οποίο ανανεώνεται συνεχώς, με νέες πληροφορίες για τη γαστρονομία», μου λέει και πίνει τη δεύτερη γουλιά από τον παγωμένο καφέ του.
Ποια αίσθηση σού άφησε το φετινό «MasterChef»;
Για ακόμα μία φορά ήταν μία πολύ δυνατή εμπειρία! Κι όταν λέω «δυνατή εμπειρία», εννοώ σε όλα τα επίπεδα. Ζήσαμε συγκινητικές στιγμές, όμορφες, ευχάριστες, είχε πολύ σασπένς, είδαμε μεγάλες ανατροπές. Ήταν συναρπαστικοί αυτοί οι μήνες, σε ό,τι αφορά στο παιχνίδι και στη ροή του. Προσωπικά, πέρασα πολύ καλά. Γνώρισα τα νέα παιδιά, είχαν όλοι τους ενδιαφέρουσες προσωπικότητες και φυσικά συνεχίσαμε την παρέα με τον Λεωνίδα και τον Σωτήρη, τους άλλους δύο κριτές.
Άλλαξε κάτι φέτος στο παιχνίδι, συγκριτικά με τις προηγούμενες χρονιές;
Κάθε χρόνο αλλάζουν πράγματα, κι αυτό οφείλεται και στην παραγωγή μας, αλλά και στους παίκτες, επειδή όλοι, κάθε χρονιά, είναι διαφορετικοί χαρακτήρες. Το concept μπορεί να είναι το ίδιο, αυτό που αλλάζει όμως είναι η ενέργεια.
Πάντως, όταν ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο ο μεγάλος τελικός, ακούσαμε τον Σωτήρη Κοντιζά, τον Λεωνίδα Κουτσόπουλο, αλλά και σένα, να λέτε ότι «στο επόμενο “MasterChef” θα αλλάξουν πολλά». Θα δούμε κάτι άλλο, δηλαδή;
Το μόνο σίγουρο -αυτό που ξέρω και μου επιτρέπεται να σου πω- είναι ότι θα ανέβει πολύ ο πήχης. Θα ανέβει αρκετά σε σχέση με τις άλλες χρονιές. Η δυσκολία στο μαγειρικό επίπεδο θα αλλάξει, οι απαιτήσεις θα μεγαλώσουν αρκετά.
Αυτό, όμως, δεν ενέχει τον κίνδυνο, να προσελκύσει περισσότερους επαγγελματίες μάγειρες παρά ερασιτέχνες;
Μα, και κάποιοι που δηλώνουν επαγγελματίες οι οποίοι συμμετέχουν στο παιχνίδι, θα σου θυμίσω ότι, μέσα στο «MasterChef», αποκτούν μεγαλύτερη εμπειρία. Δοκιμάζονται, διδάσκονται, εξελίσσονται και κρίνονται από όλα και σε όλα τα στάδια και επίπεδα. Απ’ την άλλη, όπως έχετε παρακολουθήσει όλοι, πολλοί ερασιτέχνες έχουν κάνει την ανατροπή, σε σχέση με όσους δηλώνουν «επαγγελματίες». Έχουν γίνει πολλές ανατροπές, όπως φέτος ανατροπή ήταν που η Μαρία έφτασε μέχρι την τελική τριάδα.
Εσύ, προσωπικά, ταυτίζεσαι με κάποιους παίκτες; Για παράδειγμα, είχες αγωνία για τον Σταύρο ή τον Σταυρή;
Ναι, φυσικά! Μα, όταν είσαι τόσους μήνες με τους ίδιους ανθρώπους καθημερινά, δεν γίνεται να μη δεθείς και να μην αγωνιάς για την προσπάθεια που κάνουν. Και οι τρεις κριτές μπαίνουμε αυτόματα στην ψυχολογία των παικτών, η οποία είναι πολύ ευαίσθητη, δεδομένου ότι ζουν μία δυνατή εμπειρία.
Υπήρξαν παίκτες που, όταν έφυγαν από το παιχνίδι, αργότερα σου ζήτησαν δουλειά;
Ναι, έχει γίνει αυτό. Ξέρεις, όταν ολοκληρώνεται ένα παιχνίδι, συνήθως οι παίκτες έρχονται σε επαφή μαζί μας και μετά εμείς, με τη σειρά μας, όπου μπορούμε να τους βοηθήσουμε το κάνουμε. Αν μπορούμε να απορροφήσουμε κάποια άτομα κάπου, το κάνουμε με χαρά! Τους ξέρουμε, γνωρίζουμε τις δυνατότητές τους, τον χαρακτήρα τους κι αν ταιριάζει η χημεία μας προχωράμε. Ας πούμε ο δικός μου sous chef, είναι από το πρώτο «MasterChef», ο Δημήτρης Παπαπαναγιώτου.
Είδες κάποια αλλαγή στον εαυτό σου από τότε που ξεκίνησες την τηλεόραση, μέχρι και σήμερα, Πάνο;
Όχι. Απλά κάνω μία άλλη δουλειά ακόμα και κινούμαι και σε άλλους χώρους, από εκείνους που ήμουν κάποτε. Άλλωστε, η τηλεόραση ήταν κάτι που συνάντησα στην πορεία. Δεν είναι η κύρια δουλειά μου. Έχω ωραία εμπειρία, περνάω καλά, αλλά δεν άλλαξε κάτι στον εαυτό μου, στον χαρακτήρα μου, επειδή έγινα ίσως πιο γνωστός. Θέλω να πω ότι για μένα είναι λυμένο το πράγμα στο μυαλό μου, αφού από πριν γνώριζα ότι δεν πρέπει να έχω αυταπάτες ή να μεγαλοποιώ πράγματα και καταστάσεις που σήμερα είναι κι αύριο δεν είναι.
Θα παραξενευτείς αν χάσεις τη δημοσιότητα που έχεις, όταν θα σταματήσεις την τηλεόραση;
Όχι, όχι. Αυτό το θέμα το ‘χω «λύσει» εξ’ αρχής. Ξέρω σε ποιον χώρο κινούμαι και ξέρω ότι αυτό που κάνω δεν θα διαρκέσει για πάντα. Σημασία έχει ότι περνάω καλά μέχρι αυτή τη στιγμή και το χαίρομαι. Όταν θα σταματήσει όλο αυτό, θα κάνω άλλα πράγματα. Έχω αυτογνωσία του τι μου γίνεται αυτή τη στιγμή.
Έχεις γίνει πια και πιο επιφυλακτικός με τους ανθρώπους που σε προσεγγίζουν, λόγω του ότι είσαι γνωστός κι επομένως υποβόσκει η σκέψη ότι κάτι μπορεί να θέλουν από σένα;
Όχι, αυτό δεν ισχύει. Πάντα κρίνω τους ανθρώπους από τη στιγμή και από τα δεδομένα που μου δίνουν. Το να γίνω επιφυλακτικός ξαφνικά, θα με κάνει να περιοριστώ και να εγκλωβιστώ. Όχι, δεν το κάνω αυτό. Βλέπω κάποια πράγματα στην αρχή και όπως πάει…
Τόσο φιλοσοφημένα και ξεκάθαρα τα έχεις όλα στη ζωή σου;
Όχι, δεν θα το έλεγα. Δεν με λες και «φιλόσοφο», ως άνθρωπο! (γελάει). Θεωρώ, όμως, τον εαυτό μου λογικό και υιοθετώ, τις περισσότερες φορές, τον λογικό τρόπο σκέψης.
Τα αρνητικά της δημοσιότητας ποια είναι;
Κοίτα, δεν έχω άσχημες εμπειρίες. Το μόνο που θα μπορούσα να σου αναφέρω, από προσωπική μου άποψη, είναι ότι η δημοσιότητα εισέρχεται μέσα και σε πιο ιδιωτικά κομμάτια, όπως η προσωπική ζωή. Το να είσαι έξω, ας πούμε, και να δεις ένα ρεπορτάζ που να αναφέρει διάφορα πράγματα παρερμηνευμένα για σένα. Να δεις π.χ. μία φωτογραφία κι από κάτω ένα ανυπόστατο κείμενο που δεν στέκει τίποτα. Αυτό, για παράδειγμα, δεν μου αρέσει. Είναι το πιο επικίνδυνο που μπορώ να κατονομάσω, ως τώρα. Κάτι άλλο δεν μου έχει συμβεί – κι ευτυχώς δηλαδή. Δεν θα ήθελα να έρθω αντιμέτωπος με άσχημα πράγματα.
Και πώς αντιδράς όταν αντιμετωπίζεις τέτοιου είδους δημοσιεύματα; Όταν σου χρεώνουν, ας πούμε, σχέσεις που δεν έχεις, επειδή έτυχε να βρίσκεσαι σε μία παρέα;
Με πλήρη αδιαφορία. Απ’ τη στιγμή που αναφέρεται ή γράφεται κάτι και δεν ισχύει, απλά γυρίζω το κεφάλι μου αλλού – αφού δεν κάνω κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπομαι, γιατί να με απασχολήσει; Ας απασχολήσει τους άλλους που ασχολούνται. Προσπερνώ και δεν τα λαμβάνω υπόψιν μου.
Φέτος, πάντως, ξεχώρισες -και συζητήθηκες ιδιαίτερα- και λόγω του υπόγειου χιούμορ που έχεις. Να, κάτι που δεν ξέραμε προηγουμένως για σένα. Πάντα έτσι ήσουν;
Ναι, πάντα το είχα αυτό. Είναι κάπως «ήσυχο» και ιδιαίτερο το χιούμορ μου. «Περίεργο», θα το χαρακτήριζα. Πρέπει να σου πω ότι δεν το καταλαβαίνουν όλοι, όμως, όσοι το αντιλαμβάνονται περνούν πολύ καλά μαζί μου.
Αλήθεια, γιατί σε ταυτίζουν τόσο πολύ με τα ζυμαρικά και το ριζότο;
Έχω μία ιδιαίτερη αγάπη στην ιταλική κουζίνα. Την απολαμβάνω πολύ. Σε αυτό οφείλεται, ίσως, το γεγονός ότι σπούδασα και δούλεψα κιόλας στην Ιταλία. Επομένως, θεωρώ λογικό, ένα μεγάλο κομμάτι της φιλοσοφίας και της κουλτούρας μου να βασίζονται στην ιταλική κουζίνα. Όταν κάποιος φτιάχνει ένα ζυμαρικό ή ριζότο, για μένα πρέπει να είναι τέλειο. Κάτι λιγότερο από τέλειο, απλά είναι λάθος.
Έχει τύχει ποτέ να σου μαγειρέψει μία γυναίκα ριζότο, να μην είναι καλό, αλλά να προσποιηθείς πως ήταν τέλειο;
Όχι. Μου έχει τύχει να μου μαγειρέψουν και απλά έτυχε να ήταν τέλειο!
Υπάρχει καθόλου χώρος και χρόνος στη ζωή σου για μία σχέση; Για έναν έρωτα;
Όταν προκύπτει και το θέλεις, τότε πάντα υπάρχει ο χρόνος. Τον βρίσκεις εσύ ο ίδιος. Τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες. Όποτε μου προκύπτει, λοιπόν, το ζω.
Γενικά, δεν έχεις καθόλου ελεύθερο χρόνο;
Με την έννοια του «κλείνω το κινητό μου και κάνω ό,τι θέλω», όχι! Τον τελευταίο καιρό απλώς προσπαθώ να κρατάω λίγο χρόνο για μένα – ποιοτικό χρόνο, όχι ποσοτικό. Μου αρέσει να βρίσκομαι με ανθρώπους που αγαπώ, που έχουμε καλή επικοινωνία και με ενδιαφέρουν. Κάνω καμιά εκδρομή, ένα μικρό ταξίδι, έναν περίπατο. Κάποτε είχα και χόμπι. Κάποτε μου άρεσε, για παράδειγμα, η φωτογραφία. Πλέον, λόγω της δουλειάς μου, η φωτογραφία είναι κομμάτι της, οπότε έχω στην ομάδα μου επαγγελματία φωτογράφο. Όμως, μου αρέσει να ασχολούμαι κι εγώ μ’ αυτό.
Επειδή έχω μιλήσει και με τον Λεωνίδα, και ξέρω τη μεγάλη του αγάπη – θα τολμούσες να κάνεις ένα road trip με τον Λεωνίδα Κουτσόπουλο και τη μηχανή του;
(γελάμε). Εγώ θα το τολμούσα, αλλά θα παίρναμε και τον Σωτήρη μαζί μας!
Πηγή : philenews.com
