Χρήστος Μπότσης
ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΟ ΜΥΘΟ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Συνέντευξη στην Στέλλα Παπα
Ο Χρήστος Μπότσης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θήβα. Αν και σπουδάζει φιλολογίας είχε τ το τραγούδι από μικρός στη ζωή του.
Είναι μέλος του Θηβαϊκού Πειραματικού Θεάτρου με συμμετοχή σε μουσικές-θεατρικές παραστάσεις.
Είναι ένας Έλληνας καλλιτέχνης που αποφάσισε να κάνει επανεκτέλεση ένα κυπριακό κομμάτι. Ένα κομμάτι που κατά τον ίδιο περνά πολλά μηνύματα για την θέση της γυναίκας και που ξυπνά μέσα του το αίσθημα του θυμού, για αφύπνιση.
Με αφορμή λοιπόν την ερμηνεία του κομματιού Ανδρονίκη από τον Χρήστου Μπότση το site μας μίλησε μαζί του για αυτό, για το πως αυτό συνδέεται με το me too, για την αγάπη που έχει στην παράδοση, για την ελευθερία του λόγου και πολλά άλλα.
Κύριε Μπότση το καινούργιο σας single έχει τίτλο «Ανδρονίκη»! Ένα παραδοσιακό τραγούδι της τραγικής ιστορίας της Ανδρονίκης, θέλετε να μας πείτε δυο λόγια γι’αυτό ;
– Καταρχάς να σας ευχαριστήσω πολύ για την φιλοξενία. Η ιστορία της Ανδρονίκης, μας δείχνει πως η κοπέλα αυτή, παραστράτησε ενάντια στην ηθική της εποχής της. Φόρεσε παντελόνι, πήγε σ’ ένα καφενέ, έπαιξε χαρτιά, κάπνισε ναργιλέ και φλέρταρε. Το αποτέλεσμα αυτού ήταν να δολοφονηθεί από τον ίδιο της τον αδερφό. Η Ανδρονίκη στην ουσία είναι μία επαναστάτρια απέναντι στην πατριαρχεία και στην καταπίεση. Μια γυναίκα φεμινίστρια κατά την άποψη μου ενάντια στη βία και στο κατεστημένο της εποχής της.
Η Ανδρονίκη, ένα δημοτικό, αφηγηματικό τραγούδι από την Κύπρο, γιατί λοιπόν επιλέξατε παραδοσιακό τραγούδι της Κύπρου;
– Η παράδοση γενικώς ανήκει στα ενδιαφέροντα μου. Πέρα από την πληροφορία της, σου δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσεις τον άνθρωπο στην εκάστοτε κοινωνία που ζούσε. Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον αυτό. Την Ανδρονίκη λοιπόν, την πρωτάκουσα στην εφηβεία μου. Αναζήτησα κι έψαξα πολύ μέχρι να καταλάβω τι συναίσθημα θέλει να προκαλέσει αυτό το τραγούδι. Κι είναι ο θυμός. Ο θυμός για αφύπνιση μέσα από λόγια του ίδιου του λαού.
Πιστεύετε είναι ένα κομμάτι που συνδέεται με το me too ;
– Φυσικά. Όχι μόνο συνδέεται, αλλά πρέπει να μας κάνει να δούμε πως αντιδρούσαν οι άνθρωποι σ’ εκείνη την κοινωνία. Να το συνδέσουμε με το σήμερα και να δούμε αν τελικώς έχει αλλάξει κάτι. Δημιουργεί ένα ερώτημα η Ανδρονίκη κατ’ εμέ. Αν η κοινωνία αλλάζει ή έχει απλώς διαφορετική μάσκα.
Μιλάει για την επανάστασή της γυναίκας απέναντι στην καταπίεση και στα στερεότυπα της πατριαρχικής κοινωνίας του τότε και την τραγική κατάληξη της .Αλήθεια ,πιστεύετε πως η κάθε επανάσταση έχει όρια;
– Καμία επανάσταση δεν πρέπει να έχει όρια. Συλλογικότητα και κοινό σκοπό πρέπει να έχει. Κι ο σκοπός είναι ένας. Η ελευθερία των ανθρώπων κι ό,τι περιβάλλει αυτό. Και δεν είναι κλισέ αυτή η πρόταση ούτε κάτι ουτοπικό. Είναι το δεδομένο που συνηθίσαμε να μην είναι. Μας έκαναν και μας διδάσκουν να ανήκουμε στους άλλους. Το ανήκειν. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε οι άνθρωποι πως είμαστε δυνατότεροι από το “κακό”. Και η αλλαγή του κακού έρχεται με επανάσταση. Αντίδραση σε καθετί που μας περιορίζει την ελευθερία, την ισότητα, την αλληλεγγύη. Να υπερτερεί το χαμόγελο έναντι της θλίψης.
Εσείς νιώθετε ότι με τα τραγούδια σας κάνετε την δική σας επανάσταση στη μουσική ;
– Δεν είναι μόνο τα τραγούδια. Πιστεύω πως ο καλλιτέχνης είναι ένα δημόσιο πρόσωπο που έχει την δυνατότητα να αφυπνεί και θεωρώ πως είναι κι ο ρόλος του αυτός. Η τέχνη ένα είδος ‘ιατρικής’ θεωρώ. Έχει τελεολογικό χαρακτήρα και οφείλει να φέρνει τον άνθρωπο πιο κοντά στην ευδαιμονία. Την λύτρωση της ψυχής του και των γύρω του. Είναι μια σκληρή επανάσταση αυτό για όποιον το καταφέρει. Πάντως, θέλω με τα τραγούδια μου να δημιουργώ επανάσταση σε όλους τους τομείς κι όχι μόνο στον έρωτα.
Αν κάποιος θέλει να σας ακούσει να ερμηνεύετε λαιβ που μπορεί να σας δει;
– Σταθερά τις Πέμπτες έχουμε δημιουργήσει μία πολύ ωραία κατάσταση, στο THE BAR στη Θήβα με δύο εξαιρετικούς μουσικούς- φίλους. Τον Γιώργο τον Κυριάκο στο πιάνο και τον Άγγελο Κατσέλη στα έγχορδα. Θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα να έρθετε και να δείτε αυτό το όνειρο που συμβαίνει εκεί. Κατά τα άλλα ετοιμάζουμε κάποιες συναυλίες κι ωραία πράγματα για τον χειμώνα.
Μικρός τι ακούσματα είχατε ; ήταν διαφορετικά από τα σημερινά ;
– Αγαπώ το έντεχνο, παραδοσιακό, λαϊκό ελληνικό τραγούδι. Με εμπνέει και με ευχαριστεί. Με αυτά τα ακούσματα μεγάλωσα στο σπίτι κι αυτά τραγουδάω. Είναι βιωματικό προσόν το να μεγαλώνεις σε σπίτι με μουσική υψηλής αισθητικής. Τώρα όσον αφορά στο σήμερα, υπάρχει μουσική με αισθητική και χωρίς σε όλα τα είδη. Ακούω ό,τι μου κάνει κι ό,τι έχει αλήθεια. Πιστεύω πολύ στην ειλικρινή σχέση με το κοινό μου. Η τέχνη χρειάζεται αλήθεια. Κι εκεί δένει κι η αισθητική που προανέφερα.
Όνειρα…;
– Άπειρα. Ζω για να ονειρεύομαι έχω ως μότο μου.
- Με ποιον καλλιτέχνη θα θέλατε να συνεργαστείτε;
– Δεν θα πω ονόματα γιατί θα αδικήσω σίγουρα αυτούς που θα ξεχάσω. Πολλοί. Πάρα πολλοί κι όχι απαραίτητα διάσημοι.
Η αγάπη για την παράδοση υπήρχε πάντα ;
– Από παιδί. Η παράδοση έχει ένα μύθο. Το λατρεύω αυτό. Μια ιστορία γεμάτη εικόνες. Τα όνειρα που λέγαμε..
Φιλοδοξίες για το κομμάτι που κυκλοφόρησατε;
-Να ακουστεί όπου μπορεί. Υπάρχουν άπειρες διασκευές της Ανδρονίκης. Να ακουστούν όλες. Μέχρι να σταματήσει όλο αυτό το κακό. Όπως προείπα να υπάρξει ο θυμός κι η αφύπνιση.
Σχέδια για το καλοκαίρι;
– Πέρα από το The BaR στη Θήβα, να ταξιδέψουμε και να παίξουμε μουσική σε κάθε γειτονιά σε όλη την Ελλάδα.
Σας ευχαριστώ θερμά για την εμπιστοσύνη και την φιλοξενία
