Ο Justin Bieber και η Hailey Baldwin μίλησαν για την ερωτική τους ζωή!

Οι δυο τους φωτογραφήθηκαν μαζί για την Vogue και κοσμούν το εξώφυλλο του περιοδικού, για το τεύχος Μαρτίου 2019.

Στη συνέντευξή τους, ο Justin και η Hailey μίλησαν για τον πολύ βιαστικό -στα μάτια του κοινού- γάμου τους, το πώς γνωρίστηκαν και τις δυσκολίες που πέρασαν και περνούν.

«Ο γάμος είναι πολύ δύσκολος» δήλωσε η Hailey, ενώ οι δυο τους αποκάλυψαν ότι επισκέπτονται σύμβουλο σχέσης.

Η πιο «ζουμερή» λεπτομέρεια που αποκάλυψαν είναι ότι περίμεναν μέχρι και μετά το γάμο τους για να κοιμηθούν μαζί! Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις φήμες που κυκλοφορούσαν κατά καιρούς, ότι ο λόγος του γρήγορου γάμου ήταν μια εγκυμοσύνη.

Πηγή : MAD TV

Πλούταρχος-Ασλανίδου αποθέωσαν επί σκηνής τους Droulias Brothers (βίντεο)

Άκρως συγκινητικές στιγμές, βίωσαν οι Droulias Brothers κατά την επίσκεψή τους στο νυχτερινό κέντρο «Φωταέριο», όπου μήνες τώρα εμφανίζονται με επιτυχία, ο Γιάννης Πλούταρχος και η Μελίνα Ασλανίδου.

Ο Κωνσταντίνος και Ηλίας Δρούλιας, τράβηξαν όλα τα βλέμματα πάνω τους, όταν η Μελίνα Ασλανίδου, τους έκανε την έκπληξη και τη μεγάλη τιμή, να τους καλέσει επί σκηνής, δηλώνοντας δημόσια στο κατάμεστο κόσμου μαγαζί, το πόσο πολύ τους θαυμάζει, δίνοντάς  τους το «βήμα», να απογειώσουν το μαγαζί.

Ο Κωνσταντίνος Δρούλιας, της αφιέρωνε τις μαντινάδες τη μία μετά την άλλη, τα σφηνάκια έδιναν και έπαιρναν, ενώ το κέφι χτύπησε κόκκινο, με τον κόσμο να παραληρεί, από την κρητική «ένεση».

Στη συνέχεια ο Γιάννης Πλούταρχος, ως άψογος οικοδεσπότης, τους συγκίνησε ακόμα περισσότερο, όταν τραγούδησε μαζί τους, το «Ήταν μία φορά» του Νίκου Ξυλούρη, που ερμήνευσε με πάθος ο Κωνσταντίνος Δρούλιας.

Αν και το νέο τους τραγούδι έχει τίτλο «Είμαι και απόψε χάλια», η νυχτερινή τους έξοδο στον Γιάννη Πλούταρχο και τη Μελίνα Ασλανίδου, όπως τόνισαν και στα social media τους, ήταν ότι καλύτερο τους έχει συμβεί, αφού οι δύο μεγάλοι καλλιτέχνες τους φέρθηκαν, ως όμοιοί τους, για αυτό και θέλησαν να τους ευχαριστήσουν και δημόσια.

 

Ναταλία Γερμανού: «Μου έλεγαν φίλοι μου διωξ’ τον δε βλέπεις; Σε εκμεταλλεύεται»

Η Ναταλία Γερμανού παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό Down Town και μεταξύ άλλων μίλησε για τις επιλογές που έχει κάνει στη ζωή της αλλά και αν κάποιος σύντροφος της ήταν δίπλα της λόγω του ονόματος της.

«Έκανα πράγματα που απόλαυσα και πράγματα τα οποία, τρόπον τινά, μετάνιωσα. Αλλά, όχι, ψέματα, δεν μετάνιωσα για κάτι γιατί τα έζησα! Υπήρξε μόνο μία φορά ίσως, τώρα το βλέπω από άλλη οπτική γωνία, που μπορώ να πω “εγώ τι ήθελα μαζί με αυτόν τον άνθρωπο;”. Όμως όταν θυμάμαι και τις καλές στιγμές, τότε δεν το μετανιώνω. Υπήρξα ευτυχισμένη κι ας μην κράτησε τότε. Όλα είναι θέμα timing. Για τότε ήταν καλά, σήμερα δεν θα έκανα αυτή την επιλογή. Άρα δεν το μετανιώνω, γιατί εξυπηρέτησε τις ανάγκες που είχε στην ψυχή μου τότε. Σήμερα δεν θα ήμασταν μαζί, τότε όμως ήταν ok. Όλοι έρχονται στη ζωή μας όταν τους χρειαζόμαστε. Με τους άντρες έχω ένστικτο. Μπορεί όχι στην αρχή, αλλά στον μήνα πάνω ξέρω τι γίνεται και τι καπνό φουμάρουν».

Υπήρξε κάποιος σύντροφός σου που ήταν δίπλα σου επειδή είσαι η Γερμανού;

«Όχι, για να είμαι ειλικρινής. Ακόμη κι αυτός ο ένας που μου έρχεται και πολλοί φίλοι μου, μου έλεγαν “διωξ’ τον δε βλέπεις; Σε εκμεταλλεύεται!”. Ακόμα κι αυτός ο άνθρωπος, με τον τρόπο του, όσο μπόρεσε και ήξερε αυτή τη λέξη, με ψιλό-αγάπησε. Όσο ήξερε τι σημαίνει η λέξη “αγάπη”. Έτσι κι αλλιώς, ούτε κι εγώ κατάφερα να τον αγαπήσω ιδιαίτερα, δεν μπορούμε να μιλάμε για εκμετάλλευση. Κάποτε ήμουν ένα εγωκεντρικό “ζώο”, που νόμιζα ότι όλα περιστρέφονταν γύρω από μένα. Ο πρώην σύζυγός μου, που λατρεύω, ο Πέτρος Ίμβριος, με προσγείωνε ομαλά. Μου εξηγούσε ότι ο πλανήτης Γη δεν είμαι εγώ. Το κατάλαβα με τα χρόνια κι έγινα ευτυχισμένη. Επίσης, έμαθα να μη με παίρνω τόσο στα σοβαρά. Χαλάρωσα. Δεν είμαι κάτι σημαντικό που όλοι θέλουν κάτι να πάρουν από μένα. Συγνώμη, αλλά “ξύπνησα” πια. Έχουν και οι άλλοι τα προβλήματά τους και τις έγνοιες τους. Κι αυτή είναι μία συμβουλή αγάπης».

Πηγή : govastileto.gr

Τάκης Παπαμαθαίου: «Το να σε υπολογίζουν είναι κάτι δυσεύρετο στην εποχή μας»

Με αφορμή την συμμετοχή του στην παράσταση «έγκλημα στο Orient Express», στο θέατρο Κάτια Δανδουλάκη, ο Τάκης Παπαμαθαίου μιλά στο site μας για το «υποκειμενικό» και το «κριτικό» δίκαιο το διαδραστικό θέατρο που και τον κρυμμένο θησαυρό που ψάχνει ακόμα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑ

Κύριε Παπαμαθαίου η νέα θεατρική σεζόν σας βρίσκει να πρωταγωνιστείτε σε  μια ιστορία που διαδραματίζεται στο Ντόριαν Εξπρες. Θα μας μιλήσετε λίγο για αυτή την ιστορία; 

«Η ιστορία του Ντόριαν Εξπρές»,  είναι μια εξαιρετική και ενδιαφέρουσα παράσταση και αυτό μας το θυμίζει καθημερινά η ανταπόκριση του κόσμου. Για εμάς τους θεατρίνους αυτή είναι  η ικανοποίηση , έτσι έχουμε μάθει.  Το να σε υπολογίζουν είναι κάτι δυσεύρετο στην εποχή μας.

Σας αρέσουν τα διαδραστικά θέατρα στα οποία συμμετέχει πιο έντονα το κοινό;

Προσωπικά , από την μεριά του ηθοποιού, δεν μου αρέσει το διαδραστικό θέατρο , νομίζω κάπως έτσι ξεφτίζει η ιδέα του θεάτρου . Είναι λες και κάνει ο πάτερ τη λειτουργία και ξαφνικά σηκώνεται ένας από το ποίμνιο παίρνει το βιβλίο και αρχίζει να ψέλνει και αυτός. Ακούς μια λειτουργία στην οποία λέει τα μισά ο πάτερ και τα άλλα μισά ο κόσμος. Το διαδραστικό θέατρο, είναι λες και κάθε φορά  φτιάχνεται ένα έργο από την αρχή, με άλλους πρωταγωνιστές και άλλο σενάριο. Το θέατρο στο οποίο είναι από πάνω οι ηθοποιοί και κάτω ο κόσμος και γίνεται χαβαλές καλαμπούρι δεν είναι θέατρο που με αφορά . Το θέατρο, κανονικά, είναι ένα πολύ σοβαρό πράγμα. Είναι μια αφορμή για να επικοινωνήσει ο ηθοποιός με τον κόσμο. Το θέατρο μπορεί να μεταδίδει μηνύματα κοινωνικά πολιτικά αλλά και να μην μεταδίδει.

Εσείς έχετε αυτό το αστυνομικό δαιμόνιο του Πουαρό , σας αρέσει να «εξιχνιάζεται» μυστήρια;

Γενικά πρέπει να με ενδιαφέρει κάτι για να μπω στη διαδικασία να εξιχνιάσω το μυστήριο  .Πολλές φορές είμαι Πουαρό, με την έννοια του κουτσομπολίστικου, με την έννοια τι συμβαίνει τώρα, τι έγινε γιατί αυτό το μπέρδεμα.  Με ενδιαφέρει το πιπεράτο και  το ανατριχιαστικό.

Σ’αυτό το έργο δίνεται δικαιοσύνη, τιμωρείται ο ένοχος;

Αν και δεν πρέπει να το πω , νομίζω ναι

 Όμως κάθε ένας δεν αντιλαμβάνεται διαφορετικά το δίκαιο;  

Το δίκαιο δεν είναι διαφορετικό για τον κάθε ένα είναι υποκειμενικό και κριτικό .  Υποκειμενικό είναι το δίκαιο έτσι όπως αυτό καθορίζεται από τους  νόμους των νομοθετών. «Κριτικό» δίκαιο  είναι αυτό το οποίο στηρίζεται στις κρίσεις κάποιου σοφού.  Αν όλα στηρίζονταν μόνο στο υποκειμενικό δίκαιο και τηρείτο το γράμμα του νόμου αυστηρά, θα ήταν λες  κρεμασμένοι οι νόμοι σε μια πλατεία, οι νόμοι και  οι τιμωρίες και τότε θα τις διαβάζαμε και θα τις εφαρμόζαμε . Για παράδειγμα  έκλεψες 15 χρόνια φυλακή. Ευτυχώς όμως υπάρχει και το δικαστήριο που παίρνει την κάθε περίπτωση και τις διάφορες ετερόκλιτες παραμέτρους και αποφασίζει. Εκεί υπάρχει το υποκειμενικό στοιχείο, όμως ,ο άλλος πρέπει να είναι σοφός για να κάνει το σωστό.

Υπάρχουν όμως σοφοί άνθρωποι;

Ναι σε όλες τις εποχές , οι σοφοί είναι οι άνθρωποι που μοιάζουν με  θησαυρούς ,δεν είναι μπροστά στα μάτια μας , είναι όπως τα διαμάντια που δεν τα βρίσκεις εύκολα γιατί είναι στο βυθό , πρέπει να ψάξεις καλά για να τα βρεις. Αυτό που βλέπουν όλοι  είναι το εύκολο και νομίζουν πως αυτό έχει αξία.

Εσείς ψάξατε στα βαθιά για να βρείτε τέτοια διαμάντια;

Ναι

Βρήκατε λοιπόν κάποιο θησαυρό;

Όπως σου είπα και πριν είναι δύσκολο , άμα τα βρίσκαμε εύκολα θα γινόμασταν όλοι πλούσιοι.

Αυτή η παράσταση  βάζει το κοινό στην διαδικασία να σκεφτεί αν όντως υπάρχει δίκαιο;

Ναι .

Το θέμα της παράστασης είναι ο φόνος ενός παιδιού, δεν είναι λίγο ευαίσθητο;

Σαφώς, γιατί μιλάς για ένα παιδί και από ότι μαθαίνουμε στις φυλακές, οι δολοφόνοι «χιμάνε» στον δολοφόνο ενός παιδιού.

Εσείς τιμωρείτε;

Κοίτα, η πρώτη φυσιολογική αντίδραση με το που θα σου κάνει κάτι κάποιος, είναι να σκεφτείς την τιμωρία του , στην πορεία όμως θα δεις ότι αυτό δεν χρειάζεται και όλα θα τα βρει στην πορεία από μόνος του.

Το πώς παίζετε τους ρόλους σας επηρεάζεται από τα όσα μάθατε στην μέχρι τώρα πορεία σας;

Το θέατρο απαιτεί μια εμπειρία ζωής.  Για να καταλάβεις,  ο Σαίξπηρ έπαιξε τον Αμέτ σε ηλικία περίπου 60 χρόνων.

Εσείς νιώθετε ότι έχετε αποκτήσει την εμπειρία που χρειάζεστε;  

Ναι νομίζω έχω αρκετή εμπειρία, την οποία όμως αυξάνω συνεχώς

Εσείς παρακολουθείτε ταινίες μυστηρίου;

Ναι , εντάξει παρακολουθώ αν αρκεί να μην είναι αστυνομικές περιπέτειες. Στις ταινίες μυστηρίου μπαίνεις στη  διαδικασία να σκεφτείς ποιος είναι ο δολοφόνος και τι μπορεί να ακολουθήσει.  Διασκεδάζω περισσότερο με το μυστήριο παρά με την αστυνομική περιπέτεια.

Είστε  ειλικρινής με τους συναδέλφους σας ;  Aν κάτι που κάνουν δεν σας αρέσει τους το λέτε;

Ναι βέβαια .Δεν είμαι αυστηρός απλά λέω την προσωπική μου άποψη.

Φωτογραφίες από διαδίκτυο, Φώτο παράστασης από το site BOVARY

ΙΝFO ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Αγ. Μελετίου 61Α,Κυψέλη
Τηλ.: 2108640414 Έγκλημα στο Orient Express – Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΝΔΡΕΑΤΟΣ – «ΤΩΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΓΝΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑ»

Σε μια συζήτηση που είχαμε  με τον σπουδαίο ερμηνευτή Γεράσιμο Ανδρεάτο μάθαμε για  την νέα, πιο «ώριμη» δισκογραφική του δουλειά, τα «σουξέ» που δεν επιδιώκει , τα τραγούδια «σταθμούς» της δισκογραφικής του πορείας , τα εμπόδια που βάζουν στα τραγούδια  , τα στοιχεία του λαϊκού πολιτισμού που θέλει να διατηρήσει μέσα από την δουλειά του και πολλά άλλα .

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑ

Κύριε Ανδρεάτο, το 2018, το αποχαιρετήσατε με την κυκλοφορία της νέας  σας δισκογραφικής  δουλειάς  , μιλήστε μας λίγο για αυτήν;

Ναι, τον Δεκέμβριο έχει κυκλοφορήσει ο νέος μου δίσκος με τίτλο «αλλαγή εποχής» και  περιέχει  εφτά τραγούδια στα οποία  μουσική έχει γράψει ο Χρήστος Παπαδόπουλος και  στίχους ο Κωνσταντίνος Στρατής.

Τα νέα σας κομμάτια έχουν το ίδιο ύφος με  τα προηγούμενα;

Θα έλεγα είναι πιο «ώριμα». Δεν είναι χορευτικά.  Η μουσική είναι εξαιρετική αλλά και οι στίχοι ιδιαίτεροι μιας και ο στιχουργός είναι «χειρουργός» δύσκολων υποθέσεων  .(Στο δίσκο συμπεριλαμβάνονται και δύο ορχηστρικά κομμάτια του Χρήστου Παπαδόπουλου).

Σε ποιο έχετε αδυναμία;

Στο τραγούδι «Άστο να πάει» και το «Στην πιο βαθιά σου φυλακή». Όμως, όλα τα τραγούδια  είναι ιδιαίτερα και έχουν πολύ ενδιαφέρον τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά.

Αυτή η πιο «ώριμη» δισκογραφική σας δουλεία ίσως οφείλετε στο ότι νιώθετε  πιο κατασταλαγμένος στο τι θέλετε δισκογραφικά;

Κάνοντας αυτή τη δισκογραφική δουλειά  δεν θέλαμε να βγάλουμε σουξέ, κάναμε απλά  ένα δίσκο με τραγούδια που μας εκφράζουν αυτόν τον καιρό. Είναι μόνο μια πτυχή της καλλιτεχνικής μας πορείας .

Ποια τραγούδια σας θεωρείτε «σταθμό» στην μέχρι τώρα δισκογραφική σας πορεία;

Αυτά που ακόμα τραγουδιούνται και παίζονται στα ραδιόφωνα, όσα κομμάτια μου αγαπήθηκαν από τον κόσμο και «στήριξαν» την πορεία μου. Προσωπικά πιστεύω είναι, το «πάλι στη σκέψη της τρελής» , «το πρώτο φθινόπωρο», «ο κουρασμένος δρόμος» του Βαγγέλη Κορακάκι, «Το σκάκι» και το «χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια» του Δημήτρη Παπαδημητρίου, «ο Γκρεμός» του Μάνου Χατζιδάκη , «το δέκα χρόνια στο Μπακάκου» του Νικολόπουλου και  «οι θάλασσες» του Μεσημέρι.

Νιώθετε πως αρκετά από αυτά που δώσατε στην δισκογραφία αγαπήθηκαν;

Ναι και χαίρομαι πολύ γιατί κατά καιρούς συναντιέμαι με κόσμο και μου μιλάνε για διάφορα τραγούδια μου, αυτό με κάνει να νιώθω πως τίποτα δεν πήγε χαμένο.

Φοβάστε πως ίσως τα νέα σας κομμάτια δεν θα αγαπηθούν όσο τα προηγούμενα;

Με εξαίρεση το κομμάτι «χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια» το οποίο έγινε γνωστό  από το  σίριαλ «Λόγω τιμής»,  τα άλλα κομμάτια έκαναν από μόνα τους μια όμορφη πορεία. Τώρα ζούμε μια άλλη εποχή , εντελώς διαφορετική,  τα πράγματα δεν είναι τόσο αγνά και ελεύθερα. Τώρα οι ραδιοφωνικοί σταθμοί είναι ελεγχόμενοι και χρειάζονται χρήματα για να υποστηρίξουν κάποια κομμάτια , κάτι που εγώ δεν κάνω. Αυτό με κάνει να μην είμαι πολύ αισιόδοξος  για την επιτυχία των κομματιών μου, τα οποία  βγαίνουν μόνα τους και αβοήθητα.  Ξέρω όμως πως υπάρχει κόσμος που περιμένει και ζητά νέα κομμάτια από μένα και έχω καθήκον να τους τα προσφέρω .Βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα κερδίσω και κάποιους νέους  θαυμαστές της μουσικής μου.

Για εσάς  τι είναι «κέρδος» , το κάθε νέο κομμάτι ή οι καινούργιοι «θαυμαστές»;

Και τα δύο μαζί .Είναι αβέβαιο. Κάθε νέο κομμάτι, κάθε νέα δουλειά δεν ξέρεις  που θα φτάσει και τι απήχηση θα έχει. Για παράδειγμα το κομμάτι «Άστο να πάει» αν βοηθηθεί μπορεί να πάει λίγο παρακάτω. Εγώ μιας και είμαι ακόμα ενεργός τραγουδιστής  και ακόμα εμφανίζομαι σε μαγαζιά και κάνω συναυλίες, θέλω κάθε φορά να παρουσιάζω πάντα κάτι νέο στο  κοινό μου που με αγαπά και με στηρίζει.

Το νέο σας κομμάτι λέει «Άστο να πάει» .Εσείς αλήθεια προσπερνάτε κάποια πράγματα,  κάνετε πως δεν βλέπετε και δεν ακούτε;

Ναι.  Πιστεύω πως πολλοί άνθρωποι αφήνουμε κάποια πράγματα πίσω λες και δεν συνέβησαν.  Αλίμονο, αν  ήμουν ένα ψυχωτικό άτομο  που αντί να κοιτάει την ουσία κοιτά ένα σορό άλλες λεπτομέρειες .  Δεν έχει νόημα να «ψαχουλεύεις» κάποια πράγματα.

Η μουσική λένε θεραπεύει, εσάς σας βοήθησε να ξεπεράσετε κάποια προβλήματα;

Ναι . Και δεν είναι μόνο η μουσική αλλά και η δουλεία μου γενικότερα. Όταν είμαι μπροστά στο κοινό και ερμηνεύω γίνομαι διάφανος μπορεί να δουν την ψυχή μου και όλα όσα έχω μέσα μου.

Δεν είναι όμως λίγο επικίνδυνο το να αφήνετε τους άλλους να βλέπουν τόσο βαθιά μέσα σας; 

Μερικές φορές μπορεί να είναι αλλά δεν μπορώ  να κάνω και διαφορετικά.

Αν διαφωνείτε ή αν δεν σας αρέσει η δουλειά κάποιου συναδέλφου σας θα το σχολιάσετε και δημόσια;

Δεν χρειάζεται γιατί αν δεν αρέσει σε εμένα κάτι , δεν σημαίνει ότι δεν θα αρέσει σε κάποιον άλλον. Η γνώμη μου δεν  έχει περισσότερη σημασία από ότι των άλλων. Δεν σχολίαζα τίποτα δημόσια ,έχω το θάρρος να πω  την γνώμη μου στον ίδιο, ιδιαίτερα αν είναι φίλος μου.

Ποια κομμάτια σας αρέσουν στις κόρες σας;

Είναι αρκετά , το «σκάκι» , το χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια  και πολλά άλλα. Ανακαλύπτουν μόνες τους τραγούδια μου μέσα από το  διαδίκτυο και πολλές φορές σε ανύποπτο χρόνο έρχονται και μου λένε κάποιο τραγούδι μου που τους άρεσε.

Από αυτή τη δουλειά ποιο κομμάτι σας τους άρεσε;

Το «άστο να πάει»

Τραγουδάνε;

Μόνο σε οικογενειακά τραπέζια. Αλλά αυτό που με κάνει χαρούμενο είναι ότι μεγαλώνοντας και οι κόρες μου όπως και όλως ο κόσμος ανακαλύπτουν την μαγεία των λαϊκών τραγουδιών, την αξία και τη διαχρονικότητα τους .

Νιώθετε κάτι ποιο έντονο για αυτά τα τραγούδια;

Ναι, άλλωστε από αυτά αποφάσισα ότι θέλω να ασχοληθώ με αυτή τη δουλειά και νιώθω  πολύ όμορφα γιατί νιώθω από εμένα συνεχίζεται ο «λαϊκός μας πολιτισμός», οι αξίες του λαού μας μιας και τα τραγούδια αυτά έχουν πραγματικά ασχοληθεί με τα βαθύτερα συναισθήματα και επιθυμίες των απλών καθημερινών ανθρώπων .

Τα δικά σας τραγούδια νιώθετε ότι το κάνουν αυτό;

Το να μπορώ να διατηρώ στοιχεία του λαϊκού πολιτισμού μέσα από τα τραγούδια που ερμηνεύω είναι στόχος μου, είναι ένα από τα κριτήρια επιλογής μου , αλλά το που θα φτάσουν και τι θα κάνουν είναι άλλο θέμα.

Ο κόσμος σας κάνει σχόλια για τα τραγούδια σας;

Τα ωραία λόγια που μου λένε, με κρατάνε και με στηρίζουν . Θυμάμαι πως κάποιος μου είπε ότι είναι ωραία αυτά που κάνω και ευτυχώς που συνεχίζω.

Τα τραγούδια κρύβουν ιστορίες;

Ναι και κάποιες είναι φανερές και κάποιες όχι .

Εσάς ποιο τραγούδι σας κρύβει την πιο όμορφη ιστορία;

Πολλά κρύβουν όμορφες ιστορίες.

Εσείς συνδέετε τα τραγούδια με δικές σας ιστορίες;

Ναι ,αλλά περνώντας τα χρόνια και οι εποχές οι ιστορίες αλλάζουνε . Σε όλα τα τραγούδια μου βρίσκω πάντα κάτι άλλο που θέλω να αισθανθώ και να εκφράσω. Η ερμηνεία κάθε τραγουδιού είναι μια νέα στιγμή να εκφραστώ και να μοιραστώ όσα νιώθω με τον κόσμο. Για αυτό δεν βαριόμαστε να ακούμε ξανά κα ξανά τα ίδια τραγούδια.

ΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ:

[ot-video][/ot-video]

ΦΩΤΟ: ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ –PROFILE ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΑΝΔΡΕΑΤΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια

Δόθηκε με μεγάλη επιτυχία την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019 η πρεμιέρα   της νέας παραγωγής του Θεάτρου «ΔΙΟΝΥΣΟΣ»,  «Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια», του Έντουαρντ Άλμπι σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ και  σκηνοθεσία Μάριου Μεττή.

Βραβευμένο με Tony Award (2002) για καλύτερο έργο, «Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια» του Έντουαρντ Άλμπι, είναι μια κωμωδία που μιλάει για την αγάπη, την απώλεια, τα όρια της ανοχής μας και για το ποιοι πραγματικά είμαστε. Το τελευταίο έργο του(2000),  βραβευμένου με 4 Πούλιτζερ  Αμερικανού συγγραφέα, θεωρείται ένα από το κορυφαία έργα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Ο Μάρτιν Γκρέι, ένας επιτυχημένος αρχιτέκτονας, ζει μία ιδανική ζωή με την γυναίκα του και τον γιο του. Όταν εκμυστηρεύεται στον καλύτερο του φίλο ότι είναι ερωτευμένος με την Σύλβια, μία γίδα, τα πάντα γύρω του γκρεμίζονται.

«Φαντάσου αυτό που δεν μπορείς να φανταστείς. Φαντάσου ότι ξαφνικά ερωτεύεσαι έναν Αριανό, ότι ερωτεύεσαι κάτι το οποίο δεν μπορείς καν να διανοηθείς.  Θέλω όλοι να σκεφτούν, αυτό το οποίο δεν μπορούν να φανταστούν, αυτό που έχουν θάψει βαθιά μέσα τους γιατί τους είναι δυσβάσταχτο και βασανιστικό.»

Ε. Άλμπι

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ανδρέας Βασιλείου, Έρικα Μπεγέτη, Βασίλης Βασιλάκης, Ανδρέας Κουτσόφτας.

Αυστηρώς ακατάλληλο για άτομα κάτω των 16 χρόνων

Τακτικές παραστάσεις (Λευκωσία): Παρασκευή, Σάββατο στις 8.30 μ.μ. και Κυριακή στις 6.30 μ.μ. μέχρι τις 3 Μαρτίου 2019.

Λεμεσός: Θέατρο «Ριάλτο» Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019 στις 8.30 μ.μ.

Εισιτήρια: 15 ευρώ/κανονικό, 12 ευρώ/μειωμένο

Κρατήσεις: 22818999 & 99621845

Μέγας χορηγός: Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου

Χορηγός Επικοινωνίας:Love FM

Τηλεοπτικός Χορηγός Επικοινωνίας: Ρ.Ι.Κ.

 

Αποκαλυπτήρια έργου «Απόσταση Ζωής» εις μνήμη Νεκτάριου Πεττεμερίδη

Σε μια ιδιαίτερα συγκινητική εκδήλωση έγιναν σήμερα τα αποκαλυπτήριατου έργου «Απόσταση Ζωής», που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Νεκτάριου Πεττεμερίδη, ο οποίος πριν ένα χρόνο, σε ηλικία τριάντα ετών, έχασε τη ζωή του από διερχόμενο όχημα, ενώ ποδηλατούσε με την ομάδα του.

Η δημιουργία του έργου, το οποίο τοποθετήθηκε σε δημοτικό χώρο πρασίνου παρά τη Λεωφόρο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ και οδό Σινώπης στην περιοχή Σταυρού, ήταν μία πρωτοβουλία της οικογένειας του Νεκτάριου και έχει ως στόχο την ευαισθητοποίηση για την οδική ασφάλεια και τον σεβασμό των ποδηλατών από τους οδηγούς των υπόλοιπων οχημάτων.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν και απηύθυναν χαιρετισμό ο Υπουργός Άμυνας και ο Δήμαρχος Στροβόλου, ενώ εκ μέρους της οικογένειας μίλησαν για τον Νεκτάριο ο αδελφός του Ανδρέας και oφίλος και συναθλητής του, κ. Φαίδωνας Μιχαήλ.

Ο Δήμος Στροβόλου εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες του στην οικογένεια του Νεκτάριου για την πρωτοβουλία, καθώς και όλους όσοι συνέβαλαν για τη δημιουργία του έργου «Απόσταση Ζωής».

Περιλήψεις ΟΡΓΗ 13 & 14.2.2019

ΕΠΕΙΣ.45

Ο Γρηγόρης πάει την Έλενα στην κλινική, όπου αγωνιούν για το αν είναι όλα καλά με την εγκυμοσύνη.

Ο Πέτρος βλέπει πως ο Σαϊντ είναι τραυματισμένος και θέλει να τον πάει στο νοσοκομείο, αλλά, ο Σαϊντ του λέει να μην το κάνει.

Η Μαρίνα παρακαλεί τον Μάνο να βοηθήσει τον Παύλο ν΄ απαλλαγεί απ΄ τις κατηγορίες.

Ο Αντρέας προτείνει στη Δήμητρα να μείνουν μαζί στο πατρικό του Οδυσσέα, ενώ ο Πέτρος λέει στη Μαντώ να φύγει απ΄ το σπίτι της γιατί μπορεί να κινδυνεύει απ΄ το Λεωνίδα.

ΕΠΕΙΣ.46

Ο Μάνος πάει στην αστυνομία για να βοηθήσει τον Παύλο, αλλά, ο Παύλος του λέει ότι δε θέλει τη βοήθεια του και τον διώχνει. Όταν ο Μάνος το λέει στη Μαρίνα, η Μαρίνα πάει να πείσει τον Παύλο να δεχτεί τη βοήθεια του Μάνου, αλλά, ο Πέτρος της λέει να μην εμπιστεύεται το Μάνο.

Η Μαντώ μαθαίνει απ΄ τον Γρηγόρη ότι η Έλενα είναι στην κλινική και τρέχει εκεί να μάθει τι συνέβη.

Η Ρωξάνη συναντάει τον Πάρι και του λέει ότι ο άντρας της έχει αρχίσει να υποψιάζεται ότι συνέβη κάτι μεταξύ τους. Ο Πάρις της λέει πως ό,τι είχαν, τελείωσε οριστικά. Στο καφέ, όμως, πάει τυχαία κι η Όλγα, που λέει στον Πάρι ότι θα μπλέξει άσχημα, αν συνεχίσει να βλέπει τη Ρωξάνη.

Η Μαντώ με την Έλενα επιστρέφουν στο σπίτι απ΄ την κλινική κι εκεί η Έλενα της αποκαλύπτει κάτι που την βασανίζει.

 

Ορέστης Καρυδάς – «Το χρήμα, η δόξα και οι τοξικές γυναίκες»

Θα τον χαρακτήριζα σαν ένα «αριστοκράτη» ηθοποιό. Ένας νέος που σε μαγνητίζει με το βλέμμα, σε μαγεύει με όσα λέει, σε σαγηνεύει με τους τρόπους και το ήθος του αλλά κυρίως σε εντυπωσιάζει με το ταλέντο του. Ο Ορέστης Καρύδας , συμμετέχει στην παράσταση   «BLUE JASMINE» αλλά δεν τον ελκύουν γυναίκες τοξικές και επικίνδυνες όπως αυτήν. Θα υποδυόταν οποιοδήποτε ρόλο για τα χρήματα αν και προτιμά τη δόξα  και δεν έλεγε όχι στο YFSF.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑ

Ορέστη μου , η νέα θεατρική σεζόν σε βρίσκει να συμμετέχεις στην  παράσταση ,  «BLUE JASMINE» ; Θα μας μιλήσεις λίγο για αυτήν ;

Είναι ένα ψυχογραφικό έργο του Woody Allen που περιγράφει λεπτομερώς τις ανθρώπινες σχέσεις όταν φτάνουν στα όρια τους. Η διασκευή έγινε από την Ελένη Ράντου και την σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Σταμάτης Φασουλής.

 Όταν μου έγινε η πρόταση να συμμετέχω σε αυτή,  είπα ναι χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν τόσο δελεαστικό να γίνω μέρος ενός τέτοιου «σύμπαντος» τόσο καυστικά δραματικού, τόσο ακραίου και τρυφερού ταυτόχρονα. Στο έργο όπως και στην παράστασή  η εμμονή συγγενεύει με την κανονικότητα και την ισορροπία  και η ιστορία ξετυλίγεται σε ένα πλαίσιο εύθραυστο γεμάτο ανατροπές.

Σε γοητεύουν γυναίκες που μοιάζουν με την Jasmine;

Καθόλου. Δεν έχουν καμία «λειτουργικότητα»  και συνήθως είναι τοξικές και επικίνδυνες.

 Έχεις  κάποιο ρόλο απωθημένο; 

Τον ομώνυμο χαρακτήρα από το πορτραίτο του Dorian Gray του Oscar Wilde

 Οι μονόλογοι είναι πρόκληση για εσένα; 

Οποιαδήποτε θεατρική πράξη/δράση είναι πρόκληση για εμένα. Οτιδήποτε με υποτάσσει στην ανεπανόρθωτη φθορά της έκθεσης, έχει ενδιαφέρον είτε αυτό λέγεται μονόλογος, είτε θεατρικό έργο σε τέσσερις πράξεις και 10 πρόσωπα.

Εκτός από το θέατρο σε βλέπουμε και στην σειρά του Άλφα Ελλάδος, «Έλα στη θέση μου» . Δεν φοβάσαι ότι θα βαρεθείς να υποδύεσαι αυτό το ρόλο για δυο συνεχόμενες χρονιές ή ότι θα βαρεθεί το κοινό τον Iαν; 

 Κάθε στιγμή είναι μια προσωπική αποκάλυψη. Όχι δεν φοβάμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο. 

 Το θεατρικό κοινό διαφέρει από το τηλεοπτικό κοινό ;

 Η πρόθεση διαφέρει. Το ένα επιθυμεί να γίνει συνένοχο με τη σκηνική δράση, το άλλο βρίσκεται σε απόσταση ασφαλείας από αυτό που συμβαίνει. 

 Θα συμμετείχες στο YFSF;

 Φυσικά.

 Ποια τα αγαπημένο σου μουσικό κομμάτι;

 To adagietto από την 5η Συμφωνία του Mahler.

Αν κάποια από τις δουλειές στις οποίες συμμετείχες δεν πήγαινε καλά , πως θα αντιδρούσες;

 Μου έχει συμβεί. Παραμένω ψύχραιμος και εκτελώ με επαγγελματισμό αυτό το οποίο καλούμαι να κάνω. Δεν έχω επιλογή . Προτεραιότητα έχει η παράσταση και όχι εγώ.

Θα έκανες και κάποιο ρόλο που δεν σου αρέσει για τα χρήματα και μόνο;

Φυσικά.

Δόξα ή χρήμα;

 Δόξα

To θέατρο έχει περισσότερες προκλήσεις από την τηλεόραση;

 Εντελώς. Το θέατρο είναι απρόβλεπτο, κατακλυσμικό και γίνεται για την ψυχή σου. 

ΦΩΤΟ ΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΌ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΣΤΟ INSTAGRAM .

(φωτογραφία παράστασης  NDP PHOTO AGENCY )