Οι έρευνες που επιβεβαιώνουν ότι οι πρώτες ενδείξεις για τον χαρακτήρα σου κρύβονται στη γεύση του παγωτού που επιλέγεις.

Πάλι ετοιμάζεσαι να ρωτήσεις το ζώδιο του τύπου που σε φλερτάρει πιεστικά, για να βγάλεις τα πρώτα εύκολα συμπεράσματα για την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του; Τι έχω να σου προτείνω; Να αφήσεις τα ζώδια και να τον κεράσεις ένα παγωτό. Θέλεις να μάθεις γιατί; Επειδή, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από το Smell and Taste Treatment and Research Foundation στο Σικάγο της Αμερική, η γεύση του παγωτού που προτιμά κάποιος μπορεί να αποκαλύψει μερικές βασικές πτυχές του χαρακτήρα του.

Σύμφωνα μάλιστα με τους ειδικούς, η γεύση που προτιμούσαμε, όταν ήμαστε παιδιά, είναι συνήθως η πιο κυρίαρχη και κατά την ενήλικη ζωή μας και για αυτό μπορεί να συνδέεται με διάφορες πρώιμες πτυχές του χαρακτήρα, που ως γνωστόν διαμορφώνονται από την παιδική ηλικία. Φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν είναι απόλυτο. Δεν χάνεις όμως τίποτα να ρίξεις μια ματιά στα ευρήματα των ερευνών και να βγάλεις τα συμπεράσματά σου.

Παρορμητικοί οι λάτρεις της κρέμας

Η κρέμα βανίλια μπορεί να είναι η πιο απλή και κλασική γεύση παγωτού. Η εν λόγω έρευνα, όμως, αποκαλύπτει ότι όσοι προτιμούν τη συγκεκριμένη γεύση κάθε άλλο παρά συμβατικοί ή συντηρητικοί είναι ως χαρακτήρες. Αντίθετα, η πλειοψηφία εκείνων που συμμετείχαν στην έρευνα και προτιμούσαν το παγωτό με γεύση κρέμα ήταν γενικά παρορμητικοί και στηρίζονταν για τις αποφάσεις τους περισσότερο στο ένστικτο παρά στη λογική. Επίσης, ήταν πιο ανοιχτοί και δεν έκρυβαν τα συναισθήματά τους. Είχαν τέλος πιο επιτυχημένες και αρμονικές σχέσεις με τους γύρω τους.

Πιο παθιασμένοι οι πιστοί της σοκολάτας

Όσοι – από την άλλη – δεν αλλάζουν τη γεύση σοκολάτα με τίποτα διακρίνονται από πάθος και ζωντάνια, υποστηρίζει η συγκεκριμένη έρευνα. Επίσης, φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα γοητευτικοί και φλερτάρουν περισσότερο. Παρόλα αυτά αποδεικνύονται πιο εύπιστοι, ενώ έχουν την τάση να είναι πιο δραματικοί στις αντιδράσεις τους.

Εκείνοι πάλι που προτιμούν το παγωτό με κομμάτια σοκολάτας φάνηκε να είναι πιο γενναιόδωροι. Επίσης, έχουν αρκετά αυξημένες ικανότητες και πετυχαίνουν τους στόχους τους πιο εύκολα.

Εσωστρεφείς όσοι προτιμούν τη γεύση φράουλα

Η εσωστρέφεια, ωστόσο, είναι μόνο ένα από τα χαρακτηριστικά όσων προτιμούν τη γεύση φράουλα. Η έρευνα αποκαλύπτει επιπλέον ότι είναι συνήθως οπαδοί της λογικής. Επίσης, φαίνεται να είναι πιο αφοσιωμένοι στις σχέσεις με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Πιθανόν, επίσης, να είναι και πιο ανεκτικοί, υποκύπτοντας πιο εύκολα σε συμβιβασμούς. Κι αυτά είναι μόνο μερικά από τα πλεονεκτήματά τους!

Ανικανοποίητοι οι…ανάμεικτοι

Εκείνοι πάλι που προτιμούν να επιλέγουν ανάμεικτες γεύσεις στο παγωτό τους, (δηλαδή δύο ή τρεις διαφορετικές γεύσεις) φαίνεται ότι είναι άτομα με τονισμένη αυτοπεποίθηση, φιλόδοξα, ανταγωνιστικά, με τάση να αντικρούονται σε όρια και συμβιβασμούς. Παράλληλα αποδείχθηκε ότι ήταν και οι πιο ανικανοποίητοι στην ομάδα του γευστικού αυτού πειράματος.

Πολύχρωμες γρανίτες για τους ευαίσθητους

Μη βιαστείς, πάντως, να συμπεράνεις ότι οι λάτρεις της πολύχρωμης γρανίτας είναι άτομα εύθυμα και αισιόδοξα. Η έρευνα αποκαλύπτει ακριβώς το αντίθετο. Αυτό κι αν ήταν έκπληξη. Έδειξε δηλαδή ότι εκείνοι που προτιμούν τις φρουτώδεις πολύχρωμες γρανίτες είναι φύσει απαισιόδοξοι. Επίσης, είναι πιο αναλυτικοί, αλλά ευτυχώς και αρκετά αποφασιστικοί.

Γεύση καφέ για τους αιώνια ερωτευμένους

Από τις πιο ιδιαίτερες γεύσεις παγωτού, μάλλον εύστοχα ταιριάζει σε άτομα με συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες στον χαρακτήρα τους. Η έρευνα αποκαλύπτει ότι τα άτομα που προτιμούν αυτή την – όχι και τόσο συνηθισμένη – γεύση παγωτού αγαπούν να ζουν το «εδώ και τώρα», είναι λάτρεις του έρωτα, διακρίνονται από αστείρευτο πάθος και δεν ανησυχούν καθόλου για το αύριο.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η γεύση που προτιμούσαμε, όταν ήμαστε παιδιά, είναι συνήθως η πιο κυρίαρχη και κατά την ενήλικη ζωή μας και για αυτό μπορεί να συνδέεται με διάφορες πρώιμες πτυχές του χαρακτήρα

Παγωτό χωνάκι για τα «μεγάλα» παιδιά

Τι γίνεται, όμως, μ’ αυτούς που έχουν εμμονή με το παγωτό χωνάκι; Σύμφωνα με τους επικεφαλής της έρευνας, πιθανόν να διατηρούν μέσα τους τον αυθορμητισμό ενός μικρού παιδιού. Πράγματι η έρευνα έδειξε ότι είναι συνήθως πιο αυθόρμητοι στον λόγο τους, ενθουσιάζονται με κάθε νέα ιδέα την οποία βιάζονται να υλοποιήσουν, ενώ στα θετικά τους συγκαταλέγονται ότι είναι γενικά καλοί ακροατές. Συνήθως πάντως, όταν θυμώνουν, δεν μπορούν να ελέγξουν την επιθετικότητά τους και πληγώνουν εύκολα τους άλλους με τα λόγια ή τις πράξεις τους, ακριβώς όπως κάνουν τα μικρά παιδιά.

Φυσικά το να στηρίζεσαι στη γεύση του παγωτού που προτιμάς, δεν είναι ο πιο έγκυρος τρόπος για την αυτογνωσία σου ούτε και για να βγάλεις απόλυτα ορθά συμπεράσματα για τους άλλους. Σίγουρα, όμως, έχει ενδιαφέρον να ενημερώνεσαι για συγκεκριμένους συσχετισμούς που ανακαλύπτει η επιστήμη για τον χαρακτήρα των ανθρώπων ανάλογα με τα γούστα, τις προτιμήσεις ή τις συνήθειές τους. Όπως είναι σχεδόν σίγουρο ότι μετά από όσα διάβασες, νιώθεις την ανάγκη να κάνεις ένα διάλειμμα και να απολαύσεις ένα παγωτό στην αγαπημένη σου γεύση. Το ίδιο κι εγώ. Και ξέρεις τι θα προτιμήσω; Χωνάκι φράουλα!

Πηγή : Thrive Global Greece

Πρόκειται για έναν ηθοποιό με πολλές τηλεοπτικές και θεατρικές επιτυχίες.

Ο λόγος για τον Μιχάλη Σοφοκλέους, ο οποίος έδωσε τα χέρια με την τηλεόραση του Αντ1 και από τη νέα τηλεοπτική σεζόν θα συμμετέχει στη σειρά «Εσύ στον κόσμο σου». 

Μέρος των γυρισμάτων της σειράς πραγματοποιήθηκαν τις προηγούμενες μέρες στην περιοχή του Ακάμα στην Πάφο. 

Ο ηθοποιός μας ενημέρωσε για το γεγονός μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στη διαδικτυακή πλατφόρμα του Instagram.

Μάλιστα, δεν δίστασε να ποζάρει με το μαγιό του και να μοιραστεί το στιγμιότυπο με τους διαδικτυακούς του ακόλουθους.

Δείτε το σχετικό στιγμιότυπο :

Πηγή : chnews.com.cy

«Είμαι ένας καλλιτέχνης του ζην – το αριστούργημά μου είναι η ζωή μου» –Σουζούκι

Φανταστείτε ένα σχοινοβάτη στο τσίρκο. Βρίσκεται μπροστά σ’ ένα τεντωμένο σκοινί, κάμποσα μέτρα πάνω από το αχυροστρωμένο δάπεδο. Σκοπός του είναι να περπατήσει από μια άκρη του σκοινιού στην άλλη. Κρατά ένα μακρύ κοντάρι που τον βοηθά να διατηρεί την ισορροπία του.

Αλλά πρέπει να πετύχει κάτι περισσότερο από το απλό περπάτημα. Στους ώμους του ισορροπεί μια καρέκλα. Σ’ αυτή την καρέκλα είναι καθισμένη μια νεαρή κοπέλα που με τη σειρά της ισορροπεί ένα μεταλλικό ραβδί στο μέτωπό της και στην κορυφή αυτού του ραβδιού ισορροπεί ένα πιάτο.

Ο σχοινοβάτης δεν ξεκινάει παρά μόνον όταν όλα τα στοιχεία που στηρίζονται στους ώμους του είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένα. Μόνο τότε κάνει το πρώτο βήμα, αργά, προσεκτικά, πάνω στο τεντωμένο σκοινί.

Αν σε κάποια στιγμή ένα από τα στοιχεία αρχίσει να ανισορροπεί, ο σχοινοβάτης πρέπει να σταματήσει μέχρι να μπορέσει και πάλι να ευθυγραμμίσει τα πάντα. Για το σχοινοβάτη η ισορροπία είναι το παν. Αν τη χάσει, θα πέσει σίγουρα.

Η ζωή ένα τεντωμένο σκοινί

Σκεφτόμαστε ότι η ζωή μοιάζει πολύ με την ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί και ότι αρκεί ένα λάθος βήμα για να πέσουμε. Προσπαθούμε αδιάκοπα να προχωρήσουμε με βοηθό το σκοπό μας για να φτάσουμε στους στόχους μας, πασχίζοντας ταυτόχρονα να κρατάμε σε ισορροπία τα διάφορα στοιχεία της ζωής μας.

Όταν χάσουμε την ισορροπία

Πολλοί από μας χάνουμε την ισορροπία μας σε σχέση με τα χρήματα. Αν δεν έχουμε αρκετά, η ζωή μας γίνεται ένα αδιάκοπο κυνήγι χρημάτων. Αφιερώνουμε όλη μας την ενέργεια στην προσπάθεια να βελτιώσουμε τα οικονομικά μας. Σ’ αυτή μας την πορεία, αποστερούμε ενέργεια από την οικογένειά μας, το σύντροφό μας, τις πνευματικές και διανοητικές ανάγκες μας, ακόμη και από την υγεία μας.

Επιπλέον, δεν κινούμαστε προς την κατεύθυνση των σκοπών της ζωής μας. Δεν προχωράμε καθόλου πάνω στο τεντωμένο σκοινί. Πιστεύουμε ότι μόνο αφού τακτοποιήσουμε πρώτα τα οικονομικά μας θα μπορέσουμε ν’ αφιερώσουμε την ενέργειά μας σε όλα τα υπόλοιπα στοιχεία της ζωής μας και να κινηθούμε προς το σκοπό μας.

Και άλλοι τομείς της ζωής μπορεί να βρίσκονται σε δυσαρμονία. Μπορεί να είναι η σχέση ενός ζευγαριού. Μπορεί να είναι ένα πνευματικό κενό που μας κατατρώει. Μπορεί να είναι η έλλειψη κατάλληλου κοινωνικού περιβάλλοντος. Μπορεί να είναι μια αρρώστια. Αν κάποιος τομέας της ζωής μας απορροφά δυσανάλογο ποσοστό της ενέργειάς μας, παρουσιάζεται έλλειψη στους υπόλοιπους. Αυτό μας ανισορροπεί και είμαστε ανίκανοι να κάνουμε το επόμενο βήμα στο τεντωμένο σκοινί της ζωής, μέχρι ν’ αποκατασταθεί ξανά η ισορροπία μας.

Βρίσκουμε την ισορροπία

Η προτεραιότητα, επομένως, είναι να φέρουμε τη ζωή μας ξανά σε ισορροπία. Πρέπει ν’ ασχοληθούμε μ’ εκείνους τους τομείς που απορροφούν πάρα πολλή από την ενέργειά μας, να τους εξετάσουμε απ’ όλες τις πλευρές και να τους επαναφέρουμε στην ευθεία, ώστε να έχουμε ενέργεια διαθέσιμη και για άλλα πράγματα.

Είναι αναγκαίο να κρατάμε μια ισορροπία που τη συνθέτουν πολλές επιτυχημένες ταυτότητα, ως πατεράδες ή μανάδες, ως εραστές, ως σύζυγοι, ως γιοι ή κόρες, ως εργαζόμενοι, ως αφεντικά και πάει λέγοντας. Μόνο όταν η κάθε ταυτότητα είναι ολοκληρωμένη θα είναι λειτουργικό και ο αντίστοιχος τομέας της ζωής μας και δεν θα απορροφά δυσανάλογα πολλή από την ενέργειά μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Jack Canfield & Mark Victor Hansen με τίτλο “Τόλμησε και θα νικήσεις” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Μπορείτε να το βρείτε εδώ

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Αν νιώθετε καταρρακωμένοι από την απώλεια μιας σχέσης, δεν είναι επειδή κάποιος δεν είναι πια στη ζωή σας. Θρηνείτε την ιδέα που είχατε για το πώς θα ήταν το μέλλον σας και για το τι σημαίνει το γεγονός ότι αυτό το άτομο δεν θα αποτελεί πια μέρος του, όπως είχατε ίσως σχεδιάσει.

Η ιδέα ότι «χάνουμε» μια σχέση προέρχεται από την ιδέα ότι μπορούμε επίσης να «κερδίσουμε» μια σχέση, όταν είμαστε αρκετά καλοί, και έξυπνοι και χαριτωμένοι και γενικά «καλύτεροι» από οποιονδήποτε υποψήφιο σύντροφο ή φίλο που θα μπορούσε να μας ανταγωνιστεί σε σχέση με τον αγαπημένο μας άνθρωπο. Αλλά η ζωή δεν λειτουργεί ακριβώς έτσι.

Τις σχέσεις δεν τις χάνουμε, απλώς κλείνουμε τον κύκλο τους. Δεν υπάρχει κάποιος κώδικας που να λέει ότι κάθε άνθρωπος που θα συναντάμε στη ζωή μας προορίζεται και να μείνει σε αυτή για πάντα. Για την ακρίβεια, πολλοί, πολλοί λίγοι άνθρωποι θα μείνουν μαζί μας σε όλη την πορεία της ζωής μας.

Και αυτό δεν σημαίνει ότι υστερούμε στην αγάπη. Ούτε υπάρχει κάποιος που ορίζει ότι κάθε σχέση που έχετε είναι προορισμένη με κάποιο τρόπο να ξεθωριάσει. Οφείλεται στο γεγονός ότι στην πορεία της ζωής σας εξελίσσεστε. Αλλάζετε.

Είστε διαφορετικοί. Οι σχέσεις έρχονται στη ζωή σας, κάνουν τον κύκλο τους, σας αλλάζουν με έναν σημαντικό τρόπο και ύστερα τον κλείνουν.

Οι σχέσεις δεν είναι το σωσίβιο που θα μας σώσει από τη μοναξιά. Δεν μπορείτε να περιορίζετε συνεχώς τον εαυτό σας, ώστε να είναι καλός και αποδεκτός με απώτερο στόχο να διασφαλίσετε ότι οι άνθρωποι δεν θα σας εγκαταλείπουν ποτέ.

Οι σχέσεις έρχονται και φεύγουν, αυτό είναι σχεδιασμένες να κάνουν. Ορισμένες φορές, φεύγουν σύντομα. Κάποιες από αυτές αφήνουν έναν οξύ πόνο. Άλλες ξεθωριάζουν και κάποιες φορές τυφλωνόμαστε από την επεισοδιακή αποχώρησή τους. Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου δεν συνειδητοποιούμε καν τι έχει συμβεί μέχρι να είναι πολύ αργά.

Είναι όμως και εκείνες που δείχνουν προειδοποιητικά σημάδια· εκεί κάποιοι προσπαθούμε να κρατηθούμε απ’ ό,τι έχει απομείνει, άλλοι αποφασίζουμε να αποχωρήσουμε. Όπως και να ‘χει, αν μια σχέση φύγει από τη ζωή σας, υπάρχει κάποιος λόγος γι’ αυτό. Υπάρχει ένα μέρος της που πλέον δεν σας ωφελεί. Κάποιες φορές, έχετε μεγαλύτερη ευθύνη, άλλες όχι. Η ανάλυση όσων συνέβησαν και η λήψη ευθυνών αποτελούν κρίσιμο μέρος της διαδικασίας επούλωσης και εξέλιξης.

Αλλά το αυτομαστίγωμα για κάθε σχέση που χάσατε στη ζωή σας είναι μια πραγματική σπατάλη χρόνου και βασίζεται στην ψευδή πεποίθηση ότι δεν αν ήσασταν καλύτεροι, όλοι θα έμεναν μαζί σας.

Όχι, δεν θα έμεναν. Οι σχέσεις τελειώνουν όταν έρχεται η ώρα τους να τελειώσουν. Τελειώνουν όταν χρειάζεται να τελειώσουν. Ερχόμαστε μόνοι σε αυτή τη ζωή και φεύγουμε επίσης μόνοι από αυτή. Όσους γνωρίζουμε στην πορεία, όσο προσωρινοί κι αν είναι, έρχονται για να μας καθοδηγήσουν σε έναν τόπο συμφιλίωσης με τον εαυτό μας.

Όποια συναισθήματα κι αν πυροδοτεί μέσα σας η απώλεια ενός ανθρώπου δεν αποτελεί δικό του πρόβλημα για να το λύσει. Είναι δικό σας. Είναι μια τρύπα που προσπαθείτε να γεμίσετε με έναν άλλο άνθρωπο που όμως δεν θέλει να παίξει αυτό το ρόλο στη ζωή σας, που σημαίνει ότι δεν έχετε καμία δουλειά να τον τοποθετείτε εκεί, απαιτώντας από αυτόν να μείνει και κατηγορώντας τον σε περίπτωση που δεν το δέχεται.

Ορισμένες φορές, ο τρόπος με τον οποίο φεύγει ένας άνθρωπος από τη ζωή μας αποτελεί το μάθημα που πρέπει να πάρουμε. Κάποιες άλλες, η απουσία τους είναι η εμπειρία που χρειάζεται να βιώσουμε ώστε να διεκδικήσουμε ξανά τον έλεγχο της ζωής μας. Το ίδιο διδακτική είναι και η συνειδητοποίηση ότι ήμασταν εγωιστές και αχάριστοι όταν είχαμε στη ζωή μας έναν σπουδαίο άνθρωπο.

Όμως, αυτό που δεν είναι πια μέρος της ζωής σας δεν είναι ούτε και ανάγκη σας, ακόμα κι αν δεν μπορείτε ακόμα να το δείτε ξεκάθαρα γιατί είναι νωρίς.

Δεν είναι γραφτό να είστε με τους ανθρώπους που σας αφήνουν, ούτε έχετε πάντα την ευθύνη για την αποχώρησή τους. Αποδεχόμενοι τη ροή και τους κανόνες της ζωής, την παροδικότητα των πραγμάτων, θα μάθετε να αγαπάτε τους ανθρώπους για όσο τους έχετε και να είστε ευγνώμονες γι΄ αυτούς όταν έχουν πια φύγει.

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ / Brianna Wiest