Μία ειδικός στις σχέσεις εξηγεί πότε και γιατί είναι καλύτερο ν’ ακούς μόνο τη φωνή της καρδιάς.

Δεν μπορείς να δώσεις αγάπη σε κάποιον που δε θέλει ή δεν μπορεί να πάρει αγάπη. Αντίστοιχα, πώς θα πάρεις αγάπη από κάποιον που δεν είναι ανοιχτός στην αγάπη; Ε … και, θα μου πεις. Μπορείς να είσαι μια χαρά σε μια σχέση και χωρίς όλα αυτά. Οπότε,  προς τι όλη αυτή η αναφορά στην αγάπη; Μη βιάζεσαι,όμως, θα σου πω.

Η relationship coach Μήνα Ταλιάκη εξηγεί γιατί σε μια σχέση που μπορεί να φαίνεται λειτουργική ή σου επιτρέπει να περνάς καλά σε διάφορα επίπεδα, δε θα νιώσεις ποτέ την πολυπόθητη ολοκλήρωση, αν απουσιάζει η αγάπη.

Όπως η ίδια εξηγεί, στην καρδιά μας κατοικεί η μεγαλύτερη δύναμη από όλες και είναι η ενέργεια της αγάπης. Είναι η μοναδική ενέργεια που δίνει νόημα σε οτιδήποτε έρχεται σε επαφή μαζί της. Όταν ρέει στη σχέση σου, μπορεί να σου επιφέρει τη δυνατότερη σύνδεση και ευτυχία που μπορείς να βιώσεις ποτέ.

Δεν έχεις, λοιπόν, την περιέργεια να δεις πώς θα ήταν η σχέση σου, αν την ανέβαζες σε αυτό το επίπεδο; Στο υψηλό επίπεδο της αμοιβαίας αγάπης; Δε χρειάζεται να απαντήσεις στο ερώτημα αυτό. Το μόνο που χρειάζεται είναι να μάθεις περισσότερα, διαβάζοντας τη συνέντευξη που ακολουθεί:

Στις μέρες μας είναι συνηθισμένες οι σχέσεις όπου η αγάπη απουσιάζει. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Επειδή δεν είναι δυστυχώς όλοι ανοιχτοί στην αγάπη. Στις συνεδρίες μου συναντώ ανθρώπους με κλειστή καρδιά, που δυστυχώς, ενώ μπορεί να κάνουν εύκολα σχέσεις, δεν μπορούν ούτε να πάρουν ούτε να δώσουν αγάπη. Κι όταν δεν είναι ο ένας ανοιχτός στην αγάπη, τότε συνήθως δεν είναι κι ο άλλος…

Ποιοι είναι πιο πιθανό να έχουν κλειστή καρδιά;

Είναι συνήθως εκείνοι που έχουν πληγωθεί στο παρελθόν και φοβούνται την αγάπη. Αναλώνονται σε σχέσεις χωρίς συναίσθημα και, καθώς έχουν ερωτικές επαφές χωρίς αγάπη, διαταράσσεται το ενεργειακό τους πεδίο. Αυτό μπορεί να τους στοιχίσει ακόμα και την ευτυχία τους.

Υπάρχει τρόπος να αλλάξει αυτό;

Ναι. Με την ανάπτυξη της συνειδητότητάς τους, θα επιτρέψουν στον εαυτό τους να υιοθετήσει μια νέα επιλογή που είναι η επιλογή της αγάπης. Αυτή η επιλογή θα τους επιτρέψει να πάρουν και να δώσουν αγάπη.

Τι σημαίνει ανάπτυξη της συνειδητότητας; Πώς ακριβώς γίνεται αυτό;

Επιτυγχάνεται, όταν κάποιος επικεντρώνεται στο πώς μπορεί να προσφέρει στη σχέση του και στις ανάγκες του συντρόφου του κι όχι στο πώς να πάρει. Παραμένει αυθεντικός και εστιάζει στα θετικά του συντρόφου του και της σχέσης τους.

Και πώς ακριβώς μεταμορφώνονται προς το καλύτερο οι σχέσεις;

Ενισχύεται η σύνδεση με τον σύντροφο και η οικειότητα μεταξύ του ζευγαριού. Κι όσο αυτά διατηρούνται, τόσο τους βοηθούν να αντιμετωπίζουν πιο αποτελεσματικά τα όποια προβλήματα έχουν ή προκύπτουν. Όλα αυτά πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες να απολαμβάνουν μακροχρόνιες σχέσεις και να αποφεύγουν να αναλώνονται άσκοπα από τη μία σχέση στην άλλη.

Η αγάπη αποτελεί τη δυνατότερη πηγή επιρροής και έμπνευσης που μπορεί να μεταφέρει κάποιος προς το αγαπημένο του πρόσωπο.

Και μπορεί να καταφέρει όλα αυτά ένας άνθρωπος που είναι “κλειστός στην αγάπη”, χωρίς τη βοήθεια ειδικού;

Η επιλογή της αγάπης είναι η ιδανικότερη επιλογή που μπορεί να κάνει κάποιος στη σχέση του, αν θέλει να τη διατηρήσει και να είναι ευτυχισμένος μαζί με τον σύντροφο του. Με βασικό πυλώνα την αγάπη συνδέονται με τον καλύτερο τρόπο, αυξάνοντας τις πιθανότητες να είναι ευτυχισμένοι μαζί. Η αγάπη αποτελεί τη δυνατότερη πηγή επιρροής και έμπνευσης που μπορεί να μεταφέρει κάποιος προς το αγαπημένο του πρόσωπο. Αν το συνειδητοποιήσει αυτό, μπορεί να καταφέρει να πάρει και να δώσει αγάπη στις σχέσεις του, χωρίς να χρειαστεί βοήθεια από κάποιον ειδικό. Φυσικά είμαι πάντα σύμφωνη με την πεποίθηση πως, αν κάτι δεν μπορούμε να το αναπτύξουμε μόνοι μας, τότε να αναζητούμε τη βοήθεια ενός ειδικού.

Ποια είναι η καλύτερη ερώτηση που μπορεί να θέσει στον εαυτό του κάποιος που θέλει να είναι πιο ανοιχτός στην αγάπη;

“Πώς μπορώ να δείξω αγάπη στον σύντροφό μου;”. Η πρώτη αυθόρμητη απάντηση που θα του έρθει είναι η καταλληλότερη. Είναι αυτή που θα τον καθοδηγήσει. Διότι η απάντηση προέρχεται από τη σοφία της καρδιάς, χωρίς να εμπλέκεται η λογική. Για καλύτερο αποτέλεσμα προτείνω να κλείσει τα μάτια του, να συγκεντρωθεί για λίγα δευτερόλεπτα στην αναπνοή του, να τοποθετήσει το δεξί του χέρι στην καρδιά του και να θέσει ένα ακόμα ερώτημα: “Τι μπορώ να κάνω για τον σύντροφό μου;”. Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά διαφωτιστική για την αναβάθμιση της ποιότητας στις σχέσεις του.

Αν κατάλαβα καλά, πρέπει να ακούμε τη φωνή της καρδιάς στα θέματα σχέσεων κι όχι τη φωνή της λογικής ή έστω τον συνδυασμό και των δύο;

Μιλώ για τις σχέσεις που ξέρουμε ότι έχουν το δυναμικό να μας κάνουν ευτυχισμένους. Σε αυτές τις σχέσεις, ναι, προτείνω να ακούμε τη φωνή της καρδιάς.

Πηγή : Thrive Global Greece

Όλοι ξέρουμε ότι τα τραγούδια που ακούγαμε στα νιάτα μας είναι σαν χρονοκάψουλες που μας κάνουν να νιώθουμε νέοι ξανά. Όσο μεγαλώνουμε, όλοι οι άνθρωποι βιώνουμε εξασθένιση της πνευματικής και φυσικής μας κατάστασης, που μπορεί να πυροδοτήσει διάφορες νόσους όπως η άνοια και το Alzheimer. Αλλά εδώ θα σας πούμε τα καλά νέα: όλο και περισσότερες κλινικές έρευνες διαπιστώνουν ότι η αεροβική άσκηση- ειδικά με τη μορφή χορού- μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της νεανικότητας του οργανισμού σας, του νου και του εγκεφάλου καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής.

Οι τελευταίες έρευνες υποστηρίζουν ότι ο χορός διαθέτει εκπληκτικά αντιγηραντικά οφέλη στον εγκέφαλο. Οι μαγνητικές νευρωνικές, εγκεφαλικές απεικονίσεις από μια έρευνα του 2007 για τον χορό έδειξαν ότι η εκφύλιση που σχετίζεται με την ηλικία στις εγκεφαλικές δομές βελτιώθηκαν δραματικά, όταν οι συμμετέχοντες (με μέσο όρο ηλικίας τα 68) συμμετείχαν σε μαθήματα χορού σε εβδομαδιαία βάση. Αυτά τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Neuroscience.

Γι’ αυτή την έρευνα, οι ερευνητές από το Γερμανικό Κέντρο για τις Νευροεκφυλιστικές νόσους και από το Ινστιτούτο για την Επιστήμη της Άθλησης στη Magdeburg της Γερμανίας ήθελαν να συγκρίνουν τα νευροπροστατευτικά οφέλη της ήπιας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας με τα οφέλη των μαθημάτων χορού. Σύμφωνα με τους συγγραφείς του άρθρου: «Με λίγα λόγια, τα παρόντα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τόσο ο χορός όσο και η προπόνηση μπορεί να επιφέρει ιπποκάμπεια πλαστικότητα στην τρίτη ηλικία, αλλά μόνο ο χορός βελτιώνει την ικανότητα ισορροπίας».

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τόσο η τακτική αεροβική σωματική δραστηριότητα (βάδην, ποδήλατο γυμναστηρίου, ελλειπτικό), όσο και ο χορός αύξαναν τη φαιά ουσία στον ιππόκαμπο. Και αυτό είναι αξιοσημείωτο, καθώς ο ιππόκαμπος- που παίζει έναν σημαντικό ρόλο στη μάθηση και στη μνήμη- είναι εξαιρετικά επιρρεπής στην εξασθένιση που σχετίζεται με την ηλικία και εμφανίζεται λόγω μείωσης της φαιάς ουσίας.

Ο χορός τονώνει την εγκεφαλική λειτουργία και βελτιώνει την νευρωνική σύνδεση

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η μάθηση και απομνημόνευση μιας χορογραφίας ή το χτύπημα των δαχτύλων στο ρυθμό της μουσικής δημιουργούν μοναδικές προκλήσεις, που προωθούν την νευρωνική δραστηριότητα και σύνδεση ανάμεσα στις πολυάριθμες εγκεφαλικές δομές.

Οι επιστήμονες μιας μελέτης του 2016 πάνω στα νευρωνικά οφέλη του χορού, που δημοσιεύτηκε στην Journal of Cognitive Psychology, συμπέραιναν:

«Οι επαγγελματίες χορευτές είχαν αυξημένη ευαισθησία στη σωματική νοημοσύνη σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπροσθέτως, τα χαρακτηριστικά του χορού, συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού στο ρυθμό μπορεί να σχετίζεται με την αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα στα σωματαισθητικά δίκτυα και στο δίκτυα αντίληψης ρυθμού».

Μια άλλη έρευνα του 2014 χρησιμοποίησε λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να εξετάσει τους εγκεφάλους συμμετεχόντων, καθώς χτυπούσαν τα δάχτυλά τους σε έναν ρυθμό, ενώ άκουγαν καινούρια γι’ αυτούς κομμάτια με drum breaks που δημιουργούσαν αλλαγές στον μουσικό ρυθμό. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αυτές οι γέφυρες (drum breaks) μέσα σε κάθε κομμάτι ενεργοποιούσαν την αριστερή παρεγκεφαλίδα, την δεξιά κάτω μετωπιαία έλικα και την άνω κροταφική έλικα. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι αυτές οι εγκεφαλικές περιοχές μπορεί να πυροδοτούνται κατά τη διάρκεια εμπλοκής σε έναν μουσικό ρυθμό ως μέρος μιας προβλεπτικής προ-ενεργοποίησης που περιλαμβάνει την παρεγκεφαλίδα και δομές του εγκεφαλικού φλοιού. Αυτά τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Neuroscience.

H Kathrin Rehfeld, κύρια ερευνήτρια της πρόσφατης έρευνας από το Γερμανικό Κέντρο για τις Νευροεκφυλιστικές Νόσους, δήλωσε: «Η άσκηση έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην επιβράδυνση ή αντιστροφή της γήρανσης των πνευματικών και σωματικών δυνατοτήτων. Σε αυτή την έρευνα, δείχνουμε ότι δύο διαφορετικά είδη άσκησης (χορός και προπόνηση ενδυνάμωσης) αυξάνουν τη λειτουργία περιοχών του εγκεφάλου που εξασθενούν με την ηλικία. Συγκριτικά όμως, μόνο ο χορός οδήγησε σε αξιοσημείωτες αλλαγές στη συμπεριφορά σε σχέση με τη βελτιωμένη εικόνα ισορροπίας».

Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι οι βελτιώσεις αυτές μπορεί να σχετίζονται με την πολυπλοκότητα του συντονισμού στα βήματα, στις κινήσεις των χεριών, μαζί με τις αλλαγές στην ταχύτητα και το ρυθμό που εμπλέκονται κατά τη μάθηση ενός χορού, όπως η τζαζ, το Λάτιν, οι παραδοσιακοί χοροί κλπ. Επιπλέον, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να προβάρουν την χορογραφία και χωρίς τη βοήθεια του δασκάλου. Αυτό πρόσθεσε μια πρόκληση παραπάνω και ίσως έτσι εξηγούνται και τα συγκεκριμένα οφέλη στον ιππόκαμπο που παρατηρήθηκαν στην ομάδα του χορού.

Αυτή η διεπιστημονική ερευνητική ομάδα προσαρμόζει τώρα πια τα ευρήματά της στην πράξη, για να δημιουργήσει συγκεκριμένα προγράμματα που θα ενσωματώνουν χορό και χοροθεραπεία, σε μια προσπάθεια μεγιστοποίησης των αντιγηραντικών πλεονεκτημάτων που προσφέρονται ακόμα και σε ασθενείς με άνοια.

Η Rehfeld κλείνει με μια πρακτική συμβουλή που μπορεί να σας εμπνεύσει να αρχίσετε να χορεύετε σαν να μην υπάρχει αύριο: «Πιστεύω ότι όλοι θα ήθελαν να ζήσουν μια ανεξάρτητη και υγιής ζωή, όσο γίνεται περισσότερο. Η σωματική άσκηση είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που μπορούν να συνεισφέρουν σε αυτό, καταπολεμώντας πολλαπλούς παράγοντες επικινδυνότητας και μειώνοντας την εξασθένιση του οργανισμού που σχετίζεται με τη γήρανση. Πιστεύω ότι ο χορός αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο για τη δημιουργία νέων προκλήσεων στο σώμα και στο νου μας, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες».

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Για το τεύχος Σεπτεμβρίου

Η σύζυγος του πρίγκιπα Χάρι, η Μέγκαν Μαρκλ, θα είναι η αρχισυντάκτρια μόνο για το τεύχος Σεπτεμβρίου της βρετανικής έκδοσης του περιοδικού Vogue, το οποίο θα περιλαμβάνει μια “αυθόρμητη συζήτηση” μεταξύ της ίδιας και της πρώην Πρώτης Κυρίας των ΗΠΑ Μισέλ Ομπάμα.

Η συγκεκριμένη έκδοση του διάσημου περιοδικού μόδας θα τιτλοφορείται “Forces for Change” (Δυνάμεις για Αλλαγή) και θα είναι ένα αφιέρωμα σε 15 γυναίκες “ενωμένες από την κοινή τους τόλμη να ξεπερνούν εμπόδια”, σύμφωνα με ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα από την βασιλική οικογένεια. Ανάμεσα στις γυναίκες αυτές θα είναι και η διεθνούς φήμης πρωτευοντολόγος Τζέιν Γκούντολ.

“Οι τελευταίοι αυτοί επτά μήνες είναι μια διαδικασία επιβράβευσης…το να αναλάβω το πιο πολυδιαβασμένο τεύχος της χρονιάς και να το επικεντρώσω στις αξίες, στους στόχους και στους ανθρώπους που επηρεάζουν σήμερα τον κόσμο”, σχολίασε η Μέγκαν, ο επίσημος τίτλος της οποίας είναι Δούκισσα του Σάσεξ.

Άλλες γυναίκες που θα περιλαμβάνονται στο αφιέρωμα του βρετανικού Vogue είναι η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας Τζασίντα Άρντερν και οι ηθοποιοί-ακτιβίστριες Τζέιν Φόντα και Σάλμα Χάγιεκ Πινό καθώς και η νεαρή ακτιβίστρια για το κλίμα Γκρέτα Τούνμπεργκ.

Το τεύχος με guest editor τη Μέγκαν θα κυκλοφορήσει στις 2 Αυγούστου.

Πηγή : ogdoo.gr

Ο θυμός είναι στην πραγματικότητα φόβος ότι δεν αγαπιέσαι αρκετά

Θυμώνεις; Είναι εντάξει. Είναι φυσιολογικό. Είσαι άνθρωπος! Μην αισθάνεσαι τύψεις που έχεις αληθινά συναισθήματα. Ταυτόχρονα όμως, μην επαναπαύεσαι. Τα συναισθήματα μέσα μας δεν τα δημιουργούν τα αντικείμενα, οι άλλοι άνθρωποι ή τα γεγονότα. Τα συναισθήματα ενυπάρχουν κι εμείς αποφασίζουμε να τα ενεργοποιήσουμε. Η ενεργοποίηση γίνεται μέσω της «μετάφρασης» που κάνουμε, δηλαδή του νοήματος που συνειδητά προσδίδουμε σε όσα μας συμβαίνουν.

Αν κάποιος οδηγός εκνευριστεί μαζί σου και σε βρίσει, είναι εύκολο να αντιδράσεις κάνοντας το ίδιο κι εσύ. Να νιώσεις το ίδιο μ’ αυτόν. Ότι δεν αγαπιέσαι αρκετά. Ο θυμός είναι στην πραγματικότητα φόβος ότι δεν αγαπιέσαι αρκετά. Όπως όλα τα αρνητικά συναισθήματα. Αν όμως ξέρεις ότι αυτός που σε βρίζει πάσχει από μια βαριά ασθένεια, που τον κάνει να φέρεται έτσι, πόσο αλλάζουν τα πράγματα;

Στοιχηματίζω ότι δεν θα σε εκνεύριζε τόσο πολύ ένας άρρωστος αγενής άνθρωπος. Την επόμενη φορά που θα σου μιλήσει κάποιος εκνευρισμένος, σκέψου το εξής: «Τον καημένο. Πάσχει από βαριά μορφή έλλειψης αγάπης. Τον καταλαβαίνω». Χαμογέλα και συνέχισε.

Πιστεύω βαθιά ότι ένα συναίσθημα υπάρχει: αυτό της αγάπης. Όλα τα άλλα συναισθήματα είναι παραλλαγές του. Και ένας φόβος υπάρχει: Ο φόβος μήπως δεν αγαπηθούμε. Το μίσος, η οργή, η λύπη, ο θυμός, όλα τα άλλα αρνητικά συναισθήματα έχουν να κάνουν με την απώλεια της αγάπης ή με το φόβο ότι δεν αγαπιόμαστε αρκετά.

Δεν τιμωρείς λοιπόν κάποιον όταν τον σκέφτεσαι συνεχώς θυμωμένος. Έστω ότι σε εκνευρίζει ένας περαστικός που δεν κάνει στην άκρη και πέφτει άτσαλα πάνω σου. Σκέψου ότι εκείνος συνεχίζει τη ζωή του, δεν ξέρει καν το όνομά σου, δεν θυμάται το πρόσωπό σου, δεν γνωρίζει ότι είσαι θυμωμένος, δεν επηρεάζεται καθόλου απ’ αυτό, κι εσύ τον κουβαλάς μέσα σου για ώρες, ίσως και για όλη τη μέρα. Και σου χαλάει τη διάθεση. Σε ποιον κάνεις τη χάρη; Ποιος χάνει; Εκείνος ή εσύ;

Η λύση επομένως, Συνοδοιπόρε, είναι η συγχώρεση. Κάπου άκουσα, δεν ξέρω αν ισχύει ή όχι, ότι η τοξικότητα του σάλιου σου όταν είσαι θυμωμένος σκοτώνει ποντίκι. Το μίσος σκοτώνει. Ο θυμός είναι ένας αμυντικός μηχανισμός. Είναι ένας τρόπος να νιώσεις δυνατός όταν πονάς. Εσύ πώς νιώθεις κάθε φορά που θυμώνεις; Κι όταν περνάει ο θυμός, τι μένει; Πιθανότατα να νιώθεις άδειος, αλλά και τύψεις, τύψεις και λύπη για το πόσο πολύ εξαρτάσαι από τα αρνητικά συναισθήματά σου και από αυτά των άλλων. Έτσι ήμουν κι εγώ κάποτε. Εξαρτώμενος.

Η λύση είναι η συγχώρεση. Η συγχώρεση είναι δύναμη. Δούλευα με μια κοπέλα που ο αδελφός της την υποτιμούσε από τότε που θυμόταν τον εαυτό της. Την εκμεταλλευόταν όταν την είχε ανάγκη, δανειζόταν χρήματα από αυτή, που δεν τα επέστρεφε ποτέ και όταν δεν την είχε ανάγκη, ικανοποιούσε το δικό του αίσθημα σπουδαιότητας κάνοντάς τη να νιώθει σαν σκουπίδι. Έτσι ένιωθε δυνατός.

Τη ρώτησα: «Γιατί του είσαι ευγνώμων;» Στην αρχή σάστισε. Με τις κατάλληλες ερωτήσεις σιγά σιγά άρχισε να ανοίγεται. Έτσι μπήκε στη διαδικασία να σκεφτεί ότι ένας από τους λόγους που είναι συναισθηματικός άνθρωπος και θέλει να δώσει αγάπη στους γύρω της είναι γιατί δεν πήρε αγάπη από τον αδελφό της. Ένας από τους λόγους που θα γίνει καλή μαμά και θα προστατεύσει τη σχέση των παιδιών της είναι γιατί οι γονείς της δεν προστάτευσαν εκείνη σε σχέση με τον αδελφό της.

«Είμαι ευγνώμων γιατί με δίδαξες ποιες συμπεριφορές να αποφεύγω και τι άνθρωπος να μη γίνω», άρχισε να επαναλαμβάνει. «Σε συγχωρώ. Σε αγαπώ που είσαι αδελφός μου. Δεν σε χρειάζομαι όμως άλλο στη ζωή μου. Όχι όσο είσαι έτσι». Του τηλεφώνησε, του είπε ότι τον αγαπά, ότι τον συγχωρεί για όσα της έχει κάνει, αλλά ότι δεν θα ανεχτεί ποτέ ξανά αυτού του είδους τη συμπεριφορά. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι δεν είχε ξανανιώσει πιο δυνατή στη ζωή της, πιο γεμάτη και πιο ελεύθερη. Είχε εκπλαγεί με τον εαυτό της, είχε ξεπεράσει τις προσδοκίες της και ήταν βαθιά συγκινημένη γι’ αυτό.

Πες ευχαριστώ σε όσους σε πρόδωσαν. Αποκαλύπτοντας το πραγματικό τους πρόσωπο, σε προστάτεψαν από εκείνους στο μέλλον, σπρώχνοντάς σε να τους βγάλεις από τη ζωή σου στο παρόν. Έπειτα, συγχώρεσέ τους. Όταν συγχωρείς κάποιον, γαληνεύεις. Κάνεις χάρη σ’ εσένα και όχι σ’ εκείνον.