Φτάνοντας στο Chocolate Park, ο ευγενικός ταμίας μάς πρότεινε να σερβιριστούμε με ζεστή σοκολάτα και μπισκότα Morning Coffee. Εννοείται πως το πράξαμε χωρίς δεύτερη σκέψη, τα οποία απολαύσαμε καθισμένοι… σ΄έναν θρόνο από γλυκά. Ο λόγος για την εντυπωσιακή Candy Chair, το τέλειο σημείο για να βγάλεις αναμνηστικές φωτογραφίες. Ο γιος μου και η κόρη μου, πάντως, επιτέλεσαν με ενθουσιασμό χρέη μοντέλων.
Με αυτά και με αυτά, σύντομα στον προθάλαμο του Chocolate Park συγκεντρώθηκαν και άλλοι λάτρεις της σοκολάτας, και αφού όλοι ανεξαιρέτως πόζαραν περιχαρείς στην Candy Chair, ξεκινήσαμε για το 1ο μέρος της ξενάγησης. Στο εσωτερικό -σε όλη τη διαδρομή υπήρχαν παντού πληροφορίες σχετικά με τη σοκολάτα- μας υποδέχθηκε ο ευγενέστατος σταθμάρχης, ο οποίος αφού έχρισε το καμάρι μου “δήμαρχο” της σοκολατένιας πολιτείας, άρχισε να μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο… Στην εποχή που ανακαλύφθηκε η θεσπέσια σοκολάτα. Παρόλο που τόσο καιρό καμάρωνα πως είμαι εξπέρ του είδους, οφείλω να παραδεχθώ πως ο σταθμάρχης με αποστόμωσε με τις τόσες ενδιαφέρουσες πληροφορίες του. Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο πόση άγνοια έχουμε για κάτι που ουσιαστικά καταναλώνουμε σχεδόν καθημερινά. Τουλάχιστον, εγώ σε αυτό δηλώνω ένοχη. Εκείνο που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η επαφή που είχα μ’ έναν αληθινό καρπό κακάο, ο οποίος κατέφθασε ειδικά στην Κύπρο από το μακρινό Εκουαδόρ! Τον κρατήσαμε στα χέρια μας, τον μυρίσαμε και ο καθένας από εμάς έδωσε τη δική του εκδοχή σχετικά με το τι του θυμίζει. Εγώ πάντως δε μύρισα πουθενά μπανάνα, σε αντίθεση με την πλειοψηφία.
Αφήσαμε πίσω μας τον σταθμάρχη, για να μεταφερθούμε σε μια φυτεία κακάο, με οικοδέσποινα μια κακαολόγο -καταβάθος πάντα ήξερα ότι διάλεξα λάθος επάγγελμα- με δέντρα να ξεπροβάλλουν δεξιά και αριστερά από τη ξύλινη γεφυρούλα, ενώ ήχοι από άγρια ζώα και βροντές μάς συνόδευαν σε κάθε μας βήμα. Η κακαολόγος μάς σύστησε τον παπαγάλο της, την Ελίζα, ενώ μερικά δευτερολέπτα αργότερα είχαμε την τιμή να “γνωρίσουμε” τον Μοντεζούμα, βασιλιά των Αζτέκων, ή για να ακριβολογούμε το ολόγραμμά του. Ο Μοντεζούμα, πάντως, που σύμφωνα με τον μύθο δεν έκανε άλλη δουλειά από το να πίνει ζεστή σοκολάτα, σε αυτή τη ζωή άνετα θα μπορούσε να γίνει φίλος μου.
Σε αυτό το σημείο, η κακαολόγος μάς αποχαιρέτισε με τη σειρά της, αφήνοντας την πίσω σε μια από τις πιο εντυπωσιακές κατά τη γνώμη μου αίθουσες του Chocolate Park, για να αντικρίσουμε μια γνώριμη φιγούρα. Αυτή του Γιάννη Σερβετά, σ’έναν αλλιώτικο ρόλο, αλλά με το γνωστό χιούμορ, που τον καθιέρωσε εδώ και τόσα χρόνια. Μπορεί ο Σερβετάς να μην ήταν παρών στην αίθουσα, αλλά ακόμη και μέσω της οθόνης στην αίθουσα προβολής, κατάφερε να διασκεδάσει μικρούς και μεγάλους.
Ακολούθως, με συνοπτικές διαδικασίες, βρεθήκαμε στην κοιλάδα της σοκολάτας… ή μάλλον στον παράδεισό της, με 1000 λίτρα ρευστής σοκολάτας να ρέει. Αν δεν ήταν ο δεινόσαυρος να τη φυλάει, θα έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα…Μπάνιο σε άφθονη σοκολάτα! Αντ΄αυτού, χορέψαμε με την οικοδέσποινα της κοιλάδας, αφού πρώτα μας τράταρε νιφάδες σοκολάτας. Όπως μας πληροφόρησε, ο σεφ κάθε φορά την εκπλήσσει με τις ιδιαίτερες γεύσεις που ετοιμάζει. Ούτε τώρα αποτέλεσε εξαίρεση και κάπως έτσι δοκιμάσαμε νιφάδα λευκής σοκολάτας με γεύση…μπέϊκον! Και όμως, ήταν πολύ πιο νόστιμη απ’ ό,τι ενδεχομένως φαντάζεσαι.
Επόμενος σταθμός η σοκολατένια πολιτεία, με σπιτάκια από ζαχαρόπαστα, σοκολάτες και καραμέλες. Εκεί μας περίμενε ο πρώτος ιδιοκτήτης καταστήματος σοκολάτας, γαλλικής φυσικά καταγωγής. Ο “Γάλλος” μάς κέρασε με τη σειρά του σοκολατάκια, έχοντας να επιλέξουμε ανάμεσα σε 3 διαφορετικές γεύσεις, προκαλώντας μας να μαντέψουμε την καθεμία. Οφείλω να ομολογήσω πως για άλλη μια φορά απέτυχα οικτρά ως μια κατά τα άλλα δεινή σοκολατογνώστρια. Αν μη τι άλλο, ο γιος μου το καταχάρηκε, ποζάροντας μπροστά από το μεγάλο συντριβάνι σοκολάτας, αφού πρώτα απόλαυσε ένα morning coffee με λίγη ρευστή σοκολάτα που μαεστρία τού ετοίμασε ο “Γάλλος”.
Εκείνη όμως που με κέρδισε ήταν η “ζαχαροπλάστισσα” με το μπρίο και το χιούμορ της, με την καθοδήγησή της οποίας φτιάξαμε τη δική μας ζαχαρόπαστα, σε σχήμα τάρανδου παρακαλώ. Ο γιος μου πάντως κι εγώ, που συνηθίζουμε να φτιάχνουμε μπισκότα στο σπίτι, το χαρήκαμε και με το παραπάνω που προκαλέσαμε μια μικρή αναστάτωση σε μια κουζίνα που δε θα καθαρίζαμε εμείς.
Το “σοκολατένιο” ταξίδι μας είχε ως τελευταία στάση το εργαστήρι Joker, όπου συναντήσαμε τη “σοκολάτα που δεν τελειώνει ποτέ”. Ο γιος μου για άλλη μια φορά είχε την ευκαιρία να δείξει τις χορευτικές του ικανότητες, ενώ φεύγοντας βίωσε διπλή χαρά… 2 σοκολάτες Joker, αφού η 10 μηνών αδελφή του δεν πρόκειται να τη φάει ποτέ. Κάτι που σίγουρα δεν μπορώ να πω εγώ για τη δική μου Joker.
Η έξοδος μάς οδήγησε στο πωλητήριο, απ’ όπου μπορείς να προμηθευτείς με σοκολάτες, βιβλία και ασεξουάρ που σχετίζονται φυσικά με τη μελαχρινή “θεά”, ενώ μπορείς να καθίσεις στον χώρο εκεί για να χαλαρώσεις. Εμείς πάντως σταθήκαμε τυχεροί, καθώς τυχαία επιλέξαμε τη μέρα που η ομάδα του San Remo Confectionery έφτιαχνε μικρά αριστουργήματα από σοκολάτα, ειδικά για τους επισκέπτες του Chocolate Park .
Δεν κρύβω ότι προτού πάω στο Chocolate Park είχα ακούσει ορισμένα αρνητικά σχόλια, που αν και με έβαλαν σε σκέψεις προς στιγμήν, δεν στάθηκαν ικανά να με κρατήσουν μακριά. Άλλωστε, για να έχεις άποψη για κάτι, πρέπει να το επισκεφθείς. Αυτό έκανα λοιπόν κι εγώ. Αν περιμένεις πως θα σκάσεις από σοκολάτα, να ξέρεις πως σίγουρα αυτό δε θα συμβεί. Πρόκειται γι΄ένα θεματικό πάρκο που κύριο σκοπό έχει την ψυχαγωγία και την ενημέρωση του κοινού γύρω από μια συγκεκριμένη θεματική, στην προκειμένη της σοκολάτας. Προσωπικά, εντυπωσιάστηκα από τον επαγγελματισμό και την καλή διάθεση όλων των ηθοποιών ανεξαιρέτως, που μας υποδέχονταν σε κάθε αίθουσα. Παρόλο που το ένα γκρουπ επισκεπτών διαδέχεται το άλλο, δημιουργούν μια αβίαστα αμφίδρομη σχέση με το κοινό, ενώ είναι “εξοπλισμένοι” με περίσσια υπομονή για να αντιμετωπίσουν ακόμη και τις πιο απρόβλεπτες καταστάσεις. Πάρε για παράδειγμα τη 10 μηνών κόρη μου, που θεώρησε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να αρχίσει να παίζει την κόρνα του ποδηλάτου της την ώρα που ο δύσμοιρος σταθμάρχης προσπαθούσε να μας μυήσει στη μαγεία της σοκολάτας.
Φεύγοντας, δυο πράγματα κράτησα από την επίσκεψή μου στο Chocolate Park . Το πρώτο είναι το χαμόγελο ικανοποίησης στο πρόσωπό του γιου μου, που ευχαριστήθηκε αυτό το χαλαρό απόγευμα Τετάρτης. Ένα ευχάριστο διάλειμμα από τη ρουτίνα της καθημερινότητας! Το δεύτερο είναι ότι η σοκολάτα είναι… φρούτο! Και όποιος προσπαθήσει να με πείσει για το αντίθετο, θα πέσει σε τοίχο, γιατί εγώ μόλις βρήκα την πιο ευφάνταστη δικαιολογία για να την απολαμβάνω χωρίς ενοχές.
Σημείωσε πως στις 24 Δεκεμβρίου, το Chocolate Park θα είναι ανοικτό από τις 11:00 μέχρι τις 14:00, στις 26, 27, 28, 29 και 30 του μήνα θα λειτουργεί από τις 11:00 μέχρι τις 19:00, ενώ στις 31 Δεκεμβρίου θα είναι ανοικτό από τις 11:00 μέχρι τις 14:00. Επίσης, στις 2, 3, 4, 5 και 6 Ιανουαρίου θα λειτουργεί από τις 11:00 μέχρι τις 19:00, ενώ μετά την περίοδο των γιορτών το ωράριο λειτουργίας συνεχίζεται κανονικά.
Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 22008567 και στη σελίδα στο Facebook ΕΔΩ
Πηγή : MY LIFE
