Και ποιος δεν θα ήθελε να βλέπει θάλασσα από το μπαλκόνι του σπιτιού του ή έστω από το παράθυρο στο χώρο εργασίας του; Η θέα της είναι απόλυτα χαλαρωτική και αν μπορείς να το κάνεις καθημερινά, τότε σίγουρα θεωρείσαι από τους τυχερούς! Πλέον, τα οφέλη του να βλέπεις τη θάλασσα, για τη ψυχολογία του ατόμου, αποδεικνύονται και επιστημονικά.

Μια νέα έρευνα από Αμερικανούς και Νεοζηλανδούς επιστήμονες με επικεφαλής την καθηγήτρια γεωγραφίας της υγείας Άμπερ Πίρσον του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό “Health and Place”, αναφέρει πως όσοι βλέπουν θάλασσα από το σπίτι ή τη δουλειά τους, έχουν μειωμένα επίπεδα στρες σε σχέση με όσους βλέπουν απλά πράσινο ή δεν έχουν καμία επαφή με το φυσικό τοπίο.

Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα αφορούσε κατοίκους της πρωτεύουσας της Ν. Ζηλανδίας, το Γουέλινγκτον, με τους ειδικούς να μελετούν τα τοπογραφικά και ιατρικά στοιχεία τους, καθώς και τα επίπεδα του στρες που εμφάνιζαν, συγκρίνοντάς τα με το κατά πόσο είχαν οπτική επαφή με τη θάλασσα ή το πράσινο φυσικό τοπίο. Αυτό που βρήκαν, είναι πως όσοι κοιτούσαν τη θάλασσα καθημερινά, είχαν λιγότερο στρες από αυτούς που έρχονταν σε επαφή με τη φύση.

Βέβαια, οι ειδικοί τονίζουν, πως η σύγκριση αυτή είναι σχετική, αφού το πράσινο τοπίο της πόλης περιλαμβάνει και στοιχεία από την ανθρώπινη παρέμβαση, όπως παιδικές χαρές ή πάρκα. Η «σωστή» μέτρηση, σύμφωνα με τους ίδιους, θα συνέβαινε αν συνέκριναν τη θέα στη θάλασσα με τη θέα της παρθένας φύσης, όπως είναι για παράδειγμα ένα δάσος.

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Τι είναι αυτό που μας γαληνεύει; Τι συμβολίζει για τον καθένα από εμάς την ηρεμία; Τι είναι αυτό τελικά που μας κάνει να νιώθουμε γεμάτοι στο τέλος της ημέρας;

Για όλους υπάρχει κάτι το οποίο μας δημιουργεί όμορφα συναισθήματα, γαληνεύει το μυαλό και την ψυχή, ηρεμεί το σώμα και τη σκέψη μας. Η θάλασσα, το χιόνι, ένα έργο τέχνης, ένα βιβλίο, ένα αναμμένο τζάκι ή μία κούπα καφές σε ένα όμορφο μέρος; Ό,τι και αν είναι αυτό που ταιριάζει σε εμάς και μας προσφέρει στιγμές ηρεμίας, πρέπει να το αποζητάμε και να το φέρνουμε κοντά μας πολύ συχνά.

Ακόμα και αν είναι ένα μέρος στο οποίο δεν μπορούμε να πάμε ανά πάσα στιγμή, μπορούμε σίγουρα να βρεθούμε με τη δύναμη του μυαλού μας. Να φανταστούμε δηλαδή ότι είμαστε εκεί, επιστρατεύοντας όλες μας τις αισθήσεις ώστε να νιώσουμε το αίσθημα της ηρεμίας και της γαλήνης που τόσο έχουμε ανάγκη.

Σκεφτείτε το σαν μία μορφή διαλογισμού. Κλείστε τα μάτια, πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές και βρεθείτε με τη φαντασία σας εκεί όπου αισθάνεστε ήρεμοι και ασφαλείς. Νιώστε όλα τα συναισθήματα που θα είχατε αν πράγματι βρισκόσασταν εκεί και αφιερώστε το χρόνο που χρειάζεται. Σκέψεις, εικόνες και μυρωδιές που συνοδεύουν τη στιγμή, επανέρχονται στη μνήμη σας ή δημιουργούνται στη φαντασία σας και αφήνεστε σε αυτή την αίσθηση έως ότου να είστε σε πλήρη γαλήνη με τον εαυτό σας.

Σκέψεις άγχους και καθημερινότητας είναι αναπόφευκτο να εισβάλλουν στο μυαλό και να σας βγάζουν από την κατάσταση ηρεμίας που είστε, αλλά μόλις αντιληφθείτε ότι συμβαίνει αυτό, δεν έχετε παρά να τις απομακρύνετε και να επαναφέρετε ξανά το μυαλό σας στην προηγούμενη κατάσταση. Αυτό μπορείτε να το κάνετε για δέκα με είκοσι λεπτά καθημερινά σε έναν χώρο ήσυχο που να αισθάνεστε άνετα και που θα γνωρίζετε ότι δεν θα σας ενοχλήσουν.

Αν πάλι αυτό που προσφέρει ηρεμία σε εσάς είναι το να διαβάζετε ένα βιβλίο, να γράφετε, να ζωγραφίζετε ή να κάνετε οτιδήποτε μπορεί να λάβει χώρα στην καθημερινότητα, πρέπει να το εισάγετε στο πρόγραμμα σας, όπως όλα εκείνα που κάνετε έτσι και αλλιώς και ξέρετε ότι δεν μπορούν να αναβληθούν. Αν δεν το αντιμετωπίσετε έτσι, κατά πάσα πιθανότητα θα το αναβάλλετε ξανά και ξανά γιατί πάντα θα υπάρχει κάτι πιο «σημαντικό» που θα πρέπει να το αντικαταστήσει.

Οι ρυθμοί της ζωής μας είναι επίπονοι και κουραστικοί για το σώμα αλλά και για το μυαλό και την ψυχή και οφείλουμε στον εαυτό μας να τον ξεκουράζουμε επαρκώς αν θέλουμε να τον διατηρούμε υγιή και δυνατό, με το να του παρέχουμε έστω και λίγες στιγμές ηρεμίας καθημερινά.

Είναι πολύ τυχεροί οι άνθρωποι που μπορούν και βρίσκουν τη γαλήνη σε απλά πράγματα, έστω και για λίγη ώρα κάθε μέρα. Συνήθως το να κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας και μόνο δεν χρειάζεται πάνω από μισή με μία ώρα την ημέρα για να είναι αρκετό.

Όσα πράγματα και αν έχουμε να φέρουμε εις πέρας, υπάρχει πάντα χρόνος και για τον εαυτό μας. Οι φράσεις όπως «είμαι πολύ κουρασμένος για να γυμνάζομαι» ή «ποιος έχει χρόνο τώρα να διαβάζει βιβλίο ή να διαλογίζεται;» είναι δικαιολογίες που βρίσκουμε για να κάνουμε άλλα πράγματα, παραμελώντας τον εαυτό μας και την ανάγκη μας να είμαστε ψυχικά ήρεμοι και ισορροπημένοι.

Εσάς τι σας ηρεμεί και σας γαληνεύει; Τι είναι αυτό που σας κάνει να ξεφεύγετε από το άγχος της καθημερινότητας και να αισθάνεστε γεμάτοι;
Σκεφτείτε το, απαντήστε και βάλτε το στο καθημερινό σας πρόγραμμα από σήμερα κιόλας, χωρίς άλλες αναβολές.

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ / Ανδριάνα Παπαχρήστου

H κλήρωση των ημιτελικών του 65ου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision πραγματοποιήθηκε χθες στο Δημαρχιακό Μέγαρο του Ρότερνταμ. 

Ως γνωστό, η διοργανώτρια χώρα και οι big5 δήλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία προχωρούν απευθείας στον τελικό, ενώ η κλήρωση ανέδειξε ότι οι Ιταλία, Γερμανία και Ολλανδία θα ψηφίσουν στον πρώτο ημιτελικό του διαγωνισμού ενώ οι Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ισπανία θα ψηφίσουν στον δεύτερο ημιτελικό.

Όσον αφορά την κλήρωση και την Κύπρο μας, κληρώθηκε όπως διαγωνιστούμε στον Α’ ημιτελικό ενώ η Ελλάδα θα διαγωνιστεί στον Β’ ημιτελικό.

Η ακριβής σειρά εμφάνισης θα ανακοινωθεί αργότερα.

Πιο κάτω αναλυτικά τα αποτελέσματα της κλήρωσης για τους ημιτελικούς τους οποίους θα εμφανιστούν οι χώρες: 

1ος Ημιτελικός:

2ος Ημιτελικός:

Πηγή : Reporter Cyprus

Συγκίνησε η Αποστολία Ζώη με την εκ βαθέων συνέντευξη που παραχώρησε στην Ελεωνόρα Μελέτη και στην εκπομπή της “Μεσάνυχτα”. Η γνωστή τραγουδίστρια μίλησε για την απόφασή της να εξαφανιστεί από το προσκήνιο στο απόγειο της καριέρας της, για τον χαμό των γονιών της αλλά και για την απόφασή της να επιστρέψει στα μουσικά πράγματα.

“Έφυγα στο απόγειο της καριέρας μου γιατί είχα κουραστεί ψυχολογικά. Η show bizz δεν είναι ένας χώρος που σε περιμένει και που σου στρώνει κόκκινα χαλιά. Όταν επέστρεψα συνέβησαν διάφορα άσχημα πράγματα, οπότε φυτοζωούσα. Δεν επέστρεψα με περγαμηνές. Αποφάσισα ότι ίσως είναι η στιγμή να επιστρέψω, όταν ήμασταν προς το τέλος των θεραπειών της μητέρας μου. Η μητέρα μου ήθελε πολύ να αρχίσω ξανά να τραγουδάω. Από τότε που έμαθαν οι γονείς μου ότι τραγουδάω, η μαμά μου δεν έχασε ούτε ένα πρόγραμμα”.

“Το ένα κομμάτι είναι η απώλεια, το οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν όλοι οι άνθρωποι. Το άλλο κομμάτι είναι το τι παιχνίδια θα σου παίξει το μυαλό. Εμένα, στο δικό μου μυαλό, το ενοχικό μου έφτασε στο κόκκινο. Όταν έχασα τη μαμά μου, αισθάνθηκα ότι απέτυχα. Ίσως επειδή κάποια στιγμή έπρεπε να πάρουμε μια σημαντική απόφαση ως οικογένεια, αν θα επιλέξουμε πρώτα τις χημειοθεραπείες ή την επέμβαση. Με βάραινε πολύ καιρό ότι πήρα μια απόφαση που δεν βγήκε. Ο θάνατος της μητέρας μου είναι ένα τραύμα που δεν έχει κλείσει. Ακόμα προσπαθώ να βγω από το τραύμα.Το ότι αρρώστησε ο πατέρας μου το μάθαμε στο μνημόσυνο της μαμάς μου”.

Πηγή : tralala.gr