Μια ιστορία με ιδεολογικό πρόσημο

Η ιστορία της πασίγνωστης φράσης στα χαρτονομίσματα των ΗΠΑ ξεκινάει από τον Αμερικανικό Εμφύλιο, αλλά δεν τελειώνει εκεί. Η συγκεκριμένη φράση έχει προκαλέσει διάφορες αντιδράσεις και μάχες στις δικαστικές αίθουσες. Ωστόσο, παραμένει το επίσημο μότο του κράτους των ΗΠΑ.

Πριν την έναρξη του εμφυλίου, πολλοί κληρικοί υποστήριζαν πως κάποιο σλόγκαν πρέπει να αναγράφεται στα νομίσματα για θρησκευτικούς λόγους. Αυτές όμως οι προτάσεις δεν κέρδισαν ποτέ πολλούς υποστηρικτές γιατί παραβίαζαν την πρώτη Τροπολογία, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει πως «Το Κογκρέσο δεν μπορεί να κάνει νόμο που αφορά την καθιέρωση μιας θρησκείας». Άλλωστε οι ΗΠΑ δεν έχουν επίσημη θρησκεία ως κράτος.

Με το ξέσπασμα του Αμερικανικού Εμφυλίου υπήρξαν αρκετοί που υποστήριξαν πως το «In God We Trust» πρέπει να αναγράφεται στα νομίσματα, ώστε να βοηθήσουν τους Βόρειους να κερδίσουν, εκτός από το πεδίο της μάχης, και σε εκείνον της ιδεολογίας. Μια τέτοια φράση θα έβαζε τον σκοπό κάτω από την προστασία του Θεού. Το 1863, όταν φαινόταν πως οι Βόρειοι θα κέρδιζαν, το Κογκρέσο πέρασε έναν νόμο που έλεγε πως μια φράση που θα συμβόλιζε την εμπιστοσύνη στον Θεό, θα έπρεπε να αναγράφεται στα νομίσματα. Έτσι το Κογκρέσο ενέκρινε στις 22 Απριλίου του 1864 το σχέδιο που στο μπροστά μέρος έγραφε αρχικά «Our God and our Country», στο πίσω έγραφε «In God We Trust».

Μετά από λίγα χρόνια, το «Our God and Our Country» σβήστηκε αλλά το «In God We Trust» παρέμεινε στην πίσω όψη του νομίσματος των 2 σεντς. Παρέμεινε εκεί για δεκαετίες. Μέχρι που μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας ακόμη ιδεολογικός πόλεμος ξεκίνησε. Αυτή την φορά ήταν ο Ψυχρός Πόλεμος, μεταξύ ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης.

Οι ΗΠΑ φοβόνταν πως ο κομμουνισμός θα εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην αρχή του 20ου αιώνα μάλιστα, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής, κυρίως λόγω του ότι έβαζε στο επίκεντρο τα συμφέροντα των εργατών. Ο ιδεολογικός πόλεμος έπρεπε να κερδηθεί λοιπόν με κάθε τρόπο και σε κάθε πεδίο. Έτσι η Αμερικανική Κυβέρνηση, θέλοντας να ξεχωρίσει από την κρατική αθεΐα της Σοβιετικής Ένωσης, αποφάσισε να περάσει κι άλλον νόμο για την συγκεκριμένη φράση.

Το Κογκρέσο μετέτρεψε το «In God We Trust» σε εθνικό σύνθημα και από το 1956, ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ ανέκρινε το ομόφωνο ψήφισμα, πως θα αναγράφεται πλέον σε όλα τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα των ΗΠΑ. Την επόμενη χρονιά τυπώθηκε το πρώτο δολάριο, ενώ μέχρι το 1966, όλα τα νομίσματα είχαν γραμμένο πάνω τους το «In God We Trust». Ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ, είχε δηλώσει τότε πως «Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνουμε την υπερβατικότητα της θρησκευτικής πίστης στην κληρονομιά και το μέλλον της Αμερικής. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύουμε τα πνευματικά όπλα που θα είναι πάντα ο πιο ισχυρός πόρος της χώρας μας σε ειρήνη και πόλεμο».

Για τις ΗΠΑ λοιπόν, μια φράση που ανέφερε τον Θεό πάνω στα χαρτονομίσματα, ήταν ακόμα ένα όπλο για να κερδηθεί ο Ψυχρός Πόλεμος. Ωστόσο από τότε, θρησκευτικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν αντιδράσει ουκ ολίγες φορές για την αναγραφή της λέξης «θεός» σε αυτά, φτάνοντας μάλιστα μέχρι και τα δικαστήρια και έχοντας ως επιχείρημα την παραβίαση της Πρώτης Τροπολογίας. Η Γερουσία αλλά και τον Κογκρέσο έχουν πολλές φορές αναγκαστεί να επιβεβαιώσει εκ νέου το «In God We Trust» ως το εθνικό μότο του κράτους.

Πηγή : e-radio.gr

O Κωνσταντίνος Αργυρός διανύει μία από τις καλύτερες περιόδους της ζωή τους, τόσο στα επαγγελματικά όσο και στα προσωπικά.

Αν και ο δημοφιλής τραγουδιστής προσπαθεί να κρατάει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας την προσωπική του ζωή, πρόσφατα απαθανατίστηκε από το φωτογραφικό φακό μαζί με την φημολογούμενη σύντροφό του, Αλεξάνδρα Φωτοπούλου.

Σύμφωνα με όσα ακούστηκαν πρόσφατα στην εκπομπή “Happy Day”, ο Κωνσταντίνος Αργυρός και η Αλεξάνδρα Φωτοπούλου είναι μαζί εδώ και ένα χρόνο. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στα γυρίσματα του video clip «Σε έχω ξεπεράσει» και από τότε είναι αχώριστοι. Μάλιστα, περνάνε μαζί το διάστημα της καραντίνας και έτσι απαθανατίστηκαν κατά την κοινή τους έξοδο για τα απαραίτητα ψώνια στο σούπερ μάρκετ.

Δείτε παρακάτω τις φωτογραφίες που εξασφάλισε το FTHIS.GR από την κοινή έξοδο Αργυρού-Φωτοπούλου στο κέντρο της Αθήνας:

Πηγή : like.philenews.com

Του Ανδρέας Παπαχαραλάμπους, Δημάρχου Στροβόλου

Από μικρό παιδί με συγκινούσε η ιστορία του αρμενικού λαού, ενός λαού περήφανου που τιμά την ιστορία του, σέβεται το παρελθόν του και αγάπα τον πολιτισμό του, ενός λαού συνοδοιπόρου του δικού μας έθνους. Μια από τις συγκλονιστικότερες εμπειρίες της ζωής μου ήταν η πρόσφατη επίσκεψή μου στην Αρμενία ως προσκεκλημένος της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής. Με το που φθάνεις στην Αρμενία, κυριαρχούν αισθήματα δέους και συγκίνησης. Πολύ γρήγορα όμως νιώθεις μια αμηχανία, όταν αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος της θηριωδίας των κεμαλιστών εις βάρος αυτού του σπουδαίου λαού.

Επισκεπτόμενοι την Αρμενία και το Τσιτσερνακαμπέρντ, το Μνημείο της Αρμενικής Γενοκτονίας καταθέσαμε ένα λουλούδι ως ελάχιστο φόρο τιμής στα θύματα της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Τα συναισθήματα που ένιωσα περιγράφονται με γλαφυρότητα στο διήγημα του Γιώργου Ιωάννου + 13 – 12 – 43, «Είχα γίνει πια ένα με το χώμα, έτσι ένιωθα. Τώρα σκέφτομαι πως έπρεπε να προσκυνήσω, αν και είμαι τόσο ανάξιος». Στο σύντομο αυτό πεζογράφημα ο Γιώργος Ιωάννου αναφέρεται στην επίσκεψή του στα Καλάβρυτα, όπου έγινε ομαδική εκτέλεση Ελλήνων από Γερμανούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια της γερμανική κατοχής και τυγχάνει να παρακολουθήσει την ανακομιδή των οστών ενός εφήβου που είχε εκτελεστεί μαζί με τους άλλους. Είναι ακριβώς τα ίδια συναισθήματα που μας κατακλύζουν στα Φυλακισμένα Μνήματα μπροστά στους τάφους των ηρώων μας.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων, λοιπόν, αποτελεί την πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα και ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα παγκοσμίως. Η 24η Απριλίου του 1915 θεωρείται συμβολικά ημέρα έναρξης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Εκείνη την ημέρα 235 προεξάρχοντα μέλη της αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης συνελήφθησαν με τη δικαιολογία μιας εξέγερσης στην επαρχία Βαν. Οι συλλήψεις συνεχίστηκαν σε όλη την Τουρκία. Μεγάλο μέρος των συλληφθέντων– συγγραφείς, διανοούμενοι, πολιτικοί, καλλιτέχνες, εκπαιδευτικοί, εκκλησιαστικοί και πολιτικοί ηγέτες– εκτελέστηκαν δημόσια για εκφοβισμό των υπολοίπων Αρμενίων. Μια συνήθης αλλά και μεθοδευμένη τακτική των Τούρκων, τραγικά γνώριμη για τον Κυπριακό Ελληνισμό. Αναπόφευκτα η ιστορική μνήμη πάει στην 9^η Ιουλίου του ΄21, τότε που οι Τούρκοι προχώρησαν στη σφαγή  του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και 470 προκρίτων του λαού μας.

Τα εγκλήματα κατά του Αρμένικου πληθυσμού αφορούσαν κυρίως σφαγές και διωγμούς που είχαν ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν από την τελική λύση της Γενοκτονίας, τα έτη 1894-96 και 1909. Η συστηματική εξόντωση των Αρμενίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περιλάμβανε ανατριχιαστικές σφαγές, δολοφονίες, εν ψυχρώ εκτελέσεις, άγρια βασανιστήρια, ατιμωτικούς βιασμούς και πορείες θανάτου όπου άντρες, γυναίκες, παιδιά και υπερήλικες στάλθηκαν στην έρημο της Συρίας. Υπάρχουν συγκλονιστικά ντοκουμέντα από την ανελέητη σφαγή των Αρμενίων, αλλά το συγκλονιστικότερο είναι οι διηγήσεις των ανθρώπων μας, των κυνηγημένων που έφθασαν και διασώθηκαν, και στο νησί μας.

Οι Τούρκοι πολύ γρήγορα ξεκίνησαν μια προσπάθεια αφανισμού κάθε ίχνους αυτού του τόσο ξεχωριστού λαού και δεν παραδέχονται τα ειδεχθή εγκλήματά τους, όπως συμβαίνει και με την Γενοκτονία των Ποντίων αλλά και την εκδίωξη των Ελλήνων της Ιωνίας. Σε όλες τις κατακτήσεις τους άρπαξαν τόπους και οικειοποιήθηκαν τα έτοιμα δημιουργήματα των άλλων, όντας ανίκανοι για δημιουργία και πολιτισμό.

Η Τουρκία, ως διάδοχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και παρόλο που βρισκόταν στους ηττημένους του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου δεν αναγνώρισε ποτέ τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Η Γενοκτονία, παραμένει ατιμώρητη από τη διεθνή κοινότητα παρόλο που διεθνείς οργανισμοί και κράτη όπως η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και πρόσφατα οι ΗΠΑ την έχουν αναγνωρίσει. Η Κύπρος υπήρξε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα και η δεύτερη παγκοσμίως που αναγνώρισε την Αρμενική Γενοκτονία με το Ψήφισμα 36/1975, που εγκρίθηκε ομόφωνα από αυτό το βήμα της Βουλή των Αντιπροσώπων. Παράλληλα, η Βουλή ψήφισε τον Νόμο 45/2015, ποινικοποιώντας την άρνησή της.

Σήμερα, 105 χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα,   η  Τουρκία  συνεχίζει  την άτεγκτη στάση της άρνησης του εγκλήματος και της διαστρέβλωσης της Ιστορίας. Η Τουρκία, η οποία υποτίθεται ότι ακολουθεί πορεία  εκδημοκρατισμού, εξακολουθεί να περιφρονεί τα ανθρώπινα δικαιώματα των ιδίων  των  πολιτών της. Το περίφημο  άρθρο 301 του Συντάγματος βάσει του οποίου διώκεται ποινικά η αναφορά και μόνο της λέξης Γενοκτονία, αποτελεί ένα παράδειγμα για το πώς αντιλαμβάνεται η Τουρκία τις αρχές και τις ηθικές αξίες του σύγχρονου ευρωπαϊκού Πολιτισμού.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο συναισθηματικό, αλλά ζήτημα αξιοπρέπειας όλης της ανθρωπότητας. Πώς είναι δυνατόν για τη γενοκτονία των Αρμενίων να ισχύει ιστορική ασυλία για τα εγκλήματα που διεπράχθησαν; Οι γείτονές μας  βέβαια έχουν αναπτύξει διαχρονικά τη δική τους σχέση με την ιστορική αλήθεια. Αυτό που θα έπρεπε να κάνουν, εάν πραγματικά πίστευαν σε μια νέα αρχή στις σχέσεις με τους Αρμένιους, είναι να ζητήσουν έστω μία συγνώμη, να παραδεχτούν τα εγκλήματα που έλαβαν χώρα, να ομολογήσουν  την πραγματικότητα.

Σε αντίθεση με τους γείτονές μας, η Γερμανία μέσα από μια σειρά ενεργειών του μεγάλου πολιτικού Βίλλυ Μπράντ εξαγνίστηκε, και  αναπτύχθηκε αδελφοσύνη ανάμεσα στους Γερμανούς και τους Εβραίους.  Το ίδιο οφείλει να κάνει και η Τουρκία για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, των Ελλήνων και των άλλων λαών της Μικράς Ασίας στις αρχές του 20^ου αιώνα.

Παρόλο που στόχος του «Μεγάλου Εγκλήματος», όπως ονομάζουν οι Αρμένιοι τη Γενοκτονία, ήταν ο πλήρης αφανισμός του Αρμενικού Έθνους, το Αρμενικό Έθνος είναι εδώ. Κάθε χρόνο οι Αρμένιοι που κατοικούν στην Αρμενία αλλά και αυτοί της διασποράς κατά χιλιάδες τιμούν αυτή την ημέρα με εκδηλώσεις, επιστημονικά συνέδρια και ειρηνικές πορείες, αποδεικνύοντας ότι το Αρμενικό Έθνος έχει παρελθόν, παρόν και λαμπρό μέλλον. Ο Κυπριακός Ελληνισμός στέκεται αλληλέγγυος στον αδερφό αρμενικό λαό, ως ακλόνητος μάρτυρας της ιστορικής αλήθειας και απαιτεί από την διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει τη γενοκτονία ως «έγκλημα των εγκλημάτων». Οφείλουμε να συνεχίσουμε όλοι μαζί τον αγώνα για τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας, τον τίμιο και δίκαιο αγώνα,  που εδράζεται σε ηθικές και πανανθρώπινες αξίες.

Μια δημιουργική και ευχάριστη ασχολία τώρα με την καραντίνα, είναι η μαγειρική. Έτσι και ο Νίκος Φλωρινιώτης μένει σπίτι  και… φτιάχνει με τα χεράκια του πεντανόστιμες κρέπες σπανάκι!

Ο τραγουδιστής μπήκε στην κουζίνα για να κάνει κρέπες με σπανάκι και δεν δίστασε να το μοιραστεί με τους Διαδικτυακούς του φίλους. Όπως είπε στην ανάρτηση του στο  προσωπικό του λογαριασμού στο Instagram, η επιτυχία ήρθε μετά από κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες.  Συγκεκριμένα έγραψε: «συνεχίσουμε και μένουμε σπίτι…Μαγειρεύοντας Κρέπες Σπανάκι!!! Μετά από κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες τελικά τα κατάφερα… Για όσους θέλουν να δημιουργήσουν την τελευταία επιτυχημένη προσπάθεια μου τα υλικά είναι τα εξής: 2-3 μάτσα σπανάκι, 1 κρεμμύδι λεπτοκομμένο, (προσοχή δακρύζει πολύ), 1 κ.σ. ελαιόλαδο, Τυρί φέτα τριμμένη, 1/2 παρμεζάνα τριμμένη. Όσο για τα υλικά της κρέπας πάνω κάτω όλοι τα ξέρετε χαχαχα».

https://www.instagram.com/p/B_TSMXHAn0i/?utm_source=ig_web_button_share_sheet

Να υπενθυμίσουμε πως ο Νίκος Φλωρινιώτης πρόσφατα κυκλοφόρησε μια εκρηκτική διασκευή του τραγουδιού «Μαγικά χαλιά» σε μουσική και στίχους του Δήμου Μυλωνά, όπου στο βίντεο κλιπ συμμετέχει η Δέσποινα Μοιραράκη και η Αναστασία Γιύσεφ.

Τι δήλωσε για τη σοβαρή περιπέτεια που πέρασε, αλλά και για την πιθανότητα να έχει νοσήσει από κορονοϊό.

Στο Λονδίνο ζει μόνιμα τα τελευταία χρόνια ο Σαρμπέλ, ο οποίος το πρωί της Τετάρτης βγήκε μέσω Skype στην εκπομπή του Star, «Στη φωλιά των Κου Κου». Ο γνωστός τραγουδιστής, ο οποίος το 2007 είχε τερματίσει στην Eurovision στην 7η θέση με το «Γεια σου Μαρία», μεταξύ άλλων αποκάλυψε το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε και χρειάστηκε να κάνει χειρουργείο.

«Πριν από δύο χρόνια έκανα εγχείρηση γιατί είχα όγκο. Έβγαλα ένα όγκο στις φωνητικές μου χορδές και χρειάστηκε να χειρουργηθώ για να τον αφαιρέσω. Ήταν πάρα πολύ σοβαρό το πρόβλημα, αλλά ευτυχώς δεν ήταν καρκίνος. Από τότε ο λαιμός μου είναι ευαίσθητος», είπε αρχικά.

Και πρόσθεσε: «Πριν από λίγο καιρό είχα πάλι πρόβλημα, αλλά ο γιατρός μου είπε ότι δε χρειάζεται να κάνω επέμβαση. Από τον Ιανουάριο που έχω πρόβλημα ξανά, έκανα αφωνία για ενάμιση μήνα. Ευτυχώς, όμως, τώρα είναι όλα καλά».

Ο Σαρμπέλ αναφέρθηκε και στον κορονοϊό, τονίζοντας πως στη Μ. Βρετανία είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα.

«Έχουμε 800-900 νεκρούς την ημέρα. Είναι σαν να γίνεται πόλεμος εδώ. Φοβάσαι να πας έξω και να ψωνίσεις στο σούπερ μάρκετ. Πιστεύω πως είναι πολύ πιθανόν να είχα και εγώ κορονοϊό. Εδώ και τρεις εβδομάδες έχω πόνο στο στήθος. Ασφυξία. Δεν έχω πολύ δύσπνοια. Με πιάνει πότε-πότε. Πάει τρεις εβδομάδες. Δεν έχω πυρετό. Κάποια στιγμή θα κάνω το τεστ και θα μάθω. Επειδή δεν έχει γίνει πιο σοβαρό, ο οργανισμός μου το αντιμετωπίζει καλά. Για όλους είναι διαφορετικό. Ίσως να είναι και άγχος», είπε.

Πηγή : newsbeast.gr