Θέατρα και Κινηματογράφοι της Κύπρου ενώνουν δυνάμεις και καλούν την πολιτεία να στηρίξει ουσιαστικά τους χώρους πολιτισμού


Θέατρα και Κινηματογράφοι της Κύπρου ενώνουν δυνάμεις και καλούν την πολιτεία να στηρίξει ουσιαστικά τους χώρους πολιτισμού

Με επιστολή τους προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και αρμόδιους Υπουργούς, ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Αιθουσαρχών Κινηματογράφου μαζί με το Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας, το Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο Λεμεσού, την Εταιρεία Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού, το Σατιρικό Θέατρο, το Θέατρο Μασκαρίνι, το Θέατρο Δέντρο, το Flea Theatre, το Θέατρο Ανεμώνα, το Θέατρο Ένα και το Θέατρο Διόνυσος καλούν την Πολιτεία να λάβει άμεσα μέτρα ουσιαστικής στήριξης των χώρων πολιτισμού.

Οι κινηματογράφοι και τα θέατρα έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από τα περιοριστικά μέτρα που έχουν ληφθεί από το κράτος για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Οι κινηματογράφοι παραμένουν κλειστοί εδώ και δέκα μήνες ενώ πολλά θέατρα είτε παραμένουν κλειστά είτε λειτούργησαν για ελάχιστους μήνες, με αποτέλεσμα να προκύπτουν μεγάλες οικονομικές ζημιές που δεν καλύπτονται από τα μέχρι σήμερα εξαγγελθέντα μέτρα.

Ενόψει της πρωτοφανούς κρίσης που βιώνουν τα θέατρα και οι κινηματογράφοι στην Κύπρο, οι διαχειριστές των κινηματογράφων και των θεάτρων παραθέτουν στην επιστολή τους σειρά ενδεικτικών μέτρων που έχουν ληφθεί σε χώρες της ΕΕ και υπογραμμίζουν την ανάγκη λήψης μέτρων στήριξης. Μη λήψη μέτρων στήριξης μπορεί να οδηγήσει σε χρεωκοπία και συνακόλουθα στη φτωχοποίηση της πολιτιστικής ζωής του τόπου, της οποίας αναπόσπαστο μέρος αποτελούν και οι συγκεκριμένοι χώροι πολιτισμού.

————-

Κραυγή στήριξης σε οθόνη σινεμασκόπ

Πριν από 125 χρόνια στη Γαλλία γεννήθηκε από τις ελληνικές λέξεις Κίνηση και Γραφή η σύνθετη λέξη Κινηματογράφος και το παράγωγο της γνωστό ως σινεμά για να χαρακτηρίσουν αυτή τη νέα επαναστατική μορφή ψυχαγωγικής έκφρασης.

Το σινεμά αγαπήθηκε στη Κύπρο ακριβώς όπως και αλλού στο κόσμο, αν και εδώ αναπτύχθηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες σε ολόκληρη τη πολυτάραχη διαδρομή του: Αγγλοκρατία, περίοδος απελευθερωτικού αγώνα 55-59, γεγονότα 63-64-67, εισβολή 1974, πειρατεία από το ΄80 μέχρι και σήμερα, κούρεμα 2013 και πανδημία 2020.

Μπορεί λοιπόν το Σινεμά να αγαπήθηκε στον τόπο μας όσο και αλλού, με την διαφορά όμως πως αλλού στηρίχθηκε και η στήριξη του συνεχίζεται μέχρι και τις μέρες μας αλλά και θα συνεχίσει παντοτινά, ενώ εδώ στη μικρή μας χώρα, ο κινηματογράφος σαν πεταγμένο ορφανό ουδέποτε ένοιωσε τη ζέστη αγκαλιά του διαχρονικά παγωμένου και αδιάφορου κράτους.

Μια μόλις πρόσφατη απόδειξη της πιο πάνω αναφοράς είναι το προχθεσινό κάλεσμα της Επιτροπής Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Βουλής, που έγινε προς στους εκπροσώπους της εστίασης, των θεάτρων, του λιανικού εμπορίου, των καταστηματαρχών, της Ξενοδοχειακής βιομηχανίας, των κέντρων αναψυχής, των σχολών χορού και άλλων κλάδων εκτός βέβαια του Παγκύπριου Συνδέσμου Αιθουσαρχών Κινηματογράφου, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα έχουμε με τρείς τουλάχιστον επιστολές μας αποταθεί προς όλα τα αρμόδια υπουργεία για ακρόαση και στήριξη.

Άραγε αυτή να ήταν μια αθώα πλην όμως απαράδεκτη παράλειψη ή για ακόμα μια φορά να εφαρμόστηκε η παλιομοδίτικη και άκρως αντιδημοκρατική πολιτική διάκρισης και εξαίρεσης των  ολιγάριθμων ψηφοφόρων από τα όποια κυβερνητικά πλάνα, βοήθεια, στήριξη και αναπτύξεις!  Ένα γεγονός που ζούμε έντονα τα τελευταία 40 χρόνια από τον καιρό της εμφάνισης της καννιβαλιστικής πειρατείας που έκτοτε με τον ένα ή τον άλλο τεχνολογικό τρόπο έχει επηρεάσει αρνητικά την απόδοση των κινηματογράφων τουλάχιστον με μια πτώση των εισιτηρίων της τάξης του 50%.  Θέλουμε να πιστεύουμε πως τελικά ήταν μια χωρίς σκοπιμότητα απλή παράλειψη της επιτροπής, κάτι που έτσι και αλλοιώς θα αποδειχθεί στη συνέχεια.

Όλα εις το Κυπριακό  γίγνεσθαι είχαν κατορθωθεί με ιδιωτική πρωτοβουλία μέσα στις προαναφερθείσες δύσκολες κοινωνικές συνθήκες και χωρίς την στήριξη των όποιων κρατικών σχεδιασμών, αλλά εκ του αντιθέτου με βαρειές φορολογίες όπως την επιβολή του αναχρονιστικού φόρου θεάματος ο οποίος ήταν επινόηση των αποικιοκρατών Άγγλων και εφαρμόζεται πιστά και αδίκως από το 1948 μέχρι και τις μέρες μας.

Ο σύνδεσμος μας με προηγούμενη επιστολή του προς όλα τα Δημαρχεία και την Ένωση Δήμων ζήτησε την προσωρινή αναστολή του φόρου θεάματος για δύο χρόνια τουλάχιστον από την περίοδο που θα υπάρξει επανεκκίνηση των κινηματογράφων σαν ελάχιστη συμβολή τους στην ανάκαμψη του συγκεκριμένου λειτουργήματος που αν μη τι άλλο ψυχαγωγεί τους κατοίκους των πόλεων τους.  Δυστυχώς όμως και μέχρι σήμερα δεν είχαμε καμμία ανταπόκριση.

Στη πολύχρονη πορεία μας έχουμε βιώσει πολλά και διάφορα, ζημιογόνες καταστάσεις και κρίσεις από εξωγενείς και άλλους παράγοντες αλλά ουδέποτε στο παρελθόν αντιμετωπίσαμε μια τόσο μεγάλη και ολοκληρωτική καταστροφή με τελικήν απειλή το οριστικό κλείσιμο των κινηματογραφικών αιθουσών.

Θα ήταν δε πραγματικά τραγικό αν στο εγγύς μέλλον οι μόνοι κινηματογράφοι σε λειτουργία θα είναι αυτοί που ευρίσκονται στα κατεχόμενα εδάφη του παράνομου ψευδοκράτους μετά την πιθανή και εφιαλτική εξέλιξη μιας επ’ αόριστον αναστολής της λειτουργίας των κινηματογράφων.

Οι κινηματογραφικές επιχειρήσεις έχουν πληγεί περισσότερον από κάθε άλλη δραστηριότητα αφού για δέκα ολόκληρους μήνες βρίσκονται εκτός λειτουργίας, είτε με διατάγματα είτε με ανεφάρμοστους όρους και μέτρα λειτουργίας του τύπου <<δώρον άδωρον>>, καταγράφοντας μείωση εισοδημάτων πέραν του 95% και συσσωρεύοντας μόνο ζημιές.

Με αφορμή τα πιό πάνω θεωρούμεν πως τα πρόσφατα μέτρα στήριξης και τα κοντύλια που πρσφέρονται μέσω τους δεν είναι αρκούντως ικανοποιητικά και ικανά να κρατήσουν τους κινηματογράφους ζωντανούς.

Όσον αφορά την πρέπουσα επαναλειτουργία των κινηματογράφων και την αποφυγή επανάληψης εξαγγελιών σκοπιμότητας, ο σύνδεσμος μας έχει με επιστολήν του το Δεκέμβριο προτείνει μέτρα μέσα από τα οποία να πραγματοποιούνται αμφότερες οι βασικές καθημερινές του παραστάσεις

Ο Κινηματογράφος είναι μια παγκόσμια τέχνη, κουλτούρα και πολιτισμός αλλά και ψυχαγωγία η οποία ταυτίζεται απόλυτα με όλες τις ηλικίες, γούστα και προτιμήσεις του τεράστιου κοινού του που υπηρετεί.  Υπάρχει δε μια αόρατη αλληλεξάρτηση των δύο, την οποία οι αρχές κάθε χώρας αντιλαμβάνονται σαν αναγκαία και για αυτό την σέβονται και την προωθούν με ανάλογες ρυθμίσεις, προγράμματα, χορηγίες, επιδοτήσεις και άλλα υποβοηθητικά μέτρα.

Στην πρόσφατη κοινή επιστολή μας μαζί με τα θέατρα προς τις αρμόδειες αρχές έχουμε επισημάνει ένα αριθμό από σημαντικά μέτρα στήριξης που ήδη εφαρμόζονται  τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Ευελπιστούμεν ότι αυτήν τη φορά επί τέλους θα εισακουστούμε!

Εκ μέρους του Παγκύπριου Συνδέσμου Αιθουσαρχών Κινηματογράφου,

Μάριος Ηροδότου