Tο music.net.cy σας δίνει την ευκαιρία να δείτε πρώτοι και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την πρεμιέρα της  ταινίας Memory / Η Μνήμη Του Δολοφόνου την Τετάρτη 18/5/2022 και ώρα 22:00 στο βράδυ στον κινηματογράφο K Cineplex στην Έγκωμη, Λευκωσία.

Η ταινία ειναι κατάλληλη για άτομα άνω των 18 ετών. Δεν θα επιτραπεί η είσοδος σε άτομα κάτω απο αυτη την ηλικία έστω και αν συνοδεύονται απο ενήλικες.

ΒΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΛΗΡΩΣΗ

1. Κάνε LIKE το page music.net.cy  στο FACEBOOK 

2. Κάνε FOLLOW το προφιλ Angelos Iacovides στο Instagram 

3. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ share το post  του διαγωνισμού

4. συμπλήρωσε τα στοιχεία σου ΠΙΟ ΚΑΤΩ και λάβε μέρος στην κλήρωση για ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ. Εχουμε για εσάς 150 προσκλήσεις για Λευκωσία

Οι πολυκινηματογράφοι K CINEPLEX έχουν εφαρμόσει όλα τα επίσημα κυβερνητικά πρωτόκολλα όσον αφορά το Covid-19, καθώς προτεραιότητα μας είναι η υγεία και η ασφάλεια των επισκεπτών και των πελατών μας. Δείτε την σχετική ανακοίνωση αν μπορείτε να παρακολουθήσετε την πρεμιερα μας

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ
28 Απριλίου στους κινηματογράφους από την ODEON

Λίγα λόγια για την ταινία

Ο Άλεξ Λιούς (Λίαμ Νίσον) είναι ένας έμπειρος εκτελεστής, φημισμένος για την διακριτική του ακρίβεια. Όταν αρνηθεί να ολοκληρώσει τη δουλειά για μια επικίνδυνη εγκληματική οργάνωση, μετατρέπεται σε στόχο και πρέπει να κυνηγήσει όσους τον θέλουν νεκρό. Ο βετεράνος πράκτορας του FBI (Γκάι Πιρς), η Λίντα Άμιστεντ και ο μεξικανός κατάσκοπος Χιούγκο Μάρκεζ (Χάρολντ Τόρες) αναλαμβάνουν να ακολουθήσουν το σωρό πτωμάτων που αφήνει στο πέρασμά του ο Άλεξ. Κυνηγημένος από εγκληματίες και FBI, o Άλεξ έχει όλα τα εφόδια να ξεφύγει, εκτός από ένα – παλεύει με την απώλεια μνήμης που επηρεάζει κάθε του κίνηση και δυσκολεύει το στόχο του. Όσο οι λεπτομέρειες θολώνουν και οι εχθροί πλησιάζουν, ο Άλεξ υποχρεώνεται να αμφισβητήσει κάθε του κίνηση και ποιόν μπορεί να εμπιστευτεί.

Μια αξιομνημόνευτη συνεργασία

«Είμαι ένας κακός άνθρωπος. Είμαι εδώ και καιρό. Αλλά αυτοί πρέπει να τιμωρηθούν. Αν δεν μπορώ να το κάνω εγώ… πρέπει να το κάνεις εσύ»

Όταν ο σκηνοθέτης Μάρτιν Κάμπελ -μετρ των θρίλερ περιπέτειας, των γεμάτων αγωνία δραμάτων και των μπλοκμπαστερικών περιπετειών-  έψαχνε για το επόμενο σκηνοθετικό του πρότζεκτ, βρήκε μια ιστορία που διαδραματιζόταν στη μια άκρη του κόσμου και εκείνος την οραματίσθηκε στην άλλη. Έπειτα, ήταν αποφασισμένος να αφήσει τη σφραγίδα του με έναν πρωταγωνιστή, ηθοποιούς και ατμόσφαιρα που θα μετέτρεπαν την ταινία σε μια αξέχαστη εμπειρία.

Το Βέλγικο θρίλερ “De Zaak Alzheimer” (“The Memory of a Killer”), κυκλοφόρησε το 2003 σε σκηνοθεσία του Έρικ βαν Λόου και σενάριο βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Τζεφ Γκίραρτς. O Κάμπελ ξεχώρισε την ταινία για την έντασή της, τους πλούσιους χαρακτήρες και την ανατρεπτική πλοκή της και έφερε τον σεναριογράφο Ντάριο Σκαρνταπέιν για να αναλάβει την μεταφορά της ιστορίας.

«Η Βέλγικη ταινία ήταν τέλεια, οπότε όταν έφερα τον Ντάριο να γράψει το σενάριο, είχαμε ήδη πολύ γερά θεμέλια», λέει ο Κάμπελ. «Τοποθετήσαμε την ιστορία στα σύνορα του Τέξας με το Μεξικό, το Χουάρες είναι κυριολεκτικά  στην άλλη πλευρά του φράχτη. Υπάρχουν κάποια βασικά στοιχεία που διατηρήθηκαν, αλλά εννοείται πως κάναμε κι αρκετές αλλαγές. Το φινάλε είναι πολύ διαφορετικό και ενίσχυσα τη δράση που είναι αισθητά περισσότερη από την αρχική ταινία. Αλλά σε γενικές γραμμές, παραμένει μια έντονη ψυχολογική μελέτη».

Στην πρώτη του συνεργασία με τον Λίαμ Νίσον και τον Γκάι Πίρς, ο Κάμπελ είδε την ευκαιρία να εμπλουτίσει το υλικό για χάρη των δύο πρωταγωνιστών. «Πιστεύω πως η ταινία είναι αρκετά διαφορετική για τον Λίαμ – παρ’ ότι ο χαρακτήρας του είναι  πληρωμένος εκτελεστής για χρόνια, δεν αρπάζει απλά ένα όπλο, αρχίζοντας να δολοφονεί κόσμο», αναφέρει ο Κάμπελ. «Υπάρχει μια διέγερση στην ταινία, αλλά παραμένει ένα ψυχολογικό θρίλερ με έντονη δράση. Και ήξερα πως ο Νίσον θα έκανε σίγουρα την υποπλοκή με το Αλτσχάιμερ τόσο έντονη».

Ως ο πράκτορας του FBI, Βίνσεντ Σέρα, του οποίου η έρευνα για την Μεξικάνικη πορνεία τον οδηγεί στην παράδοξη συνεργασία με τον εκτελεστή, ο Πιρς φέρνει την τραχύτητα που επιζητούσε ο Κάμπελ για το ρόλο.

«Είναι μια διαφορετική προσέγγιση από την πρωτότυπη ταινία», λέει ο Κάμπελ. «Εκείνη είχε έναν σπουδαίο Βέλγο ηθοποιό ως αστυνόμο, και ήταν τέλειος στο ρόλο του, αλλά ήταν νεότερος και δεν είχε αποκτήσει ακόμα τα συναισθηματικά σημάδια από το επάγγελμά του. Στη δικιά μας περίπτωση, ο χαρακτήρας του Γκάι Πιρς κάνει τη δουλειά υπερβολικά πολλά χρόνια. Έρχεται αντιμέτωπος με ένα κατεστραμμένο νομικό σύστημα και είναι «τραυματισμένος» από αυτό. Έχει υποφέρει».

«Ο Γκάι Πιρς είναι σπουδαίος», προσθέτει ο Κάμπελ. «Τόσο πολύ, ώστε η σχέση του Άλεξ με τον Βίνσεντ να καταλήγει να είναι το βασικό πράγμα που ένιωθα πως πρέπει να προστεθεί».

Ένας αξέχαστος αντιήρωας

Ο Άλεξ Λιούις είναι ένας πληρωμένος δολοφόνος που βρίσκεται σε ένα συναισθηματικό, φυσικό και επαγγελματικό σταυροδρόμι. Τώρα, όπου ένα προσωπικό ζήτημα καθοδηγεί τη συνείδησή του, ο Άλεξ είναι αποφασισμένος να καταστρέψει μια πανίσχυρη μεγιστάνα του real estate, την Νταβάνα Σήλμαν (Μόνικα Μπελούτσι), η οποία έχει ένα σκοτεινό μυστικό που δεν έχει εγκλωβίσει μονάχα αθώους, αλλά και πανίσχυρα θύματα, όπως ο επιχειρηματίας Γουίλιαμ Μπόρνεν (Ντάνιελ ντι Μπουρ) και τον Έλις Βαν Καμπ (Σκοτ Γουίλιαμς).

«Ο Λίαμ είναι σπουδαίος συνεργάτης – είναι ένας πραγματικός ηθοποιός και το εννοώ με την καλύτερη σημασία της λέξης», αναφέρει ο Κάμπελ. «Έρχεται προετοιμασμένος. Μπορείς να βάλεις τον Λίαμ στην οθόνη και ο κόσμος θα τον αγαπήσει. Στην ταινία, είναι ένας επαγγελματίας δολοφόνος, που είναι όσο πιο ανήθικος θα μπορούσε να είναι – εννοώ, ο τύπος σκοτώνει χωρίς να κάνει ερωτήσεις!- αλλά σε συνδυασμό με το ποιος είναι ο Λίαμ και τον τρόπο που ερμηνεύει τον χαρακτήρα του, καταλήγεις να ενδιαφέρεσαι για τον Άλεξ».

Δράση μέσα στο Δράμα

Ο Κάμπελ φέρνει τη δυναμική αίσθηση της κινηματογραφικής δράσης στην ταινία ήδη από τις πρώτες σκηνές, όταν ο Άλεξ, μπαίνει αθόρυβα σε ένα νοσοκομείο για να εκτελέσει ένα θύμα του, όσο η μητέρα του παρακολουθεί ακίνητη από το κρεβάτι.

«Βλέπαμε την ταινία καθημερινά και δεν πέρασε μέρα που να μην κάναμε έστω και μια μικρή αλλαγή», αναφέρει ο Κάμπελ. «Κάθε φορά, καθόμουν μαζί με τον μοντέρ, τον Τζο Φράνσις, και αφαιρούσε τρία καρέ από εδώ, τέσσερα από εκεί κάνοντας την ταινία όσο πιο σφιχτή και συναρπαστική γινόταν».

Στοιχεία για την ταινία: