Απο την Στέλλα Παπά
Η Σοφία Μάντη αν και γενικά είναι ένας άνθρωπος που δεν παίρνει εύκολα αποφάσεις, το τελευταίο της κομμάτι που κυκλοφόρησε μαζί με την Ηρώ έχει τίτλο “Απόφαση”. Η ίδια σε συνέντευξη που έδωσε στο site μας musicnet.cy δηλώνει πως είναι άνθρωπος που δεν παίρνει εύκολα αποφάσεις και πως η πιο μεγάλη απόφαση που έχει πάρει είναι ν’ασχοληθεί με την νοσηλευτική και πως όσες φορές έχει πάρει απόφαση της στιγμής το έχει μετανιώσει …Στο musicnet.cy μίλησε για ο ντουέτο της με την Ηρώ, τα άλλα της κομμάτια και πολλά άλλα.
Κυρία Μάντη για μια μεγάλη σας “Απόφαση” ερμηνεύετε τον τελευταίο καιρό. Θέλετε να μας πείτε γι` αυτήν;
Σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή!
Η “Απόφαση” είναι ένα τραγούδι ορόσημο για μένα. Πρωτοκυκλοφόρησε το 2018 από την MLK και συμπεριλαμβάνεται στο ομότιτλο album “Απόφαση”, που ουσιαστικά σηματοδοτεί την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά η οποία περιλαμβάνει 8 τραγούδια, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Σε όλα την υπογραφή του έχει βάλει ένας υπέροχος τραγουδοποιός, ο Δημήτρης Φάκος, στίχους και μουσική, με τον οποίο τραγουδάμε κι ένα ντουέτο μαζί. Το “Θα περάσει κι αυτό”, μια αισιόδοξη μπαλάντα.
Ο Δημήτρης γράφει έξυπνα, με φρέσκο ήχο. Μπορεί να σκαρφιστεί μια μελωδία στη στιγμή και μια εικόνα να του δώσει ερέθισμα για ένα ρεφρέν. Όταν διαλέγαμε το υλικό είχα τεράστια χαρά. Σαν όνειρο. Θα ηχογραφήσουμε δίσκο! Δεν το πίστευα.
Μου άρεσαν τα κομμάτια, ήρθαν φίλοι και μουσικοί καρδιάς. Είχα αγωνία αλλα στο studio περάσαμε πολύ ωραία και το ευχαριστηθήκαμε!
Πώς πήρατε την απόφαση να το ξανακυκλοφορήσετε μαζί με την Ηρώ;
Κάποια πράγματα απλά συμβαίνουν και είναι ωραίο να τ` ακολουθείς. Την Ηρώ τη θαύμαζα και τη θαυμάζω για το ήθος, την αλήθεια και το ταλέντο της. Είναι ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος με μια σπουδαία φωνή. Πιστεύω αν ζούσε στο εξωτερικό η καριέρα της θα ήταν σε άλλο επίπεδο γιατί το αξίζει. Όταν άκουσε το τραγούδι ενθουσιάστηκε. Στην πορεία γίναμε φίλες.
Κάποια στιγμή μου λέει την “Απόφαση” την έχω φανταστεί λίγο διαφορετικά, με μια κιθάρα και τη φωνή σου.
Μ` έβαλε σε σκέψεις. Πέρασε λίγος καιρός. Με ρώτησε αν έκανα κάτι με το τραγούδι. Της λέω όχι. Όταν με ξαναρώτησε της λέω: «Θέλεις να το πούμε παρέα;». Το ναι της είχε ενθουσιασμό. Έκλεισα στο Studio Libra με τον φανταστικό Τόλη Κετσελίδη στα κουμπάκια, στη μίξη και σε όλη τη διαδικασία. Παλμό έδωσε ο Αντώνης ο Γούναρης με τις κιθάρες του. Ένας τύπος που δεν βαριέσαι να τον ακούς να παίζει και να σου λέει ιστορίες για φωνές τεράστιες. Ήρθε το Ηράκι μου (έτσι τη λέω), βάλαμε τ` ακουστικά μας κι ένα υπέροχο μελωδικό ταξίδι είχε ξεκινήσει.
To να τραγουδάς μ` έναν άνθρωπο που σε συγκινεί και αγαπάς το λες και ευλογία. Την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.
Για ποια απόφαση λέει τελικά το τραγούδι;
Γι` αυτή που μας κάνει καλύτερους ανθρώπους και μας πηγαίνει ένα βήμα παρακάτω.’Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές είχε πει ένας Αυστριακός συγγραφέας. Κι αλήθεια είναι. Πάντα πρέπει να βλέπουμε τους ανθρώπους και τις καταστάσεις με αισιοδοξία. Να ακούμε την καρδιά και το ένστικτό μας. “Θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό” που λέει και το τραγούδι. Μην προσπερνάμε τη στιγμή γιατί ποτέ δεν ξέρουμε τι θησαυρό μπορεί να κρύβει.
Εσείς παίρνετε εύκολα αποφάσεις;
Παίρνω αποφάσεις όχι εύκολα. Ενθουσιάζομαι στην αρχή. Μετά τα φιλτράρω τα πράγματα. Ρίχνω μια δεύτερη, μη σου πω και τρίτη ματιά. Έχει τύχει βεβαίως να πάρω απόφαση της στιγμής.Έφαγα τα μούτρα μου και ηρέμησα. Δε μετανιώνω γενικώς. Είμαι αθεράπευτα ρομαντική και το απολαμβάνω. Ίσως φταίει και το ζώδιο μου, ιχθείς γαρ! J
Ποια είναι η πιο μεγάλη απόφαση που έχετε πάρει στη ζωή σας;
Νομίζω ν` ασχοληθώ με τη Νοσηλευτική. Μου άρεσε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, να φροντίζω, να προστατεύω τους αδύναμους και να δίνω βοήθεια όπου τη χρειάζονται. Σαν τις μικρές κομμώτριες που χτένιζαν όλες τις κούκλες και τα παιδάκια της γειτονιάς.
Μου αρέσει να προσφέρω κι όχι για το ευχαριστώ. Για το χαμόγελο για να γεμίζει η δική μου καρδιά.
Aν θα έπρεπε εσείς να συμμετέχετε σ` ένα τραγούδι της Ηρούς σε ποιο θα θέλατε;
Θα ήθελα σ` ένα τραγούδι που λέγεται «Πάμε βόλτα». Μια γρήγορη μπαλάντα που κυκλοφόρησε το 2003 σε μουσική της ίδιας και στίχους του Χριστόφορου Μπαλαμπανίδη. Ένα τραγούδι που δεν ακούστηκε πολύ στο ραδιόφωνο όμως το αγαπάω πολύ, ίσως γιατί λατρεύω τη βροχή.
«Πάμε βόλτα μετά τη βροχή για να δεις πως κρυώνουν οι δρόμοι, σαν άνθρωποι που μένουνε μόνοι δίχως χάδι και δίχως ψυχή…»
Eκτός από μουσικός και τραγουδίστρια είστε και νοσηλεύτρια.
Είμαι και απ` αυτό. Γερό στομάχι, υπομονή, επιμονή, εφημερίες, όλα για το καλό του ασθενή μας.
Εργάζομαι σ` ένα μεγάλο Δημόσιο Νοσοκομείο της πόλης. Κάθε μέρα αντιμετωπίζουμε πολλά και δύσκολα περιστατικά.
Η ψυχραιμία είναι το όπλο μας για τη σωστή διαχείριση. Έτσι προσπαθώ να είμαι και στη ζωή μου.
Έχω βρει τις ισορροπίες μου και προχωρώ. Δίνουμε τη ψυχή μας. Μια γλυκιά κουβέντα, ένα χαμόγελο, είναι ελπίδα για πολλούς αρρώστους εκεί μέσα. Όταν φοράω τη στολή θαρρείς παίρνω δύναμη και γω. Την αγαπάω τη δουλειά μου και κάθε μέρα προσπαθώ να δίνω το καλύτερο μου εαυτό. Τίποτα δεν είναι εύκολο όταν πρόκειται για την υγεία. Και το πιο μικρό μοιάζει τεράστιο. Αυτό το αγαθό, το τόσο πολύτιμο και τόσο δεδομένο για κάποιους.
Σας ζητάνε να τους τραγουδήσετε συνάδερφοι;
Xα!χα! Ναι, μου ζητάνε, όμως είμαι αυστηρή. Δεν τους κάνω τη χάρη, χα!χα! Τους λέω χαριτολογώντας να έρθετε εκεί που τραγουδάω να με ακούσετε ζωντανά.
Στο νοσοκομείο είμαι για άλλο λόγο. Στο χώρο πάντως που βρίσκομαι και δουλεύω, δε λείπει ποτέ η μουσική. Κι όταν ακούγεται ξέρουν πως από κάπου θα εμφανιστώ. Ένα ραδιοφωνάκι πάντα θα παίζει ρόλο δυνατό στις νύχτες και στις μέρες μας.
θα ήθελα να κλείσουμε τη συνέντευξη με τους αγαπημένους σας στίχους από το κομμάτι…
Κι αν η απόφαση μου αυτή θα μου κοστίσει
αν δεν ρισκάρεις στη ζωή πώς θες ν` αξίζει.
Κι αν η απόφαση μου αυτή με βγάλει έξω απ` τα νερά μου
Θα `ναι τουλάχιστον απόφαση δικιά μου…
Μια μέρα με πήρε μια φίλη μου, κολλητή, σχεδόν κλαμένη. Της λέω τι έπαθες. Τρόμαξα. Μου λέει άκουγα το τραγούδι σου, την «Απόφαση» και συγκινήθηκα. Νομίζω ότι το έγραψε για μένα ο συνθέτης. Με αγγίζει τόσο πολύ και δεν βαριέμαι να το ακούω.
Αφιερωμένο για όσους ακόμα συγκινούνται ακούγοντας ένα τραγούδι. Ανήκω σ` αυτούς…
