The Bachelor, του Αντώνη Σωτηρόπουλου

0

Ένα all star cast ηθοποιών που περιλαμβάνει, εκτός από τους Γιάννη Ζουγανέλη και Γιάννη Τσιμιτσέλη, τους: Αποστόλη Τότσικα, Κατερίνα Γερονικολού, Τόνια Σωτηροπούλου, Θανάση Βισκαδουράκη, Νίκο Βουρλιώτη,  Αγορίτσα Οικονόμου , Λευτέρη Ελευθερίου, Ευτυχία Φαναριώτη και πολλούς πολλούς άλλους,  «προβάρει» και ετοιμάζεται για το πρώτο «πάμε» του νέου και πολλά υποσχόμενου σκηνοθέτη, Αντώνη Σωτηρόπουλου.

Υπόθεση

Ένα «λάθος» της νύφης φέρνει ξανά μαζί τέσσερις φίλους της καταστροφής και έναν εκρηκτικό πεθερό. Πέντε άντρες ανεβαίνουν στη Θεσσαλονίκη να τα γκρεμίσουν όλα. Ένας πεθερός μπαίνει σε μια νεκροφόρα με σκοπό να σκοτώσει έναν έρωτα. Μια παλιά ερωμένη χορεύει ταγκό με τις αναμνήσεις της. Ένας γάμος που ματαιώνεται και μια σχέση που ξεκινάει με το πέπλο της νύφης ν` ανεμίζει στον αέρα της ανεξαρτησίας.

Trailer

[ot-video][/ot-video]

[blockquote style=”3″]Πρεμιέρα: 8 Δεκεμβρίου 2016 Προβολή: K-Cineplex[/blockquote]

Βασίλης Χαραλαμπόπουλος: «Πήραμε τι εικόνες της Παναγίας και περιμέναμε να ξεκινήσει ο πόλεμος»

Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος αποκάλυψε στην Φαίη Σκορδά πως προέκυψε το τραγούδι «Αν χαθείς».

Ο ηθοποιός μίλησε και για την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του που ήταν τότε που ήταν φαντάρος στη Χίο. «Είχαμε πάρει τις εικόνες της Παναγίας από τα δωμάτια και περιμέναμε να ξεκινήσει ο πόλεμος. Ήταν τότε στα Ίμια. Τότε ζούσαμε σε έναν κόσμο που περιμέναμε εντολές» είπε ο ηθοποιός.

Δείτε το video:

[ot-video][/ot-video]

Grammy Awards 2017| Διαβάστε τη λίστα με τις υποψηφιότητες!

Adele, Beyonce ή Rihanna;;

Οι υποψηφιότητες για την 59η απονομή των βραβείων Grammy ανακοινώθηκαν ζωντανά από το CBS το πρωί της 6ης Δεκεμβρίου από την περσινή νικήτρια του βραβείου του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη, Meghan Trainor.

Τι περισσότερες υποψηφιότητες συγκεντρώνει η Beyonce, 9 τον αριθμό, ακολουθούμενη από τον Drake, τη Rihanna και τον Kanye West που έχουν από 8 ο καθένας.

Η πολυαναμενόμενη μεγαλύτερη βραδιά της μουσικής παγκοσμίως θα λάβει χώρα στις 12 Φλεβάρη 2017.

Δείτε παρακάτω τη λίστα με τις υποψηφιότητες στις 84 κατηγορίες:

GENERAL FIELD

Album Of The Year:

25 — Adele
Lemonade — Beyoncé
Purpose — Justin Bieber
Views — Drake
A Sailor’s Guide To Earth — Sturgill Simpson

Record Of The Year:

“Hello” — Adele
“Formation” — Beyoncé
“7 Years” — Lukas Graham
“Work” — Rihanna Featuring Drake
“Stressed Out” — Twenty One Pilots

Song Of The Year:

“Formation” — Khalif Brown, Asheton Hogan, Beyoncé Knowles & Michael L. Williams II, songwriters (Beyoncé)
“Hello” — Adele Adkins & Greg Kurstin, songwriters (Adele)
“I Took A Pill In Ibiza” — Mike Posner, songwriter (Mike Posner)
“Love Yourself” — Justin Bieber, Benjamin Levin & Ed Sheeran, songwriters (Justin Bieber)
“7 Years” — Lukas Forchhammer, Stefan Forrest, Morten Pilegaard & Morten Ristorp, songwriters (Lukas Graham)

Best New Artist:

Kelsea Ballerini
The Chainsmokers
Chance The Rapper
Maren Morris
Anderson .Paak

POP FIELD

Best Pop Vocal Album:

25 — Adele
Purpose — Justin Bieber
Dangerous Woman — Ariana Grande
Confident — Demi Lovato
This Is Acting — Sia

Best Pop Solo Performance:

“Hello” — Adele
“Hold Up” — Beyonce
“Love Yourself” — Justin Bieber
“Piece By Piece (Idol Version)” — Kelly Clarkson
“Dangerous Woman” — Ariana Grande

Best Pop Duo/Group Performance:

“Closer” — The Chainsmokers Featuring Halsey
“7 Years” — Lukas Graham
“Work” — Rihanna Featuring Drake
“Cheap Thrills” — Sia Featuring Sean Paul
“Stressed Out” — Twenty One Pilots

Best Traditional Pop Vocal Album:

Cinema — Andrea Bocelli
Fallen Angels — Bob Dylan
Stages Live — Josh Groban
Summertime: Willie Nelson Sings Gershwin — Willie Nelson
Encore: Movie Partners Sing Broadway — Barbra Streisand

DANCE/ELECTRONIC MUSIC FIELD

Best Dance Recording:

“Tearing Me Up” — Bob Moses
“Don’t Let Me Down” — The Chainsmokers Featuring Daya
“Never Be Like You” — Flume Featuring Kai
“Rinse & Repeat” — Riton Featuring Kah-Lo
“Drinkee” — Sofi Tukker

Best Dance/Electronic Album:

Skin — Flume
Electronica 1: The Time Machine — Jean-Michel Jarre
Epoch — Tycho
Barbara Barbara, We Face A Shining Future — Underworld
Louie Vega Starring…XXVIII — Louie Vega

CONTEMPORARY INSTRUMENTAL MUSIC FIELD

Best Contemporary Instrumental Album:

Human Nature — Herb Alpert
When You Wish Upon a Star — Bill Frisell
Way Back Home: Live From Rochester, NY — Steve Gadd Band
Unpsoken — Chuck Loeb
Culcha Vulcha — Snarky Puppy

ROCK FIELD

Best Rock Performance:

“Joe (Live From Austin City Limits)” — Alabama Shakes
“Don’t Hurt Yourself” — Beyoncé Featuring Jack White
“Blackstar” — David Bowie
“The Sound Of Silence” — Disturbed
“Heathens” — Twenty One Pilots

Best Metal Performance:

“Shock Me” — Baroness
“Slivera” — Gojira
“Rotting in Vain” — Korn
“Dystopia” — Megadeth
“The Price Is Wrong” — Periphery

Best Rock Song:

“Blackstar” — David Bowie, songwriter (David Bowie)
“Burn the Witch” —Radiohead, songwriters (Radiohead)
“Hardwired” — James Hetfield & Lars Ulrich, songwriters (Metallica
“Heathens” — Tyler Joseph, songwriter (Twenty One Pilots)
“My Name Is Human” — Rich Meyer, Ryan Meyer & Johnny Stevens, songwriters (Highly Suspect)

Best Rock Album:

California — Blink-182
Tell Me I’m Pretty — Cage The Elephant
Magma — Gojira
Death Of A Bachelor — Panic! At The Disco
Weezer — Weezer

ALTERNATIVE FIELD

Best Alternative Music Album:

22, A Million — Bon Iver
Blackstar — David Bowie
The Hope Six Demolition Project — PJ Harvey
Post Pop Depression — Iggy Pop
A Moon Shaped Pool — Radiohead

R&B FIELD

Best R&B Performance:

“Turnin’ Me Up” — BJ The Chicago Kid
“Permission” — Ro James
“I Do” — Musiq Soulchild
“Needed Me” — Rihanna
“Cranes in the Sky” — Solange

Best Traditional R&B Performance:

“The Three Of Me” — William Bell
“Woman’s World” — BJ The Chicago Kid
“Sleeping With The One I Love” — Fantasia
“Angel” — Lalah Hathaway
“Can’t Wait” — Jill Scott

Best R&B Song:

“Come and See Me” — J. Brathwaite, Aubrey Graham & Noah Shebib, songwriters (PartyNextDoor Featuring Drake)
“Exchange” — Michael Hernandez & Bryson Tiller, songwriters (Bryson Tiller)
“Kiss It Better” — Jeff Bhasker, Robyn Fenty, John-Nathan Glass & Natalia Noemi, songwriters (Rihanna)
“Lake By the Ocean” — Hod David & Musze, songwriters (Maxwell)
“Luv” — Magnus August Høiberg, Benjamin Levin & Daystar Peterson, songwriters (Tory Lanez)

Best Urban Contemporary Album:

Lemonade — Beyoncé
Ology — Gallant
We Are King — KING
Malibu — Anderson .Paak
Anti — Rihanna

Best R&B Album:

In My Mind — BJ The Chicago Kid
Lalah Hathaway Live — Lalah Hathaway
Velvet Portraits — Terrace Martin
Healing Season — Mint Condition
Smoove Jones — Mya

RAP FIELD

Best Rap Performance:

“No Problem” — Chance The Rapper Featuring Lil Wayne & 2 Chainz
“Panda” —Desiigner
“Pop Style” — Drake Featuring The Throne
“All The Way Up” — Fat Joe & Remy Ma Featuring French Montana & Infared
“That Part” — ScHoolboy Q Featuring Kanye West

Best Rap/Sung Performance:

“Freedom” — Beyoncé Featuring Kendrick Lamar
“Hotline Bling” — Drake
“Broccoli” — D.R.A.M. Featuring Lil Yachty
“Ultralight Beam” — Kanye West Featuring Chance The Rapper, Kelly Price, Kirk Franklin & The-Dream
“Famous” — Kanye West Featuring Rihanna

Best Rap Song:

“All The Way Up” — Joseph Cartagena, Edward Davadi, Shandel Green, Karim Kharbouch, Andre Christopher Lyon, Reminisce Mackie & Marcello Valenzano, songwriters (Fat Joe & Remy Ma Featuring French Montana & Infared)
“Famous” — Chancelor Bennett, Ross Birchard, Ernest Brown, Andrew Dawson, Kasseem Dean, Mike Dean, Noah Goldstein, Kejuan Muchita, Patrick Reynolds, Kanye West & Cydel Young, songwriters (Kanye West Featuring Rihanna)
“Hotline Bling” — Aubrey Graham & Paul Jefferies, songwriters (Drake)
“No Problem” — Chancelor Bennett, Dwayne Carter & Tauheed Epps, songwriters (Chance The Rapper Featuring Lil Wayne & 2 Chainz)
“Ultralight Beam” — Chancelor Bennett, Kasseem Dean, Mike Dean, Kirk Franklin, Noah Goldstein, Samuel Griesemer, Terius Nash, Jerome Potter, Kelly Price, Nico “Donnie Trumpet” Segal, Derek Watkins, Kanye West & Cydel Young, songwriters (Kanye West Featuring Chance The Rapper, Kelly Price, Kirk Franklin & The-Dream)

Best Rap Album:
Coloring Book — Chance The Rapper
And the Anonymous Nobody — De La Soul
Major Key — DJ Khaled
Views — Drake
Blank Face LP — ScHoolboy Q
The Life of Pablo — Kanye West

COUNTRY FIELD

Best Country Solo Performance:

“Love Can Go To Hell” — Brandy Clark
“Vice” — Miranda Lambert
“My Church” — Maren Morris
“Church Bells” — Carrie Underwood
“Blue Ain’t Your Color” — Keith Urban

Best Country Duo/Group Performance:

“Different for Girls” — Dierks Bentley Featuring Elle King
“21 Summer” — Brothers Osborne
“Setting The World On Fire” — Kenny Chesney & P!nk
“Jolene” — Pentatonix Featuring Dolly Parton
“Think Of You” — Chris Young With Cassadee Pope

Best Country Song:

“Blue Ain’t Your Color” — Clint Lagerberg, Hillary Lindsey & Steven Lee Olsen, songwriters (Keith Urban)
“Die A Happy Man” — Sean Douglas, Thomas Rhett & Joe Spargur, songwriters (Thomas Rhett)
“Humble and Kind” — Lori McKenna, songwriter (Tim McGraw)
“My Church” — busbee & Maren Morris, songwriters (Maren Morris)
“Vice” — Miranda Lambert, Shane McAnally & Josh Osborne, songwriters (Miranda Lambert)

Best Country Album:

Big Day In A Small Town — Brandy Clark
Full Circle — Loretta Lynn
Hero — Maren Morris
A Sailor’s Guide To Earth — Sturgill Simpson
Ripcord — Keith Urban

NEW AGE FIELD

Best New Age Album:

Orogen — John Burke
Dark Sky Island — Enya
Inner Passion — Peter Kater & Tina Guo
Rosetta — Vangelis
White Sun II — White Sun

JAZZ FIELD

Best Improvised Jazz Solo:

“Countdown” — Joey Alexander, soloist
“In Movement” — Ravi Coltrane, soloist
“We See” — Fred Hersch, soloist
“I Concentrate On You” — Brad Mehldau, soloist
“I’m So Lonesome I Could Cry” — John Scofield, soloist

Best Jazz Vocal Album:

Sound Of Red — René Marie
Upward Spiral — Branford Marsalis Quartet With Special Guest Kurt Elling
Take Me To The Alley — Gregory Porter
Harlem On My Mind — Catherine Russell
The Sting Variations — The Tierney Sutton Band

Best Jazz Instrumental Album:

Book of Intuition — Kenny Barron Trio
Dr. Um — Peter Erskine
Sunday Night At The Vanguard — The Fred Hersch Trio
Nearness — Joshua Redman & Brad Mehldau
Country For Old Men — John Scofield

Best Large Jazz Ensemble Album:

Real Enemies — Darcy James Argue’s Secret Society
Presents Monk’estra, Vol. 1 — John Beasley
Kaleidoscope Eyes: Music of the Beatles — John Daversa
All L.A. Band — Bob Mintzer
Presidential Suite: Eight Variations On Freedom — Ted Nash Big Band

Best Latin Jazz Album:

Entre Colegas — Andy González
Madera Latino: A Latin Jazz Perspective On The Music Of Woody Shaw — Brian Lynch & Various Artists
Canto América — Michael Spiro/Wayne Wallace La Orquesta Sinfonietta
30 – Trio Da Paz
Tribute To Irakere: Live In Marciac — Chucho Valdés

GOSPEL/CONTEMPORARY CHRISTIAN MUSIC FIELD

Best Gospel Performance/Song:

“It’s Alright, It’s OK” — Shirley Caesar Featuring Anthony Hamilton; Stanley Brown & Courtney Rumble, songwriters
“You’re Bigger [Live]” — Jekalyn Carr; Allundria Carr, songwriter
“Made A Way [Live]” — Travis Greene; Travis Greene, songwriter
“God Provides” — Tamela Mann; Kirk Franklin, songwriter
“Better” — Hezekiah Walker; Jason Clayborn, Gabriel Hatcher & Hezekiah Walker, songwriters

Best Contemporary Christian Music Performance/Song:

“Trust In You” — Lauren Daigle; Lauren Daigle, Michael Farren & Paul Mabury, songwriters
“Priceless” — For King & Country; Benjamin Backus, Seth Mosley, Joel Smallbone, Luke Smallbone & Tedd Tjornhom, songwriters
“King of the World” — Natalie Grant; Natalie Grant, Becca Mizell & Samuel Mizell, songwriters
“Thy Will” — Hillary Scott & The Scott Family; Bernie Herms, Hillary Scott & Emily Weisband, songwriters Track from: Love Remains
“Chain Breaker” — Zach Williams; Mia Fieldes, Jonathan Smith & Zach Williams, songwriters

Best Gospel Album:

Listen —Tim Bowman Jr.
Fill This House — Shirley Caesar
A Worshipper’s Heart [Live] —Todd Dulaney
Losing My Religion — Kirk Franklin
Demonstrate [Live] —William Murphy

Best Contemporary Christian Music Album:

Poets & Saints — All Sons & Daughters
American Prodigal — Crowder
Be One — Natalie Grant
Youth Revival [Live] — Hillsong Young & Free
Love Remains — Hillary Scott & The Scott Family

Best Roots Gospel Album:

Better Together — Gaither Vocal Band
Nature’s Symphony In 432 — The Isaacs
Hymns — Joey+Rory
Hymns And Songs Of Inspiration — Gordon Mote
God Don’t Ever Change: The Songs Of Blind Willie Johnson — (Various Artists)

LATIN FIELD

Best Latin Pop Album:

Un Besito Mas — Jesse & Joy
Ilusión — Gaby Moreno
Similares — Laura Pausini
Seguir Latiendo — Sanalejo
Buena Vida — Diego Torres

Best Latin Rock, Urban or Alternative Album:

iLevitable — ile
L.H.O.N. (La Humanidad O Nosotros) — Illya Kuryaki & The Valderamas
Buenaventura — La Santa Cecilia
Los Rakas — Los Rakas
Amor Supremo — Carla Morrison

Best Regional Mexican Music Album (Including Tejano):

Raíces — Banda El Recodo De Cruz Lizárraga
Hecho A Mano — Joss Favela
Un Azteca En El Azteca, Vol. 1 (En Vivo) — Vicente Fernández
Generación Maquinaria Est. 2006 — La Maquinaria Norteña
Tributo A Joan Sebastian Y Rigoberto Alfaro — Mariachi Divas De Cindy Shea

Best Tropical Latin Album:

Conexión — Fonseca
La Fantasia Homenaje A Juan Formell — Formell Y Los Van Van
35 Aniversario — Grupo Niche
La Sonora Santanera En Su 60 Aniversario — La Sonora Santanera
Donde Están? — Jose Lugo & Guasábara Combo

AMERICAN ROOTS MUSIC FIELD

Best American Roots Performance:

“Ain’t No Man” — The Avett Brothers
“Mother’s Children Have A Hard Time” — Blind Boys Of Alabama
“Factory Girl” — Rhiannon Giddens
“House Of Mercy” — Sarah Jarosz
“Wreck You” — Lori McKenna

Best American Roots Song:

“Alabama At Night” — Robbie Fulks, songwriter (Robbie Fulks)
“City Lights” — Jack White, songwriter (Jack White)
“Gulfstream” — Eric Adcock & Roddie Romero, songwriters (Roddie Romero And The Hub City All-Stars)
“Kid Sister” — Vince Gill, songwriter (The Time Jumpers)
“Wreck You” — Lori McKenna & Felix McTeigue, songwriters (Lori McKenna)

Best Americana Album:

True Sadness — The Avett Brothers
This Is Where I Live — William Bell
The Cedar Creek Sessions — Kris Kristofferson
The Bird & The Rifle — Lori McKenna
Kid Sister — The Time Jumpers

Best Bluegrass Album:

Original Traditional — Blue Highway
Burden Bearer — Doyle Lawson & Quicksilver
The Hazel Sessions — Laurie Lewis & The Right Hands
North And South — Claire Lynch
Coming Home — O’Connor Band With Mark O’Connor

Best Traditional Blues Album:

Can’t Shake The Feeling — Lurrie Bell
Live At The Greek Theatre — Joe Bonamassa
Blues & Ballads (A Folksinger’s Songbook: Volumes I & II) — Luther Dickinson
The Soul of Jimmie Rodgers — Vasti Jackson
Porcupine Meat — Bobby Rush

Best Contemporary Blues Album:

The Last Days Of Oakland — Fantastic Negrito
Love Wins Again — Janiva Magness
Bloodline — Kenny Neal
Give It Back To You — The Record Company
Everybody Wants A Piece — Joe Louis Walker

Best Folk Album:

Silver Skies Blue — Judy Collins & Ari Hest
Upland Stories — Robbie Fulks
Factory Girl — Rhiannon Giddens
Weighted Mind — Sierra Hull
Undercurrent — Sarah Jarosz

Best Regional Roots Music Album:

Broken Promised Land — Barry Jean Ancelet & Sam Broussard
It’s A Cree Thing — Northern Cree
E Walea — Kalani Pe’a
Gulfstream — Roddie Romero And The Hub City All-Stars
I Wanna Sing Right: Rediscovering Lomax In The Evangeline Country — (Various Artists)

REGGAE FIELD

Best Reggae Album:

Sly & Robbie Presents… Reggae For Her – Devin Di Dakta & J.L
Rose Petals — J Boog
Ziggy Marley — Ziggy Marley
Everlasting — Raging Fyah
Falling Into Place — Rebelution
Soja: Live In Virginia — Soja

WORLD MUSIC FIELD

Best World Music Album:

Destiny — Celtic Woman
Walking In The Footsteps Of Our Fathers — Ladysmith Black Mambazo
Sing Me Home — Yo-Yo Ma & The Silk Road Ensemble
Land Of Gold — Anoushka Shankar
Dois Amigos, Um Século De Música: Multishow Live — Caetano Veloso & Gilberto Gil

CHILDREN’S FIELD

Best Children’s Album:

Explorer Of The World — Frances England
Infinity Plus One — Secret Agent 23 Skidoo
Novelties — Recess Monkey
Press Play — Brady Rymer And The Little Band That Could
Saddle Up — The Okee Dokee Brothers

SPOKEN WORD FIELD

Best Spoken Word Album (Includes Poetry, Audio Books & Storytelling):

The Girl With The Lower Back Tattoo — Amy Schumer
In Such Good Company: Eleven Years Of Laughter, Mayhem, And Fun In The Sandbox — Carol Burnett
M Train — Patti Smith
Under The Big Black Sun: A Personal History Of L.A.Punk (John Doe With Tom DeSavia) — (Various Artists)
Unfaithful Music & Disappearing Ink — Elvis Costello

COMEDY FIELD

Best Comedy Album:

…America…Great… — David Cross
American Myth — Margaret Cho
Boysih Girl Interrupted — Tig Notaro
Live At The Apollo — Amy Schumer
Talking For Clapping — Patton Oswalt

MUSICAL THEATER

Best Musical Theater Album:

Bright Star — Carmen Cusack, principal soloist; Jay Alix, Peter Asher & Una Jackman, producers; Steve Martin, composer; Edie Brickell, composer & lyricist (Original Broadway Cast)
The Color Purple — Cynthia Erivo & Jennifer Hudson, principal soloists; Stephen Bray, Van Dean, Frank Filipetti, Roy Furman, Scott Sanders & Jhett Tolentino, producers (Stephen Bray, Brenda Russell & Allee Willis, composers/lyricists) (New Broadway Cast)
Fiddler On The Roof — Danny Burstein, principal soloist; Louise Gund, David Lai & Ted Sperling, producers (Jerry Bock, composer; Sheldon Harnick, lyricist) (2016 Broadway Cast)
Kinky Boots — Killian Donnelly & Matt Henry, principal soloists; Sammy James, Jr., Cyndi Lauper, Stephen Oremus & William Wittman, producers (Cyndi Lauper, composer & lyricist) (Original West End Cast)
Waitress — Jessie Mueller, principal soloist; Neal Avron, Sara Bareilles & Nadia DiGiallonardo, producers; Sara Bareilles, composer & lyricist (Original Broadway Cast)

MUSIC FOR VISUAL MEDIA FIELD

Best Compilation Soundtrack For Visual Media:

Amy — (Various Artists)
Miles Ahead — Miles Davis & Various Artists)
Straight Outta Compton — (Various Artists)
Suicide Squad (Collector’s Edition) — (Various Artists)
Vinyl: The Essentials Season 1 — (Various Artists)

Best Score Soundtrack For Visual Media:

Bridge of Spies — Thomas Newman, composer
Quentin Tarantino’s The Hateful Eight — Ennio Morricone, composer
The Revenant — Alva Noto & Ryuichi Sakamoto, composers
Star Wars: The Force Awakens — John Williams, composer
Stranger Things Volume 1 — Kyle Dixon & Michael Stein, composers
Stranger Things Volume 2 — Kyle Dixon & Michael Stein, composers

Best Song Written For Visual Media:

“Can’t Stop The Feeling!” — Max Martin, Shellback & Justin Timberlake, songwriters (Justin Timberlake, Anna Kendrick, Gwen Stefani, James Corden, Zooey Deschanel, Walt Dohrn, Ron Funches, Caroline Hjelt, Aino Jawo, Christopher Mintz-Plasse & Kunal Nayyar), Track from: Trolls
“Heathens” — Tyler Joseph, songwriter (Twenty One Pilots), Track from: Suicide Squad
“Just Like Fire” — Oscar Holter, Max Martin, P!nk & Shellback, songwriters (P!nk), Track from: Alice Through The Looking Glass
“Purple Lamborghini” — Shamann Cooke, Sonny Moore & William Roberts, songwriters (Skrillex & Rick Ross), Track from: Suicide Squad
“Try Everything” — Mikkel S. Eriksen, Sia Furler & Tor Erik Hermansen, songwriters (Shakira), Track from: Zootopia
“The Veil” — Peter Gabriel, songwriter (Peter Gabriel), Track from: Snowden

COMPOSING/ARRANGING FIELD

Best Instrumental Composition:

“Bridge of Spies (End Title)” — Thomas Newman, composer (Thomas Newman)
“The Expensive Train Set (An Epic Sarahnade For Big Band)” — Tim Davies, composer (Tim Davies Big Band)
“Flow” — Alan Ferber, composer (Alan Ferber Nonet)
“L’Ultima Diligenza Di Red Rock – Verisione Integrale” — Ennio Morricone, composer (Ennio Morricone)
“Spoken At Midnight” — Ted Nash, composer (Ted Nash Big Band)

Best Arrangement, Instrumental or A Cappella:

“Ask Me Now” — John Beasley, arranger (John Beasley)
“Good ‘Swing’ Wenceslas” — Sammy Nestico, arranger (The Count Basie Orchestra)
“Linus & Lucy” — Christian Jacob, arranger (The Phil Norman Tentet)
“Lucy In The Sky With Diamonds” — John Daversa, arranger (John Daversa)
“We Three Kings” — Ted Nash, arranger (Jazz At Lincoln Center Orchestra With Wynton Marsalis)
“You And I” — Jacob Collier, arranger (Jacob Collier)

Best Arrangement, Instruments and Vocals:

“Do You Hear What I Hear?” — Gordon Goodwin, arranger (Gordon Goodwin’s Big Phat Band Featuring Take 6)
“Do You Want To Know A Secret” — John Daversa, arranger (John Daversa Featuring Renee Olstead)
“Flintstones” — Jacob Collier, arranger (Jacob Collier)
“I’m A Fool To Want You” — Alan Broadbent, arranger (Kristin Chenoweth)
“Somewhere (Dirty Blvd) (Extended Version)” — Billy Childs & Larry Klein, arrangers (Lang Lang Featuring Lisa Fischer & Jeffrey Wright)

PACKAGE FIELD

Best Recording Package:

Anti (Deluxe Edition) — Ciarra Pardo & Robyn Fenty, art directors (Rihanna)
Blackstar — Jonathan Barnbrook, art director (David Bowie)
Human Performance — Andrew Savage, art director (Parquet Courts)
Sunset Motel — Sarah Dodds & Shauna Dodds, art directors (Reckless Kelly)
22, A Million — Eric Timothy Carlson, art director (Bon Iver)

Best Boxed Or Special Limited Edition Package:

Edith Piaf 1915-2015 — Gérard Lo Monaco, art director (Edith Piaf)
401 Days — Jonathan Dagan & Mathias Høst Normark, art directors (J.Views)
I Like It When You Sleep, For You Are So Beautiful Yet So Unaware Of It — Samuel Burgess-Johnson & Matthew Healy, art directors (The 1975)
Paper Wheels (Deluxe Limited Edition) — Matt Taylor, art director (Trey Anastasio)
Tug of War (Deluxe Edition) — Simon Earith & James Musgrave, art directors (Paul McCartney)

NOTES FIELD

Best Album Notes:

The Complete Monument & Columbia Albums Collection — Mikal Gilmore, album notes writer (Kris Kristofferson)
The Knoxville Sessions, 1929-1930: Knox County Stomp — Ted Olson & Tony Russell, album notes writers (Various Artists)
Ork Records: New York, New York — Rob Sevier & Ken Shipley, album notes writers (Various Artists)
Sissle And Blake Sing Shuffle Along — Ken Bloom & Richard Carlin, album notes writers (Eubie Blake & Noble Sissle)
Waxing The Gospel: Mass Evangelism & The Phonograph, 1890-1990 — Richard Martin, album notes writer (Various Artists)

HISTORICAL FIELD

Best Historical Album:

The Cutting Edge 1965-1966: The Bootleg Series, Vol. 12 (Collector’s Edition) — Steve Berkowitz & Jeff Rosen, compilation producers; Mark Wilder, mastering engineer (Bob Dylan)
Music Of Morocco From The Library Of Congress: Recorded By Paul Bowles, 1959 — April G. Ledbetter, Steven Lance Ledbetter, Bill Nowlin & Philip D. Schuyler, compilation producers; Rick Fisher & Michael Graves, mastering engineers (Various Artists)
Ork Records: New York, New York — Rob Sevier & Ken Shipley, compilation producers; Jeff Lipton & Maria Rice, mastering engineers (Various Artists)
Vladimir Horowitz: The Unreleased Live Recordings 1966-1983 — Bernard Horowitz, Andreas K. Meyer & Robert Russ, compilation producers; Andreas K. Meyer & Jeanne Montalvo, mastering engineers (Vladimir Horowitz)
Waxing The Gospel: Mass Evangelism & The Phonograph, 1890 – 1900 — Michael Devecka, Meagan Hennessey & Richard Martin, compilation producers; Michael Devecka, David Giovannoni, Michael Khanchalian & Richard Martin, mastering engineers (Various Artists)

PRODUCTION, NON-CLASSICAL FIELD

Best Engineered Album, Non-Classical:

Are You Serious — Tchad Blake & David Boucher, engineers; Bob Ludwig, mastering engineer (Andrew Bird)
Blackstar — David Bowie, Tom Elmhirst, Kevin Killen & Tony
Dig In Deep — Ryan Freeland, engineer; Kim Rosen, mastering engineer (Bonnie Raitt)
Hit N Run Phase Two — Booker T., Dylan Dresdow, Chris James, Prince & Justin Stanley, engineers; Dylan Dresdow, mastering engineer (Prince)
Undercurrent — Shani Gandhi & Gary Paczosa, engineers; Paul Blakemore, mastering engineer (Sarah Jarosz)

Producer Of The Year, Non-Classical:

Benny Blanco
Greg Kurstin
Max Martin
Nineteen85
Ricky Reed

Best Remixed Recording:

“Cali Coast (Psionics Remix)” — Josh Williams, remixer (Soul Pacific)
“Heavy Star Movin’ (staRo Remix)” — staRo, remixer (The Silver Lake Chorus)
“Nineteen Hundred Eighty-Five (Timo Maas & James Teej Remix)” — Timo Maas & James Teej, remixers (Paul McCartney & Wings)
“Only” (Kaskade X Lipless Remix)— Ryan Raddon, remixer (Ry X)
“Tearing Me Up (RAC Remix)” — André Allen Anjos, remixer (Bob Moses)
“Wide Open (Joe Goddard Remix)” — Joe Goddard, remixer (The Chemical Brothers)

SURROUND SOUND FIELD

Best Surround Sound Album:

Dutilleux: Sur La Mêe Accord; Les Citations; Mystère De L’Instant & Timbres, Espace, Mouvement — Alexander Lipay & Dmitriy Lipay, surround mix engineers; Dmitriy Lipay, surround mastering engineer; Dmitriy Lipay, surround producer (Ludovic Morlot & Seattle Symphony)
Johnson: Considering Matthew Shephard — Brad Michel, surround mix engineer; Brad Michel, surround mastering engineer; Robina G. Young, surround producer (Craig Hella Johnson & Conspirare)
Maja S.K. Ratkje: And Sing … — Morten Lindberg, surround mix engineer; Morten Lindberg, surround mastering engineer; Morten Lindberg, surround producer (Maja S.K. Ratkje, Cikada & Oslo Sinfonietta)
Primus & The Chocolate Factory — Les Claypool, surround mix engineer; Stephen Marcussen, surround mastering engineer; Les Claypool, surround producer (Primus)
Reflections — Morten Lindberg, surround mix engineer; Morten Lindberg, surround mastering engineer; Morten Lindberg, surround producer (Øyvind Gimse, Geir Inge Lotsberg & Trondheimsolistene)

PRODUCTION, CLASSICAL FIELD

Best Engineered Album, Classical:

Corigliano: The Ghosts Of Versailles — Mark Donahue & Fred Vogler, engineers (James Conlon, Guanqun Yu, Joshua Guerrero, Patricia Racette, Christopher Maltman, Lucy Schaufer, Lucas Meachem, LA Opera Chorus & Orchestra)
Dutilleux: Sur La Mêe Accord; Les Citations; Mystère De L’Instant & Timbres, Espace, Mouvement — Alexander Lipay & Dmitriy Lipay, engineers (Ludovic Morlot & Seattle Symphony)
Reflections — Morten Lindberg, engineer (Øyvind Gimse, Geir Inge Lotsberg & Trondheimsolistene)
Shadow of Sirius — Silas Brown & David Frost, engineers; Silas Brown,
Shostakovich: Under Stalin’s Shadow – Symphonies Nos. 5, 8 & 9 — Shawn Murphy & Nick Squire, engineers; Tim Martyn, mastering engineer (Andris Nelsons & Boston Symphony Orchestra)

Producer of the Year, Classical:

Blanton Alspaugh
David Frost
Marina A. Ledin, Victor Ledin
Judith Sherman
Robina G. Young

CLASSICAL FIELD

Best Orchestral Field:

Bates: Works For Orchestra — Michael Tilson Thomas, conductor (San Francisco Symphony)
Ibert: Orchestral Works — Neeme Järvi, conductor (Orchestre De La Suisse Romande)
Prokofiev: Symphony No. 5 In B-Flat Major, Op. 100 — Mariss Jansons, conductor (Royal Concertgebouw Orchestra)
Rouse: Odna Zhizn; Symphonies 3 & 4; Prospero’s Rooms — Alan Gilbert, conductor (New York Philharmonic)
Shostakovich: Under Stalin’s Shadow – Symphonies Nos. 5, 8 & 9 — Andris Nelsons, conductor (Boston Symphony Orchestra)

Best Opera Recording:

Corigliano: The Ghosts Of Versailles — James Conlon, conductor; Joshua Guerrero, Christopher Maltman, Lucas Meachem, Patricia Racette, Lucy Schaufer & Guanqun Yu; Blanton Alspaugh, producer (LA Opera Orchestra; LA Opera Chorus)
Handel: Giulio Cesare — Giovanni Antonini, conductor; Cecilia Bartoli, Philippe Jaroussky, Andreas Scholl & Anne-Sofie von Otter; Samuel Theis, producer (Il Giardino Armonico)
Higdon: Cold Mountain — Miguel Harth-Bedoya, conductor; Emily Fons, Nathan Gunn, Isabel Leonard & Jay Hunter Morris; Elizabeth Ostrow, producer (The Santa Fe Opera Orchestra; Santa Fe Opera Apprentice Program For Singers) Mozart: Le Nozze De Figaro — Yannick Nézet-Séguin, conductor; Thomas Hampson, Christiane Karg, Luca Pisaroni & Sonya Yoncheva; Daniel Zalay, producer (Chamber Orchestra Of Europe; Vocalensemble Rastatt)
Szymanowski: Król Roger — Antonio Pappano, conductor; Georgia Jarman, Mariusz Kwiecień & Saimir Pirgu; Jonathan Allen, producer (Orchestra Of The Royal Opera House; Royal Opera Chorus)

Best Choral Performance:

Himmerland — Elisabeth Holte, conductor (Marianne Reidarsdatter Eriksen, Ragnfrid Lie & Matilda Sterby; Inger-Lise Ulsrud; Uranienborg Vokalensemble)
Janáček: Glagolitic Mass — Edward Gardner, conductor; Håkon Matti Skrede, chorus master (Susan Bickley, Gábor Bretz, Sara Jakubiak & Stuart Skelton; Thomas Trotter; Bergen Philharmonic Orchestra; Bergen Cathedral Choir, Bergen Philharmonic Choir, Choir Of Collegium Musicum & Edvard Grieg Kor)
Lloyd: Bonhoeffer — Donald Nally, conductor (Malavika Godbole, John Grecia, Rebecca Harris & Thomas Mesa; The Crossing)
Penderecki Conducts Penderecki, Volume 1 — Krzystof Penderecki, conductor; Henryk Wojnarowski, choir director (Nikolay Didenko, Agnieszka Rehlis & Johanna Rusanen; Warsaw Philharmonic Orchestra; Warsaw Philharmonic Choir)
Steinberg: Passion Week — Steven Fox, conductor (The Clarion Choir)

Best Chamber Music/Small Ensemble Performance:

Fitelberg: Chamber Works — ARC Ensemble
Reflections — Øyvind Gimse, Geir Inge Lotsberg & Trondheimsolistene
Serious Business — Spektral Quartet
Steve Reich — Third Coast Percussion
Trios From Our Homelands — Lincoln Trio

Best Classical Instrumental Solo:

Adams, J.: Scheherazade.2 — Leila Josefowicz; David Robertson, conductor (Chester Englander; St. Louis Symphony)
Daugherty: Tales Of Hemingway — Zuill Bailey; Giancarlo Guerrero, conductor (Nashville Symphony)
Dvorák: Violin Concerto & Romance; Suk: Fantasy —Christian Tetzlaff; John Storgårds, conductor (Helsinki Philharmonic Orchestra)
Mozart: Keyboard Music, Vols. 8 & 9 — Kristian Bezuidenhout
1930’s Violin Concertos, Vol. 2 — Gil Shaham; Stéphane Denève, conductor (The Knights & Stuttgart Radio Symphony Orchestra)

Best Classical Solo Vocal Album:

Monteverdi — Magdalena Kožená; Andrea Marcon, conductor (David Feldman, Michael Feyfar, Jakob Pilgram & Luca Tittoto; La Cetra Barockorchester Basel)
Mozart: The Weber Sisters — Sabine Devieilhe; Raphaël Pichon, conductor (Pygmalion)
Schumann & Berg — Dorothea Röschmann; Mitsuko Uchida, accompanist
Shakespeare Songs — Ian Bostridge; Antonio Pappano, accompanist (Michael Collins, Elizabeth Kenny, Lawrence Power & Adam Walker)
Verismo — Anna Netrebko; Antonio Pappano, conductor (Yusif Eyvazov; Coro Dell’Accademia Nazionale Di Santa Cecilia; Orchestra Dell’Accademia Nazionale Di Santa Cecilia)

Best Classical Compendium:
Daugherty: Tales Of Hemingway; American Gothic; Once Upon A Castle — Giancarlo Guerrero, conductor; Tim Handley, producer
Gesualdo — Tõnu Kaljuste, conductor; Manfred Eicher, producer
Vaughan Williams: Discoveries — Martyn Brabbins, conductor; Andrew Walton, producer
Wolfgang: Passing Through — Judith Farmer & Gernot Wolfgang, producers
Zappa: 200 Motels — The Suites — Esa-Pekka Salonen, conductor; Frank Filipetti & Gail Zappa, producers

Best Contemporary Classical Composition:

Bates: Anthology Of Fantastic Zoology — Mason Bates, composer (Riccardo Muti & Chicago Symphony Orchestra)
Daugherty: Tales Of Hemingway — Michael Daugherty, composer (Zuill Bailey, Giancarlo Guerrero & Nashville Symphony)
Higdon: Cold Mountain — Jennifer Higdon, composer; Gene Scheer, librettist
Theofanidis: Bassoon Concerto — Christopher Theofanidis, composer (Martin Kuuskmann, Barry Jekowsky & Northwest Sinfonia)
Winger: Conversations With Nijinsky — C. F. Kip Winger, composer (Martin West & San Francisco Ballet Orchestra)

MUSIC VIDEO/FILM FIELD

Best Music Video:

“Formation” — Beyoncé
“River” — Leon Bridges
“Up & Up” — Coldplay
“Gosh” — Jamie XX
“Upside Down & Inside Out” — OK Go

Best Music Film:

I’ll Sleep When I’m Dead — Steve Aoki
The Beatles: Eight Days A Week The Touring Years — (The Beatles)
Lemonade — Beyoncé
The Music Of Strangers — Yo-Yo Ma & The Silk Road Ensemble
American Saturday Night: Live From The Grand Ole Opry — (Various Artists)

Η Μαντόνα ξαναχτυπά: Kάνει twerking και αποκαλύπτει πως έχει φιλήσει τον Μάικλ Τζάκσον

Η Μαντόνα βρέθηκε καλεσμένη στο Carpool Karaoke του Τζέιμς Κόρντεν και βλέποντάς την μόνο από το teaser της εκπομπής έχουμε μείνει με το στόμα ανοιχτό.

Στο βιντεάκι μικρού μήκους που δείχνει αποσπάσματα πριν την κανονική προβολή της εκπομπής στην τηλεόραση, η Μαντόνα και ο Τζέιμς μιλούν, τραγουδούν και γελάνε στο αμάξι με την διάσημη τραγουδίστρια να βρίσκεται στην θέση του συνοδηγού.

Ωστόσο, η βασίλισσα της pop δεν απέφυγε της υπέρβολες, καθώς δεν δίστασε να γυρίσει την πλάτη της στην κάμερα και να κάνει twerking (ο χορός που κουνάς τους γοφούς  πάνω- κάτω).

Μάλιστα, η Μαντόνα δεν δίστασε να αποκαλύψει ότι είχε φιλήσει τον Μάικλ Τζάκσον σε μία έξοδό τους, με τον παρουσιαστή να μην πιστεύει στα αυτιά του.

Πάντως, παρ΄ολο που τα γυρίσματα έγιναν μέσα στο αυτοκίνητο, η ίδια ντύθηκε πάλι εκκεντρικά, προτιμώντας ένα δερμάτινο τζάκετ και μία see through μπλούζα (και φυσικά τα γάντια της).

Το μόνο σίγουρο είναι ότι μόνο η ίδια θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοιο χαμό μέσα σε 50 δευτερόλεπτα!

[ot-video][/ot-video]

Πηγή: iefimerida.gr

Junior Music Stars| Οι τέσσερις δάσκαλοι γνώρισαν τα πρώτα 8 παιδιά του show!

Η γιορτή της μουσικής ξεκινά!

Το “Junior Music Stars” ήταν εδώ, για να φωτίσει τα μικρά αστέρια της μουσικής, την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου στις 22.00 στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Η γνωριμία με τα 16 αστέρια του Junior Music Stars ολοκληρώθηκε και είχε φτάσει η ώρα να συναντήσουν τους δασκάλους τους. Η Ευγενία Μανωλίδου, η Ευρυδίκη, ο Γιάννης Βαρδής και ο Νίκος Βουρλιώτης από την πρώτη κιόλας επαφή με τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και συγκινήθηκαν.

Τα πρώτα 8 παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή του Junior Music Stars και μας χάρισαν μοναδικές στιγμές. Τα παιδιά συνεργάστηκαν με τη μεγαλύτερη ορχήστρα, που έχει δημιουργηθεί ποτέ σε τηλεοπτική εκπομπή, με μαέστρο τον Γιώργο Θεοφάνους.

Στον πιο θετικό μουσικό διαγωνισμό δεν υπάρχουν αποχωρήσεις ούτε ανταγωνισμοί. Γι’ αυτό και κάθε βραδιά κλείνει με μία συνεργασία των παιδιών, ένα unplugged ντουέτο. Στα backstage μαζί με την οικογένεια των παιδιών θα βρίσκεται η Αντωνία Καλλιμούκου.

Ας δούμε τις εμφανίσεις των νεαρών ταλέντων:

Αγγελική Μισαηλίδου – You don’t own me (τραγούδι)

[ot-video][/ot-video]

Ανδρέας Σιδηρόπουλος – Πριγκιπέσσα (ποντιακή λύρα)

 [ot-video][/ot-video]

Αλεξάνδρα Κολαΐτη – Τα ήσυχα βράδια (τραγούδι)

 [ot-video][/ot-video]

Ειρήνη Περικλέους – Hungarian Dance No5 (βιολί)

 [ot-video][/ot-video]

Ζένια Μουνδρέα – All About That Bass (τραγούδι)

 [ot-video][/ot-video]

Σπύρος Κουρελάρου – Αλεξάνδρεια (κανονάκι)

 [ot-video][/ot-video]

Περικλής Παπαδόπουλος – Whole lotta love (κιθάρα)

 [ot-video][/ot-video]

Γιώργος Μαντάς – Της λήθης το πηγάδι (τραγούδι)

 [ot-video][/ot-video]
Το αστέρι των μουσικών από τα ωδεία όλης της χώρας πήρε η Ειρήνη Περικλέους, ενώ το αστέρι των δασκάλων πήρε ο Γιώργος Μαντάς.
[ot-video][/ot-video]

Κύπριος τραγουδιστής γιορτάζει στο στούντιο με Άντρη Καραντώνη – Αποκλειστικές φωτογραφίες

Στα γυρίσματα της εκπομπής «Σάββατο κι Απόβραδο» βρέθηκε σήμερα ο γιορτάρης κύπριος καλλιτέχνης Νικόλας Πισίας.

Ο Νικόλας βρέθηκε στο ΡΙΚ, την μέρα της γιορτής του, για το γύρισμα της εκπομπής που θα δούμε το Σάββατο στους δέκτες μας.

Ο καλλιτέχνης ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook μια φωτογραφία από τα γυρίσματα της εκπομπής και με την ευκαιρία της ανάρτησης, ευχαρίστησε για τις ευχές που έλαβε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όλη τη μέρα.

Το music.net.cy βλέποντας την ανάρτηση του Νικόλα, ζήτησε και εξασφάλισε φωτογραφίες από τα γυρίσματα με τον Νικόλα και την παρέα, ώστε να σας μεταφέρει ακόμη περισσότερα από όσα αναμένεται να προβληθούν το Σάββατο.

Αναμένουμε ότι με τα πρόσωπα που βλέπουμε στις φωτογραφίες, το επεισόδιο του Σαββάτου θα είναι ένα από τα πιο αγαπημένα, ενώ η επιλογή της παρουσιάστριας να έχει συχνά στην εκπομπή της τον Νικόλα Πισία, εκδηλώνει την αγάπη της προς τον ίδιο αλλά και την φωνή του.

Αναμένουμε λοιπόν το ρολόι το Σάββατο να δείξει 21.30 και συντονιζόμαστε όλοι με το κρατικό κανάλι.

Δείτε τις αποκλειστικές backstage φωτογραφίες αλλά και την ανάρτηση του Νικόλα Πισία στο Facebook.

capture

15319337_10210211265911488_1935943204_n 15327568_10210211267431526_646359723_n 15328156_10210211266431501_1421111235_n 15328173_10210211266191495_480734033_n

“Όσο Θα Λείπεις”| “Έσπασε” το YouTube η συνεργασία των KINGS με τον Γιάννη Πλούταρχο!

1.000.000 προβολές σε μόλις έξι μέρες!

Η πολυαναμενόμενη συνεργασία των KINGS με τον Γιάννη Πλούταρχο φαίνεται να άρεσε πολύ στο ελληνικό κοινό καθώς ολόκληρη την εβδομάδα είναι το video με τις περισσότερες προβολές.

Το “Όσο Θα Λείπεις” παραμένει στις “τάσεις” του Youtube το νούμερο 1 video στις προτιμήσεις του κοινού και σημειώνει τεράστιο νούμερο προβολών.
Μέσα σε 6 24ωρα κατάφερε να συγκεντρώσει 1.000.000 προβολές και συνεχίζει ασταμάτητα.

Η σκηνοθεσία του Βαγγέλη Τσαουσόπουλου τράβηξε τα βλέμματα ενώ το τραγούδι έχει ήδη αγαπηθεί πάρα πολύ από το κοινό.
Η μουσική ανήκει στον Teo Tzima και οι στίχοι στους Δημήτρη Μπέρη και Γιάννη Ρουσσουνέλο.
Το “‘Οσο Θα Λείπεις” κυκλοφορεί από την EMI-UNIVERSAL.

[ot-video][/ot-video]

Το remix των Livin R & Dino Romeo στο “Drinkee” κυκλοφορεί από την Ultra Music!

Δύο επιτυχημένοι Έλληνες παραγωγοί, ο Livin R και ο Dino Romeo, επιμελούνται το ολοκαίνουργιο remix στο παγκόσμιο underground hit “Drinkee” των Sofi Tukker.

Το “Drinkee” έντυσε πρόσφατα την καμπάνια του Apple Watch, έχει πάνω από 20.000.000 streams στο Spotify, ενώ ανέβηκε στα charts σε περισσότερες από 20 χώρες!

Ο Livin R έχοντας στο ενεργητικό του επιτυχίες & remixes σε Ελλάδα και εξωτερικό, επιτυχημένες εμφανίσεις σε μεγάλα μουσικά events και λίγες μόλις εβδομάδες πριν κυκλοφορήσει το ολοκαίνουργιο του single, συνεργάζεται με τον Dino Romeo (παραγωγό & remixer) και το αποτέλεσμα είναι ένα super remix, με μεσογειακό χρώμα, έτοιμο να κατακτήσει τη διεθνή αγορά!

[ot-video][/ot-video]

“Άλλη Μία Ευκαιρία”| Πάρτε μια γεύση από το video clip του ακυκλοφόρητου νέου τραγουδιού του Παντελή Παντελίδη!

Έρχεται και θα μας συγκινήσει!

Κυκλοφορεί τώρα το teaser του video clip για το νέο -ακυκλοφόρητο ακόμα- τραγούδι του αδικοχαμένου Παντελή Παντελίδη.

Ο καλλιτέχνης που αγαπήθηκε και αγαπιέται όσο κανένας, καταφέρνει να ζει μέσα από τα τραγούδια του και ακόμη και μήνες μετά τον αιφνίδιο θάνατό του, το τραγούδι “Θυμάμαι” βρίσκεται στις πρώτες θέσεις του ραδιοφωνικού airplay.

Τώρα ήρθε η ώρα να ακούσουμε, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, δύο καινούρια τραγούδια του. Το πρώτο φέρει τον τίτλο “Άλλη Μία Ευκαιρία” και έρχεται ολοκληρωμένο τις επόμενες μέρες, φυσικά σε στίχους και μουσική του ίδιου.

Στο παρακάτω video, θα έχετε την ευκαιρία να πάρετε μια μικρή γεύση από το video clip του νέου τραγουδιού που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες σε σκηνοθεσία A. Diavolikis / John Sigalas.

Δείτε το:

[ot-video][/ot-video]

26 Xρόνια χωρίς τον πρίγκηπα της ροκ Παύλο Σιδηρόπουλο

Η ιστορία γνωστή. Πατέρας αριστερός εργοστασιάρχης, μάνα «αστυνόμος» αλλά και αγκαλιά, αίμα διανοούμενου (ανιψιός της Έλλης Αλεξίου) καρδιά ελαφιού (δισέγγονος του Ζορμπά). Με ένα πρόσωπο ολάνθιστο, φωτεινό, ένας δούρειος ίππος για να κρύβει τα «σκοτεινά του δωμάτια». Με μια φωνή άλλοτε να χαράζει σαν κοφτερό νύχι κι άλλοτε να αφηνιάζει σαν αγριεμένο άλογο. Πάντα αντρίκεια. Πάντα ερωτική -είτε προς την Άννα του είτε προς την Ηρωίνη του-.

Σήμερα θα ήταν 66 χρονών. Πιθανόν να ήταν η απάντηση της Ελλάδας στους συνομηλίκους του ροκ σταρ της αλλοδαπής, Ρομπερτ Πλαντ, Μπράιν Φέρι, Νιλ Γιάνγκ, κ.ά. οι οποίοι συνεχίζουν να μαζεύουν points μέχρι να κερδίσουν το τελικό σημαιάκι…Πιθανόν να φόραγε μια κάλτσα στο κεφάλι και να αφισοκολλούταν στους δρόμους της Αθήνας διαφημίζοντας τις παραστάσεις του όπως άλλοι «ροκ σταρς». Αλλά με εικασίες δεν προχωράει η ζωή ούτε ο θάνατος. Το δεδομένο είναι ότι ήρθε, έζησε και απήλθε αφήνοντάς μας την ροκ προίκα του. Στα πόδια της οποίας αυτά τα είκοσι τέσσερα χρόνια από το φευγιό του σφάχτηκαν πολλοί «φίλοι», «χήρες», «ορφανά».

Έγινε ήρωας τηλεοπτικών εκπομπών, τυλίχτηκε σαν κομμάτι κρέας μέσα στο νάιλον των εφημερίδων, «συναγωνίστηκε» αοιδούς της πίστας, είδε «τα καλύτερα μυαλά της γενιά του» χαλασμένα από το χρήμα και την προβολή και σίγουρα δεν είδε τους στίχους του να διδάσκονται στα σχολεία, όπως έλεγε και ο μακαρίτης πια «Απροσάρμοστος», Βασίλης Πετρίδης, σε μια παλιά ραδιοφωνική του συνέντευξη. Οι στίχοι του, λοιπόν. Που ακόμη και σήμερα έχουν να αντιμετωπίσουν εκτός από τον αιώνιο δαίμονα του ήχου τους (ροκ και ελληνικός στίχος είναι ένα αταίριαστο ζευγάρι συνεχίζουν να λένε) και τη ρετσινιά του περιθωριακού, του ανθρώπου της κλειστής κοινωνίας των Εξαρχείων και των φαινομένων της κοινωνικής παθογένειας του τότε. Ποιου τότε;

Η «μεγάλη ντρόγκα» για την οποία μίλαγε το 1982, στο «Αντεργκράουντ με στρας» σήμερα κυκλοφορεί σαν «κοκέτα» στα πιο κεντρικά σημεία της πόλης κι όμως έχουμε χρόνια να ακούσουμε να τραγουδάνε για αυτή. Καθάρισε με το «Η» μια και καλή ο Σιδηρόπουλος; Δεν νομίζω. Απλά δεν είναι in η περιθωριακή θεματολογία στο σύγχρονο τραγούδι. Αλλά και πώς να μιλήσεις για θέματα που καίνε όταν το τρίγωνο Εξάρχεια-Ομόνοια-Σύνταγμα πεζοδρομήθηκε εικονικά για τους καλλιτέχνες σε facebook-twitter-mySpace; Πώς, να γίνει αντιληπτή η ποιητική ωμότητα με την οποία ο Σιδηρόπουλος περιγράφει το βιτσιόζικο αγόρι της «Ύστατης Στιγμής» όταν αυτό το αγόρι σήμερα απέκτησε virtual ορέξεις και ικανοποιείται μόνο με ό,τι έχει 3D διαστάσεις; Αλλά ας μην παρελθοντολαγνούμε. Το θέμα μας είναι οι στίχοι του Πρίγκηπα όπως τον αποκάλεσαν (αφού οι θέσεις των βασιλιάδων ήταν reserve…).

Η μοναδική ως είδος –στην Ελλάδα- στιχουργική του. Ένα μείγμα ποίησης, κοινωνιολογίας, ιστορίας, πασπαλισμένο με τα χώματα των δρόμων όπου έζησε και των καπνών που τον κύκλωσαν στα υπόγεια στέκια. Ποτέ κανείς δεν έγραψε σαν και αυτόν σε εγχώριο έδαφος. Ποτέ. Κανείς. Γιατί ποτέ κανείς δεν κατάφερε να περάσει στους στίχους του την ατόφια ζωή και την ατόφια ποίηση μαζί. Όχι αόριστα. Συγκεκριμένα. Όχι (περι)γραφικά. Χειροπιαστά. Όχι μέσα από τα δόντια του. Αλλά απέξω.

Τα πρώτα στιχουργήματα

Οι πρώτες ηχογραφημένες στιχουργικές του απόπειρες, το 1971,  ως «Δάμων και Φιντίας» (με τον επίσης πια από χρόνια χαμένο Παντελή Δεληγιαννίδη) και ως μέλος του συγκροτήματος «Μπουρμπούλια», περιέχουν την «Απογοήτευση» της νεότητας αλλά και την ελευθεριάζουσα τάση κάθε νέου ανθρώπου μέσα από τα πρότυπα των «λεύτερων θεριών», του «Ντάμη του ληστή» και του «Γέρο-Μαθιού»: «Με πλούσια μαλλιά/ και γένια μακρυά/ ο γέρο Μαθιός/ μοιάζει άγιος σωστός». Οι μνήμες και οι φιγούρες των ηρώων του Γούντστοκ είναι ακόμα νωπές…

“Φλού φίλε μου όλα είναι φλού”

Το οριακό «Φλου», που ακολούθησε, το 1979, άλλαξε εν μια νυκτί το χάρτη της ροκ στιχουργικής στην Ελλάδα και βεβαίως του ροκ γενικότερα. Στα τριάντα ένα του χρόνια δημιούργησε με το χέρι του τη διαχωριστική γραμμή του τι πρέπει και τι δεν πρέπει να λέγεται ροκ στίχος. Με την καθόλου αυτονόητη για την εποχή του πρώτη ύλη, ελληνική γλώσσα, και κυρίως την όχι πολιτευτική ή μεταπολιτευτική διάλεκτο. Το δήλωνε άλλωστε και ο ίδιος στο περιοδικό Μουσική το Μάιο του 1979 (τεύχος 18): «Είναι καθημερινή ζωή αυτό το πράγμα. Δεν με εξέφραζε εμένα ο Θεοδωράκης και οι άλλοι. Δεν μου αρκούσαν αυτά.

Ήθελα πιο άνετο, πιο βρόμικο, πιο εκφραστικό στίχο. Να μην είναι τόσο κραυγαλέα επαναστατικός, ώστε στο τέλος να καταλήγει να μην είναι επαναστατικός». Και τι δεν περιλαμβάνει αυτός ο δίσκος: από περιθωριακούς ήρωες της προσωπικής του μυθολογίας («Μπάμπης ο Φλου», Ο Λευτέρης του «69») οι οποίοι ανάγονται σε μορφές διαχρονικές που ο καθένας μας μπορεί να βρει κομμάτια του εαυτού του μέσα, μέχρι ατόφιους ποιητικούς στίχους είτε δικούς του είτε «δανεισμένους».

Γιατί αυτή ήταν η μοναδικότητα του Παύλου Σιδηρόπουλου. Ότι ήταν ένας διαβασμένος δημιουργός του δρόμου. Έτσι στο ατόφιο ποίημα «Οι Σοβαροί Κλόουν», μια ρεαλιστική περιγραφή των φοιτητικών χρόνων, με την ελπίδα και τη διάψευση σαν δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος, ενσωματώνει στίχους του AllenGinsberg: «Πεθαίνοντας μέσα στον τρόμο ότι πεθαίνουν», του Μανόλη Αναγνωστάκη: «Γυμνοί από αγάπη και από μίσος», αναφέρεται ξεκάθαρα σε ποιητές και συγγραφείς: «Με Πόε, Ντε Σαντ και Μαρκ Τουαίν» και φυσικά γράφει και ο ίδιος ποιητικά: «Να φεύγουν με τη γεύση του μισού», «Να συλλαβίζουνε την αλφαβήτα της κραυγής» κ.ά. χωρίς να έχει να ζηλέψει σε τίποτα τους πιο ταλαντούχους γραφιάδες. Στο επίσης κρυπτογραφικό ποίημα, «Τω Αγνώστω Θεώ», αποτίει φόρο τιμής σε ανθρώπους που τον επηρέασαν, δανειζόμενος στίχους τους, όπως ο Lou Reed: «Μισώ το σώμα μου», ο Διονύσης Σαββόπουλος: «Μ’ αγάλματα κομμάτια στα μάτια της τα δυο» και ο Brendan Behan (από το γνωστό τραγούδι του Θεοδωράκη): «Ήταν πρωί τ΄ Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή» (μια φράση αντίστιξη στον επόμενο στίχο «Σκοράριζε το θάνατο κει στη Δεξαμενή»).

Τίποτα γραμμένο τυχαία, τίποτα γραμμένο απλά για να προκαλέσει. Όλα μελετημένα, όλα διαλεγμένα στίχο στίχο. Ξέρει δηλαδή πολύ καλά τι γράφει και αυτό ήταν και η μεγάλη του ευχή αλλά και κατάρα. Γιατί δεν μπορεί να έχεις γνωρίσει τον κόσμο των σκληρών ναρκωτικών και να γράφεις, πόσω μάλλον να τραγουδάς: «Ξέρω πως ανάσκελα θα μας βρουν ένα πρωί». («Η ώρα του Stuff»). Θέλει να έχεις επίγνωση. Ψύχραιμο αίμα. Όσο κι αν ρωτούσε «αν το φόβο μου έβλεπες πίσω από κάθε μου φιλί». Όσο κι αν αποζητούσε με το σύνολο των στίχων του αυτό που συνοψίζεται στο καταληκτήριο κομμάτι του δίσκου: «Πουλάμε σώμα και ψυχή/ δώστε μας λίγη προσοχή».(«Εν Κατακλείδι»).

Η επιρροή και εδώ του Lou Reed με το «Goodnight Ladies» σαφής αλλά, όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Μανώλης Νταλούκας, σε μια κριτική του στο περιοδικό Ήχος, ο αρχικός πυρήνας της ιδέας είναιο Τόμας Έλιοτ και η «Έρημη Χώρα» του: «Καληνύχτα, κυρίες, καληνύχτα, γλυκιές μου / κυρίες, καληνύχτα, καληνύχτα». (από το Β’ «Μια παρτίδα σκάκι»). Κι όμως ο υγιής ήταν ο Σιδηρόπουλος. Και ο αξιοπρεπής. Και ο εκφραστής. όπως έγραφε ο Αργύρης Ζήλος, τον Μάιο του ’79, στον Ήχο, «των βαθύτερων συναισθηματικών πτυχών της ελληνικής γενιάς που παρακολούθησε το Γούντστοκ από απόσταση και έπλασε στη ψυχή της ένα δικό της κόσμο για να πληρώσει το κενό».

Στον ίδιο δίσκο βεβαίως και το αξεπέραστο «Στην Κ.» τραγούδι που μαζί με τα μεταγενέστερα «Ύστατη στιγμή», «Αντεγκράουντ Με Στρας», και «Κάποτε θα δεις» φανερώνουν το ταλέντο του Σιδηρόπουλου να περιγράφει εύστοχα τη γυναικεία ψυχολογία: από τη μια πλευρά το στεγανοποιημένο κορίτσι που θα πρέπει να ανακαλύψει μονάχο του τον κόσμο: «Μονάχη στέκεσαι στο δρόμο τον άνθρωπο κοιτάς με τρόμο/ και ψάχνεις τον μπαμπά σου πάνω του να βρεις» και από την άλλη το άγριο θηλυκό που παίζει με τα αρσενικά «με άγριο ύφος μετρώντας για αδυναμία την ηδονή». Μόνο που και στις δυο περιπτώσεις το συμπέρασμα είναι το ίδιο: «Οι αλήθειες τους να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές». Σε αυτή την περίπτωση στιχουργικά αντλεί από τον Μπομπ Ντύλαν.

Για παράδειγμα στο «Δεν είμαι εγώ μωρό μου» («It aint me baby») γράφει ο Ντύλαν: «Λες πως κάποιον ψάχνεις /που αδύναμος δεν θα ‘ναι, μα πάντα δυνατός/να σε προστατεύει, να σ’ υπερασπίζεται» και στο περίφημο «Σαν πέτρα που κυλά» («Like a rolling stone»): «Σκληρό δεν ήταν όταν ανακάλυψες/ πως ήταν αυτός που νόμιζεις οτι ήταν/ όταν σου πήρε ό,τι μπορούσε να σου κλέψει/ Πώς είναι/ Μόνη σου να ‘σαι/ Δίχως σπίτι πίσω να γυρνάς/Άγνωστη τελείως/ Σαν πέτρα που κυλά».

«Εν λευκώ»

Στο «Εν λευκώ», 1982, τα πράγματα αγριεύουν. «Πες μας ρε φίλε ποιος θεός σε ορίζει ποιος σε γεμίζει με ενοχές», τραγουδά στο «Βιβλίο των Ηρώων» μια επιτομή των θρησκευτικών και μη ηγετών δοσμένη περιεκτικά, ποιητικά, κυριολεκτικά. Ο ίδιος αναφέρει για αυτό το τραγούδι, στη «Συζήτηση εν λευκώ υπό Παύλου Σιδηρόπουλου», όπως αυτή εμπεριέχεται ηχογραφημένη στο δίσκο «Εν Αρχή Ην ο Λόγος» (1994): «Στο βιβλίο λοιπόν αυτών των ηρώων, που όταν έχεις μια τέτοια υπευθυνότητα, μπορεί να είναι και βιβλίο και τρόμου, εγώ νεαρέ άγνωστε, έκατσα κι έψαξα αυτές τις φάτσες, που εσύ ζητούσες στα νιάτα σου.

Και σ’ έχω δει πάρα πολλές φορές ζαρωμένο, σε κάποια γωνιά του δρόμου να προσεύχεσαι σ’ αυτούς τους ήρωες, να αισθάνεσαι ενοχές απέναντί τους, κι όταν ψάχνεις να βρεις την αιτία για τις ενοχές αυτές να μην τη βρίσκεις. Σε ρωτάω, μπορείς να μου απαντήσεις αν θα σε ρωτήσω ποιος απ’ όλους αυτούς τους ήρωες ή και θεούς, γιατί πολλοί τους θεοποιούν, ποιός απ’ όλους λοιπόν απ’ αυτούς τους ήρωες ή θεούς ορίζουν εσένα; Ποιοι είναι αυτοί που σε γεμίζουν μ’ αυτές τις ενοχές; Γιατί το βλέπω πάρα πολύ καλά ότι πονάει το στομάχι σου, χτυπάει βλέπεις το άγχος στο στομάχι, η νεύρωση που λένε αν έχεις ακούσει.

Κι αυτή τη νεύρωση εγώ τη θεωρώ εγκληματική, για έναν ανθρώπινο χαρακτήρα και οργανισμό, αν την προσωποποιήσω θα της δώσω το πρόσωπο του Μαρξ, αν τη ντύσω θα την ντύσω με το χιτώνιο του Χριστού και αν δω τα χρόνια αυτού του προσώπου, οι πολλές ρυτίδες που θα έχει, θα είναι φροϋδικές. Τώρα τα χίλια πρόσωπα που όλα αυτά έχουν δώσει σε σένα, μόνο με φαντάσματα της Μέδουσας, αν ξέρεις ελληνική μυθολογία, εγώ μπορώ να τα παραλληλίσω.»

Μιλά ανοικτά για την ηρωίνη («Η») σαν την ερωμένη που σε οδηγεί στο γκρεμό κι όμως αναζητάς την άρρωστη αγκαλιά της. Ποιοι οι λόγοι της αυτοκαταστροφής του; Της επίγνωσής του; Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε οι «εκτός». Δεν πρέπει καν να υποθέτουμε οι «εκτός». Στον «Θάνατο» αυτοβιογραφείται: «Χαφιές στο σπίτι η θεία σου κι αστυνόμος η μαμά/ του τρόμου αθώα πρόσωπα που αργοπεθαίνουν στη δική σου αγκαλιά /Παυλάκη, γύρω σου σωπαίνουν τους φτάνει που ανασαίνουν τι ζητάς…/Ετοιμοθάνατου είσαι γέννα κουλός με χρυσαφένια πένα πού το πας». Προφητεύει τη σημερινή εποχή: «Τώρα το πάθος σου αλλάζει σε ένστικτο/ και σε ανάγκη αλλάζει η ηδονή» («Voodoo Child», κατά το ομώνυμο γνωστό τραγούδι του Τζίμι Χέντριξ). Είναι πραγματικά ανεπανάληπτος ο τρόπος που περνά στα τραγούδια του τους καθημερινούς διαλόγους: «Εντάξει, του πες, θα ναι μόνο για καφέ» και τις ποιητικές εκφράσεις: «Βυζαίνει ακόμα το όνειρό σου/ κι ο πόνος μοιάζει να ναι γιατρικό σου».

Είναι αξεπέραστος ο τρόπος που περνά από το προσωπικό στο υπερ-ατομικό, από την αυτό-ψυχανάλυση στην κοινωνιολογική ματιά. Τρανή απόδειξη το τραγούδι «Αντεργκράουντ με στρας». Εξηγεί ο ίδιος στη συζήτηση που αναφέραμε προηγουμένως: «Υπάρχουν διάφορες πλούσιες, κόρες μπαμπάδων, με μαμάδες οι οποίες διαθέτουν ζιγκολό, ο οποίος ζιγκολό είναι γεμάτος φιλοφρόνηση για τον μπαμπά κι ερωτομουρμούρα για τη μαμά.

Που αυτές οι πλούσιες κόρες παίζουν με χάρη από μόδα με τη ντρόγκα, το ναρκωτικό, δήθεν οργισμένες, πουλώντας underground κι ελευθερία στον έρωτα. Όταν όμως έρθει η ώρα να πει το παραμύθι, (η εξάρτηση από την ντρόγκα), το «βαποράκι» δεν είναι rock and roll σταρ, σαν τον Παύλο Σιδηρόπουλο, ας μου επιτρέψεις νεαρέ να έχω κι εγώ το δικαίωμα της αυτό -ειρωνείας. Αυτός, το «βαποράκι», έχει μια πείνα, που τραβάει τη μοίρα πολύ βαθιά και το μάτι του από την αγρύπνια είναι πέτρινη γροθιά. Όπως κατάλαβες νεαρέ, μιλάμε για γενικοκεντρικοστεγανή αρτηρία του εγκεφάλου».

[ot-video][/ot-video]

«Zorbat he Freak»

1987 και «ZorbatheFreak». Λιγότερο προσωπικός περισσότερο καταγγελτικός, αφού όπως ο ίδιος δήλωνε συνεντεύξεις εκείνης της περιόδου, «τώρα συμμετέχω ενεργά, δεν είμαι παρατηρητής».

Έτσι, αγγίζει θέματα πέραν της δικής του ας το πούμε εντοπιότητας. Μιλά για την εργατιά και για τη «διαχρονική φροντίδα» του κόμματος του λαού προς τα «παιδιά» του: «Το κόμμα τώρα σε διαγράφει βιαστικά/ οι σύντροφοί σου: «Μα ήταν φύση αναρχικιά»» («Φτωχόπαιδο»), για τις (διαχρονικές πια) ληστείες των τραπεζών, («Άντε και καλή τύχη μάγκες»), ακόμα και για τον Μίκη Θεοδωράκη («Μίκη Μάους») με μια αλληγορική γλώσσα που σφάζει με χειρουργικό νυστέρι: «Με χρέος συμφωνίες τρεις,/ λαικοκλασικιστής/ Ξερνώντας μ’ έναν ήχο κοινό/ Το δήθεν μέγα μυστικό/ Συνθηματολογίες επικές/ Σε πέντε νοτούλες γλυκές». Ανεξάρτητα πόσο κοντά είναι στην αλήθεια, δεν μπορείς παρά να του αναγνωρίσεις το θάρρος να μιλήσει για «απαγορευμένα» μέχρι σήμερα θέματα. Στον ίδιο δίσκο και το μοναδικό «Rockn’ Roll στο κρεββάτι».

Το ερωτικό παιχνίδι στην πιο ειλικρινή του εκδοχή. Το ίδιο και ο Σιδηρόπουλος: σε μία από τις τελευταίες του ραδιοφωνικές συνεντεύξεις, δεκατρείς μέρες πριν το θάνατό του, ρωτάει ο δημοσιογράφος, Μιχάλης Λημνιός: -«Τι θα θελες να πεις για αυτό το κομμάτι;» -«Κοίταξε να δεις, αυτό το κομμάτι το ‘χα γράψει ως εξής: ήμουνα σε μονή κατάσταση, μοναχικός, και έψαχνα να βρω και ’γω κάτι.» -«Ένα Rock and Roll;» – «Όχι έναRockandRoll;» – «Μια RockandRoll ζωή;» – «Ούτε μια RockandRoll ζωή, μη λέμε σαχλαμάρες τώρα. Μια γυναίκα έψαχνα να βρω…»

[ot-video][/ot-video]

«Χωρίς Μακιγιάζ»

Στον επόμενο (live) δίσκο του,  «Χωρίς Μακιγιάζ», συνεχίζει ο οπτικός του φακός να είναι διευρυμένος. Περιγράφει με άψογη στιχουργική μετρική, ακριβοδίκαια και αφοπλιστικά τις νέες κοινωνικές εξελίξεις: «Με γάλα ραδιενέργειας βυζαχτό» –εποχή Τσέρνομπιλ-, («Welcometotheshow»), «Στην εξουσία συναντάς αυλάρχη/ τον επαναστάτη κομματάρχη» -τα παιδιά του Πολυτεχνείου τώρα πια στην εξουσία- («Αποκάλυψη»), και κυρίως τοποθετεί στη θέση τους πρόσωπα και καταστάσεις «Φαντάσματα πια αντιστασιακά/ πλανιέστε στην πλατεία των ΕΑΤ-ΕΣΑ» («Της Εθνικής Συμφιλίωσης»).

Κραυγάζει την οργή του: «Ποιοι είσαστε εσείς/ που τα λόγια μας κάνετε σύνθημα για βία;» («Ποιοι είσαστε εσείς»). Μιλά για τον μετανάστη πριν ακόμα γίνει το αγαπημένο θέμα των ειδήσεων και το εξιλαστήριο θύμα της εθνικοπατριωτικής καθαρότητας των κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα: «Μπουζούκια και ντίσκο/ Ρατσισμός αλά Γκρεκ» («Αλι») και βεβαίως για ακόμη μια φορά υμνεί  τη «Γυναίκα». «Γυναίκα μεσολάβησε στον άντρα και τη γνώση».

«Άντε και καλή τύχη μάγκες»

Ο μεταθανάτιος δίσκος του «Άντε και καλή τύχη μάγκες», στο ίδιο μήκος κλίματος: σαρκαστής της αστικής και κατεστημένης πραγματικότητας «Η γκόμενά σου είναι χαζή/ και εσύ μοιάζεις με τσόντα» («Ασ’ την καρδιά σου»), του γκρίζου της πόλης «Με γκρίζο χρώμα αρρωστημένο/ Ανίατα βρώμικο κελί μεγεθυμένο» («Ετούτη η πόλη»), της βρωμιάς της εξουσίας: «Νομίζοντας πως θα με βρεις εκεί/ Μεσ’ τα σκατά, σκατό της εξουσίας» («Χαφιές»).

Ο ποιητικός του λόγος και εδώ καθαρός, εξομολογητικός και ανθρώπινα τραγικός: «Αυτοί μιλάν και εγώ μαθαίνω πώς να ψηλαφίζω το σκοτάδι» («Αυτοί μιλάν»). Στο δίσκο αυτό υπάρχει το επίσης βιογραφικό «Απροσάρμοστοι», τραγούδι γραμμένο τιμής ένεκεν στην τελευταία και πιο δεμένη συναισθηματικά μπάντα του, τους «Απροσάρμοστους». Όπως και στο «Ένα αναμνησιακό τραγουδάκι» (από το «Εν Αρχή Ην ο Λόγος» 1994») έτσι και σε αυτό το τραγούδι διαγράφεται ξεκάθαρα το στιχουργικό τάλαντο του Σιδηρόπουλου να περιγράφει πρόσωπα και καταστάσεις με διεισδυτική ματιά, να ψυχαναλύει φίλους αλλά και να αποκαλύπτει τον εαυτό του: «Ο Παύλος που ροκάριζε με κουλτουρέ διαθέσεις/ στα ίσα και με λαϊκό ρεπερτόριο».

Αυτή η αγάπη του Σιδηρόπουλου για τα λαϊκά τραγούδια και δη για τα ρεμπέτικα, κρατάει χρόνια. Στην τελευταία του συνέντευξη σε έντυπο μέσο, τον Σεπτέμβρη του 1990, στο περιοδικό Ήχος, στην ερώτηση του δημοσιογράφου Μισέλ Φάις: «Υπάρχει αλήθεια κάποιος παλαιότερος ή νεότερος στιχουργός που σε κεντρίζει να τον μελοποιήσεις», απαντά: «Τα ρεμπέτικα και οι ρεμπέτες στιχουργοί. Οι οποίοι μ’ έχουν φτάσει σε σημείο όχι μόνο να τους μελοποιήσω, αλλά να πάρω ατόφια τα τραγούδια τους και να τα «ροκοποιήσω». Δηλαδή για τα ρεμπέτικα δίνω τα ρέστα μου».

[ot-video][/ot-video]

«Τα Μπλουζ του Πρίγκηπα»

Τα ρεμπετικο-«Μπλουζ του Πρίγκηπα», τα οποία κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό του, ήταν κατά βάση γραμμένα το 1979 και το 1981και εκτός των άλλων φανερώνουν για ακόμα μια φορά την ικανότητα του Παύλου Σιδηρόπουλου να μπαίνει στο ρόλο των ανθρώπινων φιγούρων («Το μπλουζ του εργατόπαιδου», «Το μπλουζ του Ρουμπόλα», «Αν ήσουν φίλος») χωρίς η προσωπική του ζωή να ταυτίζεται μαζί τους: «Σαν τίμιος δουλευτής γρήγορα το ‘ριξα σ’ ανάγκης λοβιτούρες/ και το κρασί μου το ξερνάω κάθε νύχτα που δε βρίσκω το γιατί».

Η σύντομη πάντως απασχόλησή του στο εργοστάσιο του πατέρα του την περίοδο της Μεταπολίτευσης πιθανόν να ήταν το ερέθισμα για να γραφτεί ένα τέτοιο τραγούδι. Στο δίσκο κανταδορεί, επίσης, ερωτικά, σαν τους δημιουργούς του ρεμπέτικου αλλά και του «ελαφρού» τραγουδιού: «Με τον αλήτη που έμπλεξες τι γύρευες/ αφρόψαρο στα φουσκονέρια». («Το Μπλουζ του αποχωρισμού»). Τα ίδια στοιχεία παρατηρούνται και σε άλλα μεταθανάτια τραγούδια του που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια, π.χ. «Η γομολάστιχα», «Φυλής και Σπάρτης» κ.ά.

Επίλογος

Είναι αυτονόητο ότι η ανάλυση της στιχουργικής του Σιδηρόπουλου δεν εξαντλείται μέσα σε λίγες σελίδες ενός αφιερώματος. Το υπογράφω με απόλυτη συνείδηση των λεγομένων μου: Η περίπτωση του στιχουργού-ποιητή Σιδηρόπουλου χρήζει διατριβής όχι βέβαια σε ακαδημαϊκά πλαίσια.

Χρήζει πολύχρονης μελέτης και αφοσίωσης πάνω στο υλικό του –και στο ανέκδοτό του- και επίμονης προσπάθειας αποκωδικοποίησης του ποιητικού του λόγου. Να τονιστεί το ψυχολογικο-κοινωνιολογικό τους περιεχόμενο και να διδαχτεί, ναι, καλά διαβάσατε, να διδαχτεί, επίσημα, ως κείμενο, στους νέους των σχολείων και των Πανεπιστημίων, όπως διδάσκονται οι στίχοι του Μπομπ Ντύλαν. Μόνο τότε ίσως ησυχάσει και ο ίδιος που έφυγε με το παράπονο: «Εγώ, κοίταξε να δεις κάτι, γράφω μουσική, αλλά έχω ένα παράπονο, ότι δεν ακούνε τους στίχους μου, και θέλω να ακούνε τους στίχους μου. Τι να πω»; (από τη συνέντευξή του στις 22/11/1990).

[ot-video][/ot-video]

*Το παρόν κείμενο αποτελεί εμπλουτισμένη μορφή άρθρου που πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Δίφωνο» τεύχος 177 και στο αφιερώμα του περιοδικού «Οδός Πανός» στον Παύλο Σιδηρόπουλο τχ. 152-153.