Δέκα γνωστοί Έλληνες καλλιτέχνες, με αφορμή το άγιο Πάσχα, μιλούν για την πίστη τους στον Θεό, πόσο τους έχει βοηθήσει η ενασχόληση τους με την εκκλησία και γιατί δηλώνουν περήφανοι που είναι Χριστιανοί ορθόδοξοι.

Η εκπομπή του Alpha «Ελένη» συγκέντρωσε τα λεγόμενα τους σε ένα βίντεο και παρουσίασε στους τηλεθεατές τον τρόπο με τον οποίο οι συγκεκριμένοι καλλιτέχνες εκφράζουν τη θρησκευτική τους πίστη.

«Πάω στην εκκλησία, ανάβω κεράκι, τα λέμε, μπαίνω στο τελετουργικό, παρακολουθώ όρθρο-εσπερινό. Είναι πολυβιταμίνη, το ιπποφαές μου», έχει πει ο Άρης Σερβετάλης, ενώ ο Σάκης Ρουβάς, κληθείς να σχολιάσει την εκκλησία, έχει δηλώσει πως «η εκκλησία έχει αποδείξει από µόνη της ότι δεν είναι µόνον ένα πράγµα. Είναι όπως η κοινωνία. Έχει τα πάντα. Υπάρχουν παπάδες που είναι άγιοι και παπάδες που δεν είναι», την ώρα που ο Νίκος Βέρτης δεν έχει κρύψει πως «δεν είμαι ο καλύτερος χριστιανός, αλλά πιστεύω. Στην πίστη και στη θρησκεία βρήκα πολλά. Γιατί ντρεπόμαστε να αποκαλούμε Θεό το υπέρτατο ον στο οποίο λέμε πολλές φορές ότι πιστεύουμε; Τα διδάγματα του Χριστού εμένα με καλύπτουν πλήρως: η αγάπη».

Σε εκείνους που έχουν κατά καιρούς μιλήσει για την πίστη τους εντάσσονται επίσης ο Νίκος Αναδιώτης, ο Θοδωρής Αθερίδης, ο Νίνο, ο Νίκος Αλιάγας, ο Δημήτρης Αλεξάνδρου, ο Στράτος Τζώρτζογλου και ο Νίκος Παπαδάκης.

Δείτε στο βίντεο τις δηλώσεις τους:

Πηγή : FANPAGE

Της Ηλέκτρας Αστέρη

Καθημερινά φροντίζουμε να έχουμε επαρκή τροφή για το σώμα μας, αφού είναι πρωταρχική ανάγκη. Παράλληλα όμως δεν φροντίζουμε να εξασφαλίσουμε την τροφή που χρειάζεται η ψυχή μας και αυτό είναι κάτι που έχει ολέθριες συνέπειες. Η έλλειψη ψυχικής τροφής μπορεί να σε μετατρέψει σε κακόκεφο, στρυφνό και αρνητικό άνθρωπο χωρίς να είσαι. Ο άνθρωπος από την στιγμή που γεννιέται έως και την στιγμή που πεθαίνει έχει ανάγκη την αγάπη και την αποδοχή των άλλων. Όταν αυτό λείπει τότε τα πράγματα δεν πάνε και πολύ καλά.

Η έλλειψη αγάπης σηματοδοτεί πολλές αναποδιές καθώς ο άνθρωπος που την βιώνει, νιώθει άσχημα και τίποτα από όλα όσα έχει ή κάνει δεν τον γεμίζουν. Οι τρόποι για να πάρεις αγάπη είναι απροσμέτρητοι και μπορείς να ανακαλύπτεις νέους μέρα με την μέρα. Στην περίπτωση που μπορείς να πάρεις την αγάπη που αναζητά η ψυχή σου από τους γύρω σου, μην χάνεις ευκαιρία. Πάρε την αγκαλιά που σου χαρίζει απλόχερα καθημερινά η μητέρα σου, δέξου τον καλό λόγο του συναδέλφου στην δουλειά και πες του και εσύ έναν, καλημέρισε στον γείτονα που σε χαιρετάει συνεχώς αλλά εσύ γυρίζεις το κεφάλι. Μην χάνεις ευκαιρία για να πάρεις αγάπη από το σύμπαν που είναι πάντα έτοιμο να σου δώσει.

Στην περίπτωση που “νομίζεις” πως δεν μπορείς να πάρεις αγάπη από τίποτα και από κανέναν, σε διαβεβαιώνω πως λανθάνεις. Επειδή όμως δεν θέλω να διαφωνήσω μαζί σου, βρήκα έναν καλύτερο τρόπο για να σε πείσω πως δεν έχεις ανάγκη κανέναν για να ταΐσεις την ψυχή σου. Μάθε πως η μεγαλύτερη παραγωγή αγάπης γίνεται εντός μας.

Μην ζητήσεις από κάποιον να σε αγκαλιάσει, κάν’ το εσύ πρώτος.

Μην ζητήσεις από κάποιον να σε κάνει να νιώσεις καλά, κάν’ το εσύ για κάποιον άλλον.

Μην πάρεις και τα δύο καρβέλια ψωμί στο σπίτι σου σήμερα, δώσε το ένα στον άστεγο που κοιμάται στο παγκάκι, απέναντι από το σπίτι σου.

Βρες τρόπους που σε γεμίζουν αγάπη και τάισε την ψυχή σου και τους γύρω σου.

Κάνε τον κόσμο λίγο καλύτερο.

Μόνο εσύ μπορείς. Μόνο μαζί μπορούμε.

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Υπάρχουν πολλά αξιώματα. Κάποια εκ πείρας αυταπόδεικτα, κάποια άλλα πιο φθαρτά. Τα πρώτα σε θυμώνουν, γιατί είναι η φύση τους αυταρχική κι απαιτούν να τα δεχτείς, χωρίς πολλά πάρε-δώσε. Τ’ άλλα, ευτυχώς, τα στήνεις στον τοίχο και τα σημαδεύεις με την επιμονή σου.

Από εκείνο το «ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό» μέχρι το χρόνο που τα πάντα θεραπεύει, φτάνουμε εκεί που λένε, πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Αλήθεια είναι. Οι άνθρωποι αλλάζουν μονάχα δύσκολα και ποτέ αναίμακτα. Αλλάζουν προς το καλό και συχνότερα προς το κακό. Αλλάζουνε με μια σφαλιάρα της ζωής ή μ’ ένα χάδι γιατρειάς. Κι αλλάζουνε στα σίγουρα, εκείνοι που αγαπήθηκαν ή πόνεσαν πολύ.

Ο πόνος είναι δάσκαλος, αξίωμα κι αυτό, που σου μαθαίνει μια αλλιώτικη αλφαβήτα. Από το «α» της αγάπης, σε πάει στο «π» της προδοσίας, με μια ειρωνική στάση στο «ε» της εμπιστοσύνης, έτσι, για να δεις τι είχες κι έχασες. Πόνος που σε ρημάζει και που αν τον ζήσεις μια φορά, τρέμεις ίσως για πάντα. Φοβάσαι μήπως κάνει και σ’ επισκεφτεί ξανά, είναι χλωμό, λες, ν’ αντέξεις δεύτερη φορά την παρέα του. Εκεί, σ’ αυτό το πάντρεμα του πόνου με το φόβο, γεννιέται η αλλαγή σου. Σε ποιον να παραδοθείς και ποιον να πιστέψεις, έχοντάς τον να καραδοκεί για ένα ακόμη μεγαλύτερο χτύπημα;

Αμύνεσαι, λοιπόν, με μια επίθεση στον ίδιο σου τον εαυτό. Του αλλάζεις κάθε τρωτό σημείο, του ακονίζεις τις σκουριασμένες άμυνες, του φοράς και μια πανοπλία για τ’ άτιμα τα βέλη του έρωτα, κι έτοιμος. Ένας άλλος εαυτός, εκπαιδευμένος να μην πονάει και να μη νιώθει, φυσικά.

Είναι διπολικός, όμως, ο πόνος. Απ’ τη μια μπορεί να σε τσακίσει, απ’ την άλλη να σε λυτρώσει. Όταν πονέσεις για κάποιον που άφησες άδικα να φύγει ανεπιστρεπτί απ’ τη ζωή σου, και πάλι αλλάζεις. Πληρώνοντας το τίμημα, αν μη τι άλλο μετανιώνεις κι επαναπροσδιορίζεις. Και πάλι θα περάσεις δια πυρός και σιδήρου, με τη διαφορά ότι μέσα απ’ τα λάθη σου, εσύ θα φύγεις αγκαζέ με το σωστό.

Τη συγκλονιστική, όμως, αλλαγή, εκείνη την όμορφη, που τη βλέπεις ν’ ανθίζει τους ανθρώπους και να εξημερώνει τ’ αγρίμια, μόνο η αγάπη μπορεί να τη φέρει. Μόνο η υπερβολική αγάπη μπορεί να γιατρέψει και τις βαθύτερες πληγές, με τρόπο τέτοιο, που να μη φαίνεται μετά ούτε σημάδι.

Οι αγάπες του κιλού θα προσπαθήσουν να κολλήσουν τα σπασμένα σου, όπως-όπως, οι λίγες και πραγματικές, θα τα λιώσουν στη θέρμη τους και θα τα δημιουργήσουν απ’ την αρχή. Θα καταφέρουν με τον καιρό να σ’ εξημερώσουν και πάλι, να σε γλυκάνουν και να σ’ αναστήσουν. Ποτέ δε θα σ’ αφήσουν όπως σε βρήκαν, όπως κι οι προηγούμενες, δε θα σε βρουν ποτέ όπως σ’ άφησαν.

Πάντα θα υπάρχουν κι ανεπίδεκτοι, στην αγάπη, αλλά και στον πόνο. Άνθρωποι που ούτε γιατρεύτηκαν, αλλά ούτε και μετάνιωσαν ποτέ πραγματικά. Όση στοργή κι αν πήραν, όσο πόνο κι αν ένιωσαν. Ναι, οι άνθρωποι αυτοί, πιθανό να μην μπορούν ν’ αλλάξουν ποτέ. Κι αν ακόμα αλλάξουν, εσύ δε θα ‘σαι εκεί για να το δεις.

Πηγή : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Η θερμοκρασία που ανεβαίνει, απειλεί τη τη σωστή συντήρηση και την ποιότητά των παγωτών.

Έτσι, από αντίδοτο των υψηλών θερμοκρασιών μπορούν να γίνουν ακόμη και επικίνδυνα.

Τι πρέπει να προσέχετε για να είστε σίγουροι ότι τα παγωτά που αγοράζετε είναι ποιοτικά και ασφαλή για εσάς και την οικογένειά σας;

Μην αγοράζετε τυποποιημένα παγωτά όταν:

1. Οι καταψύκτες στους οποίους φυλάσσονται είναι εκτεθειμένοι στον ήλιο, βρώμικοι, υπερβολικά γεμάτοι ή περιέχουνa άλλα προϊόντα, εκτός από παγωτά

2. Το χαρτί της συσκευασίας τους είναι υγρό ή κολλημένο πάνω στο παγωτό, σχισμένο

3. Είναι συσκευασμένα σε κύπελλα και παρουσιάζουν υπερχύλιση στο καπάκι

Μην καταναλώνετε τυποποιημένα παγωτά όταν:

1. Είναι μαλακά, υδαρή, η υφή τους μοιάζει με αυτή του γιαουρτιού ή του βουτύρου ή με κόκκους άμμου

2. Εμφανίζουν ίζημα ή θρυμματίζονται σε μικρά κομματάκια, ή περιέχουν μικροκρυστάλλους (μικρά παγάκια), ή έχουν σχήμα παραμορφωμένο

Αυτά τα χαρακτηριστικά δείχνουν ότι το παγωτό κάποια στιγμή αποψύχθηκε και επανακαταψύχθηκε

1. Η γεύση τους είναι πικρή, ξινή, ή αλμυρή

2. Η οσμή τους δεν είναι ευχάριστη

Μην αγοράζετε χύμα παγωτά όταν:

1. Δεν γνωρίζετε καλά το εργαστήριο που το παρασκευάζει

2. Τα σκεύη και τα μηχανήματα που έρχονται σε επαφή με τα παγωτά ή οι ειδικές βιτρίνες όπου φυλάσσεται δεν είναι σχολαστικά καθαρά

3. Οι ειδικές βιτρίνες είναι κοντά στην είσοδο του καταστήματος και τις «χτυπάει» ο ήλιος

4. Το ειδικό κουτάλι σερβιρίσματος του παγωτού δεν βρίσκεται σε διαφανές δοχείο, με νερό συνεχούς ροής

Πηγή : protevousa