Μπορείτε να θυμηθείτε πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που διαβάσατε κάτι; Όχι, δεν εννοούμε αναρτήσεις στα social media ή ετικέτες τροφίμων, αλλά βιβλίο. Σε έναν κόσμο που οι οθόνες είναι κυρίαρχες, είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς την ευχαρίστηση που μπορεί να του προσφέρει ένα καλό βιβλίο.

Ειδικά τα παιδιά μας που έχουν γεννηθεί σε μια κοινωνία που η τεχνολογία είναι τόσο διαδεδομένη, ήδη από μικρή ηλικία έχουν εξοικειωθεί με τις ηλεκτρονικές συσκευές. Κάπως έτσι μας φαίνεται ακόμη πιο δύσκολο να κάνουμε τα μικρά μας να αγαπήσουν τα βιβλία. Ωστόσο, υπάρχουν τρόποι να μεγαλώσουμε παιδιά που αγαπούν το διάβασμα.

*Το αφήνουμε να διαβάσει ό,τι θέλει

Αντί να πιέζουμε το παιδί να διαβάσει εκείνο το βιβλίο που του αγοράσαμε το καλοκαίρι, το αφήνουμε να διαβάσει ό,τι κερδίζει το ενδιαφέρον του και πυροδοτεί τη φαντασία του. Αν το μικρό μας φαίνεται να προτιμά τα κόμικς, είναι εντάξει αν ξεκινά με τα λιγότερα σημαντικά. Μετά από λίγο καιρό, μπορούμε να του γνωρίσουμε τα εκπληκτικά, κλασικά κόμικς που υπάρχουν, από τον Tintin μέχρι τον Asterix, καθώς και τα κλασικά παιδικά μυθιστορήματα.

*Επίσκεψη στη δανειστική βιβλιοθήκη

Το σωστό βιβλίο μπορεί ξαφνικά να ανοίξει νέα μονοπάτια στη σκέψη ενός αρχάριου αναγνώστη. Η δανειστική βιβλιοθήκη της περιοχής μας μπορεί να προσφέρει στο μικρό μας τη δυνατότητα να «χαθεί» στους διαδρόμους, εντοπίζοντας τα βιβλία που του τραβούν το ενδιαφέρον.

*Βιβλία παντού

Ακόμη κι αν είμαστε λάτρεις της τάξης και της οργάνωσης, μια καλή ιδέα είναι να μη μαζεύουμε όλα τα βιβλία, αλλά να αφήνουμε μερικά στον χώρο, σε όποιο σημείο το παιδί μπορεί να τα δει. Μπορούμε να αφήσουμε μερικά στο κομοδίνο του ή ακόμη και δίπλα στα παιχνίδια του.

*Το βοηθάμε να βρει τους αγαπημένους του συγγραφείς

Ενθαρρύνουμε το παιδί να αναζητά συγγραφείς αντί για τίτλους. Ανάλογα με την ηλικία του, το παιδί μπορεί να εντοπίσει ένα συγγραφέα που του αρέσει και έτσι να έχει πολλές επιλογές σε τίτλους και μεγαλύτερες πιθανότητες να διαβάσει κάτι που θα το ευχαριστεί.

*Παιδικά βιβλία για όλους

Μπορεί να μιλάμε στο παιδί για βιβλία που μας φαίνονται ωραία, αλλά αυτό που θα κινήσει την περιέργειά του και είναι πιθανότερο να το κάνει να διαβάσει, είναι να μας δει να διαβάζουμε οι ίδιοι παιδικά βιβλία. Διαλέγουμε λοιπόν μερικά και μιλάμε στο παιδί για αυτά που ξεχωρίσαμε. Πιθανότατα θα ακολουθήσει το παράδειγμά μας.

*Πρώτα το βιβλίο, μετά η ταινία

Επιλέγουμε ένα κλασικό παιδικό βιβλίο, που έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο και είτε το διαβάζουμε με το παιδί είτε το αφήνουμε να το διαβάσει μόνο του. Αφού συζητήσουμε για το βιβλίο (π.χ. ποιο σημείο μας άρεσε, πώς μας φάνηκαν οι χαρακτήρες, αν περιμέναμε αυτό το τέλος), βλέπουμε και την ταινία. Αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να κινητοποιήσουμε το παιδί που δεν αγαπάει και τόσο το διάβασμα.

*Παράδειγμα προς μίμηση

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να ενθαρρύνουμε το παιδί να διαβάζει βιβλία, είναι να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα ανάγνωσης στο σπίτι μας. Αν απλά λέμε στο παιδί ότι το διάβασμα είναι σημαντικό, αλλά εκείνο μας βλέπει συνεχώς να καθόμαστε μπροστά στην τηλεόραση ή τον υπολογιστή, δεν πρόκειται να το πείσουμε. Αντιθέτως, αν βλέπει ότι περιμένουμε με ανυπομονησία να διαβάσουμε το βιβλίο μας, θα μάθει να περνάει κι εκείνο έτσι τον ελεύθερο χρόνο του. Άλλωστε, αποτελούμε πρότυπα συμπεριφοράς για τα μικρά μας. Έτσι, αν θέλουμε να κάνουμε το παιδί μας να διαβάσει, αυτό είναι το μεγάλο μυστικό: αφιερώνουμε λίγη ώρα για να διαβάσουμε εμείς.

*Γωνιά ανάγνωσης

Μια ωραία ιδέα είναι να επιλέξουμε μαζί με το παιδί μια γωνία στο δωμάτιό του και να τη μετατρέψουμε στο χώρο όπου θα μπορεί να διαβάζει τα βιβλία του. Δεν χρειάζονται τρομερές ή δαπανηρές αλλαγές: ένα μικρό χαλάκι, μερικά μαξιλάρια και ένα σεντόνι είναι αρκετά για να δημιουργήσουμε μια ζεστή γωνιά ανάγνωσης.

Πηγή : vita.gr

«Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας άνθρωπος τόσο υπέροχος που ακόμη και τα ομορφότερα λόγια αδυνατούσαν να τον περιγράψουν. Νωρίς αντελήφθη πως ο κόσμος υπερχείλιζε από τύπους τοξικούς. Έτσι, αφοσιώθηκε ολόκαρδα στην εξόντωσή τους. Μη φανταστείτε βέβαια ότι τους κυνηγούσε στα βουνά με κυνηγητικό όπλο. Υπήρξε, άλλωστε, καθόλα νομοταγής και, για να είμαστε δίκαιοι, δεν είχε πειράξει ποτέ στη ζωή του ούτε κουνούπι.

Απεχθανόταν, ωστόσο, τους ελαφρόμυαλους, όσους χόρευαν με τα πόδια στον αέρα και ονειρεύονταν με τα μυαλά στα σύννεφα. Αντιπαθούσε, επίσης, σφόδρα τους εγωιστές, που σήκωναν μπαϊράκι για κάθε χατίρι τους που δεν εκπληρωνόταν και για οποιαδήποτε ναρκισσιστική τους εκδήλωση δεν αποθεωνόταν. Δε χρειάζεται, φυσικά, ν’ αναφέρω ότι απέφευγε μετά βδελυγμίας και τους γκρινιάρηδες, αφού γκρίζαραν τη διάθεσή του και μπλόκαραν τα ενεργειακά του πεδία.

Ο κατάλογος ήταν τόσο μακρύς που πολύ γρήγορα ο ήρωας μας – έτσι αδιανόητα ευφυής καθώς γεννήθηκε – διαπίστωσε πως στη ζωή ετούτη δύσκολα θα έβγαζε άκρη με τον ανόητο μέσο όρο. Αποφάσισε, λοιπόν, ν’ αυτοανακηρυχθεί πνευματικός τους ταγός, μπας και τους συνετίσει και σώσει μια στάλα από την ψυχική του ηρεμία.

Ο Φοίβος, που λέτε, συνήθιζε να σηκώνει το δάχτυλο προκειμένου να εκφράσει με στόμφο τις επικρίσεις του. Φύλαγε πολύ θυμό μέσα του μα ουδέποτε ευθυνόταν ο ίδιος για αυτόν. Βλέπετε, ο γείτονας τον κοιτούσε καχύποπτα, ο κουμπάρος του εποφθαλμιούσε την καριέρα του, ο παλιός συμφοιτητής του κόμπαζε για την ευτυχία του κι ο αδερφός του γύρευε δεκανίκι στη μιζέρια του.

Κάποτε στην πόλη κατέφτασε ένας γεροδεμένος τύπος με σγουρά καστανά μαλλιά κι ελαφρώς αλαζονικό μπλε βλέμμα. Δήλωσε κι αυτός με τη σειρά του πνευματικός ταγός. Άνοιξε, μάλιστα, κι ένα γραφείο δίπλα ακριβώς από τον φίλο μας.

Ο Φοίβος, μόλις πληροφορήθηκε τα νέα, ένιωσε τα τσιμπήματα της ζήλιας σε κάθε σημείο του κορμιού του.

«Μα, δεν μπορεί, κάτι άλλο θα είναι. Ο φθόνος συγκαταλέγεται στ’ αρνητικά συναισθήματα κι εγώ ουδέποτε άνοιξα παρτίδες με τη μιζέρια τους», σκέφτηκε.

«Ίσως με πείραξε το στομάχι μου. Ναι, σίγουρα για κάτι τέτοιο πρόκειται», καθησύχασε την αφεντιά του.

Ύστερα κοίταξε έξω από το παράθυρο. Ο καιρός άλλαζε και πιθανότατα θα έβρεχε από ώρα σε ώρα. Είχε ξεχάσει να πάρει μαζί του την ομπρέλα του, όμως. Μικρό το κακό βέβαια. Θα ζητούσε μια από τον ανταγωνιστή – ε, συγνώμη- από τον συνάδελφο του. Ευκαιρία να τον γνωρίσει κιόλας.

Λίγα λεπτά γρήγορου βαδίσματος κι ο ο Φοίβος βρέθηκε έξω από την πόρτα του άντρα. Την άνοιξε με αποφασιστικότητα. Συστήθηκε κι έπειτα ζήτησε ευγενικά μια κάποια προστασία από την επικείμενη μπόρα. Τότε ο τύπος με τα σγουρά μαύρα μαλλιά σήκωσε το δάκτυλο στον φίλο μας και τον μάλωσε αυστηρά για την αδιανόητη αμέλειά του σε ό,τι αφορούσε την πρόβλεψη καιρού.

«Μα πόσο ανεύθυνος κι έρμαιο της εκάστοτε βροντής αποδείχθηκες», τον άκουσαν πολλοί να φωνάζει.

Ο Φοίβος τότε γύρισε την πλάτη του κι έφυγε βαθύτατα πληγωμένος. Εάν κάποιους δεν καταλάβαινε, εκείνοι ήταν οι επικριτικοί, όσοι έστηναν στο δικαστικό εδώλιο τις θνητές αδυναμίες…»

Γιατί τελικά καθρεφτίζουμε στο περιβάλλον μας τα προσωπικά μας συμπλέγματα. Απαιτούμε από τους γύρω μας μονάχα την τελειότητα επειδή βαθιά μέσα μας ντρεπόμαστε φριχτά για τη δική μας ατελή φύση. Κάθε κατηγορία που εκτοξεύουμε αντιστοιχεί σε μια κρυφή μομφή προς τον εαυτό μας σε μια τσαλακωμένη πτυχή μας που δεν αποδεχτήκαμε, σε μια περιφρόνηση που εισπράξαμε στην πιο τρυφερή μας ηλικία.

Και προχωράμε. Αποκαμωμένοι από τα τραύματά μας προσποιούμαστε πως δε βλέπουμε τα σημάδια, πως δεν αισθανόμαστε τον πόνο. Αν με οργή προβάλουμε τις πληγές μας στους άλλους, τότε το πρόβλημα θα πάψει να λογαριάζεται για δικό μας κι εμείς θα νιώσουμε επιτέλους ανώτεροι και συνεπώς άξιοι.

Οποιοσδήποτε άνθρωπος συμπεριφέρεται με σκληρότητα κι απολυτότητα στην ουσία πασχίζει να ξεφύγει από τη σκιά του. Μα καταλήγει σε αδιέξοδα. Ο δρόμος, εξάλλου, είμαστε αιωνίως εμείς. Βουτώντας βαθιά μέσα μας, θ’ ανακαλύψουμε πως τα νερά του ωκεανού δε βάφονται αιωνίως μπλε.

Ορισμένες φορές μαυρίζουν κιόλας. Τα πελώρια κύματα σηκώνονται αλλά υπάρχει μια άγρια ομορφιά στην ακατέργαστη φύση μας. Αυτήν την αγριότητα αν λιγάκι τη συμπονέσουμε, αν τρυφερά την αγκαλιάσουμε, τότε ενδεχομένως και να την υπερβούμε.

Σαν ναυαγοί θ’ αντικρίσουμε την ακτή. Θ’ αντιληφθούμε πως οι άνθρωποι αντιπροσωπεύουν κάτι απείρως πιο πολύπλοκο κι ενδιαφέρον από τους καλούς και τους κακούς των παιδικών μας παραμυθιών. Οι άνθρωποι είναι πολύτιμα μαθήματα που φορούν τον μανδύα των προκλήσεων. Είναι όσες πτώσεις μας οδήγησαν στην άνοδο. Είναι το τρομαχτικό σκοτάδι που μας έλουσε με το φως του.

Οι άνθρωποι είμαστε όλοι εμείς. Διαφορετικοί και τόσο όμοιοι στον πυρήνα μας. Εμείς, με τις μεγαλειώδεις μέρες και τις στοιχειωμένες νύχτες. Με τις γλυκές μνήμες και το ασήκωτο παρελθόν. Με τις πιστές Πηνελόπες και τους καιροσκόπους μνηστήρες. Με την τοξικότητα που αναλογεί στη θνητότητά μας αλλά και με τη δύναμη να κατανοούμε, να συγχωρούμε και να εξελισσόμαστε.

Και ποτέ ξανά ο άλλος δε θα ταυτιστεί με τον εχθρό μας. Ο άλλος αποτελεί απλώς την αντανάκλαση των φόβων, των διαψεύσεων και των ενοχών μας. Απομακρυνόμαστε, λοιπόν, ευγενικά από όσους δε χωρούν στη βάρκα μας μα ούτε για μια στιγμή δεν πλανόμαστε πως το δικό τους κουπί αγρίεψε τη θάλασσά μας.

Όσο πλησιάζουμε προς το κέντρο μας, σπάμε τους καθρέφτες που θολώνουν την όρασή μας. Γυμνοί, απέναντι ακριβώς από το είδωλο μας, δεν κυνηγάμε πλέον φανταστικούς δράκους κι ανίσχυρες μάγισσες. Τώρα το βλέπουμε καθαρά. Καθένας από εμάς έχει μια μάχη να κερδίσει, μια πορεία να διανύσει και μια σοφία να κατακτήσει.

Πηγή : enallaktikidrasi.com

Ένα κορίτσι το οποίο γνωρίσαμε μέσα από την συμμετοχή της στο GNTM 2 είναι η Ασημίνα Xαρίτου η οποία θυμίζουμε ότι ήταν ένα από τα μέλη των FF και συζητήθηκε πολύ για τη συμμετοχή της στο ριάλιτι μόδας.

Το όμορφο μοντέλο όπως φαίνεται διανύει μία πολύ όμορφη περίοδο στην ζωή της αφού είναι ξανά ερωτευμένη.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με δηλώσεις της στην εφημερίδα «On time» είναι ζευγάρι με τον Θάνο Αδαμόπουλο, ο οποίος εργάζεται και αυτός στον χώρο της μόδας, ως μοντέλο.

«Είμαστε μαζί με τον Θάνο και είμαστε πάρα πολύ ευτυχισμένοι. Ήμασταν μαζί διακοπές, είχαμε πάει διακοπές στο Ιόνιο με καταμαράν. Δεν χρειάστηκε και πολύ. Ειχαμε πολύ καλή χημεία και έδεσε το γλυκό» είπε χαρακτηριστικά η Ασημίνα Χαρίτου στην εφημερίδα, επιβεβαιώνοντας έτσι τη σχέση της με τον Θάνο Αδαμόπουλο.

Πηγή : philenews.com

Τι έχουν ετοιμάσει οι δύο αγαπημένοι καλλιτέχνες του κοινού Maluma και The Weeknd;

Ο Maluma και ο The Weeknd δημοσίευσαν στους προσωπικούς λογαριασμούς των στα κοινωνικά δίκτυα μία κοινή φωτογραφία τους με αποτέλεσμα να φουντώσουν οι φήμες περί πιθανής συνεργασίας μεταξύ των δύο καλλιτεχνών.

Ο 26χρονος Κολομβιανός και ο 30χρονος Καναδός άφησαν ένα πέπλο μυστηρίου να καλύπτει την ατμόσφαιρα, καθώς κράτησαν τα χαρτιά τους κλειστά και δεν προχώρησαν σε κανένα σχόλιο σχετικά με το σκοπό της συνάντησής τους.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί, ότι λίγο αργότερα ο The Weeknd δημοσίευσε στον επίσημο λογαριασμό του στο Twitter μια ανάρτηση στα ισπανικά, στην οποία έγραφε «el fin de semana», μια φράση που στα ελληνικά σημαίνει «Σαββατοκύριακο».

Αν και ορισμένοι πιστεύουν ότι ο The Weeknd ενημερώνει με αυτό τον τρόπο το κοινό ότι η μυστηριώδης συνεργασία του με τον Maluma θα κυκλοφορήσει το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, το μήνυμα του Καναδού θα μπορούσε επίσης να είναι και ένα λογοπαίγνιο με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο στην ισπανική γλώσσα, με αφορμή πάντα τη μουσική συνάντηση με τον Κολομβιανό τραγουδιστή.

Κι ενώ το τοπίο παραμένει θολό, οι θαυμαστές του The Weeknd ελπίζουν ότι θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη να τραγουδά στα ισπανικά για πρώτη φορά.

Παράλληλα, μια μερίδα του κοινού εικάζει ότι η συνεργασία των δύο επιτυχημένων καλλιτεχνών δεν αφορά ένα νέο τραγούδι, αλλά ένα remix για το single «Hawái» του Maluma, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο πρόσφατο άλμπουμ του με τίτλο «Papi Juancho».

Σε κάθε περίπτωση η αλήθεια θα αποκαλυφθεί πολύ σύντομα.

Την ίδια στιγμή ο Maluma βρίσκεται στη δεύτερη θέση της λίστας των καλλιτεχνών με τους περισσότερους ακροατές μηνιαίως στο Spotify, ενώ συγχρόνως είναι ο πιο δημοφιλής καλλιτέχνης της λάτιν σκηνής στην υπηρεσία streaming.

 

View this post on Instagram

 

@theweeknd

A post shared by MALUMA (@maluma) on Nov 4, 2020 at 12:02pm PST

 Πηγή : hit-channel.com