Το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε το καθολικό lockdown σε όλη τη χώρα κι όλοι πλέον ετοιμάζονται για αυτή τη δεύτερη καραντίνα.

Το πραγματικό σήμα για την έναρξη της δεύτερης καραντίνας όμως το έδωσε η Νατάσα Θεοδωρίδου μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.

H αγαπημένη τραγουδίστρια που στο πρώτο lockdown έκανε καθημερινά live στο Ιnstagram και τραγουδούσε, ενημέρωσε τους ακόλουθούς της πως τώρα που θα πρέπει να μείνουμε και πάλι στο σπίτι μας έχει σκοπό να τα ξεκινήσει εκ νέου.

 

View this post on Instagram

 

Μαζί θα το περάσουμε κι’αυτο παιδιά…προσοχή δύναμη και υπομονή …σας αγαπωωωωωωώ @natasatheodoridoufanclub @petros_iakovidis #natasatheodoridou #natasara 🎤

A post shared by Natasa Theodoridou (@natasatheodoridou) on Nov 5, 2020 at 10:27am PST

Πηγή : philenews.com

Όλοι ψάχνουμε να βρούμε την αληθινή αγάπη στο πρόσωπο ενός συντρόφου. Αυτού του μοναδικού ανθρώπου που θα μας χαρίσει απλόχερα όλη τη ζεστασιά, τη φροντίδα, την ευτυχία και την προστασία που έχει να μας προσφέρει. Μπορεί όμως κανείς να περιγράψει με λόγια αυτή την αγάπη;

Είναι εξαιρετικά πολύπλοκο, η αγάπη βρίσκεται παντού γύρω μας και γίνεται εμφανής μόνο μέσα από πράξεις και συναισθήματα που προκαλεί.

Κάπου εκεί έξω υπάρχει μια μερίδα ξεχωριστών ανθρώπων που μπορούν και αγαπούν με όλη τους την καρδιά, δίνοντας έτσι νόημα και χρώμα στην ουσία της αληθινής αγάπης. Δεν μπορεί κανείς να μετρήσει την αγάπη που έχουν να δώσουν αυτοί οι άνθρωποι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι υπέρμετρη και ανιδιοτελής. Δε ζητούν ποτέ ανταλλάγματα, ούτε αναγνώριση για όσα προσφέρουν. Τα αισθήματα τους πηγάζουν απ’ τα βάθη της ψυχής τους και γι’ αυτό είναι αυθεντικά.

Έχουν παλμό τα συναισθήματα και δεν απαντώνται σε γκρίζες ζώνες. Τα πάντα στη ζωή τους βιώνονται στα άκρα. Από τ’ άσπρο στο μαύρο κι απ’ το μαύρο στο κόκκινο αφού το πάθος τους είναι αστείρευτο. Αγαπούν με όλο τους το είναι, αλλά διαγράφουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, πριν φτάσουν από το ένα σημείο στο άλλο έχουν εξαντλήσει όλα τα πιθανά ενδεχόμενα, παλεύοντας με όση δύναμη διαθέτουν.

Έχουν καθαρή ψυχή και βοηθούν, εμπιστεύονται, δίνονται και αγαπάνε υπερβολικά. Γι’ αυτό και πληγώνονται πιο πολύ από τον καθένα. Τα μάτια τους λένε αλήθειες και οι κουβέντες τους είναι ξηγημένες. Έτσι, γνωρίζεις ότι το «ναι» και το «όχι» τους είναι απόλυτα και ξεκάθαρα.

Φλερτάρουν συχνά με τα όρια τους βάζοντας στην άκρη τυχόν εγωισμούς για χάρη όσων αγαπούν. Δεν παραιτούνται εύκολα και αναζητούν αφορμές για ν’ αντέξουν περισσότερο απέναντι στην όποια δυσκολία. Δίνουν μάχη προκειμένου να προστατέψουν ό,τι τους ενδιαφέρει και ξέρουν καλά ότι κανείς δεν είναι τέλειος. Δεν ζητούν μια κάλπικη τελειότητα. Επιλέγουν να σ’ αγαπήσουν γι’ αυτό ακριβώς που είσαι.

Επιλέγουν να μην αγαπούν καθόλου αν δεν μπορούν ν’ αγαπήσουν στα άκρα. Δεν αφήνουν ανόητες φοβίες να τους κρατούν πίσω και να τους αιχμαλωτίζουν σε κλουβιά. Αν και αρχικά μοιάζουν επιφυλακτικοί, στην πορεία ανοίγονται σαν σελίδες από βιβλίο. Όσο διαβάζεις, τόσο πιο κοντά στην πηγή της υπόθεσης θα φτάνεις. Δε διστάζουν να φανερώσουν τις αδυναμίες τους, ακόμη κι αν γνωρίζουν ότι μπορούν να μετατραπούν σε όπλο εναντίον τους στην περίπτωση που πέσουν στα λάθος χέρια.

Αν κάποια στιγμή ο άνθρωπος που θα ξεπερνούσε τα όρια του και θα έκανε τα πάντα για σένα φτάσει στο σημείο να σε σιχαθεί, τότε σίγουρα έχεις μια πραγματική ήττα στο ενεργητικό σου. Παθιάζονται μ’ έναν τρόπο σχεδόν επιθετικό ή απομακρύνονται απόλυτα. Δεν ασπάζονται τη θεωρία του ν’ αγαπάς τους ανθρώπους λιγότερο από το άνευ όρων. Δεν είναι στη φύση τους κάτι τέτοιο.

Όταν αποφασίσουν να φύγουν, φεύγουν μια και καλή. Δε μένουν στη μέση τελειωμένων καταστάσεων και δεν προσπαθούν να αναγκάσουν κανέναν να τους θυμάται όταν πλέον δεν υπάρχουν πουθενά.

Ξέρεις, πονούν διπλά όταν φεύγουν. Και γι’ αυτόν που αφήνουν πίσω αλλά και γιατί αναγκάστηκαν να φύγουν. Γνωρίζουν όμως ότι έφυγαν δίνοντας τη μάχη τους και ξέρουν πότε ν’ αποδεχτούν την ήττα τους. Ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν. Είναι άσκοπο να επιμένουν όταν πρέπει να αποχωρήσουν προκειμένου να μπορέσουν να προχωρήσουν.

Τα έχουν βρει με τη μοναξιά τους και και δεν επιθυμούν να γεμίσουν τα κενά τους με ό,τι πιο φθηνό βρεθεί στο δρόμο τους. Τα συναισθήματα τους πρέπει να είναι αληθινά και πάνω απ’ όλα δυνατά. Δε φοβούνται την ισχύ τους. Επικαλούνται τη σιωπή και χωρίς να λένε πολλά αφήνουν τις πράξεις τους να μιλήσουν αντ’ αυτών.

Μπορούν να γίνουν ό,τι καλύτερο θα βρει κανείς στη ζωή του ή ό,τι χειρότερο αν αναγκαστούν να τον διαγράψουν. Ό,τι τους δώσεις θα εισπράξεις. Αν όμως τους δώσεις την αγάπη και το σεβασμό σου, θα την εισπράξεις πίσω στο δεκαπλάσιο. Δε θέλουν να καταλάβουν τα πάντα. Πολλές φορές απλά αποδέχονται όσα δεν κατανοούν. Αφήνουν την καχυποψία και τις άμυνες στην άκρη. Τα τείχη δεν τους ταιριάζουν.

Μην υποτιμάς τα συναισθήματά τους. Δεν μπορείς να γνωρίζεις καν πόσο θάρρος χρειάστηκαν για να ξεγuμνώσουν την ψυχή τους μπροστά σου. Αν τους κάνεις να σε σιχαθούν θα σε διαγράψουν μια για πάντα. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Θα σε αγνοήσουν τόσο που ίσως αρχίσεις να αμφιβάλλεις για το αν όντως υπάρχεις.

Αν σταθείς τυχερός και η ζωή σε ανταμείψει μ’ έναν τέτοιον άνθρωπο, μην τον αφήσεις να χαθεί. Κράτα τον κοντά σου. Πέρνα το χρόνο σου μαζί του και μην τον σπαταλάς σε ανθρώπους που σ’ αγαπούν μόνο όταν βολεύουν οι συνθήκες. Δεν ξεγελιούνται από τυχόν λάθη του παρελθόντος ή τις άσχημες πλευρές του εαυτού σου γιατί διακρίνουν σε σένα όλη εκείνη την ομορφιά που θεωρείς ότι έχεις χάσει. Θα σε βοηθήσουν να σταθείς στα πόδια σου όταν θα νομίζεις ότι δεν αντέχεις άλλο και θα είναι εκεί για να σου προσφέρουν την αγκαλιά τους σε κάθε σου στιγμή. Δύσκολη ή εύκολη.

Της Μαρίας Τσιρίγου

Πηγή: pillowfights.gr

Όσα είπε ο νεαρός καλλιτέχνης για τους διάσημους γονείς του, Σοφία Αλιμπέρτη και Γιάννη Πάριο.

Συστήνεται στο κοινό ως good job nicky και εμφανίστηκε με ένα κομμάτι που μετρά πάνω από 640.000 προβολές στο YouTube μέσα σε μία εβδομάδα.

Ο 25χρονος Νικόλας Βαρθακούρης, ο μικρότερος γιος του Γιάννη Πάριου και της Σοφίας Αλιμπέρτη μίλησε στη Lifo και τον Αλέξανδρο Διακοσάββα για τη μουσική του αλλά και τους διάσημους γονείς του.

Τι έχει πάρει από τον πατέρα του και τι από τη μητέρα του;

«Ο πατέρας μου μού έχει μάθει από πολύ μικρή ηλικία να μη βάζω μαθηματική αξία και λογική στη μουσική. Να ακολουθώ το συναίσθημα που μου προσφέρει. Ένα vocal run δεν θα έπρεπε να είναι προμελετημένο αλλά κάτι που βγαίνει από μέσα σου. Αν δεν σου περάσω με το συναίσθημα αυτό που λέω, όσο ωραίο κι αν είναι στιχουργικά, δεν θα πειστείς».

«Από τη μητέρα μου το κουράγιο της. Δεν έχει κανέναν φόβο η μάνα μου και με έχει πείσει από πολύ μικρή ηλικία, όχι με λόγια αλλά με τη στάση της, ότι εγώ γεννήθηκα γι’ αυτό. Αυτοί οι δύο άνθρωποι ήρθαν κοντά και δημιούργησαν κάποιον που ελπίζει κάποια στιγμή να κάνει την οικογένειά του και την πατρίδα του περήφανη».

«Δυο λέξεις, ξεκάθαρα: “ιερό τέρας”, αυτό είναι ο πατέρας μου. Πιστεύω ότι αν ήταν αγγλόφωνος, θα ήταν ανάμεσα στους καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών. Αντιλαμβάνομαι πόσο έχει παλέψει για να φτάσει εκεί που βρίσκεται και είναι ονειρικό το γεγονός ότι ποτέ δεν έπαψε να έχει την ίδια δίψα για δημιουργία. Ζει για τη μουσική. Ο πατέρας μου είναι ο πατέρας μου, ο Πάριος είναι ο Πάριος, και το μεγαλύτερο μάθημα που έχω πάρει από εκείνον είναι ότι οφείλεις να δίνεις στη μουσική περισσότερα απ’ όσα θα πάρεις. Αν της φερθείς έτσι, θα σου το ανταποδώσει» λέει για τον μεγάλο Γιάννη Πάριο.

Πόσο δύσκολη όμως ήταν για τον Νικόλα η καλλιτεχνική αυτονομία, μεγαλώνοντας ως ο γιος του Πάριου και της Αλιμπέρτη;

«Δεν ήταν δύσκολο, δεν είχα προβλήματα, ευτυχώς είναι και οι δύο αγαπητοί άνθρωποι που δεν έχουν προκαλέσει ποτέ. Ευελπιστώ να ακολουθήσω κι εγώ, ως Νικόλας, αυτό το παράδειγμα. Θα ήθελα να με βλέπουν ως τη μακρινή συνέχεια του πατέρα μου. Δεν έχω καμία αμφιβολία, γιατί, όπως σου είπα, η μητέρα μου μού έμαθε να μη φοβάμαι. Ευτυχώς, η μουσική μου δεν έχει καμία σχέση με του πατέρα μου. Δεν θα προσπαθούσα ποτέ να ακουμπήσω κάτι που κάνει εκείνος γιατί δεν είναι για ‘μένα αυτό. Κάνουμε πολύ πιο ωραίες συζητήσεις απ’ αυτές που θα κάναμε αν υπηρετούσαμε το ίδιο είδος, ο ένας σέβεται τη δημιουργικότητα του άλλου. Έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στον μουσικό χαρακτήρα που έχουμε αναπτύξει με τον Ερμή και οι δύο γονείς μου πλέον. Ακούνε τα τραγούδια και χαίρονται. Θα πούμε με τον πατέρα μου για δύο db πάνω, δύο db κάτω, fine tuning, τεχνικά, και η μητέρα μου μπορεί να πει “εδώ δεν με πείθεις”, αλλά γενικά μας δένει η μουσική».

Πηγή: LIFO

Πριν από λίγες μέρες, οι πρώτες φωτογραφίες της Dakota Johnson από τα γυρίσματα της ταινίας The Lost Daughter στις Σπέτσες, έκαναν τον γύρο του διαδικτύου.

Η γνωστή ηθοποιός βρέθηκε στο νησί του Αργοσαρωνικού και ο φωτογραφικός φακός την εντόπισε να απολαμβάνει τα σοκάκια.

Μπορεί να μην φορούσε μάσκα, ωστόσο, φρόντισε να καλύψει το πρόσωπό της με το μαντήλι που ήταν δεμένο στον λαιμό της.

Πήρε έναν καφέ take away και εξερεύνησε τις Σπέτσες σε ένα από τα διαλείμματα των γυρισμάτων.

Πηγή : znews.gr

Μαζί με τη Μελίνα – παιδί ευχής – στόλισε το χριστουγεννιάτικο δέντρο του οργανισμού

Η Ελένη Φουρέιρα από το 2012 είναι η καλή «νεράιδα» του φιλανθρωπικού οργανισμού Make A Wish.

Γνωστή για το κοινωνικό της έργο αλλά και την αγάπη της στα παιδιά η λαμπερή ποπ σταρ εκπληρώνει συνεχώς ευχές παιδιών που θέλουν να τη γνωρίσουν απόκοντά ενώ το έτος 2019 – 2020 ανέλαβε να διαδώσει το φωτεινό μήνυμα του Αστεριού της Ευχής.

Την περασμένη Πέμπτη βρέθηκε ξανά στα γραφεία του Οργανισμού αυτή τη φορά για να στολίσει μαζί με τη Μελίνα – παιδί ευχής το Χριστουγεννιάτικο δέντρο εγκαινιάζοντας την εορταστική έναρξη του προγράμματος για 22η χρονιά.

Μέσω του προγράμματος «Αστέρι της Ευχής» που υλοποιείται στα σχολεία όλης της Ελλάδας δίνεται η δυνατότητα σε κάθε μαθητή με το συμβολικό ποσό των €2 να αποκτήσει το δικό του χάρτινο «Αστέρι της Ευχής» και να βοηθήσει ένα παιδί που αγωνίζεται για τη ζωή του.

Η Μελίνα είχε τη χαρά να γνωρίσει χτες από κοντά χτες την αγαπημένη της καλλιτέχνιδα ενώ μοιράστηκε μαζί της τις δύσκολες στιγμές που πέρασε όταν διαγνώστηκε το 2017 με καρκίνο.

«Η ζωή μου έκανε ένα pause στην Γ’ Γυμνασίου. Ήταν πριν 3 χρόνια που μέσα σε λίγα λεπτά, όλα άλλαξαν. Όταν άκουσα ότι πάσχω από κάποιο είδους καρκίνο, έχασα τον κόσμο. Στο εξής οι καθημερινές μου έγνοιες ήταν αν ανέβασα πυρετό, αν απολύμανα ό,τι άγγιζα, αν θα πονούσαν οι θεραπείες και όχι η απογευματινή μου βόλτα με τους φίλους μου. Το χειρότερο είναι ότι έχασα και τα μαλλιά μου… Στο δωμάτιο του ογκολογικού νοσοκομείου που είχε γίνει πια σπίτι μου, ένιωθα άτυχη και μόνη για πολύ καιρό. Οι γονείς μου διέθεταν ήδη πολλά χρήματα για να γίνω καλά. Πώς να τους ζητούσα ένα καινούριο κινητό για βιντεοκλήσεις με τους φίλους μου; Σε εκείνο το δωμάτιο με βρήκαν οι νεράιδες του Κάνε-Μια-Ευχή. “Εύχομαι να αποκτήσω ένα κινητό, ώστε να μπορώ να επικοινωνώ με τα αγαπημένα μου πρόσωπα”, είπα σταθερά. Την ημέρα της ευχής μου, αισθανόμουν ότι η ασθένεια μου ήταν ένα κακό όνειρο. Ένιωσα ξεχωριστή. Δεν ήταν μόνο το κινητό, ήταν η δύναμη και η αγάπη που μου έδειξαν οι νεράιδες και τα ξωτικά. Αισθανόμουν σαν να ξεκινούσα και πάλι από την αρχή! Και κατάλαβα ότι η ευχή μου δεν ήρθε να στολίσει τη ζωή μου, μα να την αλλάξει για πάντα!», ήταν τα λόγια της.

Συγκινημένη η Ελένη Φουρέιρα με την ιστορία της ανέφερε: «Η ιστορία της Μελίνας, όπως και τόσων άλλων παιδιών, με ευαισθητοποίησε. Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για όλα αυτά τα παιδιά είναι να σταθούμε έμπρακτα στο πλευρό τους και να στηρίξουμε Οργανισμούς όπως το Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) στο σπουδαίο έργο που επιτελούν. Μέσα από απλές πράξεις σαν κι αυτή, μοιράζουμε αγάπη και χαμόγελα, αλλά και παίρνουμε δύναμη και ελπίδα από αυτούς τους μαχητές της ζωής. Είμαι συγκινημένη και χαρούμενη που έβαλα κι εγώ ακόμα ένα λιθαράκι προσφοράς».

Πηγή : znews.gr