Πολλοί άνθρωποι θεωρούν πως η ζωή είναι ένα µόνο µακρύ ταξίδι. Ξεκινάς τη διαδροµή σου προς το άγνωστο (γέννηση), ταξιδεύεις σε ξένους κόσµους (η ζωή γενικότερα) και επιστρέφεις εκεί από όπου προήλθες (θάνατος). Αλλά αυτή η περιγραφή είναι ανακριβής.

Η ζωή δεν είναι ένα ταξίδι, αλλά αποτελείται από αµέτρητα διαφορετικά ταξίδια. Κι εγώ πιστεύω ακράδαντα πως, όσο περισσότερα ταξίδια κάνετε, τόσο πιο γεµάτη και ευτυχισµένη θα είναι η ζωή σας.

Θα έχετε καταλάβει πως, όταν λέω ταξίδια, δεν εννοώ διακοπές all inclusive µε ξεναγήσεις στα αξιοθέατα και χορευτικές βραδιές στην αµµουδιά. Το ταξίδι είναι µεταφορική έννοια και υποδηλώνει όλα τα πράγµατα που σας µεταφέρουν σε έναν κόσµο γεµάτο νέες εµπειρίες.

Από αυτή την άποψη, ακόµα και στα λιγοστά χρόνια της µέχρι τώρα ζωής σας έχετε κάνει ήδη αρκετά ταξίδια. Κάθε µέρα είναι για εσάς µια νέα περιπέτεια, που σας φέρνει µπροστά σε µια καινούρια πρόκληση, συνήθως υπό το άγρυπνο βλέµµα των προστατευτικών γονιών σας (αν εκείνη τη στιγµή δεν είναι κολληµένο στην οθόνη του κινητού), πράγµα που, ωστόσο, δεν αφαιρεί από τις πρώτες σας εµπειρίες –το πρώτο σας µπουσούληµα, το πρώτο σας γλίστρηµα στην τσουλήθρα, τα πρώτα σας βήµατα σ’ αυτόν τον κόσµο, την πρώτη βόλτα µε το πατίνι, το ποδήλατο ή το σκέιτ-µπορντ– τον συναρπαστικό χαρακτήρα της εξόρµησης σε έναν νέο, άγνωστο κόσµο.

Κι αυτό ισχύει τόσο για τα µικρά, όπως η πρώτη φορά που βουτήξατε στο παγωµένο νερό της πισίνας του κολυµβητηρίου, όσο και για τα µεγάλα, όπως τα χρόνια σας στον παιδικό σταθµό και το νηπιαγωγείο, που ήταν επίσης ένα ταξίδι, το οποίο τελείωσε µε την έναρξη της σχολικής ζωής σας.

Τα ταξίδια της ζωής σας διασταυρώνονται µεταξύ τους ή κινούνται παράλληλα. Ένα από αυτά τα ταξίδια είναι και η φιλία. Ξεκινάει µε µια διστακτική προσέγγιση, συνεχίζεται µε τις πρώτες προσκλήσεις σε γενέθλια και, µε λίγη τύχη, αυτή η φιλία θα αντέξει πολλά πολλά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων εσείς θα ταξιδεύετε παράλληλα σε άλλους κόσµους: στις σπουδές ή την επαγγελµατική σας εκπαίδευση, στον επαγγελµατικό σας κόσµο, σε έναν γάµο ή µια σχέση.

Ορισµένα από τα ταξίδια σας θα είναι κοπιαστικά, ενώ άλλα θα είναι διδακτικά και αναζωογονητικά. Θα περάσετε από άγνωστες περιοχές, θα βρεθείτε σε απόµερα, επικίνδυνα µέρη. Πολλές φορές θα επιβραβευθείτε µε επικές εµπειρίες και αξέχαστες στιγµές. Θα συναντήσετε φίλους, θα βρείτε τον έρωτα, θα κάνετε εχθρούς και θα χρειαστεί να υπερνικήσετε αντιπάλους.

Εµείς, οι γονείς σας, δεν µπορούµε να σας απαλλάξουµε από όλα τα βάρη και τις δυσκολίες. Δεν θα καταφέρουµε να παραµερίσουµε όλα τα εµπόδια από τη διαδροµή σας, και σίγουρα δεν µπορούµε να νιώσουµε εµείς για λογαριασµό σας την ευτυχία να φτάνεις επιτέλους στον προορισµό των ονείρων σου. Τις διαδροµές θα πρέπει να τις κάνετε µόνοι σας.
Εµείς µπορούµε µονάχα να σας παράσχουµε τον αναγκαίο εξοπλισµό και να σας βοηθήσουµε να φτιάξετε τις βαλίτσες σας, ώστε στο ταξίδι της ζωής σας να έχετε τα κατάλληλα εφόδια για (σχεδόν) κάθε περίσταση.

Έχετε προσέξει ποτέ ότι πάρα πολλές ιστορίες στο σινεµά, την τηλεόραση και τα βιβλία έχουν θέµα τα ταξίδια; Ο πατέρας του Νέµο διασχίζει τον ωκεανό για να βρει τον γιο του, ο Τζακ σαλπάρει µε τον Τιτανικό για τον Νέο Κόσµο, ο Χάρι Πότερ επιβιβάζεται από την αποβάθρα 9 και 3/4 στο τρένο για το Χόγκουαρτς.

Λατρεύουµε αυτές τις ιστορίες, επειδή οι ήρωές τους -ταξιδεύουν για λογαριασµό µας και τολµούν να εξορµήσουν σε κόσµους όπου οι περισσότεροι από εµάς δεν θα πήγαιναν ποτέ. Ουρλιάζουµε στην Κλαρίς Στέρλινγκ να κατέβει στο υπόγειο όπου βρίσκεται ο Χάνιµπαλ Λέκτερ, παρότι εµείς στη θέση της θα βάζαµε τα πόδια στην πλάτη και θα τρέχαµε να φύγουµε από εκεί µέσα.

Χαιρόµαστε που ο Λίαµ Νίσον στην Αρπαγή κατεδαφίζει το µισό Παρίσι για να ξαναβρεί την κόρη του, ενώ εµείς στη θέση του θα πηγαίναµε σαν καλά παιδιά στην αστυνοµία και θα περιµέναµε να τη βρουν.

Και, φυσικά, δεν υπάρχει κανένα πρόβληµα που ο Οµάρ Σι στους Άθικτους παραβιάζει όλους τους συµβατικούς κανόνες της φροντίδας ατόµων µε ειδικές ανάγκες, επειδή καµιά φορά θα θέλαµε κι εµείς να σπάσουµε τους κανόνες και να κάνουµε το «σωστό», αλλά από φόβο µένουµε φρόνιµοι (προσαρµοζόµαστε), µην τυχόν δυσαρεστήσουµε κανέναν και χάσουµε τη δουλίτσα µας. (Επειδή θέλουµε να λειτουργούµε!)

Με δυο λόγια, λατρεύουµε τους ήρωες στα βιβλία και τις ταινίες, επειδή ταξιδεύουν για λογαριασµό µας και επισκέπτονται άγνωστους κόσµους, όπου εµείς δεν τολµάµε να πάµε. (Ούτε κι εσείς θα τολµούσατε να κρεµαστείτε από το διαστηµόπλοιο και να εκτοξευτείτε στο διάστηµα, όπως ο ΓΟΥΟΛ·Υ!)

Παρεµπιπτόντως, αν ασχοληθούµε λίγο µε τη δοµή των ιστοριών που µας αρέσει να ακούµε, να βλέπουµε, να διαβάζουµε ή να αφηγούµαστε, µπορούµε να βγάλουµε πολύ χρήσιµα συµπεράσµατα για τη δική µας ζωή. Στον πυρήνα τους βρίσκεται συνήθως ένα ταξίδι. Στην αρχή γνωρίζουµε τον ήρωα στον κανονικό κόσµο του. Ας πάρουµε, για παράδειγµα, τον Χάρι Πότερ. Ο κανονικός κόσµος αυτού του δύστυχου παιδιού είναι ένα αποθηκάκι κάτω από τη σκάλα. Στην πρώτη πράξη, ο ήρωας, δηλαδή ο Χάρι, ακούει το κάλεσµα της περιπέτειας, την πρόταση να ταξιδέψει σε έναν άγνωστο κόσµο, το Χόγκουαρτς.

Κατά κανόνα η πρόταση δεν γίνεται δεκτή αµέσως, αλλιώς δεν θα επρόκειτο για περιπέτεια. Στη συνέχεια, όµως, κάτι αλλάζει και ο ήρωάς µας φτάνει σε ένα σηµείο καµπής· για παράδειγµα, εµφανίζεται ένας µέντορας που του δίνει µια σοφή συµβουλή, ή ο ήρωάς µας αναγκάζεται να κάνει το ταξίδι παρά τη θέλησή του, ή προκύπτει µια κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο ήρωας πρέπει να ψάξει κάτι που υπάρχει µόνο στον νέο, άγνωστο κόσµο, για τον οποίο ξεκινάει αµέσως µετά (στην αρχή της δεύτερης πράξης).

Αν σας ενδιαφέρει να µάθετε περισσότερα για τη δοµή των ιστοριών, πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσετε κάποια στιγµή το βιβλίο The Writer’s Journey (Το ταξίδι του σεναριογράφου) του Κρίστοφερ Φόγκλερ, ο οποίος µπήκε στον κόπο να µελετήσει τις ιστορίες που αφηγούµαστε ο ένας στον άλλο από την εποχή του Οµήρου και να αναλύσει τις αρχετυπικές δοµές που εµφανίζονται επανειληµµένα.

Αυτό που θα πρέπει να συγκρατήσετε προς το παρόν είναι ότι η αρχή κάθε µεγάλου ταξιδιού συνοδεύεται από αµφιβολίες. Όχι µόνο στο σινεµά, αλλά και στην πραγµατικότητα. Όχι µόνο για τον Χάρι Πότερ, αλλά και για εσάς. Είναι λίγο σχιζοφρενική αίσθηση· λατρεύουµε να εξερευνούµε άγνωστους κόσµους, αλλά συγχρόνως φοβόµαστε να αποµακρυνθούµε από το γνώριµο περιβάλλον µας.

Εγώ, για παράδειγµα, όταν ήµουν µικρός, ονειρευόµουν να περάσω έναν χρόνο στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο κάποιου προγράµµατος ανταλλαγής µαθητών. Στο τέλος, όµως, δεν ανταποκρίθηκα στο κάλεσµα της περιπέτειας, επειδή ήµουν φοβητσιάρης. Αναρωτιόµουν για διάφορα όπως: «Θα µου αρέσει η οικογένεια που θα µε φιλοξενεί;» «Θα βρω νέους φίλους;» «Μήπως χάσω τους φίλους που έχω εδώ;» «Τι θα απογίνει το συγκρότηµά µου (τότε έπαιζα ντραµς), τι θα γίνει µε τις συναυλίες µας; Μήπως τελικά αυτή η χρονιά µού στοιχίσει τη διεθνή καριέρα µου ως ροκ σταρ;» (Η οποία, παρεµπιπτόντως, ήταν ήδη από τότε τόσο απίθανη όσο και το ενδεχόµενο της κατάργησης των φόρων.)

Σε αντίθεση µε τους φανταστικούς ήρωες, αποφάσισα να µην αποτολµήσω το ταξίδι και να µείνω στο σπίτι µου. Η δειλία µου πιθανότατα µου στέρησε µια πρώιµη περιπέτεια, ένα ταξίδι στο οποίο θα µπορούσα να µαζέψω αµέτρητες αναµνήσεις, που κατά τη γνώµη µου είναι ό,τι σηµαντικότερο στη ζωή.

Λένε ότι στο τέλος της ζωής µας µετανιώνουµε µόνο για τα πράγµατα που δεν δοκιµάσαµε.

Αυτή η απόλυτη γενίκευση είναι, φυσικά, µια µπούρδα και µισή. Εγώ, για παράδειγµα, δεν δοκίµασα ποτέ το ναρκωτικό Κροκοντίλ, ούτε συµµετείχα ποτέ σε παράνοµο αγώνα πυγµαχίας – και µάλλον δεν πρόκειται να το µετανιώσω.

Εποµένως, άλλη µια δυσκολία αυτού του περίεργου πράγµατος που αποκαλούµε «ζωή» είναι να διακρίνουµε ποια ταξίδια θέλουµε να κάνουµε και ποιες περιπέτειες καλό θα ήταν να αποφύγουµε.

Ο δικός µου γενικός κανόνας είναι ο εξής: Δοκιµάστε όσο περισσότερα πράγµατα µπορείτε στη ζωή σας, «ταξιδέψτε» όσο περισσότερο γίνεται, αλλά πριν δοκιµάσετε οτιδήποτε, ρωτήστε τον εαυτό σας τρία πράγµατα:

1. Βλάπτει την υγεία σας;

2. Μπορεί να σας στοιχίσει την ελευθερία σας;

3. Βλάπτει κάποιον άλλο;

Απόσπασμα από το βιβλίο του Sebastian Fitzek “Τα Ψάρια που Σκαρφαλώνουν στα Δέντρα” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

Για τον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε η Panik Records, η οποία στα δέκα χρόνια λειτουργίας της έχει γίνει η no1 ανεξάρτητη ελληνική δισκογραφική εταιρεία έχοντας στο δυναμικό της πάνω από 100 καλλιτέχνες και σπουδαίες συνεργασίες, μιλά ο Γιώργος Αρσενάκος.

Ο CEO της Panik Records αποκαλύπτει στο περιοδικό «Οk!» και την Σόνια Καζόνι πώς γνώρισε τον Πάρι Κασιδόκωστα – Λάτση και αποφάσισαν να δημιουργήσουν την εταιρεία. «Είχα γνωρίσει την Εριέττα Κούρκουλου Λάτση, με την οποία αρχίσαμε να κάνουμε πολύ στενή παρέα. Γνώρισα την οικογένειά της και σε ένα κάλεσμα το 2010 γνώρισα και τον μεγαλύτερο αδελφό της, Πάρι Κασιδόκωστα. Ο Πάρις μοίραζε τη ζωή του μεταξύ Αθήνας και Λος Άντζελες, καθώς εκεί είναι η έδρα της εταιρείας κινηματογραφικών παραγωγών 1821 Μedia. Μιλώντας τότε μου είχε εκφράσει το ενδιαφέρον του να ασχοληθεί με τη μουσική βιομηχανία δημιουργώντας μια νέας κοπής δισκογραφική εταιρεία στην Ελλάδα. Η αγάπη μας για τη μουσική ήταν το κοινό μας σημείο και η βάση πάνω στην οποία χτίσαμε μια κοινωνική σχέση που έγινε φιλία και στη συνέχεια συνεργασία. Ο Πάρις δεν άκουγε πολύ ελληνική μουσική, πέρα από κάποια ροκ συγκροτήματα, εγώ, πάλι, άκουγα τα πάντα. Μιλώντας για μουσική ήρθαμε πιο κοντά».

Σε ερώτηση για το πότε προέκυψε η ιδέα της Panik, αναφέρει: «Το 2011 άλλαξε η διεύθυνση της Universal και η ομάδα συνεργατών, έτσι έληξε και η δική μου συνεργασία. Όταν έμεινα εκτός δισκογραφίας, ο Πάρις με ρώτησε πώς θα μου φαινόταν να κάνουμε μια δισκογραφική εταιρεία. Του απάντησα ειλικρινά πως δεν το είχα ξανακάνει και δεν ήξερα το business κομμάτι. Θυμάμαι ότι του είχα πει: «Κάτσε πρώτα να βρω μια δουλειά και με χαρά να το ξανασυζητήσουμε». Πράγματι, ξεκίνησα να δουλεύω ως υπεύθυνος μάρκετινγκ στη Heaven, όπου έμεινα έναν χρόνο. Παράλληλα μιλήσαμε ξανά με τον Πάρι για την ιδέα της δισκογραφικής. Παρόλο που εγώ ένιωθα πως ήταν ένα πολύ μεγάλο βήμα, εκείνος πίστευε σε μένα και μου έλεγε« Πάμε να το κάνουμε». Και μόνο που ένας άνθρωπος σου λέει «Είμαι σίγουρος πως θα τα καταφέρεις», σου δίνει δύναμη. Είχα βρεθεί εκτός δουλειάς, χωρίς να είναι επιλογή μου, και ήταν σπουδαίο που κάποιος με πίστεψε και με στήριξε. Με δική του προτροπή άλλαξε η ζωή μου και μαζί δημιουργήσαμε μια δισκογραφική εταιρεία, που μέσα σε δέκα χρόνια κατάφερε να είναι από τις πρώτες στη χώρα, να έχει το πιο ενεργό ρόστερ, χωρίς τις πλάτες μιας πολυεθνικής και χωρίς να έχει από πίσω της ένα media group».

«Η κρίση είχε εκδηλωθεί σε όλο της το μεγαλείο, ενώ το Ίντερνετ είχε ρίξει σημαντικά τις πωλήσεις. Ήταν μεγάλο ρίσκο, αλλά δεν το καταλαβαίναμε. Δεν κάναμε έρευνα αγοράς, δεν το αντιμετωπίσαμε αυστηρά επιχειρηματικά, δεν είχαμε κατά νου κάποιο σχέδιο, πλάνο ή στρατηγική. Στηριχτήκαμε στο πάθος μας και επενδύσαμε σε νέα πρόσωπα, γιατί όταν ξεκινά μια εταιρεία ένας άνθρωπος με οικονομικό background εκτοξεύονται τα νούμερα των μεταγραφών αν κινηθείς με μεγάλα ονόματα. Δεν θέλαμε να ανοιχτούμε. Έτσι, η λογική μας ήταν να χτίσουμε την Panik πάνω στα νέα ταλέντα. Βρήκαμε την Demy μέσα από το YouTube, προσεγγίσαμε τον Μηδενιστή που κινούνταν μέχρι τότε στο πιο underground rap και τον οδηγήσαμε σε πιο commercial μονοπάτια, ενώ αναλάβαμε τους Playmen που είχαν ξεκινήσει να κάνουν dance παραγωγές. Τα πρώτα τρία χρόνια είχαμε μόνο νέα ταλέντα στο ρόστερ μας. Με το που ξεκινήσαμε άρχισαν να έρχονται οι επιτυχίες η μία μετά την άλλη. Αυτό μας έδωσε δύναμη. Τα νέα ονόματα εξελίχθηκαν σε νέους σταρ. Όλα αυτά άρχισαν να τραβούν τα βλέμματα και των μεγαλύτερων καλλιτεχνών. Η πρώτη μεγάλη σταρ που μας προσέγγισε το 2013, όταν οι πολυεθνικές στην Ελλάδα έκλειναν η μία μετά την άλλη, ήταν η Άννα Βίσση. Θυμάμαι ότι είχαμε κάνει ένα ραντεβού στο σπίτι της στην Εκάλη και μου είχε πει χαρακτηριστικά: «Γουστάρω πολύ τη δουλειά που κάνετε εκεί». Την ευχαριστούμε όλοι για αυτή τη συνεργασία, που βοήθησε πολύ και την εταιρεία μας», καταλήγει.

Το MasterChef είναι γεμάτο εκπλήξεις και ανατροπές και στο ψεσινό επεισόδιο μας επιφύλασσε ακόμα μία. Η Μαργαρίτα Νικολαΐδη, ένα από τα μεγάλα φαβορί του φετινού κύκλου, είναι η παίκτρια που δεν κατάφερε να πείσει τους τρεις κριτές και τον δημιουργό του γλυκού με το πιάτο της και έτσι έβγαλε την ποδιά της και αποχώρησε από το reality μαγειρικής.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του MasterChef 5, η Μαργαρίτα Νικολαΐδη είχε εντυπωσιάσει πολλάκις τον Λεωνίδα Κουτσόπουλο, τον Πάνο Ιωαννίδη και τον Σωτήρη Κοντιζά με τις γευστικές δημιουργίες της, κερδίζοντας έτσι δεκάδες θετικά σχόλια. Ωστόσο, αυτή τη φορά δεν κατάφερε να αποδείξει τις ικανότητές της και έτσι η κακή παρασκευή του γλυκού ήταν ο λόγος που η πόρτα του MasterChef έκλεισε οριστικά για εκείνη.

Πηγή : tlife.gr

Το έχουμε ξαναπεί πολλές φορές: η άνοιξη από μόνη της είναι μια πολύ ανανεωτική εποχή ειδικότερα όταν έχουν προηγηθεί όλοι αυτοί οι μήνες εγκλεισμού. Και δεν υπάρχει κάτι που θα μπορέσει να σε ανανεώσει περισσότερο από ένα ραντεβού στο κομμωτήριο (επίσης κάτι που μας έλειψε πολύ!) για να υιοθετήσεις το πιο stylish κούρεμα ανεξαρτήτως σεζόν, τάσεων κλπ.

Ο λόγος για το καρέ που είναι ένα κούρεμα που από μόνο του κάνει fashion statement! Δεν είναι εξάλλου τυχαίο το γεγονός ότι αυτό είναι το κούρεμα που έχουν επιλέξει μερικές από τις πιο αγαπημένες μας και διάσημες instagramers! Κάναμε μια… έρευνα αγοράς και συγκεντρώσαμε παρακάτω τα πιο εντυπωσιακά από αυτά για να πας στο ραντεβού σου με φωτογραφία!

@taylorlashae

Αυτός ο λογαριασμός και αυτή η instagramer έχεις ίσως ένα από τα πιο signature καρέ! Πρόκειται για ένα french bob στο ύψος του πηγουνιού με μερικές φράντζες που με την effortless διάθεσή του θα δώσει παριζιάνικο αέρα σε κάθε σου εμφάνιση.

@januaryjones

Το sleek bob με την αυστηρή χωρίστρα στη μέση είναι η τέλεια επιλογή αν θέλεις μέσα από το κούρεμά σου να μην κάνεις απλώς fashion statement αλλά να εκφράσεις και έναν χαρακτήρα. Γιατί κανένα πιο δυναμικό κούρεμα από αυτό εδώ!

@chloehelenmiles

Μια άλλη εκδοχή του french bob σε σπαστά μαλλιά και με φράντζες χωρισμένες στη μέση των μαλλιών. Μας αρέσει πολύ το αποτέλεσμα και πρόκειται για ένα κούρεμα που ταιριάζει τέλεια σε όσες έχουν σπαστά μαλλιά.

@lateciat

Όγκος, flip χωρίστρα και σπάσιμο στα μήκη: αυτά είναι όλα τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν ένα από τα πιο sexy καρέ που έχουμε δει ποτέ!

@lucyhale

Εκτός από το ίδιο το κούρεμα ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που θα αναδείξει το καρέ σου είναι και το χρώμα του. Τα ανοιχτόχρωμα highlights ή ένα ombre θα προσθέσουν ενδιαφέρον στο μήκος και στο τελικό αποτέλεσμα.

@michelleinfusino

Ένα ασύμμετρο καρέ με πιο κοντό το πίσω μέρος και πιο μακρύ το μπροστινό τελείωμα είναι μια πολύ ωραία επιλογή και φυσικά παίζοντας με τη χωρίστρα σου (στη μέση ή στο πλάι) μπορεί να διαμορφώσεις κάθε φορά και ένα διαφορετικό τελικό αποτέλεσμα.

@hannahkleit

Αν δεν έχει πλούσια μαλλιά η χοντρή τρίχα, το καρέ είναι μια επίσης τέλεια επιλογή. Ή, καλύτερα, είναι η τελειότερη επιλογή ειδικότερα σε σχέση με ένα μακρύ μήκος που δεν αναδεικνύει καθόλου τη λεπτή τρίχα.

@linemeyers

Όπως είπαμε, το καρέ δεν έχει μόνο ένα μήκος ή μια μόνο τεχνική. Αν θέλεις να κόψεις τα μαλλιά σου καρέ για πρώτη φορά αλλά διστάζεις σου προτείνουμε να ξεκινήσεις από ένα πιο μακρύ καρέ το οποίο θα ανεβάσεις!

@thatcurlytop

Κάποτε θεωρούσαμε ότι το καρέ είναι ένα κούρεμα που απευθύνεται μόνο σε όσες έχουν ολόισια μαλλιά. Ευτυχώς το instagram έφερε στη ζωή μας την διαφορετικότητα και μας απέδειξε τελικά το ακριβώς αντίθετο.

@jilla.tequila

Ένα από τα ωραιότερα μοντέλα με το ωραιότερο καρέ! Bonus: τα παχιά φρύδια προσθέτουν πόντους στιλ και πλαισιώνουν τέλεια αυτό το καρέ.

@sara_legge

Να μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια σε σχέση με το καρέ: μερικές πιο ανοιχτόχρωμες τούφες σε μια σκούρα βάση. Και κάτι ακόμη που εντοπίσαμε εδώ είναι ότι βάζοντας τα μαλλιά πίσω από τα αυτιά μπορείς να αλλάξεις εντελώς το hair look σου.

@vikyandthekid

Τέλειο χρώμα, τέλειο καρέ, τέλειο χτένισμα! Αυτό είναι το απόλυτο hair goal!

Πηγή : tlife.gr