Στις 28 Απριλίου του 1918

Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που έγινε αφορμή για το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου με τη δολοφονία του διαδόχου του Αυστρο-Ουγγρικού θρόνου, Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου στο Σεράγεβο. Τα αίτια υπήρχαν, αλλά η πράξη του σερβοβοσνιακής καταγωγής Πριντσίπ, επίσπευσε τον πόλεμο ανάβοντας το φιτίλι του.

Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου του 1894 στη Βοσνία, που τότε ήταν υπό την κατοχή της Αυστρο-Ουγγαρίας. Οι γονείς του ήταν σερβικής καταγωγής αγρότες. Ο Γκαβρίλο Πριντσίπ από μικρός εντάχθηκε στη μυστική οργάνωση «Μλάντα Μπόσνα», μια οργάνωση μαθητών που ήταβ αντίθετοι με την κατοχή των Αυστριακών. Στόχος της ήταν η απελευθέρωση των σλαβικων περιοχών και η δημιουργία μιας ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.

Στα 18 του αποβλήθηκε από το σχολείο επειδή έλαβε μέρος σε αντικατοχική διαδήλωση. Έτσι μετακόμισε στο Βελιγράδι για να φοιτήσει σε άλλο σχολείο. Εκεί ήρθε σε επαφή με την σερβική μυστική οργάνωση «Τσέρνα Ρούκα», Δεν έγινε μέλος της, αλλά προσπάθησε μέσω αυτής να πολεμήσει στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, όπου όμως δεν τον ΄δεχθηκαν λόγω της ασθενικής του κράσης.

Λίγο αργότερα γνωρίστηκε με έναν από τους ιδρυτές των «Τσέτνικς», τον Ζίβοζιν Ραφαήλοβιτς, της πιο γνωστής παραστρατιωτικής οργάνωσης [που ορκιζόταν πίστη στον βασιλιά και την Σερβία. Η γνωριμία του τον οδήγησε σε στρατόπεδο της οργάνωσης όπου εκπαιδεύτηκε στην ρίψη χειροβομβίδων και στη χρήση όπλων.

Η «Μλάντα Μπόσνα» είχε την ευκαιρία για μια ηχηρή παρέμβαση κατά την επίσκεψη του Αρχιδούκα Φερδινάνδου στο Σεράγεβο, στις 28 Ιουνίου του 1914. Ο Πριντσίπ και οι σύντροφοι του ήταν αποφασισμένοι να τους σκοτώσουν και να μετατρέψουν εαυτούς σε ήρωες.

Μόλις η βασιλική πομπή εμφανίστηκε στον κεντρικό δρόμο της πόλης, ένας 19χρονος από την ομάδα του Πριντσιπ έριξε μια χειροβομβίδα, η οποία χτύπησε στην άμαξα του διαδόχου και εξερράγη σε διπλανό όχημα. Λίγο αργότερα, ο Πριντσιπ κρατώντας ένα 9αρι πιστόλι, πυροβόλησε και σκότωσε τον διάδοχο και την σύζυγό του.

Η Αυστρο-Ουγγαρία θεώρησε τη Σερβία υπεύθυνη για τη δολοφονία τους και κήρυξε πόλεμο στις 28 Ιουλίου του 1914. Στον πόλεμο που ακολούθησε ενεπλάκησαν όλες οι ευρωπαϊκές δυνάμεις καθώς και οι ΗΠΑ, με αποτέλσμα μια γενικευμένη σύγκρουση που έμεινε στην ιστορία ως Μεγάλος Πόλεμος αρχικά και αργότερα Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Ο Πριντσίπ συνελήφθη και ισχυρίστηκε πως δεν είχε σκοπό να σκοτώσει τη σύζυγο του Αρχιδούκα, αλλά τον στρατιωτικό διοικητή της Βοσνίας. Στη δίκη του αναφώνησε «Είμαι Γιουγκοσλάβος εθνικιστής και σκοπεύω στην ενοποίηση όλων των Γιουγκοσλάβων, κάτω από οποιασδήποτε μορφής κράτος, αρκεί να είναι ελεύθερο από την Αυστρία». Καταδικάστηκε σε κάθειρξη 20 ετών, στην ανώτερη ποινή για κάποιον που δεν είχε κλείσει ακόμα τα 20.

Πέθανε στις 28 Απριλίου του 1918 από φυματίωση στις φυλακές της Βοημίας. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος έλαβε τέλος σχεδόν επτά μήνες αργότερα.

Πηγή : e-radio.gr

Η Μεγάλη Τετάρτη, το μέσον της Μεγάλης Εβδομάδας, είναι αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας, που μετανόησε, πίστεψε στον Ιησού Χριστό κι άλειψε τα πόδια Του με μύρο.

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην μετάνοια, την προδοσία ενώ σηματοδοτεί και την αρχή του τέλους για τον Ιησού με τον Μυστικό Δείπνο.

Την σημερινή ημέρα η Εκκλησία είναι ανοιχτή από το πρωί καθώς τελείται ο εσπερινός της Μεγάλης Τετάρτης και η Θεία Λειτουργία. Κατά την διάρκεια της σημερινής ημέρας αναφέρεται η μετάνοια και η μεταστροφή της πόρνης που άλειψε με μύρο τα πόδια του Ιησού, ο Μυστικός Δείπνος, δηλαδή η παράδοση της Θείας Ευχαριστίας, η προσευχή του Χριστού στο Όρος των Ελαίων και η προδοσία του Ιούδα.

Κατά την διάρκεια του Εσπερινού της Μεγάλης Τετάρτης διαβάζεται η περικοπή από το ευαγγέλιο του Ιωάννη, όμως το περιεχόμενο και η υμνολογία της ημέρας είναι εμπνευσμένη από την περικοπή του ευαγγελίου του Λουκά. Σύμφωνα με το ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Ιησούς προσκλήθηκε σε δείπνο στο σπίτι του Σίμωνος που ανήκε στην τάξη των Φαρισαίων. Επίσης στην πόλη βρισκόταν μία πόρνη, που μόλις έμαθε ότι ο Ιησούς ήρθε στην πόλη, θέλησε να μάθει σε ποιο σπίτι ήταν προκειμένου να τον συναντήσει.

Ενώ ο Ιησούς έτρωγε και συζητούσε με τους υπόλοιπους παρεβρισκόμενους, μπήκε ξαφνικά στο σπίτι η γυναίκα, κρατώντας στα χέρια της αλαβάστρινο δοχείο γεμάτο με μύρο. Προχώρησε στο μέρος του Ιησού και αφού στάθηκε πίσω του, γονάτισε και άρχισε να κλαίει και να οδύρεται γοερά. Η γυναίκα άνοιξε το δοχείο και άρχισε να ρίχνει μύρο και να πλένει τα πόδια του Ιησού, ενώ ταυτόχρονα έπεφταν τα δάκρυα της, που έτρεχαν σαν ποτάμι από τα μάτια της. Αφού άδειασε το δοχείο ξέπλεξε τα μαλλιά της και σκούπισε με αυτά τα πόδια του Ιησού, ενώ τα φιλούσε αδιάκοπα.

Αμέσως ο Ιησούς γύρισε προς την γυναίκα και της είπε: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Έπειτα όλοι οι παραβρισκόμενοι άρχισαν να διερωτώνται ποιος είναι αυτός που μπορεί να συγχωρέσει αμαρτίες και ο Χριστός γύρισε ξανά προς την γυναίκα και της είπε: «Η πίστη σου σε έσωσε, πήγαινε στο καλό».

Η παράδοση της Εκκλησίας χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο περιστατικό, συγκρίνοντας τη μετάνοια της πόρνης με το ολίσθημα του Ιούδα και παραλληλίζει τις δύο ψυχικές καταστάσεις. Η πόρνη ελευθερώνεται από την αμαρτία και μετανοεί, ενώ ο Ιούδας αιχμαλωτίζεται από τη φιλαργυρία και αποχωρίζεται απ’ το Θεό.

Νωρίς το απόγευμα ψάλλεται η Ακολουθία του Ευχελαίου. Ο ιερέας χρίει τους πιστούς με Μύρο, που είναι η απτή απόδειξη της Χάριτος του Θεού, προκειμένου να συγχωρηθούν οι αμαρτίες τους. Το βράδυ ψάλλεται στις Εκκλησίες ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης. Στην υμνολογία κυριαρχούν τα γεγονότα της νίψεως των ποδών των αποστόλων υπό του Κυρίου, του Μυστικού Δείπνου, της προσευχής του Κυρίου προς τον πατέρα του στην Γεθσημανή πριν από την σύλληψή του και της προδοσίας του Κυρίου από τον Ιούδα. Το βασικό τροπάριο της ημέρας, «Ότε οι ένδοξοι μαθηταί», αποδίδεται στον Ρωμανό τον Μελωδό.

Πηγή : tanea.gr

Η οικογένεια της Aspect 4 music καλωσορίζει τον Χάρη Ακριτίδη.

Σύντομα θα κυκλοφορήσει το πρώτο τραγούδι της καινούργιας του συνεργασίας με την ανερχόμενη δισκογραφική εταιρία Aspect 4 music.

“Δεν περίμενα να πει δικό μου τραγούδι ο Πάνος Κατσιμίχας και μάλιστα να μου ζητήσει να το πούμε ντουέτο. Είμαι μόνος αυτή την εποχή δεν πιστεύω στον έρωτα αλλά στην αγάπη, είμαι πολύ ρομαντικός! Έχω πέσει δύο με τρεις φορές στην πίστα και άρχισα να γελάω γι’ αυτό που έπαθα! Μου έδωσαν συγχαρητήρια για τραγούδι που δεν έχω γράψει εγώ”. Είναι μερικά από αυτά που είπε ο αγαπημένος Γιώργος Σαμπάνης στον Τάσο Ριζόπουλο και το Κοσμοράδιο 95,1.