Θοδωρής Βουτσικάκης : «η επίτευξη μιας διεθνούς καριέρας εξαρτάται από πολλά πράγματα» «Oι σπουδαίοι καλλιτέχνες γέμισαν τις βαλίτσες μου με γνώσεις» «Θα ήθελα τα τραγούδια μου και η φωνή μου να ταξιδεύουν όσο το δυνατόν περισσότερο» . «Όσοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μου δεν είναι περαστικοί».

Με αφορμή την παράσταση «Όμορφη ζωή – La vita è bella», στην οποία ερμηνεύει κομμάτια ο Θοδωρής Βουτσικάκης, έδωσε στο site μας μια «όμορφη» και ασυνήθιστη συνέντευξη. Μας εκμυστηρεύεται τι ομορφαίνει την ζωή του, την επιθυμία να μπορεί μέσα από τα τραγούδια και τις παραστάσεις του να μεταφέρει στο κοινό μηνύματα, αλλά και πόσο έχουν επηρεάσει την ζωή του οι μέχρι τώρα «χρυσές» συνεργασίες του.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑ

  1. Κύριε Βουτσικάκη είναι αλήθεια ότι πριν λίγες μέρες στο μέγαρο μουσικής μας τραγουδήσατε για μια «Όμορφη ζωή / La vita è bella» ;

Είναι αλήθεια! Επιδιώκω πάντα να ζω αληθινά και όμορφα. Όμως, αυτή την εποχή η δισκογραφική συνεργασία μου με τους δυο αγαπημένους  μου και  κορυφαίους δημιουργούς – Nicola Piovani και Λίνα Νικολακοπούλου, αλλά και τα τραγούδια τους, έφεραν στην ζωή μου χαρά, αισιοδοξία και καλλιτεχνικό πλούτο. Ήρθαν και ομόρφυναν την ζωή μου με έναν μοναδικό τρόπο. Αυτό το αίσθημα, προσπαθήσα να περάσω και στους ακροατές, στην συναυλία μας στις 24 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

  1. Θέλετε να μας μιλήσετε λίγο για την συνεργασία σας με τους Νicola Piovani και Λίνα Νικολακοπούλου ;

Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια τα όσα αισθάνομαι για αυτούς τους δυο καλλιτέχνες. Δεν μπορούσα ούτε πιο πριν, όταν άρχισαν να χτίζονται μέσα μου οι γέφυρες με τις μελωδίες και τα λόγια τους από την εφηβεία μου και μετά. Δεν θεωρώ ότι είναι τυχαίο το πόσο έχουν αγαπηθεί από τον κόσμο, το πόσο έχουν εκφράσει τους λαούς τους και ότι και οι δυο συνδέονται τόσο πνευματικά όσο και δημιουργικά με τον Μάνο Χατζιδάκη. Υπάρχει συγγένεια. Πιστεύω ότι θα την αισθανθείτε όταν ακούσετε τα τραγούδια μας. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι η συναναστροφή με αυτούς τους ανθρώπους είναι «Σχολείο». Είναι μελέτη, άσκηση και μύηση ταυτόχρονα. Και όταν σε αυτή τη διαδικασία, σε αυτές τις σχέσεις, υπάρχει και η ελευθερία της προσωπικότητας, η ελευθερία του καθενός να εκφράζεται με τον δικό του κώδικα, με τα ειλικρινή του –σχεδόν αντανακλαστικά – αισθήματα, τότε δημιουργείται ένας πολύ γόνιμος πυρήνας. Έχει για μένα ξεχωριστή σημασία η σχέση που έχω χτίσει όλα αυτά τα χρόνια με την Λίνα Νικολακοπούλου…από τα πρώτα ποιητικά αφιερώματα που με κάλεσε να τραγουδήσω, στις πρόβες, τις κουβέντες, τους καφέδες, στο μετρό, στην καθημερινότητα. Η Λίνα είναι ένας άνθρωπος που άλλοτε ερμηνεύει, άλλοτε δημιουργεί και άλλοτε ενώνει «κόσμους».

  1. Ο δίσκος ονομάζεται «όμορφη ζωή». Εσάς αλήθεια τι κάνει όμορφη την ζωή σας;

Πολλά πράγματα, απλά και σύνθετα. Μια βόλτα, μια καλή παρέα, μια ωραία ταινία, ένα βιβλίο, ένας  καφές, ένας έρωτας – έστω και φευγαλέος – ένα τραγούδι, ο πρωινός ήλιος, η φωτισμένη Ακρόπολη… πολλά πράγματα καθημερινά.

  1. Αλήθεια πόσο εύκολο είναι μέσα από την ερμηνεία και τα τραγούδια σας να μεταφέρετε στον κόσμο το νόημα πως η ζωή είναι όμορφη ;

Αγαπώ μια φράση του Μάρκου Αυρήλιου που νομίζω δίνει την απάντηση: «Σκάβε μέσα σου· μέσα σου είναι η πηγή του καλού και θα αναβλύζει πάντα, αν πάντα την αναζητείς». Νομίζω πως από μέσα μας ξεκινάνε όλα τα όμορφα και αν τα εντοπίσουμε, είναι εύκολο να τα κοινωνήσουμε μετά .

  1. Στο βιογραφικό σας, το κομμάτι συνεργασίες «αστράφτει» μιας και σε αυτό κάποιος θα δει σπουδαία ονόματα όπως αυτό του Σταύρου Ξαρχάκου, της Λίνας Νικολακοπούλου κλπ ..

Αισθάνομαι υπερηφάνεια για αυτό. Όλοι οι σπουδαίοι καλλιτέχνες, κυρίως δημιουργοί, που με εμπιστεύτηκαν τα πρώτα χρόνιας της καλλιτεχνικής μου διαδρομής, γέμισαν τις βαλίτσες μου με γνώσεις και ωραία αισθήματα, τα οποία θα κουβαλάω πάντα μέσα μου. Οι πρώτες εμφανίσεις στην Αθήνα, η αισθηματική ηλικία και ο Ερωτόκριτος με τον Δημήτρη Μαραμή, οι πρώτες βραδιές μουσικής και λόγου με την Λίνα Νικολακοπούλου και την Δάφνη Αλεξανδρή, το καλοκαίρι του 16’ με τον Σταύρο Ξαρχάκο, η συμμετοχή μου στον τελευταίο δίσκο του Χρήστου Λεοντή, το έργο του Νίκου Ξυδάκη για την Σπιναλόγκα, ο χρόνος επί σκηνής με την Μαρία Φαραντούρη, την Dulce Pontes, τον Mάριο Φραγκούλη είναι μερικά μόνο από όσα ξεχωριστά έχουν συμβεί και έχουν γράψει μέσα μου.

  1. Πιστεύετε πως η μουσική μπορεί να γαληνέψει την ψυχή του ανθρώπου; Αν ναι, εσείς θα θέλατε να το κάνετε με τα κομμάτια που ερμηνεύετε ;

Ναι… Και στα δύο! (γέλια)

Νομίζω πως η μουσική, ως παγκόσμια γλώσσα των λαών, έχει μεγάλη δύναμη: να γαληνεύει και να ενώνει ταυτόχρονα.

  1. Από πότε θυμάστε τον εαυτό σας να αρχίζει να σαγηνεύεται από αυτού του είδους τη μουσική ;

Άρχισα να σαγηνεύομαι από την μουσική από όταν ήμουν παιδί. Μου άρεσαν πολλά και διαφορετικά ήδη μουσικής. Μου άρεσαν ανέκαθεν τα τραγούδια με ωραίες και διακριτές μελωδίες, αλλά και οι κινηματογραφικές μουσικές. Νομίζω, πως πριν ακόμα μιλήσω καλά – καλά, έπαιρνα και γρατζουνούσα την κιθάρα της μαμάς μουρμουρίζοντας ό,τι έπιανε το αυτί μου. «Αυτό» το είδος μουσικής, που δεν επιθυμώ να του βάλω ταμπέλα, γιατί το αισθάνομαι πολύ πλατύ, τρύπωσε στην ζωή μου όπως όλα τα άλλα. Βρήκε ωστόσο το σημείο επαφής μου. Εννοώ ότι με έκανε να νιώσω διαφορετικά. Να καταλαβαίνω καλύτερα και τον εαυτό μου και την ζωή.

  1. Πριν από αυτό τον δίσκο προηγήθηκαν και άλλα κομμάτια θα θέλετε να μας πείτε για αυτά;

Αν εξαιρέσουμε την “Αισθηματική ηλικία”, που είναι η πρώτη μου προσωπική δουλειά με τον Δ. Μαραμή, είχα την χαρά να με καλέσουν σημαντικοί και άξιοι δημιουργοί και συνάδελφοι, μεγάλοι και μικροί, για να ερμηνεύσω κάποια τραγούδια στους δίσκους τους. Για μένα αυτό ένα σημαντικό κομμάτι της καλλιτεχνικής μου ζωής, γιατί όλες οι συναντήσεις, ακόμα και οι σύντομες, έχουν ξεχωριστή σημασία. Για παράδειγμα, η «Παράξενη νοσταλγία» του Χρήστου Λεοντή και του Δημήτρη Λέντζου είναι ένα τραγούδι που με συγκινεί ιδιαίτερα.

  1. Θα θέλατε να είστε πρωταγωνιστής σε μια όπερα και αν ναι, πια ;

Δεν αισθάνθηκα ποτέ την ανάγκη να ασχοληθώ επαγγελματικά με την όπερα και για αυτό το λόγο, τόσο βιωματικά όσο και εκπαιδευτικά, τελειώνοντας τις σπουδές μου στο κλασικό τραγούδι, συνέχισα να ασχολούμαι με την σύγχρονη ελληνική και ξένη μουσική, έχοντας φυσικά ως σημαντική παρακαταθήκη τις γνώσεις μου.

  1. Μετά από την συνεργασία με τον Ιταλό συνθέτη να περιμένουμε καριέρα και στην Ιταλία ή κάποια άλλη χώρα του εξωτερικού ;

Δεν εξαρτάται από μένα ή από κάποιον άλλον άνθρωπο αποκλειστικά. Εννοώ πως η επίτευξη μιας διεθνούς καριέρας εξαρτάται από πολλά πράγματα, πέρα από την προσωπική επιθυμία. Φυσικά και θα ήθελα τα τραγούδια μου και η φωνή μου να ταξιδεύουν όσο το δυνατόν περισσότερο και μαζί με αυτά κι εγώ! (γέλια)

  1. Ένα από τα κομμάτια σας έχει τίτλο «τυχερό αστέρι». Για εσάς ποιο είναι «τυχερό αστέρι».

Όσοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μου και δεν είναι περαστικοί.

  1. Είστε υπέρ των χορωδιών ; Έχετε συνεργαστεί με κάποιες χορωδίες ;

Έχω υπάρξει σαν παιδί για πολλά χρόνια μέλος χορωδιών. Μόνο θετικές αναμνήσεις έχω να διηγηθώ και πιστεύω συνέβαλε και αυτό στην ευρύτερη παιδεία μου και στην θέληση και την ικανότητα μου να ακούω τι γίνεται γύρω μου τόσο εντός όσο και εκτός σκηνής.

  1. Μετά την παρουσίαση του δίσκου «Όμορφη ζωή / La vita è bella» ποια άλλα σχέδια έχετε ;  

Η συναυλία αυτή έγινε για να ανοίξει έναν μεγάλο κύκλο ζωντανών εμφανίσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, ελπίζω και στην Κύπρο, που θα επιμεληθεί η Λίνα Νικολακοπούλου και θα έχουν ως άξονα την δισκογραφική συνεργασία μας με τον Nicola Piovani.

Φώτο  : ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΘΩΜΑΚΟΥ