Πίσω από κάθε διαδρομή κρύβονται ιστορίες, εμπειρίες και άνθρωποι με τη δική τους ξεχωριστή πορεία. Ο Άντρος Σκαλιστής είναι ένας άνθρωπος που αγαπά πραγματικά το αυτοκίνητο και μιλά γι’ αυτό με πάθος, γνώση και τη δική του, αυθεντική ματιά. Με ειλικρίνεια και χωρίς περιστροφές, θυμάται, σχολιάζει και μοιράζεται τις σκέψεις του για έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, αλλά εξακολουθεί να κρύβει την ίδια μαγεία για όσους τον αγαπούν.
Πώς ξεκίνησε η αγάπη σας για τα αυτοκίνητα και πώς αυτή εξελίχθηκε σε επαγγελματική πορεία;
Θα ήθελα να ξεκινήσω με τις ευχαριστίες μου για την πρόσκληση, με τιμά. Η αγάπη μου για τα αυτοκίνητα ξεκίνησε…. Νομίζω ότι δεν ξεκίνησε κάπου, ίσως την έφερα μαζί μου. Θυμάμαι τον εαυτό μου, πολύ μικρό, να θαυμάζει κάποιες μάρκες, να παίζω μόνο με αυτοκινητάκια και όταν έφτασα στο ύψος του καπό να πλένω το οικογενειακό αυτοκίνητο. Όσο μεγάλωνα μεγάλωνε και η αγάπη, η μάλλον το πάθος γιατί για πάθος πρόκειται στην περίπτωση μου. Λάτρεψα το αυτοκίνητο αλλά κυρίως την ελευθερία που προσφέρει. Με το αυτοκίνητο ταξιδεύεις, κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά. Σπούδασα Πολιτικός Μηχανικός αλλά επιστρέφοντας Κύπρο κέρδισε το πάθος, είπα μέχρι να βρω δουλειά στον τομέα μου ας ασχοληθώ με το αυτοκίνητο. Είμαι από το 1985 στον χώρο του αυτοκινήτου και δεν κοίταξα πίσω ποτέ.
Έχετε περάσει πολλά χρόνια στον χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Τι έχει αλλάξει περισσότερο στα αυτοκίνητα αλλά και στον τρόπο που τα βλέπει ο κόσμος;
Ζούμε σε εποχές που αλλάζουν όλα με ραγδαίους ρυθμούς γι’ αυτό δεν είναι εύκολο να απαντηθεί η ερώτηση σου. Θα προσπαθήσω να απαντήσω με συντομία αναλύοντας κάποιους σημαντικούς τομείς. Πρώτα απ’ όλα ο κοινωνικός τομέας. Στα μέσα του 20 ου αιώνα η κτίση του αυτοκινήτου ήταν οικονομικά δύσκολη, πολύ λίγος κόσμος μπορούσε να αγοράσει αυτοκίνητο. Σε παγκόσμια βάση το αυτοκίνητο ήταν είδος πολυτελείας, status symbol. Σιγά-σιγά με την αύξηση της παραγωγής και την μείωση του κόστους μπορούσε να το αποκτήσει περισσότερος κόσμος και έτσι εξελίχτηκε σε μέσο μεταφοράς, σε εργαλείο, σε μέσο αναψυχής και φυσικά για κάποιους παραμένει status symbol. Η αλλαγή αυτή όμως επηρέασε και τον τρόπο που ζούμε, αστυφιλία, πολεοδομία, νομοθεσίες, αρχιτεκτονική και πολλά άλλα. Η δεύτερη σημαντική αλλαγή είναι σίγουρα η τεχνολογία. Δεν θεωρώ ότι μπορώ εδώ να αναλύσω αυτό το σημείο, απλά θα πω ότι από μηχάνημα φτάσαμε σήμερα να οδηγούμε πολυμέσο. Και έρχονται ακόμα πολλές αλλαγές. Θα αναφέρω δυο μόνο διασυνδεσιμότητα, η ψηφιακή σύνδεση δηλαδή αυτοκινήτου με αυτοκίνητο και σίγουρα η Τεχνητή Νοημοσύνη. Φαντάσου ένα αυτοκίνητο να πέφτει σε μια λακκούβα στον δρόμο και αμέσως όλα τα υπόλοιπα συνδεδεμένα αυτοκίνητα να ξέρουν που υπάρχει η λακκούβα και πως θα την αποφύγουν. Είπαμε, ραγδαία εξέλιξη.
Πόσο σημαντικό είναι το marketing για την επιτυχία μιας μάρκας αυτοκινήτων; Και μπορεί ένα δυνατό marketing να «πουλήσει» ένα αυτοκίνητο που δεν είναι πραγματικά καλό;
Θα σου απαντήσω με μια ερώτηση και παρακαλώ συγχώρεσε με για την χρήση αγγλικών η μάλλον διεθνών ορολογιών. Τι είναι το marketing; Η απλή απάντηση είναι «το marketing είναι η προώθηση ενός Brand.” Ωραία, και τι είναι ένα Brand; Ξανά, η απλή απάντηση είναι «ένα Brand είναι μια υπόσχεση.” Αυτό σημαίνει ότι μια μάρκα υπόσχεται στον οδηγό, χρήστη, καταναλωτή ένα σύνολο χαρακτηριστικών. Μια μάρκα υπόσχεται οδηγική απόλαυση, δυναμισμό και ποιότητα κατασκευής, μια άλλη υπόσχεται ασφάλεια, design και ποιότητα κατασκευής, μια τρίτη υπόσχεται αξιοπιστία, χαμηλό κόστος συντήρησης και αξία μεταπώλησης και πάει λέγοντας. Το marketing πρέπει να αναδείξει αυτά τα γνωρίσματα και να πείσει ότι είναι πραγματικά χαρακτηριστικά του Brand. Για να απαντήσω την δεύτερη ερώτηση σου, αν το Brand δεν έχει χαρακτηριστικά που να ενδιαφέρουν τον οδηγό, χρήστη, καταναλωτή, το marketing μπορεί να ξεγελάσει λίγους για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά δεν μπορεί να ξεγελά πολλούς συνέχεια.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που βλέπετε να κάνουν σήμερα οι εταιρείες αυτοκινήτων όταν προσπαθούν να προβλέψουν τι θέλει ο καταναλωτής;
Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο λάθος που γίνεται σήμερα είναι ότι οι μεγάλες εταιρείες είναι τόσο μεγάλες που έχουν χάσει την επαφή με τον τελικό χρήστη. Και επειδή έχουν χάσει αυτή την επαφή βασίζονται σε έρευνες αγοράς, δηλαδή, ρωτούν 1000 άτομα τι σας αρέσει σε ένα μικρό αυτοκίνητο πόλης ή τι θα θέλετε να έχει ένα σπορτίφ αυτοκίνητο. Αυτά τα χίλια άτομα δεν έχουν ίδια γνώση στο συγκεκριμένο θέμα και απαντούν με γενικότητες. Αυτές είναι οι γενικότητες που βρίσκουμε στην αγορά σήμερα.
Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η τεχνολογία μέσα σε ένα αυτοκίνητο είναι σχεδόν εξίσου σημαντική με τον κινητήρα. Πιστεύετε ότι στο μέλλον ο οδηγός θα αγοράζει περισσότερο «τεχνολογία» παρά αυτοκίνητο;
Πολύ σωστά έχεις ορίσει το σημείο που έχουμε φτάσει σήμερα. Για πολλούς η τεχνολογία είναι εξίσου σημαντική με τον κινητήρα. Όμως να πούμε ότι τεχνολογία στο αυτοκίνητο δεν είναι μόνο οι οθόνες, η συνδεσιμότητα, η το apple car play. Τεχνολογία είναι και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής που κυβερνά τον κινητήρα ή το κιβώτιο ταχυτήτων, είναι τα προηγμένα φρένα με ABS, είναι οι προεντατήρες στις ζώνες ασφαλείας. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η τεχνολογία είναι σημαντική αλλά όπως σε όλα, έτσι και εδώ πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία. Πιστεύω ότι τώρα είμαστε σε ένα σημείο καμπής. Έχουμε συνειδητοποίηση ότι είναι καλές οι οθόνες αλλά δεν γίνεται όλες οι λειτουργίες να ελέγχονται από την οθόνη. Ήδη οι σοβαροί κατασκευαστές αφήνουν εκτός οθόνης κάποιες βασικές λειτουργίες όπως κλιματισμό, καθαριστήρες, ηχοσύστημα, καθρεφτάκια κλπ. Ναι, η τεχνολογία θα συνεχίσει να εξελίσσεται αλλά είπαμε, ισορροπία.
Πιστεύετε ότι χάσαμε κάτι από τον χαρακτήρα και την οδηγική απόλαυση των αυτοκινήτων όσο αυξάνεται η τεχνολογία και η αυτοματοποίηση;
Πολύ καλή ερώτηση ειδικά για κάποιον παθιασμένο με το αυτοκίνητο, εμένα δηλαδή. Η εύκολη απάντηση είναι ναι, έχουμε χάσει πολλά, οδήγημα, χαρακτήρα, ήχους, διαφορετικότητα… Αν το δούμε πιο βαθιά όμως, αυτό ήταν αναπόφευκτο. Οι κανονισμοί ασφαλείας, οι απαιτήσεις του μέσου οδηγού, το ότι το αυτοκίνητο δεν απευθύνεται πλέον σε μια συγκεκριμένη κατηγορία από πλευράς ηλικίας, η οικονομικής κατάστασης κ.α. αλλά πρέπει να αρέσει σε ένα τεράστιο φάσμα ατόμων οδηγούν σε μια ομοιότητα, σε μια ομοιομορφία. Πιστεύω ότι αυτό δεν είναι το καλύτερο, η ποικιλία είναι το αλάτι της ζωής. Είναι όμως μια αναγκαία πραγματικότητα. Αυτός είναι ο λόγος που αρκετές εταιρείες επαναφέρουν παλιά τους μοντέλα, μοντέλα με χαρακτήρα. Renault 5 και Twingo, Fiat 500 και Panda, VW Beatle, MINI. Αλλά είναι και ο λόγος που πολλοί φίλοι της αυτοκίνησης ανατρέχουμε σε κλασσικά αυτοκίνητα, τα συντηρούμε και τα απολαμβάνουμε.
Έχετε μια σημαντική πορεία και στο ραδιόφωνο. Τι σας έχει προσφέρει η επαφή με τον κόσμο μέσα από το ραδιόφωνο που δεν σας έχει προσφέρει ο χώρος του αυτοκινήτου;
Θεωρώ ότι είμαι εξωστρεφής και κοινωνικό άτομο. Στην επαγγελματική μου καριέρα έχω γνωρίσει ένα απίστευτο αριθμό ανθρώπων. Με κάποιους γίναμε καλοί φίλοι, κάποιοι είναι γνωστοί, κάποιους τους έχω ξεχάσει. Το ραδιόφωνο μου άνοιξε ένα παράθυρο, μεγάλο παράθυρο επικοινωνίας με άτομα που είχα χάσει επαφή αλλά και με καινούργια άτομα, άτομα που δεν θα μπορούσαν να γνωρίσω διαφορετικά.
Πώς προέκυψε η ιδέα για το Roadtrip.cy και τι σας έμαθαν αυτά τα ταξίδια για την Κύπρο και τους ανθρώπους της;
Λοιπόν… Το Roadtrip.cy ξεκίνησε μέσα στην επιδημία του κορονοϊού, μια πολύ δύσκολη περίοδο για όλους μας. Σαν άτομο ένοιωσα ότι η συλλογική μας ψυχολογία ήταν χαμηλά, είχαμε χάσει την ενέργεια μας, νοιώθαμε «μουδιασμένοι». Ναι, ήταν δύσκολη περίοδος αλλά είχαμε και τόσα για τα οποία έπρεπε να νοιώθουμε και ωραία και περήφανοι. Προσωπικά νοιώθω έντονα για το νησί μας και τους ανθρώπους του. Οπότε είπα, ας κάνουμε μια ραδιοφωνική εκπομπή που να μιλά για τη έντεκα χιλιάδων χρόνων ιστορία μας, τους ναούς, τις εκκλησίες, τα βουνά, τις παραλίες, τα ταβερνάκια, τους ανθρώπους. Για τα δικά μας, όμορφα πράγματα. Όλα αυτά όμως αποφεύγοντας τα πολύ γνωστά, τουριστικά μέρη, αφήναμε πίσω το περιτύλιγμα και περιγράφαμε την ψυχή της Κύπρου μας. Το στυλ της εκπομπής δεν ήταν περιγραφικό, ήταν καθαρά οδοιπορικό. Δηλαδή δεν περιγράφαμε ένα χωριό, ή ένα αρχαιολογικό χώρο. Αλλά, ενώ ήμουν μέσα στο στούντιο, ξεκινούσα να περιγράφω την διαδρομή, ποιους δρόμους χρησιμοποιούσα, τι έβλεπα μπροστά μου, αλλά και το αυτοκίνητο που υποτίθεται οδηγούσα. Έφτανα στο προορισμό, τον περίγραφα και μιλούσα με κόσμο που ήταν εκεί, τηλεφωνικά φυσικά. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί ακροατές να πιστεύουν ότι πραγματικά ήμουν στον δρόμο και περνούσα έξω από το σπίτι, καφενείο, χωριό τους. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσες φορές με έπαιρναν τηλέφωνο στον αριθμό της εκπομπής και με προσκαλούσαν για καφέ η κουβεντούλα.
Ανεξάρτητα από εποχή, τιμή ή μάρκα, ποιο είναι το αγαπημένο σας αυτοκίνητο όλων των εποχών και τι είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό για εσάς;
Ίσως από τα πιο πάνω φάνηκε ότι στο αυτοκίνητο με ενδιαφέρει η τεχνολογία, το design, η ποιότητα, η οδηγική απόλαυση αλλά με ενδιαφέρει κυρίως ο χαρακτήρας, η προσωπικότητα. Απαντώ ευθέως, SAAB 9-3 Aero. Σε παρακαλώ όμως επέτρεψε μου να προσθέσω ακόμα μια αγάπη που δεν έχει καμιά σχέση με τα πιο πάνω χαρακτηριστικά. Το Triumph Herald estate του 1967 για μένα ήταν σπουδαίο για ένα πολύ διαφορετικό λόγο. Ήταν το αυτοκίνητο με το οποίο έμαθα να οδηγώ στα δώδεκα χρόνια μου. Η πρώτη αγάπη.
