Όσοι έχουν πάει με άντρα, είναι λιγότερο άντρες; Ενα θηλυκό μας απαντά…

H Μένια Ντελαβέγκα εκθέτης της σκέψεις της…

Διανύουμε μια περίοδο που το πλέον δημοφιλές θέμα στα τραπέζια δε θεωρείται πια η οικονομία, αλλά η ομοφυλοφιλία. Αδιάφορους σίγουρα δε μας κρατά, γιατί είτε μας βρίσκει σύμφωνους η υποστήριξη των δικαιωμάτων τους και κρινόμαστε είτε αντίθετους μ’ αυτό οπότε κατακρινόμαστε.

Ομοφυλοφιλία βέβαια θεωρείται το γούστο «κατά συρροή», όχι απλά μια δοκιμή. Ή μήπως όχι; Ας εξηγήσουμε μεμονωμένα το ανδρικό φύλο για να βγει μια άκρη.

Υποστηρίζεται ότι δεν μπορείς να πεις πως ένας άνδρας είναι πραγματικό αρσενικό, αν σ’ όλη του τη ζωή είχε μόνο ερωτικές συνευρέσεις με γυναίκες. Πραγματικός άνδρας θεωρείται εκείνος που πέρασε τα κοινωνικά όρια που του έχουν τεθεί, δοκίμασε μ’ άλλον άνδρα κι αρνήθηκε να το ξανακάνει γιατί δεν ικανοποιήθηκε. Αυτό είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα, που σκοπό δεν έχει να προκαλέσει μπελάδες κι αντιδράσεις, αλλά να δούμε αν πραγματικά ισχύει σαν γενική αλήθεια ή είναι απλά ένα άλλοθι δικαιολόγησης της ομοφυλοφιλίας ακόμη κι ως δοκιμή. Φιάσκο κανονικό δηλαδή.

Το να δοκιμάζεις προτιμήσεις, τάσεις, τρόπους ζωής κι ικανοποίησης είναι κάτι πολύ προσωπικό. Επισφραγίζεται απ’ τον κάθε άνθρωπο μοναδικά, ανεπανάληπτα κι εξαιρετέα, κάθε φορά. Η δοκιμή ανέκαθεν ήταν μεγάλο δέλεαρ για την ανθρώπινη φύση. Είχε πάντα κάτι πρωτόγνωρο μέσα η λέξη και πάντα έλκυε κι έσπρωχνε στην επιρροή της. Όταν βέβαια αυτό αφορά τη σεξουαλικότητα του ανθρώπου, έχει ένα έξτρα σασπένς.

Ένας άνδρας ακούγεται πως πρέπει να δοκιμάσει την επαφή μ’ έναν άλλο άνδρα για το λόγο ότι ικανοποιείται πολύ περισσότερο απ’ την επαφή με μια γυναίκα. Για λόγους ανατομίας και μόνο, μη νευριάζουν οι πηγές οιστρογόνου, θέμα μαζί τους δεν τίθεται. Εντελώς σωματικό είναι το ζήτημα. Μετά από επιστημονικές προσεγγίσεις, έρευνες αλλά και μαρτυρίες ανδρών ο οργασμός που προκύπτει από άνδρα σε άνδρα, είναι εντονότερος. Ποιος δε θα ‘θελε αυτό το ήδη εξωφρενικό συναίσθημα να διογκωθεί; Κανένας. Κάπως έτσι μετά από μια τέτοια δοκιμή, πιθανότατα να καταλήξεις με προτιμήσεις του ίδιου φύλου.

Να καταλήξεις, μαζί σου κι εγώ κι όλοι. Δεν κρίνεσαι από κανέναν για το τι σε φτάνει εσένα στην έκσταση. Εξάλλου είπαμε, για τον καθένα μας, είναι εντελώς προσωπικό θέμα.

Στο προκείμενο όμως. Η ουσία όλου αυτού, είναι το ποσοστό εκείνων των ανδρών που δοκίμασαν κι αρνήθηκαν να το επαναλάβουν. Αρνήθηκαν αυτή την πολλαπλασιασμένη ηδονή, αρνήθηκαν το απόλυτο κατά τα δεδομένα που συλλέγονται κατά καιρούς κι επέστρεψαν στη γυναικεία αδυναμία τους. Αυτή την πλειοψηφία ή και μειονότητα, να την ενστερνιστείς αντί να τη χλευάσεις.

Αρχικά γιατί δείχνει άνθρωπο περίεργο, ανήσυχο, κυνηγό της τελειότητας και του απόλυτου. Εν συνεχεία δείχνει άνθρωπο αποδέκτη ερεθισμάτων και προκλήσεων που του στέλνει η φύση κι η κοινωνία ενίοτε. Δείχνει επίσης σφαιρική γνώση, ανοιχτό μυαλό και προσωπική εμπειρία.

Η επιστροφή στα γυναικεία πρότυπα μετά τη δοκιμή, επιβεβαιώνει έναν άνδρα ως αρσενικό, κατά τα λεγόμενα κάποιων. Η απάρνηση των υπέρτατων οργασμών ήταν ψιλά γράμματα γι’ αυτούς, μπροστά στη θέα του γυναικείου σώματος. Συνεπώς παίρνουν τα εύσημα του πραγματικού αρσενικού. Σε αντίθεση μ’ έναν «βαρύμαγκα» που ο ανδρισμός του είναι το πολυτιμότερο του προσόν, η δοκιμή φαντάζει ξεκαρδιστικό ανέκδοτο κι αιτία καβγά συγχρόνως. Ουδεμία συζήτηση ούτε γι’ αυτούς, αλλά ούτε και γι’ άλλους, μπροστά τους. Τόσο πολύ ενοχλούνται.

Ίσως μια γυναίκα να δίσταζε ν’ αποδεχτεί πως εκείνος που την έλκει πήγε κάποια στιγμή στη ζωή του με άνδρα. Είναι κάπως βαρύ. Εκείνη όμως πώς μετράει τον ανδρισμό; Με δοκιμές και πειράματα ή πουριτανοφτιαγμένες σιδεριές γύρω της; Κι αυτό λοιπόν είναι προσωπικό θέμα, αλλά και φλέγον ζήτημα αντίληψης.

Εξάλλου ο σεβασμός, συνήθως προκύπτει από άτομα που άνοιξαν τους εγκεφαλικούς τους νευρώνες, διεύρυναν ορίζοντες, φόρεσαν ακόμη και γυαλιά για να δουν κι από αλλού το έργο που πρωταγωνιστούν εκείνοι κι οι θεατές τους.

Το κρεβάτι, το ρίσκο κι η εμπειρία, κάθε άλλο παρά αιτίες επανάστασης δεν μπορούν να γίνουν. Το κρεβάτι έγινε και γίνεται μήπως επιτέλους τα καταφέρει να επιβληθεί. Το ρίσκο όμως κι η εμπειρία δεν προκάλεσαν κανένα κακό στον περίγυρο για να επαναστατήσει, παρά μόνο σε μας τους ίδιους. Ο συντελεστής ζημιάς τους είναι αποκλειστικά κατάδική μας υπόθεση.

Μην κρίνεις τις επιλογές κάποιου κι εσύ μια απ’ αυτές υπήρξες ή θα γίνεις.

Πηγή: pillowfights.gr