Αναζητήσεις: Συνέντευξη στο Μάκη Αντωνόπουλο

Ο γνωστός συγγραφέας και ηθοποιός, Μάκης Αντωνόπουλος, μιλά στις "Αναζητήσεις" για το συγγραφικό του έργο, αλλά και την ενασχόλησή του με το θέατρο. Εκφράζει τις απόψεις του για την Κύπρο και τα ταλέντα της και τις ευκαιρίες που αυτά μπορούν να πάρουν στην Ελλάδα.

- Μάκη Αντωνόπουλε, πολυτάλαντε φίλε μου, χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να σου κάνω αυτή τη συνέντευξη, γιατί πραγματικά είναι κάτι που ήθελα να κάνω καιρό. Πώς ένας άνθρωπος τόσο καταξιωμένος, ένας άνθρωπος που αγαπάει την τέχνη όσο λίγοι, αφού είσαι ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, ραδιοφωνικός παραγωγός και άλλα πολλά, τι ήταν λοιπόν αυτό, που σε έκανε να πάρεις τη μεγάλη απόφαση, να έρθεις και να ζήσεις μόνιμα στην Κύπρο;

Ξέρεις, τον έρωτα της Κύπρου, δεν θέλω να τον απομυθοποιήσω... δεν θέλω να ψάξω τι μ’ οδήγησε εδώ και γιατί εδώ... Η αλήθεια είναι ότι μετά από 17 τόσα χρόνια ταξιδιών στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και όπου υπάρχει ελληνισμός για μια σειρά ντοκιμαντέρ για την ΕΡΤ, ένιωσα την ανάγκη να βρω μια γωνιά γης ν’ απαγκιάσω... να μαζέψω τα κομμάτια μου από τους ορίζοντες του κόσμου και να καταγράψω όσα έζησα. Κι όσα είδα... Αρκετά απ’ αυτά τα έγραψα, είτε σε κάποιο μυθιστόρημα, είτε σαν ταξιδιωτικό αφήγημα. Δυστυχώς δεν τα ‘χω δημοσιεύσει ακόμα γιατί ήρθε ο έρωτας της Κύπρου και με πήρε σε άλλα ταξίδια. Η γωνιά που βρήκα είναι όλα όσα ζητούσα και η Κύπρος έγινε η γη μου. Έτσι απλά και χωρίς μεταφυσικές αναζητήσεις...

- Πιστεύεις ότι δίνονται ισάξιες ευκαιρίες στους καλλιτέχνες εδώ στο νησί μας;

Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα πρέπει κάποιος άλλος να μου ανοίξει την πόρτα για να την διαβώ. Ο καλλιτέχνης πρέπει να παλέψει, με τον εαυτό του και με τους άλλους. Και προπάντων να τολμήσει. Ίσως αν καρτερούσα να μου δώσουν ευκαιρίες, να μην είχα κάνει απολύτως τίποτε. Και στο τέλος θα τα έβαζα με τους άλλους και ποτέ με τον εαυτό μου που δεν τόλμησε. Οι ευκαιρίες δίνονται σε κείνους που Τολμούν να πολεμήσουν. Κι όταν βρεις την πόρτα, μην καρτεράς να σου δώσουν το κλειδί οι άλλοι γιατί θα το κρατούν για τον εαυτό τους. Δώσε της μια κλωτσιά κι άνοιξέ την...

- Μίλησέ μου λίγο για το συγγραφικό σου έργο.

Στην Ελλάδα έχω κυκλοφορήσει μόλις τρία βιβλία. Το ιστορικό μυθιστόρημα, «ο πολεμιστής της νύχτας», που αναφέρεται σε μια πραγματική ομάδα πολεμιστών που δρούσε λίγο πριν την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα. Όλα τα πρόσωπα του βιβλίου είναι αληθινά εκτός από τον κεντρικό ήρωα. Το άλλο είναι μια σειρά διηγήματα, το «εν αναμονή» και το τρίτο μια σειρά λιανοτράγουδα για την Κύπρο, «τα μικρά τραγούδια μιας μεγάλης πατρίδας». Στην Κύπρο έχουν ήδη κυκλοφορήσει έξη. Το ιστορικό θεατρικό έργο, «η κατάρα του Μαρκαντόνιο Βραγαδίνο να πεθάνει για μια ξένη πατρίδα», το νεανικό μυθιστόρημα, «το βοσκοπαίδι από την Παναγιά», που αναφέρεται στα παιδικά χρόνια του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και είναι βραβευμένο στην Ελλάδα από την Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, το ιστορικό μυθιστόρημα «η Ρήγαινα των δαιμονισμένων αγγέλων» που αναφέρεται στο πως πλάστηκε ο μύθος της Ρήγαινας, η ιστορική μελέτη «αναζητώντας τον Αλέξανδρο», θέλοντας να κατανοήσω το φαινόμενα Μέγας Αλέξανδρος», το «φορεματάκι του ήλιου», που αναφέρεται στη ζωή στη Κύπρο λίγο πριν το ’74, το ιστορικό μυθιστόρημα «ο πολεμιστής άγγελος», που αναφέρεται σε χίλια χρόνια ιστορία της Μακεδονίας και στο θεατρικό έργο, «Κινύρας, ο βασιλιάς της Πάφου». Κι αυτό τον καιρό κυκλοφορώ την «ματωμένη άνοιξη» που αναφέρεται στον ελληνισμό που έμεινε στην Μικρά Ασία μετά την καταστροφή της Σμύρνης.

- Ασχολείσαι παράλληλα με το θέατρο. Θες να μου πεις δυο λόγια για το έργο που ανεβάζεις τώρα;

Να σου πω ότι στην Πάφο έχω κάνει μια θεατρική σκηνή και προσπαθούμε να ανεβάσουμε μια σειρά από σημαντικά –όπως πιστεύουμε- έργα. Το χειμώνα ανεβάσαμε το «ο θάνατος δεν χαμογέλασε στον Τσε», που ήταν αφιερωμένο στο μεγάλο λατινοαμερικάνο επαναστάτη, τον Τσε Γκεβάρα. Ευελπιστούμε ότι θα το παρουσιάσουμε και στη Λεμεσό. Τώρα ανεβάσαμε ένα λαϊκό έργο, το «Θεόφιλος, τραγουδώντας με χρώματα», που είναι η ζωή του λαϊκού έλληνα ζωγράφου, του Θεόφιλου Χατζημιχάλη. Παράλληλα ετοιμάζουμε τον «κήπο με τις κερασιές», που είναι η ζωή του ρώσου θεατρικού συγγραφέα, του Άντον Τσέχωφ, και «η τελευταία παράσταση» που είναι η αληθινή ζωή του Καραγκιόζη. Ακόμη να σου πω ότι στη φετινή χειμερινή περίοδο το Σατυρικό θα ανεβάσει το έργο μου, «Καζαντζάκης, ζωή πέρα απ’ το πάθος», που όπως καταλαβαίνεις αναφέρεται στη ζωή του Νίκου Καζαντζάκη. Παλαιότερα πάλι στο Σατυρικό είχα ανεβάζει τον Βασίλη που ήταν η ζωή του Βασίλη Μιχαηλίδη.


- Τι πιστεύεις ότι πρέπει να γνωρίζει ένας καλός ηθοποιός ώστε να αποδώσει σωστά το ρόλο του;

Την ψυχογραφία του ήρωα που θα υποδυθεί, την εποχή που εξελίσσεται ο μύθος, αν πρόκειται για περασμένους καιρούς, ταλέντο, δουλειά... πολύ δουλειά και ν’ ακούει το σκηνοθέτη του. Με όλ’ αυτά, δεν έχει να φοβηθεί τίποτε...

- Ποια είναι τα θέματα που σε αγγίζουν περισσότερο όταν γράφεις τα βιβλία σου;

Τα ιστορικά! Για μένα η συγγραφή ενός ιστορικού βιβλίου, είτε μυθιστόρημα, είτε θεατρικό, είναι ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι μνήμης και αυτογνωσίας... Γνωρίζοντας το χθες, γνωρίζω τον εαυτό μου. Βλέπεις πιστεύω ότι πρώτ’ απ’ όλα ο άνθρωπος είναι ιστορικό ον, κι ύστερα πολιτικό. Αν δεν γνωρίζεις την ιστορία σου, δεν μπορείς να γνωρίζεις το τόπο σου... δεν μπορείς να γνωρίζεις τον εαυτό σου. Η άγνοια σημαίνει απώλεια της ιστορικής σου μνήμης... σημαίνει απώλεια της ταυτότητάς σου. Μπορεί να λέμε ότι είμαστε πολίτες του κόσμου, αλλά έχουμε κι ένα σημείο εκκίνησης για το ταξίδι μας στη ζωή. Κι αν μάθω να τραγουδώ για την γη μου και τους ανθρώπους της, είναι σα να τραγουδώ για ολόκληρο τον κόσμο. Πιο απλά: η γη μου, ο κόσμος...

- Βάζεις υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος, άκουσα. Πες μου, τι ήταν αυτό που σ’ έκανε να πάρεις την απόφαση ν’ ασχοληθείς με τον χώρο της πολιτικής;

Κατ’ αρχήν δεν θέλω ν’ ασχοληθώ με την πολιτική. Θέλω ν’ ασχοληθώ με την πόλη που ζω... την πόλη που είναι το σπίτι μου... την πόλη που ξοδεύω τις μέρες της ζωής μου... την πόλη που περιμένω να καρπίσει τα όνειρά μου. Για όλ’ αυτά θέλω να κάνω κάτι, αν μπορέσω, για να γίνει πιο όμορφη και πιο ανθρώπινη.

- Είσαι ένας από τους καλύτερους ραδιοφωνικούς παραγωγούς. Τι σημαίνει για σένα ραδιόφωνο;

Μαγεία! Το ραδιόφωνο για μένα είναι μαγεία. Όμορφη... Μια μαγεία που δίνει στον ακροατή την ευκαιρία να κάμει τα ταξίδια που ονειρεύεται και δεν τολμά. Να ξεκόψει από την αλήθεια γύρω του... να περπατήσει σε προσωπικούς ορίζοντες που δεν μπορεί κανένας να εισχωρήσει. Το ραδιόφωνο σου ξεκλειδώνει ορίζοντες. Από σένα εξαρτάται να τολμήσεις να τους περπατήσεις.

- Σου λείπει καθόλου η πατρίδα σου;

Γιατί να μου λείπει; Κι εδώ έλληνας νιώθω... Αναζήτησα τη Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου. Πατρίδα σου είναι η γη που ζεις... η γη που αγαπάς... η γη που σε δικαιώνει σαν Άνθρωπο...

- Τι ονειρεύεσαι για το μέλλον;

Το μέλλον μου είναι το σήμερα και το σήμερα θέλω να κατακτήσω. Το μέλλον μου είναι η δύναμη να ονειρεύομαι... το μέλλον μου είναι να είμαι καλά σήμερα και να μπορώ να χαμογελώ... να γεύομαι τα χρώματα της γης που ζω... και να δημιουργώ. Τι μεγαλύτερη ωραιότητα από το μέλλον του σήμερα;